Tibetan
ང་ཉིད་སྟོན་པའི་གཞུང་ཉན་དུ་ཟིན་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་ལ་ལོག་པར་ཞུགས་པའི་བསམ་པ་དང་ལྡན་པས། དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཚུལ་ནི། རེས་འགའ་ནི་མི་མཁས་པས་སྟོང་ཉིད་སྤངས་ནས། ངན་འགྲོར་འགྲོའོ། །རེས་འགའ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་སྟོང་པའི་དོན་ནི། ཆོས་འདི་རྣམས་མེད་པ་ཉིད་དང་། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་ངེས་པར་བཟུང་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ལོག་ལྟ་དང་པོར་བསྐྱེད་ནས། དེ་ནས་དེ་མི་གཏོང་བར་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བར་བྱེད་དོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྟ་ཉེས་ན། །ཤེས་རབ་ཆུང་རྣམས་ཕུང་བར་འགྱུར། །ཇི་ལྟར་སྦྲུལ་ལ་བཟུང་ཉེས་དང་། །རིག་སྔགས་ཉེས་པར་བསྒྲུབས་པར་བཞིན། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པ་ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང་། ཀུན་རྫོབ་པ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐར་མི་ལྟུང་བ་ལ། གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བའི་ལས་འབྲས་ལ་གནོད་པ་མ་བྱས་པ་དགོས་པ་དང་། དོན་དམ་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐར་མི་ལྟུང་བ་ལ། དངོས་པོ་ རང་བཞིན་མེད་པ་ཁོ་ན་ལ་ལས་འབྲས་མཐོང་བ་དགོས་པར་གསུངས་ཤིང་། དེ་གཉིས་ལས་བཟློག་པ་ནི་རྟག་ཆད་ཀྱི་མཐར་ལྟུང་བར་བཤད་ལ། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པར་རྟོག་ན་ལོག་པར་ལྟ་བར་གསུངས་པས། མེད་པ་དང་། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཚིག་གི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཀྱང་། མེད་པའི་རྣམ་པ་འཆར་བ་ལ་ཡིད་ཞིབ་པར་གཏད་ཀྱང་ཁྱད་པར་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །བཞི་བརྒྱ་པའི། གཅིག་ནི་ངན་འགྲོ་ཉིད་འགྲོ་ལ། །ཐ་མལ་མ་ཡིན་ཞི་ཉིད་དུའོ། །ཞེས་པའི་འགྲེལ་པར་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་གང་ཞིག་བདག་མེད་པའི་ཆོས་ཉན་པ་དེ་ནི། སྤངས་པ་དང་ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པས་ངན་འགྲོ་ཁོ་ནར་འགྲོ་ལ། ཞེས་གཉིས་ཀ་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་བཤད་དེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་ཏུ་རྟོགས་པ་ནི་སྟོང་པའི་དོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་དོན་དུ་བཟུང་བའོ། །དེས་ན་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་དོན་འབྱེད་པའི་བློའི་མཐུ་མེད་བཞིན་དུ། ཡོད་པར་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་གྱིས། རང་གི་དབང་པོ་དང་མི་འཚམས་པའི་ཟབ་དོན་གྱི་ཚིག་ཙམ་ལ་མོས་པ་ལྟར་སྣང་ཤུགས་དྲག་པར་བྱེད་པ་ནི། དོན་མ་ཡིན་པ་ཆེན་པོ་འདྲེན་པར་བྱེད་པས་གནས་འདི་དག་ལ་ཟབ་པར་བྱའོ། །ཡང་ཇི་ལྟར་འདི་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པར་འོས་སོ། །གང་ཟག་འདི་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པར་མི་བྱའོ་ཞེས་ངེས་པར་དཀའ་བ་འདི་ཇི་ལྟར་ངེས་པར་ནུས་ཤེ་ན། དེ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་ནུས་པར་སྟོན་པ་ནི། སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ
Chinese
我即使听闻了导师的教言，但由于怀有对空性产生邪见的想法，因此会具有巨大的非义。产生巨大非义的方式是：有时不聪明的人舍弃空性，堕入恶趣。有时，将自性不成立的空性的意义，错误地理解为这些法不存在，不是实有，从而首先产生诽谤一切因果事物的邪见，然后不放弃它，反而使其越来越增长。《四百论》的注释《明句论》中也说：为了不堕入诽谤世俗的极端，必须不损害如影像般的业果；为了不堕入执著胜义的极端，必须只在无自性的事物上见到业果。如果与此相反，则会堕入常断的极端。如果认为诸行不是实有，那就是邪见。因此，虽然“不存在”和“不是实有”在词语上有差别，但即使仔细地关注呈现不存在的形象，也没有任何差别。《四百论》中说：“一则唯往恶趣，非凡寂灭性。”这句的注释中说：任何非圣者听闻无我的法，由于舍弃和颠倒理解，只会堕入恶趣。这里说两者都会堕入恶趣，颠倒理解是指将空性的意义执著为不是实有的意义。因此，在没有辨别极其微细意义的智慧能力的情况下，具有实有显现的傲慢者，对与自己根器不相符的甚深意义的词句，表面上装作强烈地信奉，这会引来巨大的非义，因此要深入研究这些地方。还有，如何确定对这个人适合宣说空性，对那个人不适合宣说空性呢？如何能够确定这个难以确定的问题呢？那就是通过外在的相来确定，现在就来阐述如何确定：对于凡夫
English
Even though I have heard the teachings of the Teacher, I will have great meaninglessness because I have the thought of entering wrongly into emptiness. The way to become great meaninglessness is: sometimes unwise people abandon emptiness and go to bad destinies. Sometimes, the meaning of emptiness, which is not established by nature, is wrongly understood as these things do not exist and are not real, and thus, the wrong view of slandering all cause-and-effect things is first generated, and then it is not abandoned, but it is made to increase more and more. If one views emptiness wrongly, those with little wisdom will be destroyed. Just as