Tibetan
བའི་མདོ་ལས་བདག་དེ་ས་དང་ཆུ་དང་མེ་དང་རླུང་གི་ཁམས་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་དང་། སྣའི་བུ་ག་སོགས་བུ་ག་ནམ་མཁའ་ཡི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བའི་ཁམས་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་དང་། མིག་གི་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དང་ལ་སོགས་པས་ཡིད་ཀྱི་རེག་པ་ཡི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དག་ལ་བརྟེན་ནས་ཉེ་བར་བསྟན་ཞིང་། སེམས་དང་དེ་དག་ལས་གཞན་པའི་སེམས་བྱུང་གི་ཆོས་རྣམས་གདགས་གཞིར་ཉེ་བར་བཟུང་བ་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཏུ་འདོགས་སོ་ཞེས་ངེས་པར་ཏེ་གསལ་བར་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར། བདག་དེ་ནི་སའི་ཁམས་ལ་སོགས་པའི་ཡ་གྱལ་དེ་རྣམས་དང་། དེ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་རེ་རེ་ནས་བདག་ཏུ་མི་རུང་ལ། དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཇོག་པ་མིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པའི་ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་བློས་ཆོས་དེ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་དང་ཡ་གྱལ་རྣམས་ལ་དམིགས་པར་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །མདོ་ ལས་གསུངས་ཚུལ་ནི། རྒྱལ་བོ་ཆེན་པོ་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་དེ་ནི་ཁམས་དྲུག་དང་རེག་པའི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ནག་ཚོའི་འགྱུར་ལས། ཁམས་དྲུག་འདུས་པ། རེག་པའི་གཞི་དྲུག་པ། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་སྤྱོད་པ་བཅོ་བརྒྱད་པའོ། །ཞེས་བསྒྱུར་བ་ལེགས་སོ། །དེ་ལ་སྐྱེས་བུ་དང་གང་ཟག་ནི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཁམས་དྲུག་འདུས་པ་དང་གཞི་དྲུག་པ་དང་། བཅོ་བརྒྱད་པའོ་ཞེས་པ་གསུམ་པོ་ནི་ལྡན་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ཆོས་དེ་དག་ནི་ལྡན་ཆོས་དང་། གང་ཟག་ནི་དེ་དག་གང་ལ་ལྡན་པའི་ལྡན་གཞི་དང་། གང་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་ཏུ་འདོགས་པའི་གཞིར་གསུངས་སོ། །ཡིད་ཀྱི་ཉེར་རྒྱུ་བཅོ་བརྒྱད་ནི། ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་དྲུག་ལ་ཚོར་བ་བདེ་བ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། ཡིད་དུ་མི་འོང་དྲུག་ལ་ཚོར་བ་སྡུག་བསྔལ་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་དང་། བར་མ་དྲུག་ལ་ཚོར་བ་བཏང་སྙོམས་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་དྲུག་གོ །ཚོར་བ་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་དབང་གིས་ཡིད་གཟུགས་སྒྲ་སོགས་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་རྒྱུ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ཡིད་ཀྱི་ཉེ་བར་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་རྣམས་ངར་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་དམིགས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས། དམིགས་པའི་ཡུལ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་དེའི་དམིགས་པ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ངར་འཛིན་གྱི་དམིགས་ཡུལ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་དམིགས་པ་ལས། བདག་གི་བ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་སྙིང་པོ་དང་ལྡན་པ་
Chinese
经部中说，我依赖于地、水、火、风的界，以及识界，鼻孔等孔隙被称为空界的六界，以及眼触的生处等，依赖于意触的六生处而进行详细阐述。由于心和与它们不同的心生法作为施设处被执持，因此称之为我，这是明确而清晰地说明的。因此，我不是地界等各部分的其中之一，也不是与它们不同的，即它们中的每一个都不能作为我，仅仅是它们的集合也不能被认为是我的。因此，从无始以来就存在的执着“我”的念头，并不是以这些法的集合和各个部分为目标的。经中说：大王，士夫补特伽罗是六界、六触生处和十八意近行。纳措的译本是：六界聚集，六触之基，十八意近行。这样翻译很好。其中，士夫和补特伽罗是同义词。六界聚集、六触之基和十八，这三者是具有的法，因此这些法是具有之法，而补特伽罗是这些法所具有的具有之基，并且被说成是依赖于什么而施设为补特伽罗的基础。十八意近行是：对于六种可意的境，有六种乐受近行；对于六种不可意的境，有六种苦受近行；对于六种中庸的境，有六种舍受近行。由于在乐、苦、舍的支配下，心反复地在色、声等境上运行，因此称为意近行。这样，在俱生我执的两种所缘相中，既不是所缘境，也不是与蕴体性质不同的所缘，因此，我执的所缘境不是自性存在的。因此，瑜伽士从没有缘到自性成立的我，我的也具有自性成立的实义。
English
