Tibetan
་བྱས་པ་ཡིས། གང་ཟག་གཞན་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་སྣང་དུ་མི་རུང་བའི་ནང་གི་ས་ཐོབ་པ་སོགས་དཔོག་པའི་རྒྱུར་ཏེ་གཏན་ཚིགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། དུ་བ་སོགས་ཀྱིས་མེ་ལ་སོགས་པ་དཔོག་པ་བཞིན་ནོ། །འདིས་ནི་ལུས་སྲོག་དང་ལོངས་སྤྱོད་གཏོང་བ་ལ་ཀུན་འཛིན་གྱི་དྲི་མ་མེད་ པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་བཏང་ཡང་རྒྱུད་རྣམ་པ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བར་བརྟན་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྦྱིན་པས་འཁོར་བའི་བདེ་བ་འཐོབ་པ་དང་། སྦྱིན་པས་མྱང་འདས་ཀྱི་བདེ་བ་འཐོབ་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྐྱེ་བོ་འདི་རྣམས་ཀུན་ནི། བཀྲེས་སྐོམ་དང་ནད་དང་ཚ་གྲང་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་མངོན་པར་འདོད་ཅིང་། མི་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་བདེ་བ་དེའང་འདོད་པའི་ཡུལ་གྱི་ལོངས་སྤྱོད་བཟའ་བཏུང་དང་། ནད་གསོ་བའི་ཆས་དང་གོས་དང་གནས་ཁང་སོགས་ལ། སྤྱད་པ་མེད་པར་སྐྱེ་བ་མིན་ལ། ལོངས་སྤྱོད་དེ་རྣམས་ཀྱང་ནི་སྔོན་སྦྱིན་པ་ལས་བྱུང་བའི་བསོད་ནམས་བསགས་པ་ལས་འབྱུང་བར་མཁྱེན་ནས། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བསམ་པ་མཁྱེན་པའི་ཐུབ་པས། ཆེས་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་གཏམ་ཉིད་མཛད་དེ། ཐབས་དེ་ལ་འཇུག་པར་ཡང་སླ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐོབ་པ་དེ་ལ། གཏོང་བ་པོ་ཚུལ་དང་མཐུན་པ་དགོས་སམ་སྙམ་ན། དེ་ནི་མི་དགོས་ཏེ་འདི་ལྟར། ཚོང་པ་བཞིན་དུ་ནོར་ཆེས་ཆུང་ངུ་བཏང་བ་ལས། འབྲས་བུ་ནོར་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེས་ཡངས་བ་འདོད་པས་ལོངས་སྤྱོད་འདོད་པའི་སློང་མོ་བ་ལས་ཀྱང་ལོངས་སྤྱོད་རྒྱ་ཆེ་བ་འདོད་པས། སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་གུས་ཀྱི། བྱང་སེམས་རྣམས་ལྟར་སྙིང་རྗེའི་གཞན་གྱི་དབང་གིས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དོན་དུ་མི་གཉེར་བ་ཁོ་ནར། སྦྱིན་པར་འདོད་ པའི་དགའ་སྟོན་མངོན་པར་འཕེལ་བར་མི་བྱེད་པའི་གཏོང་བ་པོ་སྙིང་རྗེ་དམན་ཞིང་། དེར་མ་ཟད་སེམས་ཅན་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་རྩུབ་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པ། རང་གི་དོན་མངོན་མཐོའི་བདེ་བ་ཙམ་ལྷུར་ལེན་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་སྟེ། གཙོ་བོར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་གི་སྟེ་ལ་ཡང་། ལོངས་སྤྱོད་མི་གཏོང་བར་འཛིན་པའི་སྐྱོན་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་རྣམ་སྨིན་ལ་རེ་བའི་ཡོན་ཏན་ཙམ་འཛིན་པ་ལ་གཡེར་བག་ཐོབ་པའི་སྦྱིན་པ་ལས། ལོངས་སྤྱོད་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་ཕུན་ཚོགས་འབྱུང་བའི་སྒོ་ནས། བཀྲེས་སྐོམ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་ཞི་བའི་རྒྱུར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་ཞིག་སྙིང་རྗེ་དང་བྲལ་བས་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཕྱིར་བཅོས་པའི་
Chinese
做了之后，对于大多数其他人来说，可以推断出无法显现的内在境界等等，成为理由，即成为论证。就像用烟等推断火等一样。这表明了布施身体、生命和受用时，没有普遍执着的污垢。即使那样布施，相续也不会变成其他样子，而是保持稳固。第二部分分为两点：通过布施获得轮回的安乐，以及通过布施获得涅槃的安乐。第一点是：所有这些众生都渴望获得消除饥渴、疾病、寒热等痛苦的安乐。而人和诸如此类的安乐，也并非不依赖于所欲之境的受用，如饮食、医疗用品、衣服和住所等而产生。并且，这些受用也知道是从先前布施所积累的福德中产生的。因此，知晓一切众生心意的能仁，最先说了布施的话语，因为也容易进入那个方法。如果认为从布施中获得圆满的受用，那么布施者需要符合规矩吗？并非如此。例如，就像商人一样，从布施非常微小的财物中，希望获得果实，即非常广大的财富。因此，比希望受用的乞丐，更希望广大的受用。因此，对于行布施，恭敬不如像菩萨那样，仅仅因为慈悲而受他人支配，不追求布施的果报。对于想要布施的喜悦盛宴，不使其明显增长的布施者，慈悲心低下。不仅如此，还具有对众生心怀极其粗暴之心的心，仅仅只顾自己的现世安乐。对于主要做的事情，也背离了不布施受用而执着的过失，只执着于期待异熟的功德，从而获得懈怠的布施，从卓越圆满的受用产生之门，成为平息饥渴等痛苦的近因。第二点是：如果有人远离慈悲，为了消除自己的痛苦而
English
