Tibetan
ང་དེ་རྣམས་ནི་དེ་ལྟར་བཤད་དགོས་ཀྱི། འགྲེལ་བ་འགའ་ཞིག་དང་བོད་རྣམས། ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་མཽ་གལ་གྱི་བུ་དང་། འཕགས་པ་སོར་ཕྲེང་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔོན་སོ་སྐྱེའི་དུས་སུ་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུས་སྡུག་བསྔལ་འབྱིན་པ་མཐོང་བས། དེ་མ་ཐག་ཏུ་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པ་ལྟར་ མི་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་ཚེ་འདིའི་སྡུག་བསྔལ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མིན་གྱི། ལས་ཀྱིས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་འཕེན་པའི་ནུས་པ་མི་ལྡོག་པས་གྲོལ་བ་མེད་དོ། །ཞེས་སྟོན་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་སེམས། །འགགས་པ་སླར་ཡང་སྐྱེ་འགྱུར་ཏེ། །འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་འཇུག་བཞིན། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་དེའི་དོན་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་ན། ལམ་གཞན་བསྒོམས་པས་ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པའི་སེམས་རེ་ཞིག་འགགས་ཀྱང་། གཏན་ནས་ལོག་པ་མིན་པས་སླར་ཡང་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་དུ་སྐྱེ་བས། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་འཁོར་བར་འཁོར་བ་མི་འཆད་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་དང་བཅས་པའི་སེམས་རེ་ཞིག་འགགས་པ་འོང་བར་བསྟན་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་སྤངས་པ་རེ་ཞིག་འོང་བའི་དོན་ནོ། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཡིན། ཞེས་པའི་ལན་དུ། རེ་ཞིག་ཉེར་ལེན་སྲེད་པ་ནི། །མེད་ཅེས་ངེས་པ་ཉིད་ཅེ་ན། །ཞེས་ཡང་སྲིད་ལེན་པའི་སྲེད་པ་ལམ་དེས་ཟད་པར་བྱེད་པས། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་མི་ལེན་པར་ངེས་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ། སྲེད་འདི་ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་ཡང་། །ཀུན་རྨོངས་བཞིན་དུ་ཅི་སྟེ་མེད། །ཅེས་ཕ་རོལ་པོས་ཀུན་རྨོངས་མི་ཤེས་པ་ལ། མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཉོན་མོངས་ཡིན་པ་ཞིག་དང་། དེ་མིན་པ་གཉིས་འདོད་པ་བཞིན་དུ། སྲེད་པ་ཡང་མངོན་པ་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཉོན་ མོངས་ཅན་ཡིན་པ་ཅིག་དང་མིན་པ་ཅིག་ཀྱང་ཅིའི་ཕྱིར་མི་འདོད། ཅེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་སྡེ་པ་གཉིས་དང་ཐེག་ཆེན་པ་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྲགས་པ་ལྟར་གྱི་ཉོན་མོངས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་སྲེད་པ་ཡོད་པར་སྟོན་གྱི་རང་ལུགས་ཀྱིས་སྲེད་པ་དེ། ཉོན་མོངས་ཅན་དུ་མི་འདོད་པ་མིན་ནོ། །དེས་ན་གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་དུ་འཛིན་པའི་བདག་འཛིན་གྱིས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་བ་རེ་ཞིག་སྤངས་ཀྱང་། གང་ཟག་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པའི་འཇིག་ལྟས་དྲངས་པའི་སྲེད་པ་ཅི་སྟེ་མེད་ཅེས་པ་ཡིན་པས། སྔར་བཤད་པའི་མངོན་གྱུར་སྤངས་པ་ལ་ནི། བཤད་མ་ཐག་པའི་འཇིག་ལྟ་དང་སྲེད་པ་མངོན་གྱུར་བ་ཡང་མི་ལྡོག་གོ །གལ་ཏེ་ལུ
Chinese
我应该那样说。一些注释和藏人，即使没有烦恼，如目犍连之子和圣者指鬘等，因为看到以前凡夫时期积累的业的果报带来痛苦，所以不会立刻解脱。如是说 不要那样做，这不是引发今生痛苦的力量，而是因为业力推动来世的力量不可逆转，所以没有解脱。为了说明这一点，说： 远离空性的心， 止息后还会再生起， 如无想定的等持。 意思是说，如果远离了对空性的证悟，即使通过修习其他道使具有烦恼的心暂时止息，但并非彻底断除，所以还会再次生起烦恼的显现，因为业力的作用，在轮回中流转不会停止。显示具有烦恼的心暂时止息，意思是如前所说，暂时出现舍弃烦恼的显现。对于“见到了业力的力量”的回答是： 暂时取蕴的贪爱， 若说必定没有了， 意思是说，取后有的贪爱被那条道路断尽，所以必定不会因业力而取后有。对于这个回答： 此贪虽非烦恼性， 如愚痴般为何无？ 意思是对方不了解俱生无明，就像随对方所愿，既有经论中所说的烦恼，也有非烦恼一样，为什么不认为贪爱也有经论中所说的烦恼性和非烦恼性呢？这样说道。这是为了显示如二部派和大众部共同承认的那样，存在非烦恼性的贪爱，但自己的宗派并不认为那个贪爱不是烦恼。因此，即使暂时舍弃了执著人我独立存在的实有自性的我执所引发的贪爱显现，但为什么没有执著人我自性成立的坏聚见所引发的贪爱呢？因此，对于之前所说的舍弃显现来说，刚刚所说的坏聚见和贪爱的显现也不会退转。如果
English
I should say it that way. Some commentaries and Tibetans, even without afflictions, such as Maudgalyayana's son and the venerable Angulimala, etc., because they see that the suffering is brought about by the fruits of karma accumulated in the past as ordinary beings, they will not be liberated immediately. As it is said, Do not do that, this is not the power to cause suffering in this life, but because the power of karma to propel the next life is irreversible, there is no liberation. In order to illustrate this, it is said: The mind devoid of emptiness, Once ceased, will arise again, Like the absorption of non-discrimination. It means that if one is separated from the realization of emptiness, even if the mind with afflictions is temporarily stopped by practicing other paths, it is not completely cut off, so the manifestation of afflictions will arise again, and because of the effect of karma, the cycle of samsara will not stop. Showing that the mind with afflictions temporarily ceases means, as mentioned before, that the abandonment of the manifestation of afflictions will occur temporarily. In response to "The power of karma is seen": Temporary clinging to craving, If it is said that it is definitely gone, It means that the craving for taking rebirth is exhausted by that path, so it is certain that the next life will not be taken due to karma. In response to this: Although this craving is not of the nature of affliction, Why is it not like ignorance? It means that the other party does not understand coemergent ignorance. Just as one wishes, there are both afflictions mentioned in the scriptures and non-afflictions, why not think that craving also has the nature of affliction and non-affliction mentioned in the scriptures? So he said. This is to show that, as commonly recognized by the two schools and the Mahasamghika, there is craving that is not of the nature of affliction, but one's own school does not think that craving is not an affliction. Therefore, even if one temporarily abandons the manifestation of craving caused by the self-grasping that grasps the self-existent substance of the individual, why is there no craving caused by the view of the perishable aggregate that grasps the self-nature of the individual? Therefore, for the abandonment of manifestation mentioned earlier, the manifestation of the view of the perishable aggregate and craving just mentioned will not regress either. If