Tibetan
་སྨིན་འགྱུར། ཞེས་མཛོད་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལྟར། དགེ་མི་དགེའི་ལས་གང་སྔོན་ལ་སྨིན་པ་དེས། རེ་ཞིག་ལ་ལས་གཞན་དེ་སྨིན་པའི་གོ་བཀག་ཀྱང་། དེ་ཙམ་གྱིས་དགེ་བའམ་མི་དགེ་བ་འཇོམས་པར་གཞག་མི་ནུས་ཤིང་མ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན་མི་དགེ་བའི་ལས་སྟོབས་ལྡན་ཐམས་ཅད་དགེ་རྩ་འཇོམས་བྱེད་དུ་གསུང་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདི་ལ་དབུ་མ་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པར། མི་དགེ་བ་སྟོབས་བཞིས་སྦྱངས་པ་དང་། ལོག་ལྟ་དང་གནོད་སེམས་ཀྱིས་དགེ་རྩ་བཅོམ་པ་གཉིས་ཀ །ས་བོན་ཉམས་པ་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་མྱུ་གུ་མི་འབྱུང་བ་ལྟར། ད་གདོད་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ཀྱང་འབྲས་བུ་འབྱིན་མི་ནུས་པར་གསུངས་སོ། །དགེ་བ་འཇོམས་པ་ཡང་ཁོང་ཁྲོ་སྐྱེས་མ་ཐག་རྒྱུད་ལ་དགེ་བ་མེད་པར་འགྲོ་བ་མིན་གྱི། འབྲས་བུ་འབྱིན་པའི་ནུས་པ་ལ་གནོད་པ་བྱེད་པའོ། །དེ་ཡང་ཟད་པ་ཆུང་འབྲིང་ཆེ་གསུམ་བཤད་པའི་གང་གནོད་པ་བྱས་ཚོད་དེ་སླར་སྨིན་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་གནོད་པ་སྐྱེལ་ཚུལ་ལ་ལམ་གསར་པ་མྱུར་པོར་སྐྱེ་བའི་ནུས་པ་བཅོམ་པ་དང་། བདེ་འགྲོ་སོགས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་ལ་གནོད་པ་བྱས་པ་གཉིས་སོ། ། བྱང་སེམས་ལ་ཁྲོས་པ་དང་བརྙས་པ་དང་། ཀུན་སློང་ངན་པས་སྨད་པ་ལ་ཉེས་པ་མུ་མེད་པ་མདོ་བཏུས་ལས་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལ་བྱང་སེམས་སུ་ངེས་མ་ངེས་དང་། ཁྲོ་བའི་རྒྱུ་མཚན་བདེན་མི་བདེན་གཉིས་འདྲ་བར་གསུངས་པས། ཁོང་ཁྲོ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཚངས་པ་མཚུངས་པར་སྤྱོད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཁོང་ཁྲོ་འགོག་པ་ལ་ནུས་པ་ཅི་ཡོད་ཀྱིས་འབད་པར་བྱའོ། །ནམ་སྙིང་གི་མདོར་རྩ་ལྟུང་རྣམས་ཀྱིས་སྔོན་བསྐྱེད་པའི་དགེ་རྩ་འཇོམས་པ་དང་། བསླབ་བཏུས་ལས། རྙེད་བཀུར་ལ་ལྷག་པར་ཞེན་པས་ཁྱིམ་ལ་ལྟ་བ་དང་། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་གྱིས་ཁེངས་པ་དང་། ཆོས་སྤོང་བས་ཀྱང་སྔོན་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་ཟད་པར་བྱེད་ཅིང་། དགེ་བའི་ཆོས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་པས། དགེ་རྩ་འཇོམས་པའི་རྐྱེན་ངོ་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ལྷག་པར་ཡང་སྤོང་དགོས་སོ། །འདིར་ནི་མདོ་ཙམ་སྟེ་མདོ་བཏུས་དང་བསླབ་བཏུས་ངེས་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི། གཞན་ཡང་མི་བཟོད་པ་ནུས་པ་མེད་པས་ནི། རང་ཉིད་ཁོ་ན་འཇོམས་ལ། ནུས་པ་ཅན་སྙིང་རྗེ་མེད་པས་ནི་རང་གཞན་གཉིས་ཀ་འཇོམས་པ་འདི་ནི། སྐྱེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་བཞིན་མི་སྡུག་པའི་གཟུགས་སུ་བྱེད་ཅིང་། དམ་པ་མིན་པར་བཀྲི་བར་བྱེད་པ་དང་། འདི་ནི་བྱ་བའི་ཚུལ་དང་། འདི་ནི་བྱ་བའི་ཚུལ་མིན་པའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་དཔྱོད་འཕྲོག་པར་བྱེད་ཅིང་། མི་བཟོད་པ་ཁོང་ཁྲོ་ཡིས། ཤི་བའི་འོག་ཏུ་མྱུར་དུ་ངན་འགྲོར་སྐྱུར་བར་ བྱེད་པའི་ཉེས་དམིགས་རྣམས་བསམས་ལ། ཅི་ནས་ཀྱང་ཁོང་ཁྲོ་བ་ལ་སྐབས་མི་སྦྱིན་སྙམ་པས་ཁོང་ཁྲོ་དགག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་མང་པོ་བསམ་པ་དང་། དོན་བསྡུས་ཏེ་བཟོད་པ་བསྟེན་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་མི་བཟོད་པའི་སྐྱོན་དེ་དག་ཡིན་ན། དེ་དང་འགལ་བ་བཟོད་པའི་ཡོན་ཏན་གང་ཡིན་ཞེ་ན། བཟོད་པ་བསྒོམས་པས་ནི་སྔར་བཤད་ཟིན་པའི་ཁོང་ཁྲོའི་སྐྱོན་དང་འགལ་བའི་ཡོན་ཏན་རྣམས་བྱེད་དོ། །དེ་ཡང་བཟོད་པ་བསྒོམས་པས་གཟུགས་མཛེས་པ་ཐོབ་ཅིང་། སྐྱེ་བོ་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕངས་ཤིང་གཅེས་པ་དང་། ལུགས་ཏེ་རིགས་པ་དང་ལུགས་མིན་པ་མི་རིགས་པ་ཤེས་པ་ལ་མཁས་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཤི་བ་དེ་ཡི་འོག་ཏུ་ནི་ལྷ་དང་མིའི་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་དང་། ཁོང་ཁྲོ་བ་སོགས་ཀྱིས་བསགས་པའི་སྡིག་པ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་རྣམས་བསམས་ལ་བཟོད་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་སོ་སོ་སྐྱེ་བོས་ཁྲོས་པའི་སྐྱོན་ཉེས་དམིགས་དང་། རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་བཟོད་པའི་ཕན་ཡོན་རིག་པར་བྱས་ཏེ། མི་བཟོད་པ་སྤངས་ནས། འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་ཡིས་བསྔགས་པའི་བཟོད་པ་རྟག་ཏུ་སྟེ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལ་འཇིག་རྟེན་ལས་མ་འདས་པ་དང་། འདས་པ་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ནི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞིས་སྟོན་ཏེ། སྔར་བཤད་པ་ལས་ཤེས་པར་ནུས་སོ། །བཞི་པ་ནི། ས་གསུམ་པ་དེར་རྒྱལ་སྲས་དེ་ལ་ བཟོད་པའི་ཕར་ཕྱིན་དག་པ་དེ་བཞིན་དུ། བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བཞི་དང་། དེས་མཚོན་ནས་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་དང་། རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས་དང་། ཅི་ཡང་མེད་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་། སྲིད་རྩེ་སྟེ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞི་དང་། བྱམས་པ་དང་སྙིང་རྗེ་དང་དགའ་བ་དང་བཏང་སྙོམས་ཏེ་ཚད་མེད་པ་བཞི་དང་། རྫུ་འཕྲུལ་དང་། ལྷའི་རྣ་བ་དང་། གཞན་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང་། སྔོན་གྱི་གནས་དྲན་པ་དང་། ལྷའི་མིག་གི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ལྔ་དག་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་འདི་དག་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་ཀྱང་། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བ་མཐོང་བ་དེར་ཆེད་དུ་བསམས་ཏེ། སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་སྐྱེ་ཡི། འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་དང་གཟུགས་མེད་པ་དེ་དག་གི་དབང་གིས་མི་སྐྱེའོ། །འདི་ནི་ས་དང་པོ་ནས་ཀྱང་འཐོབ་མོད་ཀྱང་།
Chinese
“成熟转变”。如《俱舍论释》中引经所说，善与不善业中，哪个先成熟，暂时会阻止其他业成熟的机会。但仅凭此并不能断定善或不善业已被摧毁，因为没有这样说过。否则，所有强大的不善业都必须被说成是摧毁善根的。因此，对此，《中观心论释》中说：以四力忏悔不善业，以及以邪见和害心摧毁善根这二者，就像种子坏了，即使遇到因缘也不会发芽一样，现在即使遇到因缘，也无法产生果实。摧毁善业也不是说一生起嗔恨，相续中就没有善业了，而是损害了产生果实的能力。那也是说了小、中、大三种程度的损耗，根据损害的程度，就无法再次成熟。如此，损害的方式有两种：摧毁了迅速产生新道的潜力，以及损害了产生善趣等果实的能力。 《集经》中说，对菩萨生气、轻蔑，以及以恶劣动机诽谤，有过失无量。其中说，是否确定是菩萨，以及生气的理由真实与否，二者是相同的。因此，对于一般的嗔恨，特别是与梵天同等行为，以及针对菩萨的嗔恨，要尽力以任何可能的方式去阻止。在《虚空藏经》中说，根本堕罪会摧毁先前积累的善根。《学集论》中说，过于执着利养恭敬而贪图家庭，以及因骄慢而自满，以及舍弃佛法，也会使先前积累的善业耗尽，并且不会被善法所增长。因此，要认识到摧毁善根的因素，并特别加以舍弃。这里只是略说，一定要看《集经》和《学集论》。第四，此外，不能忍耐，因为没有能力，只会摧毁自己。有能力却无悲心，就会摧毁自己和他人。这就像人自己使自己的面容变得丑陋，并引向非圣洁。这是行为的方式，这是非行为的方式的想法。
