Tibetan
་གཤིས་སུ་གནས་པ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་དེ་ཉིད་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་དོན་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྐབས་སུ་ཡང་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེ་ན། བདེན་མོད་འོན་ཀྱང་སྐབས་སྔ་མར་ནི་ཕྱི་ནང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྟོང་ཉིད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཇལ་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་གྲུབ་པས་བདེན་པར་ གྲུབ་བམ་སྙམ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་ཡིན་ལ། འདིར་ནི་སུས་ཀྱང་མ་བྱས་པར་གཤིས་སུ་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་ན། བདེན་པར་གྲུབ་བམ་སྙམ་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པས་མི་ཟློས་སོ། །དོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་འདི་གཉིས་ཀ་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡོད་ཀྱང་བདེན་པར་གྲུབ་པ་འགོག་ནུས་པ་མི་འགལ་བ་འདི་ཤེས་ན། དོན་དམ་བདེན་པ་བློ་གང་གིས་ཀྱང་མི་རྟོགས་པར་འཛིན་པའི་ལོག་པར་རྟོག་པ་རྣམས་ལྡོག་པར་འགྱུར་རོ། །བཞི་པ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། མི་དམིགས་པ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མིག་སོགས་རྟེན་དབང་པོའི་ཁམས་དྲུག་དང་། མིག་གི་རྣམ་ཤེས་སོགས་བརྟེན་པ་རྣམ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་དྲུག་དང་། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དམིགས་པ་ཡུལ་གྱི་ཁམས་དྲུག་སྟེ་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང་། མིག་གི་འདུས་ཏེ་རེག་པ་ནས་ཡིད་ཀྱི་འདུས་ཏེ་རེག་པའི་བར་རེག་པ་དྲུག་དང་། རེག་པ་དེ་དྲུག་ལས་བྱུང་པའི་ཚེར་བ་དྲུག་དང་། གཟུགས་ཅན་དང་གཟུགས་ཅན་མིན་པ་གཉིས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་འདུས་བྱས་དང་། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་སོ། །ཆོས་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་དབེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། མདོར་བསྟན། རྒྱས་པར་བཤད། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གཟུགས་ཕུང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བ་དང་ལ་སོགས་པས་ བསྡུས་པ་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་གྱི་ཀུན་བྱང་གི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་མཚན་ཉིད་དངོས་པོ་སྟེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། གཞིའི་ཆོས་དང་། ལམ་གྱི་ཆོས་དང་། འབྲས་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །དང་པོ་ནི། ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅི་ཡིན་ཞེན། གཟུགས་ནི་གཟུགས་སུ་རུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། དེ་ཡང་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གཟུགས་སུ་ཡོད་ཅིང་གཟུགས་སུ་རུང་
Chinese
是因为安住于自性之故。以自性本身以其自性成立的空性，就是自性空性。那么，这个道理在空性空性的时候也说过吗？确实如此，但在之前的情况下，是内外诸法的空性，以衡量其真实性的理智而成立，为了消除是否真实成立的想法。而这里，因为是任何人都未曾做过，而是自性成立的自性，为了消除是否真实成立的想法而宣说，所以不重复。如果知道这两种疑惑的理由都存在于法性中，但能够阻止真实成立并不矛盾，那么，执着于任何心都无法证悟的胜义谛的邪分别念就会止息。第四有三：宣说诸法空性、自相空性，以及不可得和无实物自性空性。第一是：一切法，即眼等所依根界六，眼识等所依识界六，色等所缘境界六，共十八界，以及从眼触到意触的六触，以及从这六触所生的六受，以及有色和无色二者，同样地，有为法和无为法等。所有这些法，就是远离以它们自性成立的空性，这就是一切法空性。第二有三：略说、广说、总结意义。第一是：色蕴的自相是可变坏等所摄，从一切遍智到之间的所有清净法，各自的自相事物，即以自性成立的空性，就是自相空性。第二有三：基法、道法、果法的自相。第一是：再问，色等各自的自相是什么呢？色是可变坏的自性，也就是经中说：比丘们，有色且可变坏
English