Having done that, for most other people, it becomes a reason to infer the attainment of inner states that cannot be manifested, etc., that is, it becomes an argument. Just as one infers fire, etc., from smoke, etc. This shows that there is no stain of universal clinging when giving away body, life, and possessions. Even if given away in that way, the continuum does not change into something else, but remains stable. The second part has two points: obtaining the happiness of samsara through giving, and showing that the happiness of nirvana is obtained through giving. The first point is: All these beings desire to obtain the happiness of eliminating suffering such as hunger, thirst, disease, heat, and cold. And the happiness of humans and the like does not arise without relying on the enjoyment of desirable objects such as food and drink, medical supplies, clothing, and dwellings. And these enjoyments are also known to arise from the accumulation of merit from previous giving. Therefore, the Able One, who knows the minds of all beings, first spoke the words of giving, because it is also easy to enter that method. If it is thought that obtaining perfect enjoyment comes from giving, then does the giver need to conform to the rules? It is not necessary, like this: Just as a merchant, from giving away very small wealth, hopes to obtain the fruit, that is, very vast wealth. Therefore, more than a beggar who desires enjoyment, one desires vast enjoyment. Therefore, for giving, respect is not as important as, like Bodhisattvas, being controlled by others solely out of compassion, not seeking the result of giving. For a giver who does not manifestly increase the joyous feast of wanting to give, compassion is low. Moreover, one has a mind with an extremely harsh mind towards sentient beings, only caring for one's own happiness in this life. For what is mainly done, one also turns away from the fault of clinging without giving away enjoyment, only clinging to the merit of expecting maturation, thereby obtaining a lazy giving, from the door of the arising of excellent and perfect enjoyment, it becomes the proximate cause of pacifying suffering such as hunger and thirst. The second point is: If someone is separated from compassion, in order to eliminate their own suffering,
Tibetan
བདེ་བ་ཙམ་ལ་ལྟོས་པ་ཉིད་ཀྱིས། སྦྱིན་པ་གཏོང་པ་ལ་གུས་པ་འདི་ཡང་། སྦྱིན་བདག་གཏོང་བ་པོའི་ཐད་དུ་དམ་པ་དག་གིས་བགྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པ་གཏོང་བའི་སྐབས་ཀྱིས་ནམ་ཞིག་གི་ཚེ་འཕགས་པའི་སྐྱེ་བོ་དང་ཕྲད་པ་མྱུར་དུ་འཐོབ་བོ། །དེ་ནས་དམ་པ་དེས་ཆོས་བསྟན་པ་ལས། འཁོར་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་པར་རིག་ཅིང་། འཕགས་ལམ་ཟག་པ་མེད་པ་མངོན་དུ་བྱས་པས་མ་རིག་པ་སྤངས་ནས། སྲིད་པ་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཐོག་མེད་ནས་སྐྱེ་འཆི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་ཡང་དག་པར་བཅད་པར་བྱས་ཏེ། དམ་པ་དང་ཕྲད་པ་དེ་ཡི་རྒྱུ་ཅན་ཉན་ཐོས་སམ་རང་རྒྱལ་གྱི་ཞི་བ་མྱང་འདས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར་ རོ། །གསུམ་པ་ལ་བཞི། བྱང་སེམས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་བསྟན་པ། རྟེན་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱིན་པའི་གཏམ་གཙོ་བོར་བསྟན་པ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་སྦྱིན་པའི་ཚེ་དགའ་བ་ཅི་འདྲ་བ་འཐོབ་པ་བསྟན་པ། བྱང་སེམས་ཀྱིས་ལུས་སྦྱིན་པ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཡོད་མེད་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། བྱང་སེམས་མ་ཡིན་པ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པས་སློང་བ་པོ་ཚིམ་པར་བྱས་པ་དང་། དུས་མཉམ་པ་སྟེ་དེའི་མཇུག་ཐོགས་ཉིད་དུ་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུའི་བདེ་བ་ལ་ངེས་པར་ལོངས་སྤྱོད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་དེ་རྣམས་ནི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་དུ་མི་མཐོང་བའི་ཕྱིར་སྦྱིན་པ་ལ་མི་འཇུག་པ་ཡང་སྲིད་ན། འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕུགས་སུ་ཕན་པ་དང་། འཕྲལ་དུ་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་དམ་བཅས་པའི་ཡིད་ཅན་གྱི་བྱང་སེམས་རྣམས། སྦྱིན་པས་རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་སློང་བ་པོ་ཚིམ་པར་བྱས་པ་མཐོང་བའི་མཇུག་ཐོགས་