a snake is wrongly grasped, and a mantra is wrongly performed. In the commentary 'Clear Words' on this, it is also said that in order not to fall into the extreme of slandering the conventional, it is necessary not to harm the results of actions that are like images, and in order not to fall into the extreme of clinging to the ultimate, it is necessary to see the results of actions only in things that are without self-nature. It is said that the opposite of these two will lead to falling into the extremes of permanence and annihilation, and it is said that if one thinks that conditioned things are not real, then one is viewing wrongly. Therefore, although there is a difference in words between 'non-existence' and 'not real', there is no difference even if one pays close attention to the appearance of non-existence. In the Four Hundred Verses, it says, 'One goes only to bad destinies, not to ordinary peace.' In the commentary on this, it says that whoever is not a noble person who hears the Dharma of selflessness, due to abandoning and misunderstanding, goes only to bad destinies. Here it is said that both go to bad destinies, and misunderstanding is to hold the meaning of emptiness as the meaning of not being real. Therefore, without the power of intelligence to distinguish extremely subtle meanings, an arrogant person who appears to be real, pretending to strongly believe in the words of profound meaning that do not suit his faculties, this will lead to great meaninglessness, so these places should be studied deeply. Also, how is it appropriate to show emptiness to this person? How can one determine this difficult question of whether or not to show emptiness to this person? That is, it can be determined by external signs, and now it will be explained how to determine it: for ordinary people.
Tibetan
ས་དང་པོ་པའི་དུས་ནའང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ ཐོས་པ་ན། དེ་ཐོས་པ་ནས་ནང་དུ་གཏམ་དེ་ལ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཡང་དང་ཡང་དུ་འབྱུང་བ་དང་། རབ་ཏུ་དགའ་བ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་མཆི་མས་མིག་བརླན་པ་དང་། ལུས་ཀྱི་བ་སྤུ་ལྡང་བ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ། རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བློ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་ཡི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ས་བོན་སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་ས་བོན་ཞེས་པ་ཡོད་ལ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སློབ་དཔོན་མཁས་པས་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་སྣོད་ནི་གང་ཟག་དེ་ཡིན་ཏེ། གང་ཟག་དེ་ལ་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པ་བསྟན་པར་བྱའོ། །འདི་ནི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་གཏམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཐོས་པ་དང་། དེ་མི་གོ་བ་མིན་པ་གཉིས་ཚོགས་ནས་ལུས་ཀྱི་མཚན་མ་དེ་རྣམས་སྐྱེ་བར་སྣང་ན། རྟགས་མི་འཁྲུལ་བ་ཡིན་གྱི། དོན་མི་གོ་བ་དང་། གོ་ཡང་མཚན་མ་དེ་རྣམས་མི་སྐྱེ་ན་རེ་ཞིག་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་ངེས་མི་ནུས་ཀྱང་། བླ་མ་དམ་པའི་བསྒོ་བ་ལས་མི་འདའ་ན། སྟོང་ཉིད་རྟོགས་པའི་རིགས་ནུས་མང་པོ་གསར་དུ་འཇོག་པའི་སྣོད་དུ་རུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བཤད་པའི་ཉན་པ་པོ་དེ་ལ་ནི་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པ་འབྲས་བུ་མེད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཉན་པ་པོ་དེ་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བསྐྱེད་པའི་དོན་མ་ཡིན་པ་དང་ལྡན་པར་མི་འགྱུར་བ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉན་པ་དེའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་སྟེ་འབྲས་བུའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་ངོ་། །འབྱུང་ཚུལ་ ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། སྣོད་ལྡན་དེ་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉན་པ་ལ་གཏེར་རྙེད་པ་དང་འདྲ་བར་སེམས་ཤིང་། ལྟ་བ་དེ་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་ཡང་མི་ཉམས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ནས་གནས་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཡང་བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ངན་འགྲོར་ལྷུང་ན། སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་རྒྱུན་ཆད་པ་རང་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་ཏེ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་པ་ལ་ནི་སྔོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་བླངས་པ་མི་དགོས་ཀྱི། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཡང་ཚུལ་འཆལ་ལོ། །བདག་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུངས་པས་བདེ་འགྲོར་སྐྱེས་ཀྱང་། དབུལ་པོར་གྱུར་ནས་བཟའ་བཏུང་དང་སྨན་དང་གོས་ལ་སོགས་པའི་འཚོ་བའི་ཡོ་བྱད་ཀྱིས་ཕོངས་ན། དེ་འཚོལ་བ་ལྷུར་ལེན་ནས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཉན་པ་དང་། དེའི་དོན་སྒོམ་པ་སོགས་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུ
Chinese
即使在最初的时候，听到不颠倒的空性之语时，从听到那一刻起，内心就一次又一次地对那个话语生起极大的欢喜，并且从那极大的欢喜中生起的眼泪湿润眼睛，以及身体汗毛竖立，凡是出现这些现象的，就具有圆满正等觉佛陀的智慧，不分别的智慧的种子，也就是证悟空性的种子。唯有如此，才是智者上师所要教导的法器。应当为那个人讲授具有特征的圣谛之真谛。这就是听到不颠倒的空性之语，并且不是不理解，这两者聚合而显现出身上的那些征兆，那么这个征兆就不会错乱。如果不理解意义，或者理解了也不生起那些征兆，那么暂时还不能确定是深奥之法的法器。但是如果不违背圣洁上师的教诲，那么就能够成为新安置许多证悟空性潜能的法器。第三点是，对于之前所说的听法者来说，宣说空性不会没有结果。为什么呢？因为，对于这样的听法者来说，不仅不会具有由颠倒执着空性所产生的意义，而且听闻空性见解之后，还会产生跟随而来的果的功德。产生的状态是怎样的呢？具有法器者认为听闻空性见解就像得到宝藏一样，并且为了使这个见解在来世也不退失，所以会恒常如法地受持戒律而安住。也就是说，自己如果因为戒律破损的缘故而堕入恶趣，那么空性的见解自然就会中断，这样想之后就会受持戒律并且不令其退失地守护。对于戒律破损者来说，不需要事先受持戒律，与戒律相违背的自性罪也是破戒。自己即使因为守护戒律而转生善趣，但是如果变得贫穷，缺乏食物、饮料、医药和衣服等生活资具，那么就会专注于寻找这些，从而导致听闻空性见解和修习其意义等中断。
English
Even in the very beginning, when hearing the undeluded words of emptiness, from the moment of hearing that, great joy arises in the heart again and again towards that word, and tears arising from that great joy moisten the eyes, and the hairs of the body stand on end, whoever has these phenomena, has the seed of the wisdom of the fully enlightened Buddha, the seed of non-conceptual wisdom, which is the seed of realizing emptiness. Only in this way, is that person the vessel to be taught by the wise teacher. The truth of the noble meaning, which has characteristics, should be taught to that person. This is because hearing the undeluded words of emptiness, and not misunderstanding it, when these two come together and those signs appear on the body, then that sign will not be mistaken. If the meaning is not understood, or even if it is understood, those signs do not arise, then for the time being, it cannot be determined to be a vessel for the profound Dharma. But if one does not stray from the instructions of the holy guru, then one can become a vessel for newly placing many potentials for realizing emptiness. The third point is that, for the listener mentioned earlier, teaching emptiness will not be without result. Why is that? Because, for such a listener, not only will they not have the meaning produced by the inverted clinging to emptiness, but after hearing the view of emptiness, the qualities of the resulting fruit will also arise. How does it arise? The one with the vessel thinks that hearing the view of emptiness is like finding a treasure, and in order to prevent that view from deteriorating in future lives, they will always take vows of morality and abide in them. That is, if I fall into the lower realms because of the broken vows of morality, then the view of emptiness will naturally be interrupted, thinking in this way, they will take vows of morality and protect them without letting them deteriorate. For those who have broken their vows, there is no need to take vows beforehand, and the naturally negative actions that are contrary to morality are also a breach of vows. Even if one is born in a good rebirth by keeping the vows, but if one becomes poor and lacks the necessities of life such as food, drink, medicine, and clothing, then one will focus on finding these, which will lead to the interruption of listening to the view of emptiness and meditating on its meaning.