Chinese
如是所说，完全清净之意的眼之功德，于百千劫中决定出现的声闻和所有独觉所不具有。解释中虽将那两个教证的意义解释为由文句而生的发心，但说最初的业者和发心后很久没有进步者，是就胜义发心而言。以前说如来种姓者是从初地开始，前后两个教证除了例子不同外，意义是一样的，而且三个根本偈颂的意义也像是那部经的意义概括，以及清净增上意乐的发心，在初地的发心中，《经庄严论》等很多经典中都有讲述。那么，是否认为凡夫菩萨的世俗发心能够胜过声闻和独觉呢？并非如此，那部经中说：‘善男子，譬如金刚宝，即使破碎，也能胜过所有殊胜的金饰，而且不舍金刚宝之名，也能遣除一切贫困。善男子，同样，发心为一切智智的金刚宝，即使不精进，也能胜过声闻和独觉的功德之金饰，而且不舍菩萨之名，也能遣除一切轮回的贫困。’这部经在《学集论》中被引用为即使不具足菩提心之行，也不应轻蔑的依据，而且对于获得圣位者来说，不具足发心之行也是有可能的。第二，菩萨初地者，当其趋入久远之地时，不仅以世俗菩提心能够胜过声闻和独觉，而且以胜义发心的智慧力量，也能更加超胜地胜过声闻和独觉。这是《十地经》中所说：‘诸佛子，譬如生于王族的王子，具有王子的名号，仅仅是出生
English
As it is said, the merit of the eye of completely pure intention, which is definitely possessed by the Shravakas and all Pratyekabuddhas who appear in hundreds of thousands of kalpas. Although the commentary explains the meaning of those two teachings as the arising of bodhicitta from words, it says that the initial practitioner and the one who has not progressed for a long time after generating bodhicitta are in relation to the ultimate bodhicitta. It was previously said that those born into the Tathagata lineage are from the first bhumi, and the meaning of the two previous and subsequent teachings is the same except for the examples, and the meaning of the three root verses also seems to summarize the meaning of that sutra, and the bodhicitta of pure higher intention is mentioned in many sutras such as the Sutra Ornament for Enlightenment in the bodhicitta of the first bhumi. So, is it thought that the conventional bodhicitta of ordinary bodhisattvas can overcome the Shravakas and Pratyekabuddhas? It is not so, that sutra says: 'Noble son, just as a vajra jewel, even if broken, can overcome all excellent gold ornaments, and does not abandon the name of vajra jewel, and can also dispel all poverty. Noble son, similarly, the vajra jewel of generating the mind for all-knowing wisdom, even if not diligent, can overcome the gold ornaments of the merits of Shravakas and Pratyekabuddhas, and does not abandon the name of Bodhisattva, and can also dispel all the poverty of samsara.' This sutra is quoted in the Compendium of Trainings as a basis for not despising even those who do not possess the practice of bodhicitta, and it is also possible for those who have attained the bhumis to not possess the practice of bodhicitta. Second, the bodhisattva of the first bhumi, when he enters a distant bhumi, not only can he overcome the Shravakas and Pratyekabuddhas with conventional bodhicitta, but also with the power of the wisdom of ultimate bodhicitta, he can surpass and overcome the Shravakas and Pratyekabuddhas even more. This is what is said in the Ten Bhumi Sutra: 'O sons of the Buddhas, just as a prince born into a royal family, possessing the name of a prince, merely by being born
Tibetan
འི་བྱིན་གྱིས་བློན་པོའི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ནམ་དེ་ནར་སོན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་རང་གི་བློའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས། བློན་པོའི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ནི་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཀྱེ་རྒྱལ་བའི་སྲས་དག་དེ་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་། སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ལྷག་པའི་བསམ་པའི་ཆེ་བ་ཉིད་ཀྱིས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། རང་གི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བདུན་པ་འདི་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས། ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །སེམས་བསྐྱེད་མ་ཐག་ཏུ་ཞེས་པ་ནི་ས་དང་པོའི་སྐབས་ཡིན་པས། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པའི་སེམས་བསྐྱེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ས་རིང་དུ་སོང་བ་ཁོ་ ན་ནས་བཟུང་ནས། བྱང་སེམས་ཀྱིས་རང་གི་བློའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པས་ཀྱང་། ཉན་རང་རྣམས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་གྱི། ས་དྲུག་པ་མན་ཆད་དུ་ནི་བློའི་སྟོབས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཉན་རང་གི་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་དོན་ནི། དེ་གཉིས་བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པའི་དོན་ཡིན་པར་འགྲེལ་པའི་དོན་བསྡུས་ལས་ཤེས་སོ། །བློའི་སྟོབས་འཆད་པ་ན་རང་གི་ཡུལ་ཤེས་པའི་ཆེ་བ་ལ་གནས་པས། ཞེས་པ་ནི་བྱང་སེམས་རང་གི་ཡུལ་འགོག་པ་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཤེས་པའི་ཆེ་བའོ། །དོན་འདི་ལ་ཁ་ཅིག་དྲུག་པ་མན་ཆད་དང་། བདུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཁྱད་མེད་ཀྱང་། ཡེ་ཤེས་དང་པོ་རྣམས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་མེད་ལ། བདུན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་སྤོང་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པས། བློའི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་གནོན་ཡོད་དོ། །ཞེས་པ་དང་། ཡང་བདུན་པ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཐོད་རྒལ་དུ་འཇུག་ནུས་པས་ཞེས་པ་དང་། བདུན་པའི་ཡེ་ཤེས་དེ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་བརྒྱད་པ་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་སུ་འདུག་པས། བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་ལུགས་འདིས་ནི། གང་ཟག་བདེན་འཛིན་ཐམས་ཅད་ཉོན་མོངས་ཅན་གྱི་མ་རིག་པར་བཞེད་ལ། དེ་སླར་མི་སྐྱེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་བ་ལ། དེ་དག་གི་ས་བོན་ཟད་དགོས་ཤིང་། སྤངས་པ་དེ་ཡང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་དང་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་པས། བདེན་འཛིན་གྱི་ས་བོན་སྤོང་བ་ནི་ཤེས་ སྒྲིབ་སྤོང་བ་མིན་ནོ། །ས་བོན་དེ
Chinese
的加持力压倒所有大臣的群体，不是用自己的智慧力量来辨别。当他长大成人之时，生起自己的智慧力量，就远远超过所有大臣的事务了。诸位王子们，同样地，菩萨也是，刚发心时，仅凭殊胜意乐的伟大，就压倒所有声闻和独觉，不是用自己的智慧力量来辨别。安住于菩萨第七地的菩萨，安住于了知自境的伟大，就远远超过声闻和独觉的所有事务了。如是说。刚发心时，是指初地的时候，是殊胜意乐清净的发心。这样，只有从很久远的地上开始，菩萨也以生起自己的智慧力量，压倒声闻和独觉。六地以下不是用智慧力量来压倒。超过声闻独觉的所有事务的意思是，从解释的意义集合中可知，那二者是被智慧压倒的意思。在解释智慧力量时，安住于了知自境的伟大，是指菩萨了知自境灭尽的真实边际的伟大。对于这个意义，有些人说，六地以下和七地的智慧的体性没有差别，但是，最初的智慧没有断除所知障的能力，而七地的智慧有断除所知障的能力，因此，有以智慧压倒与不压倒的区别。又说，从七地开始能够超越进入三摩地，并且七地的智慧是面向不退转的八地的智慧，因此，说是以智慧压倒。其中的第一个是不合理的，因为这个宗派认为，所有执着人我的都是烦恼性的无明，以不再生的方式断除它，必须灭尽那些种子，而且断除也是与两个阿罗汉共同的，因此，断除实执的种子不是断除所知障。那个种子
English
By the power of blessing, he overwhelms all the assemblies of ministers, not by discriminating with his own intellectual power. When he grows up, by generating his own intellectual power, he far surpasses all the affairs of the ministers. O princes, likewise, the Bodhisattva also, as soon as he generates the mind, solely by the greatness of his superior intention, overwhelms all the Shravakas and Pratyekabuddhas, not by discriminating with his own intellectual power. The Bodhisattva who abides on the seventh Bodhisattva ground, abiding in the greatness of knowing his own realm, far surpasses all the affairs of the Shravakas and Pratyekabuddhas. As it is said. 