Tibetan
ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་སྟེ་ལས་སུ་བྱ་བ་ཕུང་པོ་ལྔའོ། །དེ་གཉིས་གཅིག་པའི་དངོས་པར་རིགས་པ་མིན་པ་ནི་ཚོགས་པ་ཙམ་བདག་ཏུ་འཇོག་པར་མི་རིགས་པའོ། །གལ་ཏེ་གཟུགས་སོགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཚོགས་ཙམ་བདག་ཡིན་པ་དེ་ལྟ་ན་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རྣམས་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་ལ། འདི་ནི་འདོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། འབྱུང་བ་དང་འབྱུང་འགྱུར་གྱི་གཟུགས་གཉིས་དང་། བུམ་པ་དང་རྫ་མཁན་ཀྱང་གཅིག་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ཤིང་དེ་མེ་ཡིན་ན། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་གཅིག་འགྱུར། །ཞེས་དང་། མེ་དང་ཤིང་གིས་བདག་དང་ནི། །ཉེ་བར་བླང་བའི་རིམ་པ་ཀུན། །བུམ་སྣམ་སོགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ། །མ་ལུས་པར་ནི་རྣམ་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །འདིར་མེ་དང་བུད་ཤིང་དག་ གཅིག་ཉིད་དུ་མི་འདོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། བདག་དང་ཉེ་བར་ལེན་པ་དག་ལ་ཡང་མི་འདོད་པར་བྱ་དགོས་ཏེ། དེ་གཉིས་མཚུངས་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་བྱེད་པ་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ཕུང་པོ་ཚོགས་པ་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་དེ། བྱེད་པ་པོ་འདི་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་སུ་བྱ་བ་ཕུང་པོ་འདུས་པ་ཙམ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་བློ་ལ་སེམས་པ་ཡིན་ན། དེ་ནི་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་ན་རྒྱུ་མེད་པའི་ལས་ཀྱང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། དེ་བཞིན་ཉེར་ལེན་ཤེས་པར་བྱ། །ལས་དང་བྱེད་པོ་བསལ་ཕྱིར་རོ། །བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་དག་གིས། །དངོས་པོ་ལྷག་མ་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་རིགས་པས་ཉེ་བར་བླང་བ་དང་ལེན་པ་པོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །དངོས་པོ་ལྷག་མ་ནི་ཚིག་གསལ་ལས། བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དང་འགྲོ་བ་དང་འགྲོ་བ་པོ་དང་། བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་དང་། མཚན་ཉིད་དང་མཚན་གཞི་དང་། འབྱུང་བར་བྱ་བ་དང་། འབྱུང་བར་བྱེད་པ་དང་། ཡན་ལག་དང་ཡན་ལག་ཅན་དང་། ཡོན་ཏན་དང་ཡོན་ཏན་ཅན་དང་། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་པོ་མ་ལུས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་སྟེ། ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་གྲུབ་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་བྱ་བྱེད་སྤྱི་དང་། ཁྱད་པར་དུ་ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱའི་བྱ་བྱེད་རྣམས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་ཅིང་། ལྟོས་འགྲུབ་ཀྱི་ཚུལ་གྱིས་ཁས་ལེན་པ་ཡིན་ཏེ། ལྟོས་འགྲུབ་འདི་ལ་གཉིས་ཀ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པའི་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་འཇོག་ལུགས་ཡོད་པ་རྣམས་ཤེས་དགོས་པར་ཡོད་དོ། །ཉེ་བར་
Chinese
那么，近取，也就是作为所作的五蕴。如果说这两者是同一事物在理上是不合理的，那么仅仅安立为集合的我也是不合理的。如果说色等蕴的集合仅仅是我，那么业和作者就会变成一体。这不是所希望的，因为生和所生的色二者，以及瓶子和陶匠也会变成一体。根本慧论中也说：如果木头就是火，作者和业将成一体。又说：火和木头，以及我和近取的次第，与瓶、毡等一起，全部都已详细阐述。这里，正如不承认火和木柴是一体一样，对于我和近取也必须不承认是一体，因为这两者被说成是相同的。如果说作为作者的蕴的集合，没有作为近取者，认为作者仅仅是近取所作的蕴的集合，那么，情况并非如此。因为如果没有作者，就没有无因的业。根本慧论中也说：同样应当了知近取，为了遣除业和作者的缘故。作者和业，应当了知剩余的事物。这样说，以遮止业和作者自性成立的道理，也应当了知遮止近取和取者自性成立。剩余的事物，在明句论中说：所生和能生，去者和去者，所见和能见，自性和基，所生之事和能生之事，有支和有支者，功德和有功德者，量和所量等所有事物，都遮止了自性成立，有智慧的人应当了知是互相观待的成立。这样说，总的来说，对于能作和所作，特别是量和所量的能作所作，都不是自性成立，而是以观待成立的方式来承认的。对于这种观待成立，要知道二者互相观待的独特的安立方式。近取
English
Then, near taking, that is, the five aggregates as what is to be done. If it is unreasonable to say that these two are the same thing, then it is also unreasonable to establish only the collection as self. If the collection of aggregates such as form is only self, then karma and the agent will become one. This is not what is desired, because the two forms of the produced and what will be produced, and the pot and the potter will also become one. The Root Wisdom Treatise also says: If wood is fire, the agent and the action will become one. It also says: Fire and wood, and the order of self and near taking, together with bottles, felt, etc., have all been explained in detail. Here, just as fire and firewood are not admitted to be one, so also self and near taking must not be admitted to be one, because these two are said to be the