English
"Mature transformation." As quoted in the commentary on the Abhidharmakosha, whichever of the virtuous or non-virtuous actions matures first, it temporarily blocks the opportunity for other actions to mature. However, this alone cannot determine that the virtuous or non-virtuous action has been destroyed, because it has not been said so. Otherwise, all powerful non-virtuous actions would have to be said to destroy the roots of virtue. Therefore, regarding this, the commentary on the Madhyamakahṛdayakārikā says: Repenting of non-virtuous actions with the four powers, and destroying the roots of virtue with wrong views and harmful intentions, are like seeds that have deteriorated, even if they encounter conditions, they will not sprout. Now, even if they encounter conditions, they cannot produce fruit. Destroying virtuous actions is not to say that as soon as anger arises, there is no virtue in the continuum, but rather it harms the ability to produce fruit. That is also to say that there are three levels of depletion: small, medium, and large. According to the degree of damage, it cannot mature again. Thus, there are two ways to inflict harm: destroying the potential to quickly generate new paths, and harming the ability to produce the fruits of good rebirths, etc. The Compendium of Sutras says that there are immeasurable faults in being angry with, despising, and slandering Bodhisattvas with evil intentions. It says that whether it is certain that they are Bodhisattvas, and whether the reasons for anger are true or not, are the same. Therefore, one should strive to prevent general anger, especially actions equal to Brahma, and anger directed at Bodhisattvas, in any way possible. The Sutra of Akasagarbha says that the root downfalls destroy the previously accumulated roots of virtue. The Compendium of Trainings says that being overly attached to gain and respect and craving for family, being arrogant and conceited, and abandoning the Dharma also exhaust the previously accumulated virtuous deeds, and they will not be increased by virtuous dharmas. Therefore, one should recognize the factors that destroy the roots of virtue and abandon them especially. This is just a brief explanation; one must definitely read the Compendium of Sutras and the Compendium of Trainings. Fourth, furthermore, being unable to endure, because one has no power, only destroys oneself. Having power but no compassion destroys both oneself and others. This is like a person making their own face ugly and leading to non-holiness. This is the way of acting, and this is the idea of the way of not acting.
