Tibetan
་དངོས་པོ་མེད་པས་སྟོང་ངོ་། །རང་བཞིན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ནི་གཞན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་ངོ་། །ཞེས་སླར་ཡང་སྟོང་པ་ཉིད་བཞི་བསྟན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདི་རྣམས་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་དམ་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་རང་བཞིན་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ནི་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་སོ་སོ་བའི་རྣམ་པ་དེ་ལྟ་བུས་འདུལ་བ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བསྙད་པར་ཟད་དོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། གལ་ཏེ་སྟོང་མིན་ཅུང་ཟད་ཡོད། །སྟོང་པ་ཅུང་ཟད་ཡོད་པར་འགྱུར། །མི་སྟོང་ཅུང་ ཟད་ཡོད་མིན་ན། །སྟོང་པའང་ཡོད་པར་ག་ལ་འགྱུར། སྟོང་ངོ་ཞེས་ཀྱང་མི་བརྗོད་དེ། །མི་སྟོང་ཞེས་ཀྱང་མི་བྱ་ཞིང་། །གཉིས་དང་གཉིས་མིན་མི་བྱ་སྟེ། །གདགས་པའི་དོན་དུ་བརྗོད་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྔ་མ་དག་གིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱོགས་སུ་མི་བརྗོད་པ་དང་། ཐ་མས་ནི་གདགས་པའི་དོན་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་ཡོད་པར་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྟོང་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་བཞིར་ཕྱེ་བ་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པ་དང་། ཆེན་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པ་དང་། མཐའ་ལས་འདས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པ་དང་། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ནང་སྟོང་པ་ཉིད་བཤད་པ་དང་། སྟོང་ཉིད་ལྷག་མ་གསུམ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དངོས་ཀྱི་དོན་དང་། ཞར་ལ་རང་བཞིན་ཁས་ལེན་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ནང་གི་ཆོས་མིག་ལ་སོགས་པ་དྲུག་པོ། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མེད་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་མིག་ནི་མིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་སྟེ། མིག་དེའི་རང་བཞིན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་བས་སྟོང་པ་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིག་ལ་བཤད་པ་དེ་བཞིན་དུ་རྣ་བ་དང་སྣ་དང་ལྕེ་དང་ལུས་དང་ཡིད་ཀྱང་བསྙད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྟོང་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ ཕྱིར་ན་མིག་སོགས་དེ་རྣམས་ནི་དོན་དམ་པར་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་པ་མིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་པ་ཚབ་ཀྱིས་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མིན་པ་ནི་རང་བཞིན་མི་འདོར་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་དུས་ཅུང་ཞིག་གནས་ནས་ལྡོག་པར་ཡང་འགྱུར་བས་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་སྐད་བསྟ
Chinese
事物因無有而空。自性因自性而空。他物因他物而空。如是再次宣說四種空性。這些空性被稱作大乘。空性或非空性，以自性成立是絲毫也不存在的。僅僅是為了調伏空性各自的相狀，才權宜安立為有。如是說，在《中觀根本慧論》中說：若有少許非空，則有少許空。若無少許非空，何來有空？空亦不可說，非空亦不可作，二與非二皆不可作，為施設之義而說。如是說，前者是不說以自性成立的方面，後者是說為施設之義，權宜安立為有的意義。第二有二，廣說分為十六空性，廣說分為四空性。第一有四，宣說內空性等四者，宣說大空性等四者，宣說超勝邊際空性等四者，宣說一切法空性等四者。第一有二，宣說內空性，宣說剩餘三空性。第一有二，真實義，以及順便顯示承許自性的方式。第一是：內部的法，眼等六者，凡是沒有自性成立，那被認為是內空性。也就是說，眼因眼自己的自性成立而空，因為眼的自性是因自己的自性成立而空。如是對眼所說的，耳、鼻、舌、身、意也應當如是宣說。如是空性的理由是什麼呢？因為眼等那些不是真實恆常存在的，以及不是壞滅的緣故。此處帕擦說，恆常存在不是指不捨棄自性。也就是說，因為在短暫的時間存在後也會改變，所以不是壞滅的緣故。如是說。
English