It is because it abides in its own nature. The emptiness that is established by its own nature, by its very essence, is the emptiness of self-nature. Then, has this reason not been stated in the context of emptiness of emptiness as well? It is true, but in the previous case, it was the emptiness of outer and inner phenomena, established by the wisdom that measures its suchness, in order to dispel the thought of whether it is truly established. Here, since it is a self-nature that is established naturally, without being made by anyone, it is said in order to dispel the thought of whether it is truly established, so it is not a repetition. If you understand that these two reasons for doubt both exist in the nature of phenomena, but that the ability to prevent true establishment is not contradictory, then the wrong conceptions that cling to the ultimate truth as something that cannot be realized by any mind will cease. The fourth has three parts: explaining the emptiness of all phenomena, the emptiness of self-characteristics, and the emptiness of the nature of non-apprehension and non-existence of entities. The first is: all phenomena, which are the six sense-faculties of dependence such as the eye, the six consciousness-realms of dependence such as eye-consciousness, and the six object-realms of focus such as form, totaling eighteen realms, and the six contacts from eye-contact to mind-contact, and the six feelings arising from these six contacts, and the two, form and formless, and similarly, conditioned and unconditioned phenomena. All these phenomena, which are the emptiness that is devoid of being established by their own essence, this is the emptiness of all phenomena. The second has three parts: brief statement, detailed explanation, and summary of meaning. The first is: the characteristic of the form aggregate is being corruptible, etc., and all the pure phenomena from omniscience to , the self-characteristic entities of each, that is, the emptiness that is not established by its own essence, is the emptiness of self-characteristic. The second has three parts: the self-characteristics of the ground phenomena, the path phenomena, and the result phenomena. The first is: again, what are the self-characteristics of form, etc.? Form is characterized by being corruptible, that is, as it says in the sutra: Monks, it exists as form and is corruptible.
Tibetan
བ་དེའི་ཕྱིར་གཟུགས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་འདི་རྣམས་དོན་ལྡོག་ཡིན་པའི་ངེས་པ་མེད་པར་རང་རང་གི་རང་བཞིན་མཚོན་པའི་གཙོ་བོ་སྨོས་པའོ། །ཚོར་བ་ནི་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མྱོང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །འདུ་ཤེས་ནི་ཕྱིའི་མཚན་མ་སྔོ་སེར་སོགས་དང་། ནང་གི་མཚན་མ་བདེ་སྡུག་སོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འཛིན་པ་སྟེ། མཚན་མ་ནི་ཡུལ་གྱི་སྤུ་རིས་སོ། །འདུ་བྱེད་ནི་འདུས་བྱས་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་སྟེ་ཕུང་པོ་གཞན་བཞི་ལས་གཞན་པའོ། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་སོ་སོ་ལ་སོ་སོར་རྣམ་པར་རིག་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཕུང་པོའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྡུག་བསྔལ་དང་ཁམས་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི། སྦྲུལ་གདུག་པས་གཞན་ལ་བཟུང་ནས་གནོད་པ་སྐྱེད་པ་དང་འདྲ་བ་སེམས་ཅན་རྣམས་འཁོར་བར་འཛིན་པའོ། །སྐྱེ་མཆེད་ རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་ཞིང་། སྐྱེ་བའི་སྒོར་གྱུར་པ་ཉིད་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་གསུམ་ནི་འཁོར་བའི་ཕུང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་དགོངས་པའོ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་གང་ཡིན་པ་དེའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་འདུ་འཕྲོད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྦྱིན་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མཚན་ཉིད་ནི། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བའི་རྩ་བ་ཡོངས་སུ་གཏོང་པའི་སེམས་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཉོན་མོངས་ཀྱི་གདུང་བ་ལས་དེ་མེད་པའི་བསིལ་བ་ཐོབ་པའོ། །བཟོད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