same. If it is said that the collection of aggregates as the agent, there is no one as the near taker, thinking that the agent is only the collection of aggregates that are taken near, then this is not the case. Because if there is no agent, there is no causeless action. The Root Wisdom Treatise also says: Likewise, near taking should be known, for the sake of eliminating karma and the agent. Agent and karma, the remaining things should be known. Thus, by the reason of negating the self-nature establishment of karma and the agent, it should also be known that the self-nature establishment of near taking and taker is also negated. The remaining things, in the Clear Words Treatise, say: What is produced and what can be produced, the goer and the goer, what is seen and what can be seen, self-nature and basis, what is to be produced and what can be produced, limb and limb holder, quality and quality holder, measure and what is to be measured, etc., all things negate self-nature establishment, and the wise should know that it is the establishment of mutual dependence. Thus, in general, for what can be done and what is done, especially the doer and what is done of measure and what is to be measured, they are not self-nature established, but are admitted in the way of dependent establishment. For this dependent establishment, it is necessary to know the unique way of establishing the two mutually dependent. Near taking
Tibetan
ལེན་པ་ཞེས་པ་འདིར་དངོས་པོ་ལ་ཨུ་པ་ ཏྲ་ཞེས་པ་སྒྲའི་བྱིངས་ལ། ལཱུ་ཊའི་རྐྱེན་བྱིན་ན་ཉེ་བར་ལེན་པས་ན། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་ཡང་རང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་མེད་པར་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་པས། རང་གི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཉེ་བར་བླང་བ་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་གཉིས་ཀ་ཡང་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་པར་འཇོག་གོ །གལ་ཏེ་ལཱུ་ཊའི་རྐྱེན་གྱིས་འདིས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་བྱ་བ་ཙམ་བརྗོད་པའི་ཕྱིར། ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བའི་ལས་ཇི་ལྟར་བརྗོད་ཅེ་ན། ཀྲི་ཏ་དང་ལཱུ་ཊ་ནི་ཕལ་ཆེར་རོ། །ཞེས་སྒྲའི་གཞུང་ལས་འབྱུང་བས་ཕལ་ཆེར་དེ་ལྟར་ཡིན་ཀྱང་། ལས་ལ་ལཱུ་ཊའི་རྐྱེན་བྱིན་པ་ན་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བའི་ལས་ཀྱང་བརྗོད་པ་མི་འགལ་ལོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། དེ་ལྟར་ལེན་ལས་གཞན་མ་ཡིན། །དེ་ནི་ཉེར་ལེན་ཉིད་ཀྱང་མིན། །བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་མེད་མིན། །མེད་པ་ཉིད་དུའང་དེ་མ་ངེས། །ཞེས་བདག་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་། ཉེ་བར་ལེན་པ་ཉིད་བདག་མིན་པ་དང་། བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་བཟུང་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པའང་མིན་པ་དང་། བདག་དེ་མེད་པ་ཡང་མིན་པར་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ལས་ཀྱང་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །ཡང་དོན་དམ་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མདོ་གང་ལས་བྱེད་པ་པོ་ནི་མ་དམིགས་ཀྱི། ལས་ཀྱང་ཡོད་ལ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་མདོ་དེ་ལས་ནི། བྱེད་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་བཀག་པར་ཤེས་པར་བྱའི། རྟེན་ནས་གདགས་པར་བྱ་བ་ཐ་སྙད་ཀྱི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡང་བཀག་གོ །ཞེས་བྱ་བར་ནི་ཤེས་པར་མི་བྱའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་། མ་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་གང་ཟག་འདི་ནི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡང་མངོན་ པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་རྒྱ་ཆེ་གསུངས་སོ། །མདོ་གོང་མ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་སྨྲ་བ་ལ་མི་འགྲིག་གི །སེམས་ཙམ་གྱི་ཚུལ་ལ་འགྲིག་གོ་ཞེས་རྣམ་བཤད་རིགས་པ་ལས་གསུངས་མོད་ཀྱང་། ལུགས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་འདིའི་གང་ཟག་འཇོག་ཚུལ་ལ་ནི། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བྱེད་པ་པོ་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་ཡང་མེད་པ་དང་། ཐ་སྙད་དུ་ལས་དང་རྣམ་སྨིན་ཁས་བླངས་པ་ན། མདོ་ཕྱི་མས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་གང་ཟག་ངེས་པར་འདོད་དགོས་པས་དེ་ཡང་ཉེ་བར་བླང་བྱའི་གསེབ་ནས་མི་འཇོག་པར། དེ་དག་གི་ཉེ་པར་ལེན་པ་པོ་འཇོག་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལེགས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྔ་པ་ནི། ཕུང་པོ་སོགས་ཚོགས་ཙམ་ཉིད་བདག་ཏུ་འདོད་པ་ལ་སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། རྒྱུ་མཚན་གང་གི་ཕྱིར་ཐུབ་པས་ཡབ་སྲས་མཇལ་