Things are empty because they are without substance. Nature is empty by nature. Other things are empty by other things. Thus, the four emptinesses are again taught. These emptinesses are called the Great Vehicle. Emptiness or non-emptiness, established by its own nature, does not exist in the slightest. It is only for the sake of taming the individual aspects of emptiness that it is conventionally asserted to exist. As it is said in the Root Wisdom: If there is a little non-emptiness, then there will be a little emptiness. If there is no little non-emptiness, how can there be emptiness? One should not say empty, nor should one do non-empty, one should not do two or non-two, one should speak for the sake of designation. As it is said, the former does not speak of the aspect established by its own nature, and the latter speaks of the meaning of designation, which is conventionally established as existing. The second has two parts: explaining in detail the sixteen emptinesses, and explaining in detail the four emptinesses. The first has four parts: explaining the four, such as inner emptiness; explaining the four, such as great emptiness; explaining the four, such as emptiness beyond extremes; and explaining the four, such as emptiness of all dharmas. The first has two parts: explaining inner emptiness, and explaining the remaining three emptinesses. The first has two parts: the actual meaning, and incidentally showing the way of accepting self-nature. The first is: the inner dharmas, the six, such as the eye, whatever is without self-nature is considered to be inner emptiness. That is, the eye is empty because it is established by its own nature, because the nature of the eye is empty because it is established by its own nature. Just as it is said about the eye, so should the ear, nose, tongue, body, and mind be explained. What is the reason for such emptiness? Because the eye and so on are not truly permanent, and because they are not destructible. Here Patsab says that permanent existence does not mean not abandoning self-nature. That is, because it exists for a short time and then changes, it is not destructible. Thus it is said.
Tibetan
ན་པར་འགྱུར་ཏེ་དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་བཞིན་དང་བཅས་པ་དེ་ཉིད་ནི། གོར་མ་ཆག་པར་ཐེར་ཟུག་པ་མ་ཡིན་པ་དང་མི་ལྡོག་པ་ཞག་ཏུ་འགྱུར་དགོས་སོ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་ནི་འགྱུར་འཕྱུགས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ལོག་པ་ལ་རྟགས་ཀྱིས་ཁྱབ་དགོས་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། དངོས་པོ་གང་ཞིག་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་དེ་ནི་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའམ། ཉམས་པར་འགྱུར་བ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་ལེགས་པས། སྔ་མ་ནི་དགག་སྒྲ་འདོན་ལུགས་འཕྱུགས་པར་གསལ་ལོ། །འགྲེལ་བཤད་ལས། ཐེར་ཟུག་གནས་པ་ཉིད་དང་ནི། །མི་འཇིག་མ་ཡིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཞེས་བཏོན་ནས་མིག་སོགས་ལ་རང་བཞིན་ཡོད་ན། རང་བཞིན་ལ་རྣམ་འགྱུར་དང་འཇིག་པ་མེད་པས། དེ་རྣམས་ལ་རྣམ་འགྱུར་དང་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས། དེ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །ཞེས་འཆད་པ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་འཇིག་པ་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས་འཇིག་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བྱ་དགོས་ན་དེ་ནི་མདོ་ལས། འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ། །ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པ་མིན་པ་ཉིད་ནི། ཞེས་པ་ཡང་ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། ཐེར་ཟུག་ནི་ཉམས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་བརྗོད་ལ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཐེར་ཟུག་ཏུ་གནས་པའི་རྟག་པ་བཀག་པ་ན། མིག་སོགས་དེ་ཡང་རང་དུས་སུ་ཅུང་ཟད་གནས་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་ལྡོག་པའི་འཇིག་པར་བདེན་ནམ་སྙམ་པ་འགོག་པ་ལ་འཇིག་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཞེས་གསུངས་སོ། །དོན་བསྡུ་ན་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཉི་ཁྲི་སྣང་བ་ལས་འདི་ལས་ཚུལ་གཞན་དུ་ཡང་གསུངས་སོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