Tibetan
་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཅི་སྟེ་ཁོ་བོ་ཅག་ལུང་ཚད་མར་བྱེད་པ་ལ་རྟོག་གེའི་ཚད་མས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ལ། ལུང་གིས་ཀྱང་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་བདག་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་དེ། གང་གི་ཕྱིར་སྟོན་པས་དགེ་སློང་དག་དགེ་སྦྱོང་ངམ་བྲམ་ཟེ་གང་སུ་དག་ཅིག་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟ་བ་དེ་དག་ནི། ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཕུང་པོ་བདག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་འདོད་ན། མདོ་དེ་ན་ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་ཏུ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། སྟོན་པའི་དགོངས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་གཞན་པའི་བདག་བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་དམིགས་པར་འདོད་པ་ནི། ཁོ་ན་ལ་ཞེས་པའི་ངེས་བཟུང་གིས་འགོག་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་གཞུང་དགག་པའི་ཕྱིར་དང་། ཀུན་རྫོབ་ ཀྱི་བདེན་པར་ཡོད་པའི་བདག་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་འདི་ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་འགོག་པ་ཡིན་པར་གང་ལས་ཤེས་ཤེ་ན། མདོ་གཞན་ལས་གཟུགས་བདག་མིན་ནོ་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་གཟུགས་སོགས་རྣམས་བདག་ཡིན་པ་བཀག་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་གཞན་ལས་བཀག་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་གཟུགས་དང་ཚོར་བ་བདག་མིན་པ་དང་། འདུ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མ་ཡིན་པ་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་བདག་མིན་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ཀྱང་བདག་མིན་པར་མདོ་གཞན་ལས་གསུངས་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་བདག་གོ་སྙམ་དུ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་ལྟའོ་ཞེས་མདོར་བསྟན་པ་འདི་ལས་ནི། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་གོ་ཞེས་བཞེད་པ་མ་ཡིན་གྱི། ཕུང་པོ་རྣམས་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པའི་བདག་འདོད་པ་ཁོ་ནའི་ཚིག་གིས་བཀག་པ་ཁོ་ནར་ངེས་སོ། །གལ་ཏེ་མདོ་དེས་ཁོ་ན་ལ་ལྟ་ཞེས་པས་བདག་དོན་གཞན་བཀག་མོད་ཀྱང་། ཕུང་པོ་འདི་ཁོ་ན་ལ་ལྟའོ་ཞེས་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ལྟ་བར་གསུངས་པས། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་ལྟའི་དམིགས་པར་གསལ་བར་སྟོན་པས། མདོའི་དགོངས་པ་ཕུང་པོ་བདག་ལྟའི་དམིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེ་ལྟ་ཡིན་ན་མདོ་གཞན་ལས་ཕུང་པོ་ལྔ་བདག་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འཇིག་ལྟ་ལྷན་སྐྱེས་ངར་འཛིན་གྱི་དམིགས་རྣམ་གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་དམིགས་པ་ཡིན་ན་བདག་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་གསུངས་པའི་མདོ་ཕྱི་མའི་དོན་ལ་གནོད་པ་མེད་ལ། བཟློག་དོན་ལ་གནོད་པ་སྔར་མང་དུ་བཤད་ཅིང་། ད་དུང་ཡང་འཆད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། མདོ་སྔ་མས་ ཕུང་པོ་རྣམས་འཇིག་ལྟའི་དམིགས་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་ལ་ལྟའོ་ཞེས་པས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་དམིགས་པར་སྟོན་པར་གསལ་ཏེ། ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་ཕུང་པོ་ཉིད་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་ཁེགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་གང་ལས་གཟུགས་སོགས་རྣམས་ཀྱང་བདག་ཡིན་པ་བཀག་པ་དེ་ལས་ནི། བརྟེན་ནས་བཏགས་པའི་བདག་འཇིག་ལྟའི་དམིགས་པ་འདིས་ཕུང་པོ་ལེན་པའི་ཕུང་བའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཅན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དཀག་པར་རིག་པར་བྱ་སྟེ། གཟུགས་སོགས་བདག་མིན་པར་གསུངས་བ་དེ་ནི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་པའི་སྐབས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བར་ལེན་པ་པོ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་མ་དམིགས་ན། བདག་དེའི་ཉེ་བར་བླང་བར་བྱ་བ་ཕུང་པོ་ཡང་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གཟུགས་སོགས་ལ་ཡང་བདེན་པར་ཞེན་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་འཐད་པ་ཉིད་དོ། །མདོ་སྡེ་ཕན་ཚུན་གྱི་གུང་ལེགས་པར་བསྒྲིགས་ནས་ཕུང་པོ་ལས་ངོ་བོ་ཐ་དད་པ་དང་། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་འཛིན་གྱི་དམིགས་པ་ཡིན་པ་བཀག་ནས། བདག་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏགས་པ་མིང་གི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ། རང་གི་སྡེ་པ་གོང་འོག་གི་མཁས་པ་མདོའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་དུ་མས་ལེགས་པར་འབད་ཀྱང་གསལ་བར་འཐོན་པའི་མདོའི་དགོངས་པ། ལུང་རིགས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་ལམ་ནས་བཏོན་པ་དང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་གཞན་རྣམས་ཀྱང་དེ་དང་འཇོག་ཚུལ་ཁྱད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་ བདག་མེད་གསལ་བར་བསྟན་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དགོངས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་གནས་རྣམས་རྗེན་ཆེར་དུ་སྟོན་པའི་མཁས་པའི་དབང་པོའི་བཞེད་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་འདི་རྣམས་ལེགས་པར་ཤེས་པ་ལ་འབད་པར་གྱིས་ཤིག །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཁོ་ན་ལ་ལྟའོ་ཞེས་པ་འདི་ནི། སྒྲུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་སྟོན་པ་ཡིན་ཀྱང་། ཕུང་པོ་རེ་རེ་ནས་བདག་ཏུ་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་བདག་གོ་ཞེས་བརྗོད་པའི་ཚེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་བདག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡིན་གྱི། ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་སྟེ་རེ་རེ་བ་བདག་ཏུ་སྟོན་པ་མིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཤིང་རྣམས་ནི་ནགས་ཚལ་ལོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན། ཤིང་གི་ཚོགས་པ་ནགས་ཚལ་ཡིན་གྱི། ཤིང་རེ་རེ་བ་ནགས་སུ་འགྱུར་བས་ཤིང་གི་ངོ་བོ་རེ་རེ་བ་ནགས་སུ་བརྗོད་པ་མིན་པ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གཞན་ལ་གྲུབ་པ་དཔེར
Chinese
是驳斥。第一，如果我等将圣言量作为 प्रमाण（pramāṇa，量），则推理论式之 प्रमाण（pramāṇa，量）不会造成损害，而且圣言也仅仅是显示蕴为我，因为世尊对诸比丘说，无论沙门或婆罗门，任何正确地随观“我”者，彼等唯有对这五取蕴如实随观。因此，如果认为经中说蕴是我，蕴即是我，那么，该经中并未显示蕴为我。那么是什么呢？世尊的密意是，认为蕴之外的自性为我执的对境，这被“唯有”的限定所遮止，这是为了依于世俗谛而破斥外道的宗义，并且为了如实地显示存在于世俗谛中的我。又，从何得知这是遮止与蕴相异的我呢？从其他经中“色非我”等语，可知色等被遮止为我。其他经中如何遮止呢？因为色和受不是我，想也不是我，行也不是我，识也不是我，其他经中如是说，因此，在此简略地显示“唯有对这五取蕴如实随观‘我’”时，并非认为蕴是我，而是仅仅以“唯有”之语遮止了认为与蕴相异的我。如果该经以“唯有观”遮止了他我之义，但经中说“唯有观此蕴”，说要观五蕴，因此，清楚地显示了蕴是我执的对境，如果认为经的密意是蕴为我执的对境，那么，如果这样认为，则会与另一部经中说五蕴非我相违，因为在俱生我执的两种对境中，如果是对境则必须是我。如是所说的后一部经的意义没有损害，而对相反意义的损害之前已多有陈述，并且今后还将阐述，因此，前一部经的蕴
English
This is refutation. Firstly, if we consider the scriptures as प्रमाण (pramāṇa, valid cognition), then inference as प्रमाण (pramāṇa, valid cognition) does not cause harm, and the scriptures also only show the aggregates as self, because the Blessed One said to the monks, "Those who correctly contemplate 'I,' whether they are ascetics or Brahmins, only truly contemplate these five aggregates of clinging." Therefore, if it is thought that the sutra says the aggregates are the self, that the aggregates are the self, then, in that sutra, the aggregates are not shown as the self. What then? The Blessed One's intention is that considering a self with a nature other than the aggregates as the object of self-grasping is prevented by the restriction of "only," which is to refute the tenets of non-Buddhists based on conventional truth, and to accurately show the self that exists in conventional truth. Furthermore, how is it known that this is preventing a self that is different in nature from the aggregates? From other sutras such as "form is not self," it is known that form and so on are prevented from being the self. How is it prevented in other sutras? Because form and feeling are not self, perception is also not self, formations are also not self, and consciousness is also not self, as it is said in other sutras, therefore, when briefly showing "only truly contemplate 'I' in these five aggregates of clinging," it is not considered that the aggregates are the self, but only the word "only" prevents the belief in a self that is different in nature from the aggregates. If that sutra prevents the meaning of other self by saying "only contemplate," but