Tibetan
རིགས་ཐ་དད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཞེས་སྟོན་ནོ། །རྟེན་ནི་འདིར་དམིགས་པ་དང་། བརྟེན་པ་ནི་དམིགས་བྱེད་ཡིན་ལ། དམིགས་བྱེད་ལ་ཉན་རང་གི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱང་ཡོད་ཅིང་། ཆོས་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་ལ་དེ་བློ་ངོར་འགྲུབ་དགོས་ལ། བདེན་གྲུབ་བློ་ངོར་མ་བཅད་པར། །བདེན་སྟོང་བློ་ངོར་མི་འགྲུབ་ཅིང་། དེ་མ་གྲུབ་ན་ཆོས་ཉིད་བློ་ངོར་མི་འགྲུབ་བོ། །དེ་ཡང་དང་པོར་གཞི་ཆོས་ཅན་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་ངེས་དགོས་པས། ཉན་རང་ལ་ཡང་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་ཅན་ལ་དམིགས་ནས། དེའི་ཆོས་ཉིད་བདེན་པར་མེད་པར་དམིགས་པ་ཡོད་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་རང་རྒྱལ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ཅིག་ཀྱང་ཡོད་པས། རང་རྒྱལ་ལ་ཤེས་པ་ལ་བདེན་ཞེན་སྤོང་མི་ནུས་པས་མ་ཁྱབ་བོ། །ཉན་ཐོས་ལ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་དགོས་པའི་ཕྱིར། མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་ཡང་ཐེག་དམན་ལ་ཚུལ་གཉིས་གསུངས་པས། གཟུང་འཛིན་རྫས་ཐ་དད་དུ་བདེན་པར་འཛིན་པ་ལ། ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་མི་ འཇོག་གཉིས་ངེས་པར་བྱ་དགོས་སོ། །གལ་ཏེ་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་རིགས་ཐ་དད་པ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་མི་རྩོད་ཀྱི། རིགས་བཅུ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བ་མི་རུང་བར་རྩོད་པ་ཡིན་སྙམ་ནའང་མི་འཐད་དེ། ཉི་ཁྲི་སྣང་བར། ཇི་སྐད་དུ་འཇམ་དཔལ་གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་གཅིག་དང་། དེ་བཞིན་ཉིད་གཅིག་དང་། ཡང་དག་པའི་མཐའ་གཅིག་ཡིན་ན། དེ་ལ་ཇི་ལྟར་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པར་གདགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། ཞེས་མདོ་གཞན་ལས་ཆོས་དབྱིངས་ལ་དབྱེ་བ་མེད་པས། ཐེག་ཆེན་གྱི་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པར་ཇི་ལྟར་བརྟག་ཅེས་གསུངས་པ་དང་འདི་འདྲ་བས། ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་རིགས་ཐ་དད་པ་མི་རུང་བ་ལ་རྩོད་རྒྱུ་ཡིན་གྱི། རིགས་བཅུ་གསུམ་ལ་བྱས་ན་སྣོད་དང་སྣོད་མ་ཡིན་པར་རྩོད་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །སློང་དཔོན་ཆེན་པོ་སེང་གེ་བཟང་པོ་ཡང་འཕགས་པ་གྲོལ་སྡེ་དང་མཐུན་པར་བཞེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་བླ་མ་རྩ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། ཉན་རང་ལ་ཆོས་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་མ་རྟོགས་པ་གཉིས་ཀ་གསུངས་པ་ཡོད་དེ་མངས་པས་འཇིགས་ནས་རེ་ཞིག་མ་བྲིས་སོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་འོང་བ་ནི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་དུ་ཉན་རང་གི་ལམ་ཤེས་པའི་ལམ་ཤེས་སྟོན་པ་ནི། ཉན་རང་གི་རིགས་ཅན་རྣམས་རྗེས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དུ་ཡིན་པས། རྗེས་སུ་གཟུང་རྒྱུའི་ཐེག་དམན་ལ་ཡང་ཟབ་མོའི་སྣོད་དུ་གྱུར་མ་གྱུར་གཉིས་ཡོད་ཅིང་། དེ་གཉིས་ལའང་ཕྱི་མ་ཆེས་ མང་བས་ཕལ་ཆེར་དེའི་ལམ་མང་དུ་གསུངས་སོ། །ཐེག
Chinese
说是种类不同。这样显示。所依是此处的对境，能依是对境者，对境者也有声闻和独觉二乘，对法性作对境，必须在心中成立。没有断除真实成立于心中，真实空性就不会在心中成立，不成立则法性也不会在心中成立。而且首先必须确定在一个基法上，因此，声闻和独觉也以内外之法为对境，显示了以其法性无有真实而作对境。这样做的话，自宗也有证悟真如意义的人，自宗的知识不能舍弃实执，所以不遍。因为声闻也必须分为证悟真如和未证悟真如两种。所以在《现观庄严论》中也说了小乘的两种方式。对于执著能取所取为异体而真实存在，是否安立为所知障，必须确定。如果不是争论三种乘的种类不同是不行的，而是争论十三种种类差别是不行的，如果这样想也是不合理的。在《二万颂》中，如是说，文殊菩萨，如果法的界限是一个，真如是一个，真实的边际是一个，那怎么安立为法器和非法器呢？就像这样说的。如果其他经典中法界没有差别，怎么观察大乘的法器和非法器呢？和这个一样，争论大小乘的种类不同是不行的，如果对十三种种类进行争论，争论法器和非法器是不行的缘故。大论师狮子贤也和圣解脱部相符。同样，在《宝性论》根本和注释中也说了，声闻和独觉有证悟法性和未证悟法性两种，因为太多了害怕所以暂时没写。这样出现两种，是因为《现观庄严论》中显示声闻和独觉的道智和道智是为了摄受声闻和独觉的种姓者，对于要摄受的小乘也有成为深奥法器和未成为深奥法器两种，这两种中后者非常多，所以大多数说了后者的道。乘。
