Tibetan
ས་འདིར་ལྷག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཆེས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འཐོབ་པས། དེའི་དབང་གིས་སྐྱེའམ་སྙམ་པའི་དོགས་པ་ཆེ་བས་སྨོས་སོ། །ས་འདིར་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་ཟད་པར་འགྱུར་བ་འཐོབ་བོ། །དང་གི་སྒྲ་ནི་ཀྱང་གི་དོན་ཏེ་མ་སྨོས་པ་གཏི་མུག་ཟད་པ་ཡང་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཟད་པའི་དོན་ནི་གཏན་ཟད་པ་མིན་ཏེ། མདོ་ཉིད་ལས། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་། སྲིད་པ་དང་མ་རིག་པའི་འཆིང་བ་བཞི་ཐམས་ཅད་བསྲབས་པར་གསུངས་པས་སོ། །དེ་དག་གི་དོན་ནི་བྱང་སའི་ དགོངས་པ་ལྟར་ན། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུས། འདོད་པ་དང་གཟུགས་དང་གཟུགས་མེད་ལ་ཆགས་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་མངོན་གྱུར་སྤངས་པའོ། །དེས་ན་བསྲབས་པ་ཞེས་གསུངས་པར་མངོན་ནོ། །འཆིང་བ་ཡང་མངོན་པ་ནས་བཤད་པར་མངོན་ནོ། །འདིར་མདོ་ལས། དེའི་ལྟ་བར་གྱུར་པའི་འཆིང་བ་རྣམས་ནི་སྔ་ནས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཁ་ཅིག་ལྟ་བ་ཐ་མ་གསུམ་མཐོང་ལམ་དུ་སྤངས་པ་ལ་འཆད་མོད་ཀྱང་། །ལྟ་བ་ཀུན་བརྟགས་ལྔ་ས་དང་པོར་སྤངས་པ་ལ་བྱའོ། །བྱང་ས་ལས་ནི་དེ་ནི་ཐོག་མ་མེས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ཉིད་ནས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་མོས་པའི་ཕྱིར། ལྟ་བར་གྱུར་པའི་འཆིང་བ་རྣམས་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་འོག་ཏུ་མདོ་ལས། ལོག་པའི་འདོད་ཆགས་དང་ཞེ་སྡང་དང་གཏི་མུག །བསྐལ་པ་ཁྲག་ཁྲིག་འབུམ་ཕྲག་དུ་མར་འགྲིབ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ། ས་འདིར་སྤོང་བར་གསུངས་པ་ནི་ས་བོན་སྤོང་བ་ལ་དགོངས་ལ། དེ་ཡང་སྒོམ་སྤང་གི་ཉོན་མོངས་ལྷན་སྐྱེས་ཆེ་འབྲིང་དྲུག་ས་གཉིས་པ་ནས། བདུན་པའི་བར་གྱིས་སྤོང་བའི་ས་འདིའི་སྤང་བྱ་ལ་དགོངས་སོ། །འགྲེལ་པ་མཛད་པས་ཉོན་མོངས་ཀུན་བརྟགས་ས་དང་པོ་ནས་དང་། ལྷན་སྐྱེས་ས་གཉིས་པ་ནས་སྤོང་བ་གསལ་བར་མ་གསུངས་ཀྱང་། ས་བརྒྱད་པ་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ས་བོན་ཟད་པ་མེད་པ་དང་། བདེན་ འཛིན་ཉོན་མོངས་སུ་འཇོག་པ་དང་། བདེན་འཛིན་མ་ཟད་བར་དུ་འཇིག་ལྟ་མི་འཛད་པ་དང་། ས་དང་པོར་ཀུན་སྦྱོར་གསུམ་སྤངས་པ་རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་བཤད་པས། སྤྱིར་ཉོན་མོངས་ལ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་དང་། ཁྱད་པར་དུ་འཇིག་ལྟ་ལ་གཉིས་སུ་དབྱེ་དགོས་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་ལོ། །བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་སུ་འཇོག་པའི་ལུགས་འདི་ལ། ཉོན་མོངས་ཟག་མེད་ཀྱི་ལམ་གྱིས་སྤོང་བ་ན། བདེན་འཛིན་རེའི་ས་བོན་སྤོང་དགོས་པས་ས་བོན་དེ་ལས་གཞན་པའི་གཉིས་སྣང་འ
Chinese
在此地，能获得胜过以往所有禅定的修习，因此，有人怀疑是否因其力量而生起，故而提及。在此地，能获得贪欲和嗔恨的止息。 “和”字具有“也”的含义，是为了涵盖未提及的愚痴的止息。止息的含义并非完全止息，因为经中说：“贪欲、色欲、有欲和无明四种束缚都被减弱了。”这些的含义按照《菩萨地》的观点，是通过世间的禅定和无色界的禅定，对贪欲、色欲和无色界产生厌离，这是先前所说的现行断除。因此，显而易见，经中说的是“减弱”。束缚也显然是从《俱舍论》中解释的。此处经中说：“成为其见解的束缚，早已被断除。”虽然有些人解释说，这是指在见道中断除最后的三个见解，但应理解为在第一地断除五种遍计所执的见解。《菩萨地》中说：“这是最初由祖先修习之地，因为对法性的真如生起信解，所以成为其见解的束缚已被断除。”之后经中说：“虚妄的贪欲、嗔恨和愚痴，不是在数百万亿劫中可以减少的，在此地被断除。”这是指断除种子。也就是指从第二地到第七地之间，通过修道所断的六种俱生烦恼，是此地的断除对象。注释者虽然没有明确说明遍计烦恼从第一地开始断除，俱生烦恼从第二地开始断除，但在未获得第八地之前，所有烦恼的种子都不会断尽，并且将实执视为烦恼，在未断除实执之前，我见不会止息，《宝鬘论》中也说在第一地断除了三种结。因此，普遍来说，烦恼需要分为两种，特别是人我见需要分为两种，这一点非常清楚。在这种将实执视为烦恼的观点中，如果通过无漏道来断除烦恼，那么需要断除每个实执的种子，因此，除了那个种子之外的二取
