Tibetan
ཞལ་བྱ་འཇོག་པ་ཡང་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པར་འགྱུར་བས། དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་ལུགས་ཀྱིས་ཀྱང་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ། ཕྱོགས་དེ་གཉིས་འདྲེས་པ་ཕྱེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཚད་མའི་དབང་གིས་གཞལ་བྱ་འཇོག་པ་ནི་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཀྱི་སྡོད་ལུགས་ཚད་མས་རྟོགས་པའི་དོན་ཡིན་པས། དེ་དང་སྔ་མ་གཉིས་གཏན་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་ལྟར་ན་རང་རིག་མངོན་སུམ་དང་། ཕྱི་རོལ་ཁས་ལེན་པའི་རང་རྒྱུད་པ་ལྟར་ན་ས་ཕྱོགས་སམ་བར་སྣང་ལྟ་བུའི་གཞི་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱིས་འགྲུབ་ལ། སྣང་བ་ལྟར་དུ་མེད་པ་ནི་དེ་ལྟར་དུ་ཡོད་ན་མིག་མ་བསླད་པས་མཐོང་བར་འགྱུར་བ་ལས། དེས་མ་ མཐོང་བའི་ཕྱིར་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཁེགས་པ་ན་དེར་སྣང་དང་དེས་སྟོང་གཉིས་ཚོགས་པ་གྲུབ་པ་ན། གྲུབ་མཐར་མ་ཞུགས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་བློ་རང་དགའ་བ་ལ་ལྟོས་པའི་བརྫུན་པར་འགྲུབ་པས། དེ་དང་གཟུགས་བརྙན་གང་དུ་སྣང་བས་སྟོང་པ་གྲུབ་པའི་བློ་ནི་རིགས་ཤེས་ཕྲ་རགས་གང་དུ་ཡང་མི་འོང་ངོ་། །ཐ་སྙད་པའི་བློ་རང་དགའ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ན་ཡང་། དེར་སྣང་བྱུང་ན་དེས་སྟོང་མི་འོང་ལ། དེས་སྟོང་བྱུང་ནའང་དེར་སྣང་མི་འོང་བས། །དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་བྱུང་ན་བློ་རང་དགའ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་བརྫུན་པ་ཁོ་ནའོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྱུ་མའི་ལྟད་མོ་བ་མིག་བསླད་པ་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་འདི་རྣམས་བདེན་པར་ཡོད་པར་སྣང་བ་ན། བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པར་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་སྡོད་ལུགས་ཞིག་ཡོད་པར་འཛིན་པ་ནི། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པའི་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་བདེན་འཛིན་ནོ། །རང་རྒྱུད་པས་འདི་ལྟར་བཞག་པ་ནི། ཐལ་འགྱུར་བའི་དགག་བྱ་འཛིན་པའི་བློ་ལ་ལྟོས་ན་ཤིན་ཏུ་རགས་པས། ཕྲ་བའི་བདེན་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ནི་མིན་ནོ། །ནམ་ཞིག་བདེན་འཛིན་དེས་བཟུང་བའི་བདེན་གྲུབ་རིགས་པས་ཁེགས་པ་ན་སྒྱུ་མ་མཁན་བཞིན་དུ་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ལ། ནང་གི་བློའི་དབང་གིས་མ་བཞག་པའི་སྡོད་ལུགས་ཡོད་པར་མི་འཛིན་པར། བློའི་དབང་གིས་ བཞག་པའི་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཚད་མས་མི་གནོད་པའི་བློའི་དབང་གིས་བཞག་པ་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འདོད་ཀྱི། བློའི་དབང་གིས་གང་བཞག་ཐམས་ཅད་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་མི་འདོད་དོ། །ས་བོན་ལས་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བ་བློའི་དབང་གིས་བཞག་ཀྱང་། མྱུ་གུ་རང་གི་ངོས་ནས་ས་བོན་ལས་
Chinese
而且，所立之法也是由心的力量所安立的，我認為，依據有事宗的觀點，真實成立也會被破除。那兩個方面會變得混雜不清，因為以量成立所量，是指以量了知二者的住立方式。因此，它與前者截然不同。如此一來，如幻的顯現，若依瑜伽行中觀，則是自證現量；若依承許外境的自續派，則是如地基或虛空般的根識現量所成立。而如顯現般的不存在，若如其顯現般存在，則未被眼識欺騙者應能見到，但由於未見到，故以「未見故」等理由破除，此時，顯現與空性二者聚合成立時，對於未入宗派的世俗人心生歡喜的虛假便成立了。因此，無論粗細，任何理智都無法產生如影像般顯現的空性所成立的智慧。即使是隨順世俗人心生歡喜的真實成立，若有顯現，則不會空無；若空無，則不會有顯現。若二者聚合，則僅是隨順人心生歡喜的虛假。第三，如魔術師以幻術欺騙眼睛一般，眾生若將內外諸法顯現為真實存在，並執著諸法具有並非由心所安立的住立方式，此乃從無始以來便俱生的真實執著。自續派如此安立，相較於應成派所破之境的執著心而言，極為粗大，因此，微細的俱生真實執著並非如此。一旦此真實執著所執取的真實成立被理智破除，則如魔術師般，對於內外諸法，不再執著其具有非由內心所安立的住立方式，而是了知其僅是由心所安立的存在。而且，他們認為，不被量所損害的由心所安立者，在世俗中是存在的，但並非所有由心所安立者，都在世俗中存在。從種子生出苗芽，雖是由心所安立，但苗芽本身並非從種子
English
Moreover, the established dharma is also established by the power of the mind. I think that, according to the view of the Realists, true establishment will also be refuted. Those two aspects will become mixed and unclear, because establishing the object of measurement by means of valid cognition refers to understanding the way the two exist by means of valid cognition. Therefore, it is completely different from the former. In this way, the illusion-like appearance, according to the Yogacara-Madhyamaka, is self-awareness direct perception; according to the Svatantrika who accepts external objects, it is established by the root consciousness direct perception like the ground or space. And the non-existence as it appears, if it existed as it appears, then those who have not been deceived by the eye consciousness should be able to see it, but since they have not seen it, it is refuted by reasons such as "because