Chinese
会夺走智慧，无法忍受的愤怒，想到会将人迅速抛入死亡之后的恶道的罪过，无论如何也不给予愤怒机会，以此来遮止愤怒。第二部分分为两点：思索忍辱的众多功德，以及总结要义劝诫修持忍辱。第一点是：如果说无法忍受是那些过失，那么与此相反的忍辱的功德是什么呢？修习忍辱就能产生与之前所说的愤怒的过失相反的功德。也就是，修习忍辱能获得美好的容貌，被高尚的人们所珍惜爱重，精通于知晓道理即理性和非理性的事物，死后能获得天人和人道的转生，以及能使由愤怒等所积累的罪业得以清净，思索这些来增长忍辱的力量。第二点是：如前所说，各自的凡夫认识到愤怒的过失和罪过，以及菩萨们认识到忍辱的利益之后，舍弃无法忍受，对于圣者们所赞叹的忍辱，恒常即在一切时候都应修持。第三点是：将忍辱的波罗蜜多分为不超出世间和超出世间两种，由“圆满正觉的”这四句偈颂来阐释，可以从之前的讲述中得知。第四点是：在第三地，那位菩萨 如是清净的忍辱波罗蜜多，以及初禅等四禅，并由此类推，无边虚空处，无边识处，无所有处，以及有顶即无色界的四种等持，慈爱、悲悯、喜悦、平静舍离即四无量心，神通，天耳，他心通，宿命通，天眼这五种神通都能清净获得。即使进入和离开这些禅定和无色定，由于见到菩提的因圆满，在那里特别思念，凭借愿力的力量而转生，而不是凭借世间的禅定和无色定的力量而转生。虽然从第一地也能获得这些，
English
that steals away wisdom, and unbearable anger, thinking of the faults that quickly cast one into the lower realms after death, one should by all means not give anger a chance, and thus counteract anger. The second part has two points: contemplating the many virtues of patience, and summarizing the meaning to advise cultivating patience. The first point is: if those are the faults of impatience, then what are the virtues of patience that are contrary to that? By cultivating patience, one produces the virtues that are contrary to the faults of anger that have been mentioned before. That is, by cultivating patience, one obtains a beautiful form, is cherished and loved by noble people, becomes skilled in knowing what is reasonable, that is, what is rational and irrational, and after death, one obtains rebirth in the realms of gods and humans, and the sins accumulated by anger and so on are purified, contemplating these to increase the power of patience. The second point is: as previously stated, individual ordinary beings, having recognized the faults and sins of anger, and bodhisattvas, having recognized the benefits of patience, abandoning impatience, should always, that is, at all times, cultivate the patience praised by noble beings. The third point is: dividing the perfection of patience into that which does not transcend the world and that which does, is shown by the four lines beginning with "of the fully enlightened one," which can be understood from the previous explanation. The fourth point is: on the third ground, that bodhisattva with such a pure perfection of patience, as well as the four dhyanas beginning with the first dhyana, and by extension, the sphere of infinite space, the sphere of infinite consciousness, the sphere of nothingness, and the peak of existence, that is, the four formless absorptions of the formless realm, loving-kindness, compassion, joy, and equanimity, that is, the four immeasurables, magical powers, the divine ear, knowing the minds of others, remembering past lives, and the five kinds of clairvoyance of the divine eye, will be purely obtained. Even though one enters and arises from these dhyanas and formless states, because one sees that the cause of enlightenment is completely perfected, one deliberately contemplates there, and is born by the power of aspiration, not by the power of worldly dhyanas and formless states. Although these can be obtained from the first ground as well,