Tibetan
་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དང་། མཐོང་ཟིན་གོམས་པར་བྱེད་པ་འགྲུབ་ཏུ་ཆུག་ཀྱང་། དེའི་སྟེང་ནས་ས་བཅུ་དང་། ལམ་ཕྱི་མ་གསུམ་བགྲོད་པ་དབུ་མ་པས་དྲང་དོན་དུ་འགྲེལ་བ་བཞིན་ནོ། །མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་སྒོམ་པ་ཡིན་ཀྱང་། སྔར་བཤད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རྟོགས་པ་ཉིད་ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་དུ་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཀུན་ལས་བཏུས་ལས། བདག་མེད་པའི་ཡིད་བྱེད་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་སྤོང་ལ། རྣམ་པ་ལྷག་མ་རྣམས་དེ་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བའི་ཐབས་སུ་གསུངས་པ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང་། སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། །ཞེས་སྔ་མ་དང་མཐུན་པར་གསུངས་པས་སོ། །སྟོང་ཉིད་ལྟ་བ་ཞེས་པའི་ཚིག་ཙམ་ལ་འཁྲུལ་ནས། རྒྱ་གར་བ་འགའ་ཞིག་གིས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་ལ་འདོད་པ་ནི་དོན་མིན་པས། གང་ཟག་རང་རྐྱ་ཐུབ་པའི་རྫས་ཡོད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་ནོ། །ལམ་དེས་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་སྤོང་མི་ནུས་ཀྱང་། ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་བ་ནི་རེ་ཞིག་འགོག་ ནུས་ཏེ། ཕྱི་རོལ་བ་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས། ཅི་ཡང་མེད་པ་མན་ཆད་ཀྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་སྤོང་བར་མངོན་པ་ལས་གསུངས་པ་ལྟར་འདོད་དགོས་ན། སྔར་གྱི་ལམ་གྱིས་མངོན་གྱུར་རེ་ཞིག་སྤོང་ནུས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་སྤོང་ཞེས་པའི་ཉོན་མོངས་ཀྱང་། མངོན་པ་གཉིས་ནས་གསུངས་པ་ལྟར་གྱི་དམིགས་རྣམ་ཅན་གྱི་ཉོན་མོངས་ཡིན་གྱི། ལུགས་འདིས་བདེན་འཛིན་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཤད་པ་དང་། དེའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ལྟ་བ་དང་ལྟ་མིན་གྱི་ཉོན་མོངས་མངོན་པ་ལས་བཤད་ཚུལ་ལས་གཞན་རྣམས་ནི་མངོན་གྱུར་ཡང་སྤོང་བར་མི་ནུས་སོ། །མངོན་པ་ནས་བཤད་པའི་སྲིད་རྩེའི་སས་བསྡུས་པའི་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར། ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱིས་སྤོང་མི་ནུས་ཀྱང་། སྔར་བཤད་པའི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་རགས་པ་རྟོགས་པའི་ལམ་ལ་གོམས་པར་བྱས་པས་སྤོང་ནུས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་འགྲེལ་པར་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་དང་བྲལ་བའི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་སྤོང་གཉེན་དུ་བཤད་པའི་ལམ་རྣམས། ཞི་རགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ལམ་དང་འདྲ་བ་དང་། ཕྱི་རོལ་པ་བཞིན་དུ་ཉོན་མོངས་ཐམས་ཅད་སྤོང་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་རྣམས་གསལ་བར་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འདི་ནི་རྒྱལ་སྲས་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷ་ཡང་བཞེད་དེ། སྤྱོད་འཇུག་ལས། བདེན་པ་མཐོང་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །སྟོང་ཉིད་མཐོང་བས་ཅི་ཞིག་ བྱ། །ཞེས་བདེན་བཞི་མི
Chinese
也能成就将所见如幻化，并使之串习稳固。但从那之上，要经历十地和后三道，正如中观师所解释的那样，是引导之义。虽然要修不常等十六行相，但认为先前所说的证悟人无我本身，是能从烦恼中解脱的道。如《摄类学》中所说：以无我之作意断除烦恼，其余行相则说是完全清净它的方便。以及《释量论》中也说：以空性之见而得解脱，其余的修习是为此目的。如是与前者相符而说。仅因空性之见这个词而迷惑，有些印度人也认为是证悟真如之见，那是不对的。而是指人空，即空于自性独立的实有。虽然此道不能断除烦恼的种子，但能暂时阻止烦恼的显现。如果必须认为，以外道徒共同的寂静和粗猛之相，能断除无所有处以下的烦恼显现，如《俱舍论》中所说，那么更何况先前的道能暂时断除显现呢？所谓断除烦恼显现，此烦恼也是如《俱舍论》二论中所说的具有对境和行相的烦恼。而此派所说的执实烦恼的有无明，以及以此为主的见与非见的烦恼，与《俱舍论》中所说的不同，即使显现也无法断除。虽然《俱舍论》中所说的有顶地所摄的烦恼显现，以寂静和粗猛之相不能断除，但通过串习先前所说的人无我粗分的证悟之道，则能断除。他们已经清楚地表明，论典中所说的与证悟真如相违的，作为烦恼对治的道，与寂静和粗猛之相的道相似，并且如外道徒一样，不能断除一切烦恼。第二，此为大菩萨寂天所许。如《入行论》中说：以见真谛而得解脱，见空性又有何用？如是说四谛之义。
English
It can also accomplish seeing what has been seen as illusory and making it stable through habituation. However, from that point on, one must traverse the ten bhumis and the three subsequent paths, just as the Madhyamikas explain it as having a guiding meaning. Although one should meditate on the sixteen aspects such as impermanence, it is believed that the realization of the selflessness of the person, as previously explained, is the path that liberates from afflictions. As stated in the Compendium of Topics: 'Through the mind that is without self, afflictions are abandoned, and the remaining aspects are said to be the means of completely purifying it.' And also in the Commentary on Valid Cognition: 