ཉིད་དུ། སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་དགའ་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་བ་འཐོབ་ཅིང་སྦྱིན་འབྲས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པས། དུས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚེ་སྦྱིན་པ་བྱེད་པ་ལ་དགའ་བར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། གང་གི་ཕྱིར་སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་བྱང་སེམས་དང་། བརྩེ་བའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ཐད་ཀྱི་མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་བདེ་བ་རྣམས་སྦྱིན་པས་འདྲེན་པ་དེའི་ཕྱིར། སྦྱིན་པའི་གཏམ་ཉིད་གཙོ་བོ་སྟེ་ཤིན་ཏུ་གལ་ཆེ་བ་ཡིན་ནོ། །བཤེས་སྤྲིང་ལས་ཀྱང་། ལོངས་སྤྱོད་གཡོ་བ་སྙིང་པོ་མེད་མཁྱེན་ནས། །དགེ་སྦྱོང་བྲམ་ཟེ་བཀྲེན་དང་བཤེས་རྣམས་ལ། །སྦྱིན་པ་ཚུལ་བཞིན་སྩལ་བགྱི་ཕ་རོལ་ཏུ། །སྦྱིན་ལས་གཞན་པའི་གཉེན་མཆོག་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རྒྱུ་གང་ལས་བྱང་སེམས་རྣམས་སྦྱིན་པ་ལ་གུས་པར་འགྱུར་བ། །སློང་བ་རྣམས་ལོངས་
Chinese
仅仅依赖于安乐，这种对于布施的恭敬，也是圣者们在施主布施方面所行持的。如是说之故，以布施之时，何时能迅速地与圣者相遇。之后，那位圣者开示佛法，了知轮回没有功德，现前了无漏的圣道，从而舍弃了无明。从无始以来，生死相续的轮回，被彻底斩断。以与圣者相遇为因，将趋向于声闻或独觉的寂灭涅槃。第三，分为四点：开示菩萨布施的独特利益；主要开示对于两种所依的布施之语；开示菩萨布施时获得何种喜悦；开示菩萨布施身体时是否存在痛苦。第一点是：非菩萨们，以布施使乞求者满足，并非同时，即在其后立即享受布施果报的安乐。因此，那些人因为没有亲眼见到布施的果报，或许不会投入布施。然而，对于一切众生发誓究竟利益和暂时安乐的具意菩萨们，以布施不久，见到乞求者满足之后，立即获得布施果报的极大喜悦并享受布施果报，因此，在任何时候都乐于行布施。第二点是：因为如前所述，以慈爱的自性菩萨和非慈爱的自性方面，以布施引导增上生和决定胜的安乐，因此，布施之语才是主要的，即非常重要的。亲友书（བཤེས་སྤྲིང་）中也说： 知晓享用如动摇，无有心要之物后， 应以如理布施于，苦行婆罗门乞友， 来世除布施之外，无有更殊胜之亲友。 如是说。第三点是：以何因缘菩萨们会对布施恭敬？对于乞求者们...
English
Merely relying on comfort, this reverence for giving is also practiced by the noble ones in terms of the almsgiver's giving. Because it is said, "Through the occasion of giving, when will one quickly meet with a noble being?" Then, that noble one teaches the Dharma, realizing that there is no merit in samsara, and actualizing the undefiled noble path, thereby abandoning ignorance. From beginningless time, the cycle of existence, the continuum of samsara, passing from one birth and death to another, is completely cut off. With meeting the noble one as the cause, one will go to the peace of nirvana of a Hearer or a Solitary Realizer. Third, there are four points: showing the unique benefits of a Bodhisattva's giving; mainly showing the talk of giving to both recipients; showing what kind of joy a Bodhisattva obtains when giving; showing whether there is suffering when a Bodhisattva gives their body. The first is: those who are not Bodhisattvas do not necessarily enjoy the happiness of the fruit of giving at the same time as satisfying the beggars with giving, that is, immediately after that. Therefore, since those people do not see the fruit of giving directly, they may not engage in giving. However, Bodhisattvas with intention, who have vowed to ultimately benefit all beings and immediately accomplish happiness, soon after seeing the beggars satisfied by giving, immediately obtain the supreme joy of the fruit of giving and enjoy the fruit of giving, so they will be happy to give at all times. The second is: because, as mentioned before, the happiness of higher realms and definite goodness in terms of the nature of loving Bodhisattvas and the nature of non-loving is led by giving, therefore, the talk of giving itself is the main thing, that is, it is very important. It is also said in the Letter to a Friend: Knowing that possessions are fleeting and without essence, You should properly give to ascetics, Brahmins, the poor, and friends. In the next life, there is no better friend than giving. So it is said. The third is: by what cause do Bodhisattvas become respectful of giving? To the beggars...