Tibetan
གས་པའི་ཕར་ཕྱིན་གྱི་སྤྱོད་པ་དང་། སྨོན་ལམ་དང་བསྔོ་བ་རླབས་པོ་ཆེ་རྣམས་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སོགས་དང་། ཚོགས་གཉིས་རླབས་པོ་ཆེ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་མཐུ་རྨད་དུ་བྱུང་བ་སོ་སྐྱེ་དང་། ཉན་རང་གིས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་སྟོན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་དེ་ལས་ནི། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྨོན་ལམ་དང་། །སྤྱོད་པ་ཡོངས་བསྔོ་མ་བཤད་དེས། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་ག་ལ་འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སྤྱོད་ལ་གནས་པའི་དོན། །མདོ་སྡེ་ལས་ནི་བཀའ་མ་སྩལ། །ཐེག་པ་ཆེ་ལས་བཀའ་སྩལ་པ། །དེ་ཕྱིར་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གཟུང་། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་ཐེག་དམན་གྱི་སྡེ་སྣོད་ནས་བཤད་པའི་ལམ་ཉིད་ཀྱིས། སངས་རྒྱས་སུ་བགྲོད་ནུས་པས། ཐེག་ཆེན་གཞན་མི་དགོས་སོ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སེལ་བ་ལ་གསུངས་ལ། ཁྱེད་ལྟར་ན་ཐེག་ཆེན་ལས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་གསུངས་པས་ཐེག་དམན་གྱི་གཞུང་ནས་བཤད་པས་མི་ཆོག་ཅེས་ གསུང་དགོས་པ་ལ། དེ་མ་གསུངས་པར་རྒྱ་ཆེ་བའི་ཕྱོགས་གཞན་གསུངས་སོ་ཞེས་པའོ། །གལ་ཏེ་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ནི་དེ་ལ་ཡང་ཁྱབ་པ་མེད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཙམ་ལས་མི་སྟོན་ལ། ཐེག་ཆེན་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་སྒོ་དུ་མ་ནས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་འཕགས་པའི་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པར་བསྟོད་པ་ལས། མཚན་མ་མེད་པ་མ་རྟོགས་པར། །ཁྱོད་ཀྱིས་ཐར་པ་མེད་པར་གསུངས། །དེ་ཕྱིར་ཁྱོད་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལས། །དེ་ནི་ཚང་བར་བསྟན་པ་ལགས། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་མཚན་མེད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པར་ཉོན་མོངས་ཟད་པ་མེད་པས་ཐར་པ་ཐོབ་པ་མེད་པར་བསྟན་ནོ། །ཁྱོད་ཀྱི་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་ཐེག་ཆེན་ལས་མཚན་མེད་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཚང་བར་ཏེ་རྫོགས་པར་བསྟན། ཞེས་པས་ཐེག་དམན་དུ་ནི་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་མ་བསྟན་པར་ཤེས་སོ། །འོ་ན་དེ་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྫོགས་པར་བསྟན་པའི་རྒྱུ་མཚན་དུ་འགྲོ་ཚུལ་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན། མཚན་མེད་མ་རྟོགས་པར་ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་ཐར་པ་མི་འཐོབ་པས་ན། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པར་ཡང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་བསྟན་དགོས་ལ། དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་པར་ཡང་དགོས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཞེས་བཤད་དགོས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་བ་དང་། དེས་བཟློག་པ་ འཕངས་པ་གཉིས་ལ་ཁྱབ་བྱེད་མ་ངེས་པའི་སུན་འབྱིན་ལྟར་སྣང་དུ་བསྟན་པ་
Chinese
以及殊胜的波罗蜜多行，祈愿和回向等，大慈悲等，二资粮殊胜，菩萨的神通广大，凡夫和声缘无法思议的法性也予以开示。如《宝鬘论》云：“声闻乘中未曾说，菩提心愿及行仪，亦未说及诸回向，何能由此成菩萨？安住菩提行之义，经部之中未曾说，大乘之中乃宣说，是故智者应受持。”如是所说之故。此乃为遣除小乘的论藏中所说的道，仅以此就能成佛，无需其他大乘之邪分别念而宣说。如你所说，大乘中宣说了法无我，因此小乘的论典中所说的不行之说，应该这样说，但没有这样说，而是说了广大的其他方面。假设按照第二种说法，那么对此也不遍及，因为声闻的论藏中只是简略地宣说了法无我，而大乘中则从多种角度极其广大地宣说了法无我。这也是圣者的观点，如《赞超世间》云：“未悟无相之实性，汝说无有解脱者，是故汝于大乘中，圆满开示彼法性。”如是所说之故。其中的前两句说的是，未证悟无相之实性，则无有烦恼止息，因此无有获得解脱。你的等等说的是，大乘中圆满开示了无相法无我。由此可知，小乘中未圆满开示法无我。那么，为何“是故”是作为圆满开示之理由呢？如果认为，未证悟无相，则无法获得烦恼止息之解脱，因此，声闻乘中也必须开示法无我，并且对此也需要大小乘的差别，因此必须这样说。这些是揭示了驳斥的过失，以及由此反驳所抛出的两种情况，如同揭示了不定遍及的似是而非的驳斥。
English
And the excellent practice of paramitas, prayers and dedications, great compassion, etc., the excellence of the two accumulations, the wonderful power of the Bodhisattva, and the Dharma nature that is inconceivable to ordinary beings and Sravakas and Pratyekabuddhas are also taught. As it is said in the Ratnavali: "In the Sravaka Vehicle, the aspirations and practices of the Bodhisattva, and the complete dedication are not taught. How can one become a Bodhisattva by this? The meaning of abiding in the Bodhisattva's practice is not taught in the Sutra Pitaka, but it is taught in the Mahayana. Therefore, the wise should uphold