it is not seen." At this time, when the aggregation of appearance and emptiness is established, the falsehood that pleases the minds of ordinary people who have not entered the sect is established. Therefore, no matter how subtle or coarse, no intellect can produce the wisdom established by emptiness that appears like an image. Even if it is the true establishment that pleases the minds of ordinary people, if there is appearance, then it will not be empty; if it is empty, then there will be no appearance. If the two aggregate, then it is only the falsehood that pleases the minds of ordinary people. Third, just as a magician deceives the eyes with illusion, when sentient beings perceive these internal and external dharmas as truly existing, and cling to the fact that the dharmas have a way of existing that is not established by the mind, this is the innate clinging to reality that has been present since beginningless time. The Svatantrika establishes it in this way, which is extremely coarse compared to the clinging mind of the object to be refuted by the Prasangika. Therefore, the subtle innate clinging to reality is not like this. Once the true establishment grasped by this clinging to reality is refuted by reason, then like a magician, for the internal and external dharmas, they no longer cling to the fact that they have a way of existing that is not established by the inner mind, but understand that they are only the existence established by the mind. Moreover, they believe that those established by the mind that are not harmed by valid cognition exist in conventional truth, but not all those established by the mind exist in conventional truth. Although the sprouting of a sprout from a seed is established by the mind, the sprout itself is not from the seed.
Tibetan
སྐྱེ་བ་ཡང་མི་འགལ་བ་ནི། སྤྲུལ་གཞིའི་ངོས་ནས་ཀྱང་རྟ་གླང་དུ་སྣང་བ་དང་འདྲ་སྟེ། དེས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱང་རང་གང་ལ་སྣང་བའི་བློའི་དབང་གིས་ཡོད་པར་འཇོག་པས། དེ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ལ་མ་ཁྱབ་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་སྒྱུ་མ་རྟ་གླང་དུ་སྣང་ཡང་དེས་སྟོང་པ་བཞིན་དུ། བུམ་སོགས་ཐམས་ཅད་བུམ་སོགས་སུ་སྣང་ཡང་བུམ་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་ནི། སྒྱུ་མ་དང་ཆོས་གཞན་རྣམས་དཔེ་དོན་དུ་སྦྱོར་བའི་དོན་གཏན་མིན་ཏེ། །དེ་ལྟ་ན་ཆོས་དེ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཞིང་། དཔེ་དོན་སྦྱར་བ་ཡང་དེར་སྣང་བ་ཡིན་གྱི་དེ་དངོས་མིན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ནམ་ཞིག་མཉམ་གཞག་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སྐྱེས་པ་ན། དེའི་ངོར་གཉིས་སྣང་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་མིག་མ་བསླད་པ་ལ་སྒྱུ་མའི་སྣང་ཞེན་གཉིས་ཀ་མེད་པ་དང་འདྲའོ། །འོག་ནས་རང་རྒྱུད་པས་རིགས་པས་འགོག་ཚུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་རྣམས་མི་སྟོན་པས། འདིར་དེའི་ལུགས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་འཆར་ཚུལ་ མདོར་བསྡུས་གོ་སླ་བར་བརྗོད་ན། ཤེས་བྱ་ལ་དངོས་པོར་ཡོད་མེད་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་པའི་དང་པོར་དངོས་པོ་ལ་བཤད་ན། དངོས་པོ་ལ་གཟུགས་ཅན་ཡིན་མིན་གཉིས་སུ་ཁ་ཚོན་ཆོད་ཅིང་། གཟུགས་ཅན་ལ་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་དང་། ཤེས་པ་ལ་དུས་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་མེད་དགག་པ་གཞན་ནས་བཤད་པ་ལྟར་བྱ་ལ། དངོས་པོ་ལ་ཆ་བཅས་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བསྒྲུབ། དེ་ནས་ཆ་དང་ཆ་ཅན་གཉིས་ཀ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ན་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་བས་དགག་ལ་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཡིད་ཇི་ལྟར་གཏད་པ་ན། ཡིན་ཚུལ་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་ཀྱང་སྣང་ཚུལ་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་སྙོན་དུ་མེད་པས། སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་དང་དེས་སྟོང་པ་གཉིས་ཚོགས་པར་གཏན་ལ་དབབ། དེ་ནས་དེ་འདྲ་དེ་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་བའི་བརྫུན་པའི་སྡོད་ལུགས་ལ་འགལ་བ་མེད་ཀྱང་། གཞི་དེ་བློ་ལ་སྣང་བའི་དབང་གིས་བཞག་པ་མིན་པའི་སྡོད་ལུགས་ཡིན་ན་གཏན་མི་རིགས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་བདེན་གྲུབ་ལ་གནས་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་མི་མཐུན་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བདེན་པར་གྲུབ་ན་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བརྫུན་པ་སྤངས་ཏེ་གནས་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་། ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བའི་བློ་དེ་མ་འཁྲུལ་བར་འགྲོ་དགོས་པས་ངོ་བོ་གཅིག་པ་ལ་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གྲུབ་ན་ནི་དངོས་པོར་མེད་པ་རྣམས་བདེན་པར་གྲུབ་པ་ཡང་རིགས་པ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ འགོག་ནུས་ཏེ། འདུས་མ་