English
It is said that there are different kinds. This is how it is shown. The support is the object here, and the supported is the objectifier. The objectifier also has two vehicles, the Hearer and the Solitary Realizer. To focus on the Dharma-nature, it must be established in the mind. Without cutting off the truly established in the mind, the truly empty nature will not be established in the mind, and if it is not established, the Dharma-nature will not be established in the mind. Moreover, it must first be determined on one basis of Dharma, so the Hearers and Solitary Realizers also focus on the internal and external Dharmas, and it is shown that they focus on the Dharma-nature of those Dharmas as not truly existing. If this is done, there are also those in our own tradition who realize the meaning of Suchness. It is not pervasive because the knowledge of our own tradition cannot abandon the clinging to truth. Because Hearers must also be divided into two types: those who have realized Suchness and those who have not realized Suchness. Therefore, in the Ornament for Clear Realization, two ways of the Lesser Vehicle are also mentioned. For those who hold the grasper and the grasped as different entities and truly existing, it is necessary to determine whether or not to establish them as obscurations of knowledge. If it is not argued that the three vehicles have different kinds, but it is argued that the thirteen kinds of differences are not permissible, it is also unreasonable to think so. In the Twenty Thousand Verses, it is said, "Manjushri, if the realm of Dharma is one, Suchness is one, and the ultimate limit is one, then how can it be designated as a vessel and a non-vessel?" Just as it is said. If there is no difference in the realm of Dharma in other sutras, how can we examine the vessel and non-vessel of the Great Vehicle? Like this, it is not permissible to argue that the kinds of the Great and Lesser Vehicles are different. If we argue about the thirteen kinds, it is not permissible to argue about the vessel and non-vessel. The great teacher Lion Good also agrees with the Noble Liberation Group. Similarly, in the Root and Commentary of the Treatise on the Buddha-nature, it is also said that Hearers and Solitary Realizers have both realized and not realized the Dharma-nature. Because there are too many, I was afraid, so I didn't write it for a while. The reason why these two appear is that the Ornament for Clear Realization shows the path of knowledge and the path of knowledge of Hearers and Solitary Realizers in order to gather the lineages of Hearers and Solitary Realizers. For the Lesser Vehicle to be gathered, there are also two types: those who have become vessels of profoundness and those who have not become vessels of profoundness. Among these two, the latter is very numerous, so the path of the latter is mostly spoken of. Vehicle.