English
Here, one obtains the practice of samadhi that is superior to all previous ones, so it is mentioned because of the great doubt as to whether it arises from its power. Here, one obtains the cessation of desire and hatred. The word "and" has the meaning of "also," in order to include the cessation of ignorance, which was not mentioned. The meaning of cessation is not complete cessation, because the sutra itself says, "All four bonds of desire, form, existence, and ignorance are weakened." According to the meaning of these, according to the view of the Bodhisattva-bhumi, through the power of worldly meditation and formless samadhi, one is separated from attachment to desire, form, and the formless realm, which is the previously mentioned abandonment of manifestation. Therefore, it is evident that it is said to be "weakened." The bonds are also evidently explained from the Abhidharma. Here, the sutra says, "The bonds that have become its view have already been abandoned." Although some explain that this refers to the abandonment of the last three views on the path of seeing, it should be understood that the five conceptual views are abandoned on the first ground. The Bodhisattva-bhumi says, "This is the very ground that was initially practiced by the ancestors, because of faith in the suchness of reality, the bonds that have become its view have been abandoned." After that, the sutra says, "False desire, hatred, and ignorance, which cannot be diminished in hundreds of millions of eons, are abandoned on this ground." This refers to the abandonment of seeds. That is, it refers to the objects to be abandoned on this ground, which are the six major and minor innate afflictions to be abandoned by meditation from the second to the seventh ground. Although the commentators did not clearly state that conceptual afflictions are abandoned from the first ground and innate afflictions are abandoned from the second ground, until the eighth ground is attained, the seeds of all afflictions are not exhausted, and holding to reality is regarded as an affliction, and until holding to reality is not exhausted, the view of self will not cease, and the Garland of Jewels also says that the three fetters are abandoned on the first ground. Therefore, in general, afflictions need to be divided into two types, and in particular, the view of self needs to be divided into two types, which is very clear. In this system of regarding holding to reality as an affliction, if afflictions are abandoned by the uncontaminated path, then the seed of each holding to reality needs to be abandoned, therefore, the dualistic appearance other than that seed
Tibetan