དེ་ཡང་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས། རང་བཞིན་རྒྱ་དང་རྐྱེན་དག་ལས། །འབྱུང་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ནི། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཅན་དུ་འགྱུར། །རང་བཞིན་བྱས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས། །ཇི་ལྟ་བུར་ན་རུང་བར་འགྱུར། །རང་བཞིན་དང་ནི་བཅོས་མིན་དང་། །གཞན་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ཡང་ཅི་གང་ཞིག་སློབ་དཔོན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་ལས་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་ཞེས་པའི་ཁྱད་པར་དུ་མཛད་པ་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པ་ཡོད་དམ་ཞེ་ན། གང་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་
Chinese
因此，任何具有自性的事物，都必然会变成不恒常和变异的。如果这样翻译，那就是翻译错误，因为这样一来，能立的法就必须遍及所立的法的反面。因此，就像黑氏的翻译那样，将“任何以自性存在的事物，都会变成恒常存在或坏灭的事物”翻译得很好。因此，很明显，前一种翻译在提取否定词方面是错误的。在注释中，说：因为是恒常存在，并且不是毁灭。如果眼睛等有自性，因为自性没有变化和毁灭，所以它们不会有变化和毁灭。但那是不存在的，因此它们没有自性。这样解释也是不合理的。如果那样，就必须说“因为会变成不毁灭，所以有毁灭”，这与经部所说的“因为不是毁灭”相矛盾。而“不是恒常存在”这句话，也应该像黑氏的翻译那样，翻译成“恒常是指没有衰败的自性”。这样，当遮止了恒常存在的常法时，为了阻止人们认为眼睛等在自己的时间里稍微存在，然后在之后变成毁灭，所以说“因为不是毁灭”。总而言之，意思是说，因为在常与无常的任何一方都不成立。在《二万颂光明》中，也以其他方式讲述了这一点。诸法的自性，也如《根本慧论》所说：自性从因缘生，理则不容有。从因缘所生者，自性即是作。自性若是作者，云何能容有？自性与无作，不观待他性。就像所说的那样。第二，如果有人问，导师在论典中特别指出“非从因缘所生的自性”，那么导师是否承认这样的自性呢？为了说明这一点，世尊说：如来出现与否
English
Therefore, whatever has inherent existence must inevitably become impermanent and mutable. If translated in that way, it would be a translation error, because in that case, the probandum would have to pervade the opposite of the probandum. Therefore, it is good to translate it as the Black's translation does: "Whatever exists by its own nature will become either permanent or perishable." Therefore, it is clear that the former translation is wrong in extracting the negative. In the commentary, it says: Because it is permanent, and because it is not destruction. If the eyes and so on have inherent existence, because inherent existence has no change and destruction, then they will have no change and destruction. But that is not existent, therefore they are without inherent existence. Explaining it in that way is also unreasonable. If that were the case, then one would have to say, "Because it will become non-destruction, therefore there is destruction," which contradicts what is said in the sutra, "Because it is not destruction." And the phrase "not being permanent" should also be translated as the Black's translation does: "Permanent refers to the nature of not decaying." In that way, when the permanent dharma of permanent existence is negated, in order to prevent people from thinking that the eyes and so on exist slightly in their own time, and then afterwards become destruction, it is said, "Because it is not destruction." In short, it means that because it is not true in either permanence or impermanence. In the Twenty Thousand Verses of Light, this is also told in other ways. The inherent existence of dharmas, as it is also said in the Root Wisdom: Inherent existence arising from causes and conditions, is not reasonable. That which arises from causes and conditions, its inherent existence is made. If inherent existence is made, how can it be reasonable? Inherent existence and non-made, do not depend on otherness. Just like it is said. Secondly, if someone asks, does the teacher acknowledge such an inherent existence, as the teacher specifically points out in the treatise, "inherent existence that does not arise from causes and conditions"? In order to illustrate this, the Blessed One said: Whether the Tathagatas appear or not