the sutra says "only contemplate this aggregate," saying to contemplate the five aggregates, therefore, it clearly shows the aggregates as the object of self-grasping, if it is thought that the sutra's intention is that the aggregates are the object of self-grasping, then, if it is thought in this way, it will contradict another sutra that says the five aggregates are not self, because among the two objects of innate self-grasping, if it is an object, it must be the self. The meaning of the later sutra spoken in this way is not harmed, and the harm to the opposite meaning has been stated many times before, and will be explained in the future, therefore, the aggregates of the former sutra
Chinese
不是显示为坏聚见之所缘。因此，所谓“观蕴”清楚地显示了观蕴是所缘，即以蕴为基础而假立的“我”。因为这否定了与蕴具有不同本体，以及认为蕴本身就是“我”的所缘。从哪部经中遮止了色等也是“我”？从那部经中，应知坏聚见的所缘，即以蕴为基础而假立的“我”，遮止了取蕴之蕴的近取，是自性成立。因为说色等不是“我”，那是在思择真如的场合。这样，如果不能照见自性成立的近取者，那么作为那个“我”的近取之境的蕴，也不是自性存在的。如是，对色等不执著为真实的贪著，才是合理的。善于整理各部经的要点，遮止了与蕴具有不同本体，以及蕴是“我”执的所缘。从而，以蕴为基础而假立的“我”，仅仅是随顺名称假立的补特伽罗无我的安立方式，这是不共的。虽然自己宗派上下部的智者们，以多种方式努力解释经的密意，但经的密意还是清晰地显现出来。从不颠倒的教理之路中引出，并依此也清楚地显示了其他法与此安立方式无别的法无我。从而，为了完全揭示佛陀世尊极其微细之处，应努力精通这些不共的智者之见解。第二，如果说“仅仅观这五个近取蕴”，这虽然是从成立的角度显示蕴为“我”，但并不是显示每个蕴都是“我”。那么是什么呢？像这样，当说“蕴是‘我’”时，是说蕴的集合是“我”，而不是显示蕴的自性，即每个蕴都是“我”。例如，当说“树木是森林”时，是树木的集合是森林，而不是每棵树都变成森林，因此不是说每棵树的自性都是森林。如是，以其他成立的例子
English
It does not show the object of the view of the perishable. Therefore, it is clear that "viewing the aggregates" shows that the object is the self that is imputed based on the aggregates. Because this negates having a different entity from the aggregates, and the object of holding the aggregates themselves as the self. From which sutra is it forbidden that form, etc., are also the self? From that sutra, it should be known that the object of the view of the perishable, that is, the self that is imputed based on the aggregates, prevents the inherent existence of the aggregates of taking the aggregates. Because saying that form, etc., are not the self is the occasion for thinking about suchness. In this way, if the inherently established taker is not seen, then the aggregates, which are to be taken as the object of that self, are also not inherently existent. Thus, it is reasonable to be free from attachment to form, etc., as being true. It is good to arrange the points of each sutra, and to prevent having a different entity from the aggregates, and that the aggregates are the object of self-grasping. Therefore, the way of establishing the selflessness of the person who is imputed based on the aggregates, which is merely established by the power of names, is uncommon. Although the wise men of the upper and lower parts of their own sects have tried hard to explain the meaning of the sutras in various ways, the meaning of the sutras is clearly revealed. It is drawn from the path of unerring scripture and reason, and based on this, it also clearly shows the selflessness of other dharmas that are no different in the way of establishing them. Therefore, in order to fully reveal the extremely subtle points of the Buddha Bhagavan, one should strive to master these uncommon views of the wise. Second, if it is said that "only look at these five aggregates of close taking", although this shows the aggregates as the self from the perspective of establishment, it does not show that each aggregate is the self. What is it then? Like this, when it is said that "the aggregates are 'I'", it is said that the collection of aggregates is the self, but it does not show the nature of the aggregates, that is, each aggregate is the self. For example, when it is said that "trees are forests", it is the collection of trees that is the forest, but not every tree becomes a forest, so it is not said that the nature of every tree is a forest. Thus, with other established examples