ཁྲུལ་པའི་བག་ཆགས་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་བཞག་པའི་ཕྱོགས་རེ་ཡང་གཏན་ཟད་མི་ནུས་པས། ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་མ་ཟད་བར་དུ་ཤེས་སྒྲིབ་མི་སྤོང་བའི་ཕྱིར། ཤེས་སྒྲིབ་ནི་དག་པ་ས་གསུམ་གྱི་སྐབས་སུ་སྤོང་ངོ་། །ས་གསུམ་པ་དེ་ལ་གནས་པ་ནི། ཕལ་ཆེར་ལྷའི་དབང་པོ་བརྒྱ་བྱིན་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྟག་ཏུ་འཇིག་རྟེན་པ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་ནི། འདོད་པ་ལ་ཆགས་པའི་འདོད་ཆགས་འཇོམས་པར་ནུས་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་ཞིང་། གཙོ་བོར་གྱུར་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་འདོད་པའི་འདམ་ནས་འདོན་པ་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱང་གི་སྒྲ་ནི་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ཀྱང་རྟག་ཏུ་སྤོང་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་བདེའོ། །གསུམ་པ་ནི། ད་ནི་ཕར་ཕྱིན་དང་པོ་གསུམ་གྱི་རྟེན་གྱི་ཁྱད་པར་དང་། ཚོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང་། འབྲས་བུ་གང་འགྲུབ་པའི་རྣམ་གཞག་གསལ་བར་སྟོན་པ་ནི། བྱང་ སེམས་ཁྱིམ་པ་དང་རབ་བྱུང་གཉིས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་རྟེན་ཡིན་མོད་ཀྱང་། སྒྲུབ་དཀའ་སླ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི། བྱང་སེམས་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ལ་ནི་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་གསུམ་པོ་དེ་དག་སྒྲུབ་པར་སླ་བས། བདེ་བར་གཤེགས་པས་དེ་གསུམ་རྟེན་དེ་ལ་བསྔགས་སོ། །ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་བསོད་ནམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཚོགས་ཀྱང་གསུམ་པ་དེ་དག་ཉིད་དོ། །ཚོགས་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་ཡི་རྒྱུ་སྟེ་གཙོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེར་ནི་སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་། །བཟོད་པའི་ཆོས་ནི་ཁྱད་པར་དུ། །ཁྱིམ་པ་ལ་བཤད་སྙིང་རྗེ་ཡི། །སྙིང་པོ་ཅན་དེ་བརྟན་གོམས་མཛོད། །ཅེས་སོ། །བྱང་སེམས་ཁྱིམ་པ་ལ་ཆོས་གསུམ་བསྒྲུབ་སླ་བའི་སྦྱིན་པ་ནི། ཟང་ཟིང་དང་མི་འཇིགས་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་ཁྱིམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་དང་། བཟོད་པ་ནི་ཆོས་ལ་ངེས་སེམས་གཙོ་ཆེའོ། །བྱང་སེམས་རབ་བྱུང་རྣམས་ལ་ནི་བརྩོན་འགྲུས་དང་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་བསྒྲུབ་སླ་སྟེ། དེ་གཉིས་ལ་ལྷག་མ་གཞན་མེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ནི་བསམ་གཏན་དང་ཤེས་རབ་ཡིན་ལ། དེ་གཉིས་གཙོ་བོར་ཆོས་སྐུའི་རྒྱུ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཀའི་རྒྱུའོ། །བཞི་པ་ནི། ས་འོད་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་ཉི་མ་ལ་གནས་པ་འདི་ནི། རང་གི་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པའི་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ། དོན་དམ་པའི་ས་འདི་འབྱུང་བའི་གེགས་སུ་གྱུར་པ་རྣམས། ས་དེ་དང་པོ་སྐྱེ་ བཞིན་པའི་སྐབས་སུ་ཡང་དག་པར་གསལ་བར་བྱས་ནས། རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུ་གཞན་ལ་ཉེ་བར་བསྟན་པ་ལས་འགྲོ་བ་
Chinese