it." This is said to dispel the wrong notion that the path taught in the Hinayana Pitaka can lead to Buddhahood, and that no other Mahayana is needed. As you say, the Mahayana teaches the selflessness of phenomena, so it should be said that what is taught in the Hinayana scriptures is not sufficient. But instead of saying that, you say that other vast aspects are taught. If we follow the second approach, then it is not all-pervasive, because the Sravaka Pitaka only teaches the selflessness of phenomena in brief, while the Mahayana teaches the selflessness of phenomena in great detail from many perspectives. This is also the view of the noble ones, as it is said in the Praise of the Transcendent: "Without realizing the signless reality, you say there is no liberation. Therefore, you have fully revealed it in the Mahayana." The first two lines of this verse state that without realizing the signless reality, there is no cessation of afflictions, and therefore no attainment of liberation. The lines beginning with "You" state that the Mahayana fully reveals the signless selflessness of phenomena. From this, it is understood that the selflessness of phenomena is not fully taught in the Hinayana. If one wonders how "therefore" serves as the reason for fully revealing it, it should be explained that since liberation from the cessation of afflictions cannot be attained without realizing the signless, the selflessness of phenomena must also be taught in the Sravaka Vehicle, and therefore there must be a difference between the Great and Small Vehicles. These reveal the fallacy of refutation, and the two cases thrown out by the rebuttal, like revealing a seemingly valid refutation with uncertain pervasion.
Tibetan
ནི། རིགས་པ་དང་འགལ་བའོ། །ལུང་དང་འགལ་བ་ནི་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཟིན་ཏོ། །འོ་ན་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་སྡེ་སྣོད་དུ་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་སྟོན་མི་སྟོན་དང་། དེ་གཉིས་ཀྱི་ལམ་དུའང་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་རྫོགས་པར་སྒོམ་མི་སྒོམ་སློབ་དཔོན་འདིས་བཤད་པའི་དོན་གང་ཡིན་སྙམ་ན། དེ་ནི་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་ལ། ཉན་རང་ལ་དེ་མེད་པར་ཤེས་བྱ་ཕྱོགས་གཅིག་པ་འགའ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་ཅེས་པ་ནི། གཏན་མིན་ཏེ་གཞི་གྲུབ་པ་ཅིག་གི་སྟེང་དུ། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ཚད་མས་གྲུབ་པ་ཅིག་བྱུང་ན། དེ་ནས་གཞི་གཞན་ལ་བདེན་པར་ཡོད་མེད་ཀྱི་དཔྱོད་པ་ཞུགས་ན། རིགས་པ་སྔ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེན་མེད་དུ་རྟོགས་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབུ་མ་པར་འདོད་པ་ཁ་ཅིག་གིས་དངོས་པོ་བདེན་གྲུབ་ཁེགས་པའི་ལུགས་སུ་བྱས་ནས། བདེན་སྟོང་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པ་དང་། ཁ་ཅིག་གིས་ཆོས་ཉིད་སྒྲུབ་པ་རང་དབང་བ་བདེན་གྲུབ་ཏུ་འདོད་པའི་སྔ་མ་ནི། བདེན་ཚད་ལེགས་པོར་མ་ཟིན་པར་རགས་པ་ཅིག་ལས་མ་ཁེགས་པར་འདུག་པའི་སྐྱོན་དུ་སྣང་ལ། ཕྱི་མ་ནི་དངོས་པོ་བདེན་པ་བཀག་པར་རློམ་ཡང་། ཚད་མས་ཁེགས་པར་མི་སྣང་གི་དངོས་པོ་ལ་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་ལྟ་བར་འདུག་པས། དེ་དག་གིས་ མ་ངེས་པ་མེད་དོ། །དེས་ན་ཐེག་ཆེན་པར་ནི་རྩ་ཤེ་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། གཞི་གཅིག་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་། སྒྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རིགས་པ་མི་འདྲ་བ་མཐའ་ཡས་པས་བསྒྲུབས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པར་འགྱུར་ལ། ཐེག་དམན་ལ་ནི་རིགས་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ཞིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཚད་མས་གྲུབ་ན། སྔ་མ་ལྟར་མི་བྱེད་པས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་བློ་རྒྱས་པ་མེད་པས་རྒྱས་བསྡུས་དང་། བདག་མེད་སྒོམ་པ་རྫོགས་མ་རྫོགས་སུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལྟར་འོང་བ་ཡང་ཉན་རང་རྣམས་ནི། ཉོན་མོངས་ཙམ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་བརྩོན་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་མདོར་བསྡུས་པ་དེ་ཙམ་ཞིག་རྟོགས་པས་ཆོག་གོ །ཐེག་ཆེན་པ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བ་ལྷུར་ལེན་པས། དེ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་ཤེས་རབ་མཆེད་ནས་བློ་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་ཞིག་དགོས་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལས། གཟུང་དོན་རྟོག་པ་སྤོང་ཕྱིར་དང་། །འཛིན་པ་མི་སྤོང་ཕྱིར་དང་ནི། རྟེན་གྱི་བསེ་རུ་ལྟ་བུའི་ལམ། །ཡང་དག་བསྡུས་པར་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་རང་རྒྱལ་གྱི་ལམ་གྱིས་གཟུང་བ་ལ་བདེན་ཞེན་གྱི་རྟོག་པ་སྤོང་ནུས་ཀྱང་། འ