It is said in the Sutra that the self relies on the six elements of earth, water, fire, wind, and the element of consciousness, and the pores such as the nostrils are called the element of space, and the six sense-spheres of eye contact, etc., and is explained in detail by relying on the six sense-spheres of mind contact. Because the mind and the mental factors different from them are held as the basis of imputation, it is called the self, which is clearly and distinctly stated. Therefore, the self is not one of the elements such as the earth element, nor is it different from them, that is, each of them cannot be regarded as the self, and merely their collection cannot be regarded as the self. Therefore, the thought of clinging to "I" that has existed since beginningless time does not target the collection and individual parts of these dharmas. The Sutra says: Great King, a person is the six elements, the six sense-spheres of contact, and the eighteen mental activities. The translation of Naktsé is: the gathering of the six elements, the basis of the six contacts, and the eighteen mental activities. This translation is good. Among them, a person and a pudgala are synonyms. The gathering of the six elements, the basis of the six contacts, and eighteen, these three are the possessing dharmas, so these dharmas are the possessing dharmas, and the pudgala is the basis of possession that these dharmas possess, and it is said to be the basis on which it is imputed as a pudgala. The eighteen mental activities are: for the six agreeable objects, there are six pleasant feelings; for the six disagreeable objects, there are six painful feelings; for the six neutral objects, there are six neutral feelings. Because the mind repeatedly operates on objects such as form and sound under the control of pleasure, pain, and equanimity, it is called mental activity. Thus, in the two aspects of the object of innate ego-grasping, it is neither the object of perception, nor is it the object that is different in nature from the aggregates. Therefore, the object of ego-grasping is not inherently existent. Therefore, a yogi, from not perceiving a self that is inherently established, also has the essence of self that is inherently established.
Tibetan
མ་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་ཤེས་ཤིང་། འདུས་བྱས་འཁོར་བ་མཐའ་དག་གི་ འཆིང་བ་བསལ་ནས་ཡང་སྲིད་ཕྱི་མ་ལེན་པ་མེད་པར་ངེས་པར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལྔའི་ཡ་གྱལ་དང་ཚོགས་པ་དང་། དེ་དག་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་གང་ཡང་བདག་ལྟའི་དམིགས་པར་མི་འཇོག་པ་དང་། དེ་ལྟ་ནའང་བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་གང་ཟག་ལེགས་པར་འཇོག་ཤེས་པ་དང་། རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས་གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པར་འཇོག་པའི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་འདི་ནི། ཐར་པ་འདོད་པའི་དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོ་ལ་ཆེས་མཛེས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ཡིད་འཕྲོག་པ་འདྲ་བ་གྲུབ་པའི་མཐའ་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་ནི། ངའོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པའི་ཡུལ་བདག་གི་བཏགས་དོན་བཙལ་བ་ན། ཁ་ཅིག་ཕུང་པོ་ལྔ་ཆར་དང་། ཁ་ཅིག་སེམས་གཅིག་པུ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲ་བའི་ཕྱོགས་ལྟར་ན། ཇི་སྲིད་དུ་རང་གི་རྒྱུད་ལ་ཕུང་པོ་རྣམས་འབྱུང་བ་དེ་སྲིད་དུ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འཇུག་པར་འགྱུར་ཏེ། ངའོ་སྙམ་པའི་ངའི་བཏགས་དོན་བཙལ་ནས་འཇོག་པ་ལྟར་ན། དེ་ཉིད་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་གཞི་སྟེ་རྣམ་པའི་ཡུལ་གྱི་དངོས་པོར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་པ། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་འདོད་པའི་ཚེ་ནི། རྟག་པའི་བདག་ཙམ་ཞིག་སྤོང་བ་སྟེ་མེད་པར་མཐོང་ཞིང་། རྟག་པའི་བདག་འདི་ནི་འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱི་ངར་འཛིན་གྱི་རྟེན་ཏེ་དམིགས་པ་དང་རྣམ་པ་གང་གི་ཡུལ་དུའང་མི་འདོད་པ། དེའི་ཕྱིར་རྟག་པའི་བདག་ཙམ་མེད་པར་མཐོང་བའི་ཤེས་པ་གོམས་པས། ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཞུགས་པའི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དཔྱིས་ཏེ་དྲུངས་ནས་ཀྱང་འབྱིན་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི། ཀྱེ་མ་མ་ལ་ཁྱོད་ཀྱི་འདི་ནི་ཤིན་ཏུ་མཚར་རོ། །རྟག་པའི་བདག་ཙམ་ མེད་པར་མཐོང་བས་ཐོག་མ་མེད་པའི་བདག་འཛིན་སྤོང་བར་འདོད་པའི་དོན་འདི་ཉིད། ཕན་ཚུན་འབྲེལ་པ་མེད་པར་འཇིག་རྟེན་པའི་དཔེའི་སྒོ་ནས་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བཤད་པ། གང་ཟག་བླུན་པོ་ཁ་ཅིག་རང་གི་ཁྱིམ་གྱི་རྩིག་ཕུག་ན་སྦྲུལ་གནས་པ་མཐོང་ནས་འཇིགས་བཞིན་དུ་གནས་པ་ལ། གཞན་ཞིག་གིས་ཀྱེ་མི་ཁྱོད་མ་འཇིགས་ཤིག་ཁྱིམ་འདི་ན་གླང་ཆེན་མེད་དོ་ཞེས་དོགས་པ་བསལ་བ་ན། ཁྱིམ་དེར་གླང་པོ་ཆེ་མེད་པར་ཤེས་པས་དེའི་འཇིགས་པ་ལྡོག་པར་མ་ཟད་སྦྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའང་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི། ཀྱེ་མའོ་མཁས་པ་གཞན་གྱི་གནམ་པོར་ཏེ་བཞད་གད་དུ་འགྱུར་བ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་སྤྲུལ་གྱི་འཇིགས་པའི་རྐྱེན་ཉེ་བར་གནས་སུ་
Chinese
了知其非有，断除一切有为轮回之系缚，必得无有后世之受生而寂灭。是故，五蕴之支分与集合，以及与彼等体性各异者，皆不应作为我见之所缘。如是，亦应善知如何安立我见之所缘补特伽罗，并依彼等理由于补特伽罗安立自性空之理，此种如理作意，于希求解脱之极利根者而言，实乃至为美妙，以其具有其他宗派所不具之引人入胜之处故。第五，寻求执持“我”之所缘境——我之假立义时，若如某些人所言，五蕴皆是，或唯是心之宗派，则于自相续中，只要诸蕴存在，则执著补特伽罗为我之念亦将随之生起。如是，若寻求并安立“我”之假立义，则彼即是执著补特伽罗为我之基础，亦是存在于行相之境中的事物。如是宣说。欲现量证悟补特伽罗无我之时，仅需遮遣常我，即见其不存在即可。此常我乃俱生我执之所依，于所缘与行相之境皆不欲求。是故，若谓串习仅见常我空性之识，亦能从根本上断除自无始以来之我见，则噫玛玛拉，汝之此言实乃稀有。仅见常我空性，便欲断除无始以来之我执，此义若欲以世间譬喻阐明其互不相关之处，则如是说：某些愚人见自家墙洞中有蛇居住，心怀恐惧而住。另一人安慰道：‘汝勿惧，此家无象。’然知彼家无象，虽能消除对象之恐惧，却不能消除对蛇之恐惧。噫玛喔，此举实乃徒增智者之笑柄。如是，蛇之恐惧之因近在咫尺。
English
Knowing that it is not, cutting the bonds of all conditioned samsara, one will surely attain nirvana without taking rebirth in the future. Therefore, one should not regard any of the parts and aggregates of the five aggregates, or anything with a different nature from them, as objects of self-view. Likewise, one should also know well how to establish the object of self-view, the person, and based on these reasons, how to establish the emptiness of self-nature in the person. This kind of reasoned contemplation is most beautiful for those with extremely sharp faculties who desire liberation, because it has an attractive quality that other tenets do not have. Fifth, when seeking the imputed meaning of the object of grasping, the self, as "I," if, as some say, all five aggregates are the self, or only the mind, then as long as the aggregates arise in one's own continuum, the grasping of the person as the self will arise. Thus, if one seeks and establishes the imputed meaning of "I," then that is the basis for grasping the person as the self, and it is also something that exists in the object of appearance. Thus it is said. When one wants to directly realize the selflessness of the person, one only needs to abandon the permanent self, that is, to see that it does not exist. This permanent self is the basis of the innate self-grasping of the view of the transitory, and it is not desired as an object of either the object or the appearance. Therefore, if one says that by becoming accustomed to the knowledge that only sees the emptiness of the permanent self, one can also completely eradicate the view of self that has entered from beginningless time, then, alas, Mala, this of yours is truly wonderful. The very meaning of wanting to abandon the self-grasping from beginningless time by only seeing the emptiness of the permanent self, if one wants to clarify its unrelatedness through a worldly example, is like this: Some foolish people see a snake living in a hole in the wall of their house and live in fear. Another person comforts them, saying, 'Do not be afraid, there is no elephant in this house.' However, knowing that there is no elephant in that house, although it can eliminate the fear of the object, it cannot eliminate the fear of the snake. Alas, this action only increases the laughter of other wise people. Thus, the cause of the fear of the snake is close at hand.