Tibetan
་མ་འདྲེས་པའོ། །འདི་དག་གི་བཤད་པ་ནི་འགྲེལ་པར་གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོ་དྲངས་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྣམ་པ་ཀུན་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི། ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་འདོད་དེ། རྣམ་མཁྱེན་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡུལ་ཉི་ཚེ་བ་ཙམ་ལ་འཇུག་པ་ཉིད་ཀྱིས། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་མངོན་སུམ་དུ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་མི་འདོད་དོ། །དེ་ལྟར་གཟུགས་ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམས་ནི། དེ་རྣམས་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་ཡིན་པས། རྟགས་ཀྱི་དགག་བྱའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དང་ཁྱད་པར་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །གསུམ་པ་ནི། གང་ཞིག་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་མཚོན་བྱེད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས། དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཁོ་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། དེ་ལྟར་བྱུང་བ་འདི་ རང་གྲུབ་པའི་དུས་ཕན་ཆད་དུ་མི་གནས་ཤིང་། བྱུང་ཟིན་འདས་པ་ནི་བྱུང་བ་དེ་ཞིག་པ་ཡིན་པ་དང་། འབྱུང་འགྱུར་མ་འོངས་པ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་དེ་ད་ལྟར་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པོ་དེར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱུང་ཟིན་དང་འབྱུང་འགྱུར་དང་ད་ལྟར་བ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་དུས་གཉིས་དང་། རང་གྲུབ་པའི་འོག་གང་དུ་མི་དམིགས་པ་དེ་ལ་ནི་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །མི་དམིགས་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དེ་ཡིས་དབེན་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མིན་པ་དང་། འཇིག་པ་མིན་པས་ན་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ན། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་འདུས་པ་པ་སྟེ་རྒྱུ་རྐྱེན་འདུས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ངོ་བོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པས། དེ་རྣམས་ལ་དངོས་པོ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་ལ། འདུས་པ་ལས་བྱུང་བ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་བཅུ་དྲུག་ཏུ་བཤད་པ་ནི་བདེན་གྲུབ་འགོག་པའི་རིགས་པ་མི་འདྲ་བའི་སྒོ་ནས་ནི་མིན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་དང་འཇིག་པ་མེད་པའི་རིགས་པས་བསྒྲུབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཟག་གཅིག་ལ་སྤྱིར་བདེན་མེད་དུ་སྒྲུབ་པ་ཡང་མིན་ཏེ། གཞི་མིག་སོགས་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟེང་དུ་བདེན་མེད་ཚད་མས་གྲུབ་ན་གཞི་གཞན་ལ་བློ་ཁ་ཕྱོགས་པའི
Chinese
没有混杂的。这些的解说应当从《陀罗尼自在王请问经》中引用来了解。一切种智的智慧，被认为是现量了知一切所知之自性。因为除了遍知之外的一切知识，仅仅是涉及有限的对境，所以不认为是现量了知一切所知。如是，从色到遍知之间的体性，因为那些仅仅是能诠之自性，所以与以理证所破之自性成立，有极大的差别。第三，无论是何种有为法的体性，以及无为法的自性所诠释的体性，那些以其自性成立的空性，即是自性空性。第三，如此生起之此， 在自成立之时起不再存在，已经生起的过去是生起之彼已坏灭，将要生起的未来是将来生起之彼现在尚未产生，因此三者都不存在。已生、将生和现在，那些依次是坏灭和未生二时，以及自成立之下，在何处都不可得，那被称为不可得。不可得之彼，以其自性成立的空性，即是由于不是恒常存在，也不是坏灭，所以是名为不可得之空性。因为从因和缘而生起，所以事物是聚合，即因缘聚合所生之自性，不是自性成立，因此那些被称为无事物。从聚合所生之彼之自性成立的空性，即是无事物之自性空性。如是所说的十六空性，并非是从不同理路遮破真实成立，而是因为一切都是以恒常存在和没有坏灭的理路所成立。也不是在一个补特伽罗上普遍成立无真实，如果以量成立眼等内在诸法之上无真实，则心会转向其他所依。
English