ཁྲོ་བ་མེད་པ་སྟེ་དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་བསྲན་འཛུགས་ནུས་པའོ། །བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་མེད་པའི་དགེ་བ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་ལ་སྤྲོ་བ་ཉིད་དོ། །བསམ་གཏན་གྱི་མཚན་ཉིད་ནི་དགེ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྡུད་པའི་ཕྱིར་དུ་དགེ་བའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི་ཆགས་པ་མེད་པ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བགྲོད་པའི་ཕྱིར་དུ། ཆོས་འགའ་ལ་ཡང་ཆགས་པ་སྟེ་བདེན་ཞེན་མེད་པ་སྟེ་འགོག་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་པོ་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ནི། སྔར་བཤད་པ་འདི་དག་ཡིན་པར་མདོ་ལས་བརྗོད་དོ། །བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསམ་གཏན་བཞི་རྣམས་དང་། བྱམས་པ་ཚད་མེད་ལ་སོགས་པ་ཚད་མེད་བཞི་དང་། དེ་བཞིན་དུ་སྔ་མ་གཉིས་ལས་གཞན་གང་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམ་པར་འཇུག་པ་བཞི་པོ་དེ་དག །ཡང་དག་
Chinese
因此，色被称作是取蕴。如是说。这些各自的体性，并非一定是指意义相反，而是指各自所代表的自性之主要部分。感受是具有苦乐舍受的自性。想是辨别外在的相，如蓝黄等，以及内在的相，如苦乐等之差别。相是境的特征。行是显现造作有为法，即是其他四蕴之外的。对于色声等各个境，个别地进行识别，这是识的自性。蕴的自性是痛苦和界的自性，其自性如同毒蛇抓住他人后产生损害一样，是众生执着于轮回。佛说，处是产生痛苦和成为出生的门。这三者是指轮回的蕴、界和处。缘起之自性，是由因缘的和合而彻底区分的。第二，布施波罗蜜多的体性是完全舍弃身体、受用和善根之心。持戒的体性是从烦恼的痛苦中获得无有烦恼的清凉。忍辱的体性是没有愤怒，即对它心能安忍。精进的体性是对无罪的善法完全受持的欢喜。禅定的体性是为了摄集一切善法，心专注于善的所缘之体性。智慧的体性是没有贪执，为了趋入涅槃，对于任何法也不贪执，即没有真执，是为了遮止。如是，六波罗蜜多的体性，经中说就是以上所说的这些。初禅等四禅，慈无量等四无量，同样，除了前两者之外，还有空无边处等四种无色定。正确
English
Therefore, form is called the aggregate of appropriation. Thus it is said. These respective characteristics are not necessarily opposite in meaning, but rather refer to the main part that represents their respective nature. Feeling is the nature of experiencing pleasure, pain, and equanimity. Perception is the discrimination of external signs, such as blue and yellow, and internal signs, such as pain and pleasure. A sign is a characteristic of an object. Formation is the manifestation of conditioned phenomena, which is other than the other four aggregates. Individually recognizing each object, such as form and sound, is the nature of consciousness. The nature of the aggregates is the nature of suffering and realms, and its nature is like a venomous snake seizing others and causing harm, it is the attachment of sentient beings to samsara. The Buddha said that the sense bases are the source of suffering and the gateway to birth. These three refer to the aggregates, realms, and sense bases of samsara. The nature of dependent origination is thoroughly distinguished by the combination of causes and conditions. Secondly, the nature of generosity is the mind that completely gives up body, enjoyment, and roots of virtue. The nature of ethics is obtaining the coolness of freedom from the suffering of afflictions. The nature of patience is the absence of anger, that is, the mind's ability to endure it. The nature of diligence is the joy of completely upholding virtuous and faultless actions. The nature of meditation is the nature of focusing the mind on a virtuous object in order to gather all virtuous dharmas. The nature of wisdom is non-attachment, in order to enter nirvana, there is no attachment to any dharma, that is, no clinging to truth, in order to prevent it. Thus, the nature of the six perfections, as stated in the sutras, is what has been said above. The four dhyanas, beginning with the first dhyana, the four immeasurables, beginning with loving-kindness, and similarly, other than the first two, the four formless absorptions, beginning with infinite space. Correct