由于错乱的习气被置于所知障中，即使是一方面也无法完全断尽，因此，在所有烦恼未尽之前，无法舍弃所知障。所以，所知障是在清净地第三地时舍弃的。安住于第三地者，大多会变成天界之主帝释天。他们恒常善于摧毁世间众生对欲望的贪执，并且作为主尊，他们善于将众生从欲望的泥潭中解脱出来。关于“也”字的用法，在纳措的译本中，如“对欲望的贪执也恒常舍弃”所说，是正确的。第三是，现在要清楚地阐述前三度（布施、持戒、忍辱）的所依之差别、积聚的自性，以及成就何种果位的论述：菩萨在家者和出家者都可以是布施等的所依，但就修持的难易程度而言，对于菩萨在家者来说，修持布施等三种法比较容易，因此，善逝赞叹以他们为所依。在二资粮中，名为福德的资粮也是这三者。此资粮是佛陀色身的自性之色身的因，这是就主要方面而言的。《宝鬘论》中也说：“于彼布施与持戒，忍辱之法尤为胜，居家者说具悲者，具心要者当稳固。”如是说。菩萨在家者容易修持三种法，即布施是财物和无畏的布施，持戒是居家方面的持戒，忍辱是对佛法生起定解为主。对于菩萨出家者来说，精进、禅定和智慧容易修持，但这并不是说他们没有其他功德。智慧资粮是禅定和智慧，这二者主要是法身的因，而精进是二资粮的因。第四是，名为发光地的菩萨安住于太阳之上，能将属于自相续的无明黑暗，以及成为生起胜义谛之障碍者，在最初生起此地时完全照亮，并且将此种状态向他人清晰地展示出来，从而利益众生。
English
Since even a single aspect of the mistaken habitual patterns placed in the obscuration of knowledge cannot be completely exhausted, the obscuration of knowledge cannot be abandoned until all afflictions are exhausted. Therefore, the obscuration of knowledge is abandoned during the third pure ground. Those who abide on the third ground mostly become the lord of the gods, Indra. They are constantly skilled at destroying the attachment to desire of sentient beings in the world, and as the main ones, they are skilled at liberating sentient beings from the mire of desire. Regarding the use of the word "also," as it appears in the translation of Naktsö, such as "the attachment to desire is also constantly abandoned," it is correct. Third, now to clearly explain the differences in the supports of the first three perfections (generosity, discipline, patience), the nature of the accumulations, and the exposition of what fruit is accomplished: Both lay and ordained Bodhisattvas can be the support for generosity, etc., but in terms of the ease or difficulty of practice, it is easier for lay Bodhisattvas to practice these three dharmas of generosity, etc. Therefore, the Sugata praises them as the support. Among the two accumulations, the accumulation called merit is also these three. This accumulation is the cause of the form body, the nature of the form body of the Buddha, which is mainly emphasized. The Ratnavali also says: "There, generosity and discipline, and the dharma of patience are especially superior. It is said of householders that those with compassion, those with essence, should be steadfast." Thus it is said. It is easy for lay Bodhisattvas to practice the three dharmas, namely, generosity is the generosity of wealth and fearlessness, discipline is the discipline of the household, and patience is mainly to generate conviction in the Dharma. For ordained Bodhisattvas, diligence, meditation, and wisdom are easy to practice, but this does not mean that they do not have other qualities. The accumulation of wisdom is meditation and wisdom, and these two are mainly the cause of the Dharmakaya, while diligence is the cause of both accumulations. Fourth, the Bodhisattva called the "Light-Making Ground" who abides on the sun, can completely illuminate the darkness of ignorance belonging to his own continuum, and those who become obstacles to the arising of ultimate truth, when this ground first arises, and clearly shows this state to others, thereby benefiting beings.