'As soon as he generates the mind' refers to the time of the first ground, it is the generation of a mind purified by superior intention. Thus, only from the long-gone ground onwards, the Bodhisattva also, by generating his own intellectual power, overwhelms the Shravakas and Pratyekabuddhas. Below the sixth ground, it is not by intellectual power that he overwhelms. The meaning of surpassing all the affairs of the Shravakas and Pratyekabuddhas is, as it is known from the collection of the meaning of the commentary, that the two are overwhelmed by wisdom. When explaining intellectual power, 'abiding in the greatness of knowing his own realm' means the greatness of the Bodhisattva knowing the true limit of the cessation of his own realm. Regarding this meaning, some say that there is no difference between the nature of the wisdom of the sixth ground and below and the seventh ground, but the initial wisdoms do not have the power to abandon the obscuration of knowledge, while the wisdom of the seventh ground has the power to abandon the obscuration of knowledge, therefore, there is a difference between overwhelming and not overwhelming with wisdom. Also, it is said that from the seventh ground onwards, one is able to transcend and enter into Samadhi, and the wisdom of the seventh ground is the wisdom that manifestly faces the irreversible eighth ground, therefore, it is said to be overwhelmed by wisdom. The first of these is unreasonable, because this school considers all grasping of persons as afflictive ignorance, and to abandon it in a way that it does not arise again, those seeds must be exhausted, and that abandonment is also common to the two Arhats, therefore, abandoning the seeds of real grasping is not abandoning the obscuration of knowledge. That seed
Tibetan
་ལས་གཞན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་སྒྲིབ་པ་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་པ་ནི། ས་བརྒྱད་པ་མ་ཐོབ་བར་དུ་སྤོང་བ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ལུགས་འདི་ལ་བདེན་འཛིན་ཤེས་སྒྲིབ་ཏུ་འཇོག་པའི་ལུགས་ཀྱིས། དེ་ལ་ཤེས་སྒྲིབ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་དགུར་བྱས་ནས། ས་གཉིས་པ་སོགས་སྒོམ་ལམ་དགུས་སྤོང་བའི་རྣམ་གཞག་ཁས་མི་ལེན་ཏེ། ད་དུང་འཆད་པར་འགྱུར་རོ། གཉིས་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་ཐོད་རྒལ་ཞེས་པ་ལ་ནི། བརྡ་རྙིང་པ་ལས་སྣྲེལ་ཞི་ཞེས་ཀྱང་འབྱུང་བས། རིམ་པ་འཆོལ་བ་ལ་ཟེར་ཞིང་། འདིར་དེའི་སྒོ་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་འཇུག་པ་དྲུག་པ་མན་ཆད་ལ་མེད་ཅིང་བདུན་པ་ནས་ཡོད་པ་ལ་ཤེས་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་ནི་དྲུག་པ་མན་ཆད་དང་བདུན་པ་ལ་རྟོགས་པས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་མི་གནོན་གྱི་རྒྱུ་མཚན་ལ། ད་དུང་དོགས་པ་མ་ཆོད་པས་རྩོད་གཞི་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགྲེལ་བཤད་ལ་ས་བདུན་པར་ཁོ་བོ་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱའོ་སྙམ་པའི་རྣམ་རྟོག་ཡོད་པས་རྩོལ་པ་དང་བཅས་ལ། མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་མ་མངོན་དུ་མི་བྱེད་པས། མཚན་མ་མེད་པའི་ལམ་ཐོབ་ཅིང་། དྲུག་པ་མན་ཆད་དང་ཉན་རང་རྣམས་ལ་མཚན་མེད་དེ་མེད་པས། བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་གསུངས་ཀྱང་། འདི་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྟོགས་པའི་སྟེང་ནས་ཁྱད་པར་གཞག་དགོས་པར་སྣང་ ངོ་། །དེ་ཡང་ཡང་དག་པའི་མཐའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་འཇུག་ལྡང་གི་སྒོ་ནས་ཡིན་ཏེ། ས་བདུན་པའི་སྐབས་སུ་འཆད་པ་ལྟར་སེམས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་རེ་རེ་ལ་འགོག་པ་ཡང་དག་མཐའ་ལ་འཇུག་ལྡང་བྱེད་པ་ས་འདི་ནས་ནུས་ལ། ས་འོག་མར་མི་ནུས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བདག་གི་བླ་མ་དམ་པ་གསུང་བ་ལྟར་ལེགས་ཏེ། མོས་སྤྱོད་དུ་སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་རོ་གཅིག་ཏུ་མ་སོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་དུས་ཐུང་ངུར་འཇུག་ལྡང་བྱེད་པ་མི་དཀའ་ཡང་། སེམས་དང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཉིས་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་སོང་བའི་འཕགས་པའི་སྐབས་སུ། འཇུག་ལྡང་གི་ཚུལ་དེ་ཤིན་ཏུ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ས་དང་པོའི་ཡོན་ཏན་གྱི་སྐབས་སུ། ས་བདུན་པར་ཉན་རང་བློས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འཆད་པ་འདི་སྐབས་ལ་མ་བབ་པོ་སྙམ་ན། སྐབས་འཆོལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དེ། འདིར་ས་དང་པོ་སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི། མདོ་སྡེ་ས་བཅུ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འཆད་ལ། མདོ་དེར་ས་དང་པོ་ལ་གནས་པས་ཉན་རང་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང་། དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཟིལ་གྱིས་མི་གནོ
Chinese
将异于（人我执）习气的所知障安立为所知障的原因是，在未获得第八地之前，它们不是被断除的。因此，在这个宗派中，以将实执安立为所知障的宗派观点来看，将所知障分为小、中、大九种，并且不承认从第二地等开始以九种修道断除的分类方式，这一点将在后面阐述。第二点也不合理，因为所谓的“脱噶”，在古老的术语中也被称为“斯热西”，指的是次第混乱。在此，通过这种方式进入禅定的情况，第六地以下没有，而第七地有，但没有证据表明这一点。第三点也不合理，因为对于第六地以下和第七地，以证悟来压倒与不压倒的原因，由于疑问尚未解决，因此类似于将争论点作为论据来使用。注释中说，第七地有“我要进入道”这样的分别念，因此需要努力，并且不会显现经部等教法的相，因此获得了无相道。而第六地以下和声闻、独觉等没有无相，因此说以智慧压倒。但是，我认为必须在证悟真如的基础上区分差别。
English
The reason for establishing the obscurations of habitual tendencies other than (the self-grasping) as the obscurations to knowledge is that they are not abandoned until the eighth ground is attained. Therefore, in this system, according to the view of establishing the self-grasping as the obscurations to knowledge, the obscurations to knowledge are divided into nine types: small, medium, and large, and the classification of abandoning them with the nine paths of meditation from the second ground onwards is not accepted, which will be explained later. The second point is also unreasonable, because the so-called "thod rgal," which is also called "srel zhi" in old terminology, refers to the confusion of order. Here, the situation of entering samadhi in this way is not present below the sixth ground, but is present from the seventh ground, but there is no evidence to indicate this. The third point is also unreasonable, because for the sixth ground and below and the seventh ground, the reason for overwhelming or not overwhelming with realization is that since the doubt has not been resolved, it is similar to using the point of contention as an argument. The commentary says that the seventh ground has the conceptual thought of "I shall enter the path," so effort is required, and the characteristics of the teachings such as the sutras are not manifested, so the signless path is attained. However, the sixth ground and below and the Hearers and Solitary Realizers do not have signlessness, so it is said that they are overwhelmed by wisdom. However, I think that the difference must be distinguished on the basis of the realization of suchness.