Tibetan
ངས་སུ་དག་པར་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསྔགས་པ་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་མ་འདྲེས་པའི་དཔེ་བསྟན་པ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པ་དང་། སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ས་འདིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་བསྟན་པ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡོན་ཏན་ཡོངས་སུ་དག་པར་བསྟན་པ། ས་དང་པོ་ལས་ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་བསྟན་པ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པའི་རྒྱུ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ས་གཉིས་པ་ལ་གནས་པ་དེ་ནི། ཚུལ་ཁྲིམས་རབ་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང་། ཡོན་ཏན་རྣམས་དག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། སད་པར་མ་ཟད་རྨི་ལམ་དུ་ཡང་འཆལ་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྤངས་པ་སྟེ་དེས་མ་གོས་པའོ། །འདི་ནི་རྩ་ལྟུང་དང་རང་བཞིན་གྱི་ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཙམ་གྱི་འཆལ་ཁྲིམས་མིན་གྱི། བཅས་པ་དང་འགལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འཆལ་ཁྲིམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྤངས་པའོ། །དེ་ལ་འཆལ་ ཁྲིམས་ཀུན་ནས་སློང་བའི་ཉོན་མོངས་དང་དུ་མ་ལེན་པ་དང་། བཅས་པ་དང་འགལ་བའི་སྡིག་པའི་ལས་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། བཅས་འགལ་གྱི་ལྟུང་བ་བྱུང་བ་ལ་འགྱོད་པའི་མེ་ཞི་བས་བསིལ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། དེའི་སྐད་དོད་ཤཱིལ་ལ་ཤཱི་ཏི་བསིལ་བ་དང་། ལ་ཏི་ཐོབ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བདེ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་ཀྱིས་དམ་པས་བསྟེན་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏེ། འདི་ཡང་ངེས་ཚིག་གི་བཤད་པའོ། །དེ་ནི་ངོ་བོའི་དབང་དུ་བྱས་ན་ལུས་ངག་གི་འཆལ་ཚུལ་བདུན་སྤོང་བའི་སྤོང་བདུན་གྱི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ལ། མ་ཆགས་པ་བརྣབ་སེམས་མེད་པ་དང་། གནོད་སེམས་ཀྱི་ཞེ་སྡང་མེད་པ་དང་། ལོག་ལྟ་དང་བྲལ་བའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ནི། སྤོང་བདུན་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པས་ན་ཀུན་ནས་སློང་བྱེད་དང་བཅས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། ནག་པོའི་ལས་ལམ་བཅུ་སྤོང་བའི་དཀར་པོའི་ལས་ལམ་གྱི་སྤོང་བ་བཅུའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་བྱང་སེམས་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཇི་ལྟར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པས། ཡོན་ཏན་རྣམས་དག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་རྒྱུ་བ་སྟེ་ཀུན་སྤྱོད་གསུམ། སད་པ་དང་རྨི་ལམ་གྱི་སྐབས་ཀུན་ཏུ་ལྟུང་བ་ཕྲ་མོས་ཀྱང་དག་པར་གྱུར་པས། དམ་པ་སྟེ་མཆོག་གི་ལས་ལམ་བཅུ་ཆར་མ་ཚང་བ་མེད་པར་སོག་པར་བྱེད་དེ། དགེ་བའི་ལས་ལམ་དང་པོ་སྲོག་གཅོད་སྤོང་བ་སོགས་གསུམ་ནི་ལུས་ཀྱིས་དང་། བར་གྱི་བཞི་ནི་ངག་གིས་དང་། ཐ་མ་གསུམ་ཡིད་ཀྱིས་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་སོག་པར་བྱེད་པའི་དོན་ནོ། །
Chinese
我将要展示清净，展示戒律的赞叹，展示戒律的相违品和不混杂的例子，展示戒律的波罗蜜多的分类，以及通过陈述地的功德来结尾。第一品有四部分：在此地展示戒律的圆满，依靠它来展示功德的完全清净，从第一地开始更加展示戒律，展示戒律完全清净的其他原因。第一部分是：安住于第二地的菩萨，因为具有极其圆满的戒律和清净的功德，不仅在清醒时，甚至在梦中也舍弃了放逸戒律的污垢，即不被其沾染。这并非仅仅是根本堕罪和自性罪的放逸戒律，而是舍弃了所有违背规定的放逸戒律的污垢。因为不接受引发放逸戒律的一切烦恼，并且不产生违背规定的罪恶行为，所以对于产生违背规定的堕罪，通过忏悔之火的熄灭而获得清凉，所以是戒律。它的梵语是śīla（शील，戒），śīti（शीति，清凉）意味着清凉，lāti（लाति，获得）意味着获得。或者，因为是安乐之因，所以是圣者所应依止的，所以是戒律。这也是词源学的解释。如果从本体的角度来说，它是具有舍弃身语七种放逸行为的七种舍弃的特征。不贪著的无贪，没有嗔恨的无嗔，以及远离邪见的正确见解，因为它们引发七种舍弃，所以如果从引发者和伴随者的角度来说，就是舍弃黑色业道的十种白色业道的舍弃。第二部分是：如果菩萨的戒律如此圆满，那么功德如何变得清净呢？身体、语言和意念的活动，即三种行为，在清醒和梦境中，甚至连细微的堕罪也变得清净，因此，圣者，即殊胜的十种业道，没有不齐全地完全积累，也就是说，第一个善业道，即舍弃杀生等三种是身体的，中间的四种是语言的，最后的三个是意念的圆满，这就是积累的意思。
English