'Liberation comes from the view of emptiness; the remaining meditations are for that purpose.' Thus, it is said in accordance with the former. Being confused by the mere word 'view of emptiness,' some Indians also believe it to be the view of realizing suchness, which is not the case. Rather, it refers to the emptiness of the person, that is, emptiness of inherently existent self-sufficient substance. Although this path cannot eliminate the seeds of afflictions, it can temporarily prevent the manifestation of afflictions. If it must be believed that, with the common aspects of quiescence and coarseness shared with non-Buddhists, the manifestation of afflictions up to the realm of nothingness can be eliminated, as stated in the Abhidharma, then how much more so can the previous path temporarily eliminate manifestation? The affliction that is said to eliminate the manifestation of afflictions is also the affliction with an object and aspect as described in the two Abhidharma treatises. However, the ignorance of clinging to reality, which this system explains as afflictive, and the afflictions of view and non-view based on it, which are different from the way they are described in the Abhidharma, cannot be eliminated even when manifested. Although the manifestation of afflictions included in the peak of existence as described in the Abhidharma cannot be eliminated with the aspects of quiescence and coarseness, it can be eliminated by habituating the path of realizing the coarse selflessness of the person as previously explained. They have clearly shown that the paths mentioned in the commentaries as antidotes to afflictions that are contrary to the realization of suchness are similar to the paths with aspects of quiescence and coarseness, and like non-Buddhists, they cannot eliminate all afflictions. Second, this is also accepted by the great Bodhisattva Shantideva. As stated in the Engaging in Bodhisattva Deeds: 'Liberation comes from seeing the truth; what is the use of seeing emptiness?' Thus, the meaning of the four truths.
Tibetan
་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་མཐོང་བའི་ལམ་གྱིས། ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་བས། ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་དོན་དུ་རང་བཞིན་མེད་པའི་སྟོང་ཉིད་མཐོང་བ་མི་དགོས་སོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ། གང་ཕྱིར་ལུང་ལས་ལམ་འདི་ནི། །མེད་པར་བྱང་ཆུབ་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་མཐོང་བའི་ལམ་འདི་མེད་པར། བྱང་ཆུབ་གསུམ་གང་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་པར་གསུངས་ཏེ། གསུངས་ཚུལ་ནི་སྤྱོད་འཇུག་འགྲེལ་ཆེན་ལས། ཡུམ་གྱི་མདོ་ལས་དངོས་པོའི་འདུ་ཤེས་ཅན་ལ་ཐར་པ་མེད་པ་དང་། དུས་གསུམ་གའི་རྒྱུན་ཞུགས་ནས་རང་རྒྱལ་གྱི་བར་རྣམས་ཤེར་ཕྱིན་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས་ཐོབ་པར་གསུངས་པ་དྲངས་པ་ལྟར་ཡིན་གྱི། བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་རྐྱང་པ་ལ་བྱེད་པ་དོན་མིན་ནོ། །དེ་ནས་བསྟན་རྩ་དགེ་སློང་ཉིད་ཡིན་ན། ཞེས་པའི་རྐང་པ་བཞིས་སེམས་བདེན་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ལམ་གྱིས་མྱང་འདས་མི་འཐོབ་པར་ཡང་བསྟན་ནོ། །དེ་ནས་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་དེའི། དེ་མ་ཐགཏུ་དེ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཉོན་མོངས་སྤངས་པས་གྲོལ་ན་ཞེས་པ་ནི། ཕྱོགས་སྔ་མའི་ལུགས་བརྗོད་པ་ཡིན་ལ། དེའི་དོན་ནི། བདེན་པ་མཐོང་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། ཞེས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ལམ་བསྒོམས་པས། ཉོན་མོངས་སྤངས་ཏེ་གྲོལ་བ་འཐོབ་ན་ཞེས་བཤད་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། སྐབས་འདིར་མི་རྟག་སོགས་ཅུ་དྲུག་གི་ལམ་ཙམ་གྱིས་ ཉོན་མོངས་ལས་གྲོལ་བ་འཐོབ་མི་འཐོབ་ལ་རྩོད་པའི་ཕྱིར་དང་། བདེན་པ་མཐོང་བས་ཞེས་སོགས་ཀྱི་རྩོད་པ་ལས་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་མི་རྟག་སོགས་བཅུ་དྲུག་གི་ལམ་ཙམ་གྱིས་ཉོན་མོངས་ཟད་པར་ནུས་པ་ཁས་བླངས་ནས། དེས་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ལས་གྲོལ་བ་མིན་ནོ་ཞེས་འཆད་པ་ནི་འདིའི་དོན་གཏན་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ལམ་དེས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་བའི་ཉོན་མོངས་སུ་བཞག་པ་རྣམས། སྔར་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ལམ་རྒྱུད་ལ་བསྐྱེད་པས། རེ་ཞིག་མངོན་གྱུར་དུ་རྒྱུ་བ་མེད་པའི་ཚེ། ཉོན་མོངས་ཟད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འཇོག་ན། ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་ཙམ་རེ་ཞིག་སྤངས་པ་དེའི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཟག་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པའི་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་འགོག་པ་དགོངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་འདོད་པར་མི་ནུས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་མེད་ཀྱང་དེ་དག་ལ། །ལས་ཀྱི་ནུས་པ་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་ཉོན་མོངས་མངོན་གྱུར་རེ་ཞིག་མེད་ཀྱང་། ལས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་འཕེན་པའི་ནུས་པ་མཐོང་བས་སོ། །ཞེས་པས་སྟོན་ནོ། །གཞུ
Chinese
以恒常等十六种见解之道，如果能从烦恼中解脱，那么为了烦恼止息，就不需要见到无自性的空性。作为对这个问题的回答：因为圣典中说，没有此道，就没有菩提。意思是说，如果没有见到以自性成立为空性的道路，那么三种菩提中的任何一种都无法获得。所说的方式就像《入行论大疏》中所引用的那样，《般若经》中说，具有事物概念的人没有解脱，并且三世的预流果到独觉果都依赖于此般若波罗蜜多而获得。因此，仅仅为了无上菩提而这样做是没有意义的。然后，以“教法的根本是比丘”这四句，也表明了以执着心为目标的道路无法获得涅槃。然后，“如果舍弃烦恼就能解脱，那么它就会立即转变。”所说的“如果舍弃烦恼就能解脱”是前一种观点的陈述。它的意思是，正如所说的“通过见到真理就能解脱”一样，如果通过修习无常等十六种道，舍弃烦恼而获得解脱，那么就应该这样说。因为在此处，仅仅通过无常等十六种道是否能够从烦恼中解脱存在争议，并且从“通过见到真理”等的争论中可以非常清楚地看出这一点。因此，如果承认仅仅通过无常等十六种道就能够止息烦恼，然后解释说这并不能从一切痛苦中解脱，那么这绝对不是它的意思。因此，通过在相续中生起如前所述的道路，暂时没有显现的时候，如果认为通过该道路可以获得声闻部两派共同的烦恼，从而获得烦恼止息的解脱，那么仅仅暂时舍弃烦恼的显现，就会立即获得一切烦恼止息的解脱。这是遮破的意图。不能接受这一点的原因是：“即使没有烦恼，也能见到业力的力量。”意思是说，即使暂时没有烦恼的显现，也能看到由于业力的力量而投生来世的能力。这表明了这一点。最后
English
If one can be liberated from afflictions through the path of seeing the sixteen aspects such as permanence, then there is no need to see emptiness without inherent existence in order to end afflictions. As an answer to this: Because the scriptures say that without this path, there is no enlightenment. It means that without the path of seeing emptiness as established by its own nature, none of the three enlightenments can be attained. The way it is said is like the quotation from the Great Commentary on the Bodhisattvacharyavatara: The Prajnaparamita Sutra says that those who have a concept of things have no liberation, and that the stream-enterer to the Pratyekabuddha of the three times are attained by relying on this Prajnaparamita. Therefore, it is meaningless to do this only for the sake of unsurpassed enlightenment. Then, with the four lines "The root of the teachings is the Bhikshu," it is also shown that Nirvana cannot be attained by the path with the aim of clinging to the truth of the mind. Then, "If liberation is attained by abandoning afflictions, then it will immediately change." The saying "If liberation is attained by abandoning afflictions" is a statement of the former view. Its meaning is, as it is said, "Liberation will be attained by seeing the truth," if one abandons afflictions and attains liberation by practicing the sixteen paths such as impermanence, then it should be said that way. Because here, there is a dispute as to whether one can be liberated from afflictions merely through the sixteen paths such as impermanence, and it is very clear from the arguments such as "by seeing the truth." Therefore, if one admits that afflictions can be stopped merely through the sixteen paths such as impermanence, and then explains that this does not liberate from all suffering, then this is definitely not its meaning. Therefore, by generating the path as previously described in the continuum, when it is temporarily not manifest, if it is considered that one can attain the liberation of the cessation of afflictions through the afflictions common to the two Hinayana schools, then merely temporarily abandoning the manifestation of afflictions will immediately lead to the liberation of the cessation of all defilements. This is the intention of refutation. The reason why this cannot be accepted is: "Even without afflictions, the power of karma is seen." It means that even if there is temporarily no manifestation of afflictions, one can see the ability to be reborn in the future due to the power of karma. This shows this. Finally