Chinese
是与理相违背的。与圣教相违背的，之前已经多次说过了。那么大小乘的经藏中，是否完整地宣说了法无我？以及在这二者的道中，是否完整地修习法无我？对此，这位论师所说的意义是什么呢？那就是，对于大乘行者来说，存在着通达一切所知皆无自性的证悟；而对于声闻缘觉来说，并不存在这种证悟，而是对一部分所知无自性的证悟。这绝对不是说，在一个已成立的基础上，通过正量成立了法无我之后，再去对其他的基础进行有无真实的辨析，因为可以依靠之前的理证来证悟无真实。有些中观宗的人，将破除事物真实成立的方式，认为是真实空是真实成立的；还有些人认为，自立的法性是真实成立的。前者似乎存在着没有很好地把握真实的量，而只是粗略地破除的过失。后者虽然自认为破除了事物的真实性，但从量来看，似乎并没有破除，而是停留在对事物的诽谤见上。因此，他们没有不确定的地方。因此，对于大乘来说，就像《中观根本慧论》中所说的那样，即使是对一个基础进行无真实的成立，也有无量不同的理证来进行成立，因此，对于真如的智慧会非常广大。而对于小乘来说，如果用一个简略的理证来通过正量成立真如，就不会像前者那样做，因此，对于真如的智慧并不广大，所以说是广略，以及修习无我是否完整。之所以会这样，是因为声闻缘觉们是为了舍弃烦恼而努力，对于他们来说，只要证悟简略的真如之义就足够了。大乘行者则致力于舍弃所知障，因此，对于他们来说，需要在真如上生起智慧，从而使智慧非常广大。第二点是，那么在《现观庄严论》中说：‘为遣除所取之分别，及为不遣除能取故，如依珊瑚之喻道，当知摄略而真实。’意思是说，声闻缘觉的道虽然能够遣除对所取的真实执着的分
English
is contrary to reason. As for being contrary to scripture, it has been explained many times before. So, do the sutras of the Greater and Lesser Vehicles completely teach the selflessness of phenomena? And in the paths of these two, do they completely meditate on the selflessness of phenomena? What is the meaning of what this teacher is saying? That is, for Mahayana practitioners, there is realization that all knowable things are without inherent existence; while for Hearers and Solitary Realizers, there is no such realization, but rather a realization that some knowable things are without inherent existence. This is definitely not to say that after the selflessness of phenomena has been established by valid cognition on a basis that has already been established, one then goes on to analyze whether other bases are truly existent or not, because one can rely on the previous reasoning to realize non-truth. Some Madhyamikas, having made the way of refuting the true establishment of things, believe that true emptiness is truly established; and some believe that the self-established nature of phenomena is truly established. The former seems to have the fault of not grasping the measure of truth well, but only roughly refuting it. The latter, although claiming to have refuted the truth of things, does not seem to have refuted it from the point of view of valid cognition, but rather remains on the view of slandering things. Therefore, they have no uncertainty. Therefore, for the Mahayana, as stated in the Root Wisdom, even for the establishment of one basis as non-true, it is established by endless different reasonings of establishment, so the wisdom for suchness becomes very broad. But for the Lesser Vehicle, if suchness is established by valid cognition with a brief reasoning, it is not done like the former, so the wisdom for suchness is not broad, so it is said to be broad and concise, and whether the meditation on selflessness is complete or not. The reason why this is so is that Hearers and Solitary Realizers strive to abandon only afflictions, and for them, it is enough to realize only the concise meaning of suchness. Mahayana practitioners are committed to abandoning the obscurations of knowledge, so for them, it is necessary to generate wisdom on suchness, so that wisdom becomes very broad. The second point is, then in the Ornament for Clear Realization it says: 'In order to eliminate the concept of the apprehended, and in order not to eliminate the apprehender, like the path of the coral-like support, it should be known to be condensed and true.' It means that although the path of the Hearers and Solitary Realizers can eliminate the concept of true clinging to the apprehended,