Tibetan
དོ་ཞེས་ཁྱེད་ཀྱིས་གདུལ་བྱ་གཞན་དག་ལ་སུ་ཞིག་གིས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་རིགས་ཏེ་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བ། མཁྱེན་པ་པོ་མི་འཐད་པའི་རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། འཇིག་རྟེན་འདི་ན་ཤེས་པ་ཡུལ་དེའི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པ་ཉིད་འཛིན་པ་ན། ཤེས་པ་དེས་ཡུལ་དེ་རིག་པར་བརྗོད་དེ། །ཇི་ལྟར་ཏེ་དཔེར་ན་སེམས་ནི་ཡུལ་སྔོན་པོ་གང་གི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ན། སེམས་དེ་ཡིས་ཡུལ་སྔོན་པོ་དེ་ཡོངས་སུ་ཤེས་སོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་འདྲ་བ་དེ་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་ན། ཐ་སྙད་གྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཉེ་བར་གདགས་སོ། །ཤེས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ ཀྱི་རྣམ་པའི་རྗེས་སུ་བྱེད་ཚུལ་ནི། གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡུལ་གྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ཞིང་སྟེ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་བློ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པ་ཅན་དུ་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་ཞུགས་པ་དེའི་ཚེ། ཡུལ་དེའི་རྣམ་པ་སྟེན་པ་སྟེ་འཛིན་པ་ཉིད་ལས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པར་འཇོག་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་རྩོད་པའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། དེ་ཚེ་དེའི་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་དེའི་རྣམ་པ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་ལྟ་བུ་མེད་པ་དག་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་རང་འགྲེལ་ལས། དེའི་ཕྱིར་བཏགས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་སོ་ཞེས་རྣམ་པར་བཞག་གི །དངོས་སུ་ན་འགའ་ཞིག་འགའ་ཞིག་གིས་ཤེས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་གཉིས་ཀ་ཡང་མ་སྐྱེས་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་བཏགས་པ་ལས་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི། ཐ་སྙད་བརྟེན་ནས་རིག་པ་ཡིན། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རིག་པ་མིན་པར་བཏགས་པ་ཙམ་ལས་རིག་པར་འཇོག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་བཏགས་པ་བར་འཇོག་པ་མིན་ནོ། །དངོས་སུ་ན་ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ནི་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྣམ་པ་ཤར་བ་ཙམ་ལས་རིག་པ་མིན་པར་སྔོ་སེར་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་འདྲ་བ་ཞིག་ཤར་ནས་རིག་པ་མིན་ཏེ། ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པ་བཞིན་དུ། ཡུལ་ཅན་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་རྣམ་པ་ཅན་ཡིན་པས་སོ་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱོགས་སྔ་མ་སྨྲ་བ་པོས་བློ་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པ་འཆར་ རྒྱུ་མེད་པ་དང་། ཡུལ་དེའི་རྣམ་པ་མ་ཤར་ན་བློ་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པ་དང་།
Chinese
如果你们问，那么谁能为其他应调伏的众生指示呢？有两种：破斥认为不能证悟真如的争论，破斥认为不能知晓的争论。第一种是：在这个世间，当知识执持着随顺于该境的相状时，就说该知识了知该境。例如，当心生起具有蓝色境的相状时，就说该心完全了知了蓝色境，同样，当有境的知识生起具有与该境真如完全一样的相状时，就依靠名言的谛实而近似安立为证悟了真如。知识随顺于真如相状的方式是：当自性无生的境的真如是如此时，其有境的智慧也如水中置水般，进入具有远离自性生起的相状之中。仅仅是依仗、执持该境的相状，就安立为证悟了真如，因此没有之前的争论的过失。纳措的译本中说：‘那时，证悟其真如就是执持其相状。’就像这样，是无可比拟的清净。此处自释中说：‘因此，从假立而安立证悟了真如。实际上，不是某者知晓某者，因为知识和所知二者都是无生的缘故。’所说的‘从假立’的意思是：如所说，依靠名言而了知，意思是并非以自性了知，而是仅仅从假立而安立为了知，并非将真如的了知安立在假立之间。‘实际上’等的意思是，仅仅是显现出离戏论的相状并非了知，而是显现出与蓝色、黄色等相状相似的相状并非了知，因为境的真如是无生的，同样，有境也是具有自性无生的相状的缘故。这样一来，前派论者认为心识不会显现真如的相状，并且如果境的相状没有显现，心识就不会进入境中。
English
If you ask, then who can indicate to other beings to be subdued? There are two: refuting the argument that the suchness cannot be realized, and refuting the argument that it cannot be known. The first is: In this world, when knowledge holds to following the aspect of that object, it is said that that knowledge knows that object. For example, when the mind arises with the aspect of a blue object, it is said that that mind completely knows that blue object, similarly, when the knowledge of the object arises with the aspect that is exactly the same as the suchness of that object, then relying on the truth of convention, it is approximated and established as realizing the suchness. The way in which knowledge follows the aspect of suchness is: When the suchness of the object, which is without inherent arising, is just like that, then the wisdom of its object, like placing water in water, enters into the aspect of being free from inherent arising. Merely relying on and holding the aspect of that object is established as realizing the suchness, therefore there is no fault of the previous argument. In the translation of Naktsö, it says: 'At that time, realizing its suchness is holding its aspect.' Like this, it is incomparably pure. Here, in the auto-commentary, it says: 'Therefore, from imputation, it is established that the suchness is realized. In reality, it is not that someone knows someone, because both knowledge and the knowable are unborn.' The meaning of 'from imputation' is: As it is said, knowing relies on convention, meaning that it is not knowing by its own nature, but merely from imputation it is established as knowing, it is not establishing the knowing of suchness between imputations. The meaning of 'in reality' etc. is that merely the appearance of the aspect of being free from elaboration is not knowing, but the appearance of an aspect similar to the aspects of blue, yellow etc. is not knowing, because the suchness of the object is unborn, similarly, the object is also of the nature of being unborn. In this way, the former proponent argues that the mind will not manifest the aspect of suchness, and if the aspect of the object does not appear, the mind will not enter into the object.