Tibetan
་ཆེན་ལ་ཐོག་མར་སེམས་ཙམ་ལ་མ་ཁྲིད་པར་དབུ་མའི་ལྟ་བ་མི་རྙེད་པ་སྣང་བ་བཞིན་དུ། རང་རྒྱལ་ལ་ཡང་ཡོད་ལ་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ལའང་ཡོད་པར་མངོན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་དང་། བརྒྱད་སྟོང་འགྲེལ་ཆེན་གཉིས་ཀར་ཆོས་དབྱིངས་ཐེག་པ་གསུམ་གའི་རིགས་སུ་འཇོག་པའི་ཤེས་བྱེད་དུ། འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི། འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བར་གསུངས་པ་དྲངས་ལ། དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལས་སངས་རྒྱས་པའི་ཆོས་དང་། དེས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་སླད་དུའོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་རྣམས་དེ་ཁོ་ནར་མ་གྲུབ་པའི་དོན་དམ་འདུས་མ་བྱས་མངོན་དུ་བྱས་པས་བཞག་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་ལུགས་འདི་དང་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་གཉིས་འགལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྒྱན་གྱི་འགྲེལ་མཛད་དེ་དག་གི་ལུགས་ལ་ཡང་ཚུལ་གཉིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྤྲོས་པས་ཆོག་གོ །གསུམ་པ་ལ་བཞི། ས་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་སྦྱིན་པ་བཤད་པ། རྟེན་དམན་པ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བཤད་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་བཤད་པ། སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་དབྱེ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་སེམས་དེ་ལ་ཕར་ ཕྱིན་བཅུའི་ནང་ནས་སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་དེ་ཁོ་ན། ཆོས་ལྷག་པར་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལ་ཕར་ཕྱིན་གཞན་རྣམས་མེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དེ་ཡང་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་དང་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་དབང་དུ་བྱས་པའོ། །སྤྱིར་ཕར་ཕྱིན་སྔ་མ་རྣམས་ལས་ཕྱི་མ་རྣམས་ལྷག་པ་ཡིན་ཀྱང་། ས་འདིར་སྦྱིན་པ་ལྷག་པར་གསུངས་པ་ནི། ས་འདིར་སྦྱིན་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་དེའི་ཚོད་ཙམ་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ལ་མེད་པའི་དོན་ཏེ། ས་དང་པོར་བདག་གི་ལུས་དང་། ཕྱིའི་ཡོ་བྱད་གཏོང་བ་ལ་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་དང་འགལ་བའི་ཀུན་འཛིན་གྱི་ཆགས་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་འབྱུང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་སྤྱོད་ནུས་ཀྱང་། ས་གཉིས་པར་རྨི་ལམ་ན་ཡང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་འཆལ་ཁྲིམས་ལ་གཏན་མི་སྤྱོད་པ་ལྟར་མི་ནུས་པའོ། །ཡང་ས་དེར་སྣང་དུ་མི་རུང་བའི་རྟོགས་པ་སྦྱིན་པས་དཔོག་པ་ནི། ཕྱིའི་ཡོ་བྱད་སྟེར་བ་ལ་གུས་བར་མ་ཟད། སློང་བ་ལ་རང་གི་ཤ་སྟེར་བ་ལའང་ཆེས་གུས་པར
Chinese
就像大乘行者最初不学习唯识宗，就无法找到中观的见解一样，我们自己的宗派中也有这种情况，而且这在声闻乘中也很明显。此外，《二万颂光明释》和《八千颂大释》都引用了以下内容作为证明，说明法界是三乘的种姓：所有圣者都被无为法彻底区分。也就是说，《金刚经》中说，没有佛的法，也没有它所揭示的一切法。为了证明这一点，经中说，圣者们是为了被无为法彻底区分。这句话的意思是，大乘和小乘的所有圣者，都是因为证悟了诸法并非实有的胜义无为法而被安立的。因此，这个宗派和《现观庄严论》并不矛盾。因此，应该了解这些《庄严论》注释者的宗派中的两种方式。到此为止就足够了。第三部分有四个主题：解释安住于初地的布施，解释低劣所依的布施，解释菩萨的布施，以及展示布施波罗蜜多的分类。第一个主题是：当获得极喜地时，对于菩萨来说，在十度中，只有布施波罗蜜多才是最殊胜的法。但这并不是说他没有其他的波罗蜜多。这种出世间的布施波罗蜜多也是圆满菩提的第一个因。这里指的是出世间的情况。一般来说，后面的波罗蜜多比前面的波罗蜜多更殊胜。但这里说布施更殊胜，意思是说，在这个阶段，修持布施的力量非常强大，而修持戒律等其他法门的力量却没有那么强大。正如经中所说，在初地，可以做到毫不执着地施舍自己的身体和外物，不会产生与布施波罗蜜多相违背的实执和贪执。但在二地，即使在梦中，也无法做到像完全不违犯戒律那样，不违犯戒律的对立面——破戒。此外，在这个阶段，可以通过布施来衡量难以显现的证悟，不仅对外物布施恭敬，而且对乞求者施舍自己的血肉也极其恭敬。