Chinese
而且，产生也不会相违背，从化身的基础方面来说，也像是显现为马牛一样，因此应当了知它在名言中存在的一切。法性也安立为随着自己所显现的心的力量而存在，因此它在名言中存在是没有不遍及的。因此，幻化显现为马牛，但它却空性一样，瓶等一切显现为瓶等，但却空于瓶等，将幻化和其他法作为比喻的意义完全不是，如果那样，法成为那样是不可能的，而且比喻也只是显现为那样，而不是它的实物。何时生起无分别的等持智慧时，在那时，一切二取显现都寂灭，就像眼睛没有被欺骗时，对幻化的显现和执着都没有一样。下面，自续派不会宣说不共的以理证遮破的方式，因此，在这里以它的宗派，简略易懂地讲述一切法如何像幻化一样显现的方式，如果对于所知，断定为实有和非实有这二者，首先对于实有进行讲述，对于实有，断定为有色和无色这二者，对于有色，东方等方位的无分和，对于有知，前后时间的无分，应当像从其他地方所说的那样进行遮破，并且成立实有遍及有分。之后，如果部分和整体二者体性各异，则会变成无关联，因此遮破而显示体性为一。在那时，应当如何相信它呢？虽然是存在的方式是体性为一，但在显现的方式上，显现为体性各异是无可否认的，因此像幻化一样，显现于彼和空于彼二者，确定为聚合。之后，像那样的事物，虽然安立为随着显现于心的力量而安立的虚假的住法没有相违，但如果那个基础不是随着显现于心的力量而安立的住法，则完全不合理，因为如前所说的真实成立，不可能存在住的方式和显现的方式不一致，因为如果真实成立，则必须在一切方面舍弃虚假而存在，而且显现为体性各异的心必须不欺骗地运行，因此会损害体性为一。如果成立了那个，则非实有的事物真实成立，也能依靠那个理证进行遮破，因为集合
English
Moreover, arising is also not contradictory. From the perspective of the basis of manifestation, it is similar to appearing as a horse or a cow. Therefore, one should understand that it knows everything that exists in conventional terms. The nature of reality is also established as existing according to the power of the mind in which it appears. Therefore, there is nothing that it does not encompass in establishing it as existing in conventional terms. Therefore, just as an illusion appears as a horse or a cow, but is empty of it, similarly, all things like pots appear as pots, but are empty of pots. It is not at all the meaning of applying illusion and other phenomena as examples. If that were the case, it would be impossible for the phenomenon to be that, and the example would also only appear as that, but would not be its actual substance. When the non-conceptual wisdom of meditative equipoise arises, at that time, all dualistic appearances are pacified, just as when the eyes are not deceived, there is neither appearance nor attachment to illusion. Since the Svātantrika will not explain the uncommon ways of refuting with reasoning below, here, according to its system, to briefly and easily explain how all phenomena appear like illusions, if one distinguishes between existence and non-existence as real entities in terms of knowable objects, first, when explaining real entities, one distinguishes between form and formlessness. For form, the absence of parts in directions such as east, and for consciousness, the absence of parts in past and future times, should be refuted as explained elsewhere, and it should be established that real entities are pervaded by parts. Then, if the parts and the whole are different in nature, they will become unrelated, so refute this and show that they are of one nature. At that time, how should one trust in it? Although the way of being is of one nature, it is undeniable that in the way of appearing, they appear as different in nature. Therefore, like an illusion, establish that appearing there and being empty of it are both assembled. Then, although there is no contradiction in the false way of abiding that is established by the power of appearing in the mind, it is completely unreasonable if that basis is not a way of abiding that is established by the power of appearing in the mind, because it is impossible for the way of abiding and the way of appearing to be inconsistent with what was previously explained as truly established, because if it is truly established, it must exist in all ways abandoning falsehood, and the mind that appears as different in nature must function without deception, thus harming the oneness of nature. If that is established, then the things that do not exist as real entities can also be refuted based on that reasoning, because the collection