Chinese
在此，“取”这个词，从词源上说，事物是“乌巴（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”，词根是“扎（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”，加上“鲁达（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”的后缀，因为是接近而取，所以称为“接近而取”。事物也不是没有自己的成就而产生的，所以自己的成就接近于被取，以及接近于取者，两者都被称为“接近而取”。如果因为“鲁达（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”的后缀只表达了接近而取的行为，那么如何表达接近于被取的行为呢？“克日达（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”和“鲁达（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”大多如此。虽然语音学中是这样说的，但即使对行为加上“鲁达（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）”的后缀，表达接近于被取的行为也没有矛盾。《中观根本慧论》中也说： 这样不是取之外， 这也不是近取本身， 我不是没有近取， 也不是确定没有。 这样说的是，我与近取在本体上是不同的，近取本身不是我，我不是不依赖于近取而被把握，我也不是不存在。因此，没有作者，行为也是不存在的。还有，在宣说胜义谛空性的经典中，哪里说作者不可得，但行为存在，异熟果也存在的那部经中，应当理解为是遮止了作者自性成立，而不是遮止了依赖而安立的名言支分。也如是说： 与无明相关的补特伽罗，也现前积聚福德现前积聚。 这样广大的宣说了。前面的经典与宣说无自性不相符，虽然《释量论》中说与唯识宗的观点相符，但对于这个最殊胜的宗派安立补特伽罗的方式来说，与蕴不同的作者即使在名言中也是不存在的，如果在名言中承认业和异熟，那么正如后面的经典所说，必须确定承认业的作者补特伽罗，因此不应将其安立于近取之物中，而安立为它们的近取者，这是非常好的。第五，对于认为蕴等集合仅仅是我的观点，还有其他的过失，因为什么原因能仁（释迦牟尼佛）与父子相见
English
Here, the term "taking" (len pa), etymologically, the object is "upa (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", the root of the word is "tra (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", and with the suffix "luta (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", because it is approaching and taking, it is called "approaching and taking". Objects also do not arise without their own accomplishment, so one's own accomplishment is close to being taken, and both the one who takes closely are also placed as "approaching and taking". If, because of the suffix "luta (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)", this only expresses the action of approaching and taking, then how is the action of approaching to be taken expressed? "Krita (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)" and "luta (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)" are mostly like that. Although it is said in phonetics that it is mostly like that, it is not contradictory to express the action of approaching to be taken when the suffix "luta (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思)" is added to the action. It is also said in the Root Wisdom: Thus, it is not other than taking, That is not the very near taking, I am not without near taking, Nor is it certain that there is none. It is said that the self is different in nature from near taking, that near taking itself is not the self, that the self is not independent of being grasped by near taking, and that the self is not non-existent. Therefore, without the agent, there is no action. Furthermore, in the sutra of ultimate emptiness, where it is said that the agent is not observed, but the action exists and the maturation also exists, it should be understood that the sutra prevents the self-establishment of the agent, but it does not prevent the conventional division of dependent designation. It is also said: This person who is related to ignorance also manifestly accumulates merit and manifestly accumulates. This is extensively taught. The previous sutra does not agree with speaking of no self-nature, although it is said in the Commentary on Reasoning that it agrees with the Mind-Only school, but for the way of establishing a person in this supreme system, there is no agent different in nature from the aggregates even in mere designation, and if one accepts action and maturation in designation, then, as the later sutra says, one must definitely accept the person as the agent of action, so it is very good not to place it among the objects to be taken, but to place it as their near taker. Fifth, there is another fault in considering the collection of aggregates, etc., to be the self, because for what reason did the Thubpa (Shakyamuni Buddha) meet with father and son