Unmixed. The explanation of these should be understood by quoting the Sutra Requested by the King of Dhāraṇī自在王. The wisdom of all-knowingness is considered to be characterized by directly knowing all knowable things. Because all knowledge other than omniscience only engages with limited objects, it is not considered to be directly knowing all knowable things. Thus, the characteristics from form to omniscience are merely the nature of what is expressed, so there is a great difference from being established by the self-nature that is refuted by reason. Third, whatever is the characteristic of conditioned dharmas and the characteristic that expresses the nature of unconditioned dharmas, that emptiness which is established by its own nature is the emptiness of self-nature. Third, this which has arisen in this way does not remain from the time of its own establishment onwards. The past which has already arisen is the destruction of that which has arisen, and the future which will arise is that which will arise but has not yet arisen, so the three do not exist there. The past, the future and the present are respectively the two times of destruction and non-arising, and that which is not perceived anywhere below its own establishment is called imperceptible. That emptiness which is separated by that imperceptible one established by its own nature is the emptiness called imperceptible because it is not permanent and not destroyed. Because they arise from causes and conditions, things are aggregates, that is, the nature of arising from the aggregation of causes and conditions is not established by nature, so they are called non-things. The emptiness established by the very nature of that which arises from aggregation is the emptiness of the nature of non-things. The sixteen emptinesses thus explained are not from different reasonings that refute true establishment, but because everything is established by the reasoning of being permanent and without destruction. It is also not generally established as non-true on one person, if non-truth is established by valid cognition on the inner dharmas such as the eye, the mind will turn to other bases.
Tibetan
་ཚེ། གཞན་གྱིས་སྒྲུབ་བྱེད་བཀོད་པ་ལ་མི་ལྟོས་པར་རང་གིས་ རྟགས་ལ་བརྟེན་ནས་ཐེ་ཚོམ་ཆོད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གཅིག་གི་དབང་དུ་བྱས་པ་དང་། གཞི་སོ་སོ་ལ་བདེན་ཞེན་ཤེས་ཆེ་བའི་གང་ཟག་སོ་སོའི་དབང་དུ་བྱས་པ་གཉིས་ཀ་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་དངོས་པོའི་སྒྲས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་མདོར་བསྡུས་ནས་སྤྱིར་བརྗོད་དོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དེ་རྣམས་དེ་ཡི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མདོར་བཤད་དོ། །སོ་སོར་མ་ཕྱེ་བར་མདོར་བསྡུས་ན་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་དང་མྱང་འདས་རྣམས་ལ་བརྗོད་དོ། །འདུས་མ་བྱས་དེ་ཉིད་དངོས་པོར་མེད་པ་དེའི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱའོ། །རང་བཞིན་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ལ་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་རང་བཞིན་དེ་ནི་ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པས་མ་བྱས་པར་དངོས་པོའི་གཤིས་ལུགས་སུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྙད་དོ། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་བྱུང་བའམ་སྟེ་འཇིག་རྟེན་དུ་འབྱུང་ཡང་རུང་། མ་བྱུང་ཡང་རུང་སྟེ་དངོས་པོ་ཀུན་གྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་ནི། གཞན་གྱི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོར་རབ་ཏུ་བསྒྲགས་སོ། །འདིར་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། མ་བྱུང་ཡང་ནི་རང་བཞིན་ཉིད། ཅེས་པ་དང་། གཞན་གྱི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་བསྒྲགས། ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟར་བདེའོ། །གཞན་གྱི་ངོ་བོའི་སྐད་དོད་ནི་མཆོག་དང་གཞན་དང་ཕ་ རོལ་གསུམ་ལ་འཇུག་པས། དང་པོ་ལྟར་ན་མཆོག་ཏུ་བྱུང་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །མཆོག་ཏུ་བྱུང་བའི་དོན་ནི་རྟག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་མི་འདའ་བར་ཡོད་པའོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་གཞན་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་ལས་གཞན་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོ་ནི་ཡེ་ཤེས་དེས་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན་ཕ་རོལ་ན་ཡོད་པ་ནི་གཞན་གྱི་ངོ་བོའོ། །དེ་ཡང་འཁོར་བ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བའི་ཕ་རོལ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟེ་མཐའ་ནི་འདིར་འཁོར་བ་ཟད་པའི་མྱང་འདས་སོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་མེད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་
Chinese
因此，无需依赖他人建立的论证，仅凭自身之理证便可消除疑惑。因此，应知就一人而言的情况，以及就对各自所依之事物执著甚深的各个有情而言的情况，这二者皆应知晓。第二，所谓“事物空性”，其中“事物”一词指的是五蕴，这是未作分别，简略地总说。这五蕴由其自性成立之空性，即是简略所说的“事物空性”。若未作分别而简略言之，则“无事物”指的是非缘起之虚空等以及涅槃。此非缘起本身，以无事物之自性成立之空性，即称为“无事物空性”。自性指的是法性之自性，如此自性并非由声闻等所造作，而是作为事物之本性而存在。此自性法性，若无自性成立，则称之为“自性空性”。诸佛无论出世与否，即无论出现于世间与否，一切事物之自性空性，皆被宣说为他者之事物，即自性。此处那措译本中，“纵未生亦自性”，以及“宣说他性为空性”，如此说法是正确的。他者之自性的词义有殊胜、他者、彼岸三种含义。若依第一种含义，则是最殊胜之真如。最殊胜之义是指恒常不离真如之体性而存在。若依第二种含义，则他者是指不同于世间之出世间智慧，即殊胜之无分别智。事物，即自性，是彼智慧所证悟之境。若依第三种含义，则存在于彼岸者，即是他者之自性。即因已超越轮回，故轮回之彼岸即是真实之边，此处之“边”指的是轮回止息之涅槃。不从真如之体性转变为其他形态，故为如是性。彼即以彼之自性
English
Therefore, without relying on the establishment of proofs by others, one can dispel doubts by relying on one's own reasoning. Therefore, one should know both the case of a single individual and the case of individual beings who have a strong attachment to their respective bases. Second, the term "emptiness of things" refers to the five aggregates, which are generally spoken of in a concise manner without being distinguished separately. The emptiness of these five aggregates, which are established by their own nature, is briefly explained as the "emptiness of things." If one speaks concisely without distinguishing them separately, then "non-things" refers to the unconditioned, such as space, and nirvana. The emptiness of this unconditioned itself, which is established by the nature of non-things, is called the "emptiness of non-things." "Nature" refers to the nature of the dharma, and this nature is not made by the Shravakas, etc., but exists as the intrinsic nature of things. This nature of dharma, if it is not established by its own nature, is called "emptiness of nature." Whether the Buddhas appear or not, that is, whether they appear in the world or not, the emptiness of the nature of all things is proclaimed as the object of others, that is, the essence. Here, in the translation of Naktsé, it says, "Even if not born, it is nature itself," and "Proclaims the other's essence as emptiness," which is correct. The meaning of the word "essence of others" has three meanings: supreme, other, and the other shore. According to the first meaning, it is the ultimate Suchness. The meaning of ultimate is that it always exists without deviating from the characteristic of Suchness. According to the second meaning, the other is the transcendental wisdom that is different from the worldly, that is, the excellent non-conceptual wisdom. The thing, that is, the essence, is what is to be realized by that wisdom. According to the third meaning, what exists on the other shore is the essence of the other. That is, because it has transcended samsara, the other shore of samsara is the true end, and the "end" here refers to nirvana where samsara ceases. Because it does not change from the nature of Suchness to other forms, it is Thusness. That itself is by its own nature.