I will show purity, show the praise of discipline, show the contradictory and unmixed examples of discipline, show the classification of the perfection of discipline, and conclude by stating the merits of the ground. The first chapter has four parts: showing the perfection of discipline in this ground, relying on it to show the complete purity of merits, further showing discipline from the first ground, and showing other reasons for the complete purity of discipline. The first part is: the bodhisattva who abides in the second ground, because he has extremely perfect discipline and pure merits, not only when awake, but even in dreams, he abandons the defilement of lax discipline, that is, he is not tainted by it. This is not just the lax discipline of fundamental downfalls and natural transgressions, but it is abandoning the defilement of all lax disciplines that violate the precepts. Because he does not accept all the afflictions that give rise to lax discipline, and does not produce sinful actions that violate the precepts, therefore, for the downfalls that arise from violating the precepts, he obtains coolness by extinguishing the fire of repentance, so it is discipline. Its Sanskrit is śīla (शील, discipline), śīti (शीति, coolness) means coolness, and lāti (लाति, obtain) means to obtain. Or, because it is the cause of happiness, it is what the noble ones should rely on, so it is discipline. This is also an etymological explanation. If viewed from the perspective of essence, it is characterized by the seven abandonments that abandon the seven lax behaviors of body and speech. Non-attachment, non-greed, non-hatred of harmful thoughts, and correct view free from wrong views, because they give rise to the seven abandonments, so if viewed from the perspective of the instigator and the accompanied, it is the abandonment of the ten white paths of action that abandon the ten black paths of action. The second part is: if the bodhisattva's discipline is so perfect, how do merits become pure? The activities of body, speech, and mind, that is, the three behaviors, in waking and dreaming, even subtle downfalls become pure, therefore, the noble one, that is, the ten excellent paths of action, are completely accumulated without being incomplete, that is, the first virtuous path of action, that is, abandoning killing, etc., the first three are of the body, the middle four are of speech, and the last three are the perfection of the mind, this is the meaning of accumulation.
Tibetan
དེ་ཡང་དགག་བཅས་ཀྱི་མཚམས་ལས་ལྡོག་པར་མ་ཟད། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བརྩམས་པའི་སྒྲུབ་བཅས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀུན་རྫོགས་པར་བྱེད་པའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཡང་ཅི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་རྣམས་ས་དང་པོའི་བྱང་སེམས་ཀྱིས་ཀྱང་བཅུ་ཆར་ཚང་བར་སོག་པར་མི་བྱེད་དམ་ཞེ་ན། །དེས་ཀྱང་སོག་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་འདི་ལྟ་ཞིག་བཅུ་ཆར་ཡང་། ས་གཉིས་པ་བ་དེ་ལ་ཀླགས་པ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་དག་པར་འགྱུར་བ་དེ་ལྟར་ས་དང་པོ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་ས་དང་པོར་སྦྱིན་པ་ལྷག་པར་གསུངས་པ་ནི་ཡར་ལྡན་དུ་ཡོད་པས། སྦྱིན་པ་ལས་གཞན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་དགུའི་ནང་ནས། ཚུལ་ཁྲིམས་ལས་བརྩམས་པའི་ཉམས་ལེན་ཕུལ་དུ་བྱུང་བའི་ཚོད་ཙམ་བཟོད་པ་སོགས་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་ཁྲིམས་ལྷག་པར་གསུངས་ཀྱི། ཕར་ཕྱིན་ལྷག་མ་རྣམས་མེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །དགེ་བཅུ་སྨོས་པ་ནི་དེ་ལས་བརྩམས་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བཅས་པའི་མཚོན་བྱེད་ཡིན་པས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བཅས་མཚམས་ཐམས་ཅད་གཟུང་ངོ་། །དེ་འདྲ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པ་ཅན་དེ་ནི། སྟོན་ཀའི་ཟླ་བ་ལ་ཚ་གདུང་ཞི་བར་བྱེད་པ་དང་། དཀར་བའི་འོད་ཀྱིས་ལམ་མེར་གནས་པ་གཉིས་ཡོད་པ་ལྟར། རྟག་ཏུ་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པར་གནས་པ་དེ། དབང་པོའི་ སྒོ་བསྡམས་པའི་ཞི་བ་དང་། ལམ་མེར་གསལ་བའི་ལུས་ཅན་གྱི་འོད་ཆགས་པར་དེ་དག་གིས་རྣམ་པར་མཛེས་སོ། །བཞི་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་སོ་ཐར་ལས་བརྩམས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཆེས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཡིན་ཀྱང་། གལ་ཏེ་དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ལྟ་བ་མི་སྤོང་ན། དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་མཚན་དེས་དགེ་སློང་དེ་ཚུལ་ཁྲིམས་དག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་སྟེ། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ལས། འོད་སྲུངས་འདི་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བསྡམས་ཤིང་གནས། ཆོ་ག་དང་སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཕྲ་རབ་རྣམས་ལའང་འཇིག་པར་ལྟ་བ། ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ལ་སློབ་ཅིང་ལུས་དང་ངག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ལས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང་ལྡན་པར་གྱུར་པས། འཚོ་བ་ཡོངས་སུ་དག་ཀྱང་དེ་བདག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཡིན་ཏེ། འོད་སྲུངས་དེ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་འཆལ་བ་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པ་ལྟར་བཅོས་པ་དང་པོའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། འོད་སྲུངས་གཞན་ཡང་འདི་ལ་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཀྱང་། དམིགས་པར་ལྟ་བ་ཡིན་ཏེ་ངར་འ
Chinese
而且不仅要避免违禁，还要圆满从戒律出发的修行方面。第三，如果有人问，这些善业道，难道初地菩萨也不能完全修持吗？虽然他们也能修持，但是像这样的十种善业道，到了二地菩萨那里，就会变得更加纯净和卓越，而初地菩萨则不然。之所以说初地菩萨特别强调布施，是因为与布施之外的其他九种波罗蜜多相比，像忍耐等，都没有从戒律出发的卓越修行。因此，特别强调戒律，但并非说没有其他的波罗蜜多。提到十善，是因为它是从戒律出发的戒条的象征，所以要遵守所有的戒律。像这样清净的戒律，就像秋天的月亮既能消除热恼，又能发出洁白的光芒一样。总是安住于清净戒律的人，以守护根门的寂静和光明照耀的身体之光来庄严自己。第四，为什么有些比丘从别解脱戒出发，戒律非常清净，但如果不放弃认为诸法是自性成立的观点，那么，由于这个原因，这个比丘就不会变得戒律清净，而是伪装成持戒的破戒者。《宝积经》中说：“光护，这里有些比丘持戒，以别解脱戒律来约束自己，具足威仪和行处，即使对极小的罪过也感到恐惧，如法受持并学习学处，身语意业完全清净，生活清净，但他们却说有我。光护，这就是第一个伪装成持戒的破戒者。”从这里开始说：“光护，还有些比丘如法受持十二种修持功德，但他们却执着于所缘境，认为有我。”
English
Moreover, it not only avoids prohibitions, but also perfects all aspects of practice based on discipline. Third, if someone asks, can't even the bodhisattvas of the first ground fully practice these paths of virtuous action? Although they can practice them, these ten paths of virtuous action become even more pure and excellent for the bodhisattvas of the second ground, unlike those of the first ground. The reason why it is said that the first ground particularly emphasizes generosity is that, compared to the other nine perfections besides generosity, practices such as patience do not have the excellent practice based on discipline. Therefore, discipline is particularly emphasized, but it is not that there are no other perfections. Mentioning the ten virtues is a symbol of the precepts based on discipline, so all the precepts must be observed. Such pure discipline is like the autumn moon, which can both relieve heat and emit white light. Those who always abide in pure discipline adorn themselves with the peace of guarding the doors of the senses and the light of a luminous body. Fourth, why is it that some monks, starting from the Pratimoksha vows, have very pure discipline, but if they do not abandon the view that phenomena are inherently existent, then, for that reason, that monk will not become pure in discipline, but will be a transgressor disguised as a virtuous one? The Ratnakuta Sutra says: "Kashyapa, here some monks are virtuous, restraining themselves with the Pratimoksha vows, possessing perfect deportment and conduct, fearing even the smallest faults, properly receiving and learning the precepts, with body, speech, and mind completely pure, and living purely, but they say there is a self. Kashyapa, this is the first transgressor disguised as a virtuous one." Starting from here, it says: "Kashyapa, there are also some monks who properly receive the twelve qualities of asceticism, but they are attached to the object of focus, thinking there is a self."