English
Just as a Mahayana practitioner cannot find the view of Madhyamaka without first studying the Mind-Only school, there is a similar situation in our own school, and this is also evident in the Shravaka vehicle. Furthermore, both the "Twenty Thousand Verse Illumination" and the "Eight Thousand Verse Great Commentary" cite the following as proof that the Dharmadhatu is the lineage of all three vehicles: All noble beings are thoroughly distinguished by the unconditioned. That is, the Diamond Sutra says that there is no Dharma of the Buddha, nor all the Dharma that it reveals. To prove this, the sutra says that noble beings are for the sake of being thoroughly distinguished by the unconditioned. The meaning of this statement is that all noble beings of the Great and Small Vehicles are established because they have realized the ultimate unconditioned, which means that phenomena are not established as inherently existent. Therefore, this school and the Ornament for Clear Realization are not contradictory. Therefore, one should understand the two ways in the schools of these commentators on the Ornament. That is enough for now. The third part has four topics: explaining the giving of those who abide on the first ground, explaining the giving of inferior supports, explaining the giving of Bodhisattvas, and showing the divisions of the perfection of giving. The first topic is: When the Joyful Ground is attained, for that Bodhisattva, among the ten perfections, only the perfection of giving is the most superior Dharma. But this does not mean that he does not have the other perfections. This transcendent perfection of giving is also the first cause of perfect enlightenment. This refers to the transcendent situation. In general, the later perfections are more superior than the earlier perfections. But here it says that giving is more superior, meaning that at this stage, the power of practicing giving is very strong, while the power of practicing discipline and other Dharmas is not as strong. As it is said in the sutra, on the first ground, one can practice giving away one's body and external objects without any attachment of grasping at reality or craving, which are contrary to the perfection of giving. But on the second ground, even in a dream, one cannot avoid violating the opposite of discipline—immorality—as completely as one avoids violating discipline. Furthermore, at that stage, the realization that is difficult to manifest can be measured by giving. Not only is one respectful towards giving away external objects, but one is also extremely respectful towards giving away one's own flesh and blood to beggars.