Tibetan
ཡང་གནས་པའི་རྟེན་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་ཀྱང་མེད་པས། ལས་དེའི་འབྲས་བུ་དང་འབྲེལ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་སྐད་ཅིག་མ་ཕྱི་མ་རྣམས་སུ་ལོངས་སྤྱོད་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་སྙམ་ན། དེའི་ཚེ་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་གཞན་གྱིས་ལོངས་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསགས་པའི་འབྲས་བུ་ལ་གཞན་གྱིས་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ན་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་དང་། མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པར་འགྱུར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་འདི་ནི་གཞན་འགྱུར་ན། །དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར། །དེ་བཞིན་དུ་ནི་གནས་འགྱུར་ཞིང་། །དེ་མ་ཤི་བར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཆད་དང་ལས་རྣམས་ཆུད་ཟ་དང་། །གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ནི། །གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང་། །དེ་ལ་སོགས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་སྔ་ཕྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་ཡིན་ན་སྔ་མ་ལ་ལྟོས་པ་མི་རུང་བས་སྔ་མ་དེ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བ་དང་། སྔ་མའི་བདག་དེ་ དེ་བཞིན་དུ་གནས་པས། དེར་མ་ཤི་བར་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་སོགས་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དག་གཞན་ཡིན་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྒྱུན་ཅན་རྫས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ཡོད་པས་སྐྱོན་མེད་ན། དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་ལ། སྔར་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་བྱས་པའི་ཚེ་ཉེས་པ་བཤད་ཟིན་ཏེ། བྱམས་པ་ཉེ་སྦས་ལ་བརྟེན་ཆོས་རྣམས་ནི། ཞེས་བྱ་བ་དེར་རོ། །རྩ་ཤེ་ལས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་ལྷ་ལས་མི་གཞན་ན། །དེ་ལྟ་ན་ནི་མི་རྟག་འགྱུར། །གལ་ཏེ་ལྷ་མི་གཞན་ཡིན་ན། །རྒྱུད་ནི་འཐད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལ་རྒྱུད་གཅིག་པ་ཉིད་མི་རིགས་པས། ལས་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པ་སོགས་ཀྱི་ཐལ་འགྱུར་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ཕུང་པོ་རྣམས་དང་རང་གི་སེམས་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་འདོད་པ་མི་རིགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ཇི་སྐད་བཤད་པའི་རིགས་པས་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་མིན་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི་གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ཉིད་དང་། ལ་སོགས་པས་མཐའ་ཡས་མི་ལྡན་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང་། འཇིག་རྟེན་རྟག་པ་དང་། མི་རྟག་པ་དང་། གཉིས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་འབྱུང་བ་དང་། མི་འབྱུང་བ་དང་། གཉི
Chinese
又因为没有安住的所依，所以业也不存在。因此，与那个业的果报没有关联。如果认为，前一刹那所造的业的果报由后一刹那享受，没有过失。那么，那时他人所积累的业的异熟由他人享受，因此，其他相续所积累的果报由他人享用。这样一来，造业就成了徒劳，并且会遇到未造之业。《根本慧论》中也说：“如果此是变为他，则无彼亦能生。如是住者变，未死而生起。断灭及诸业，作者成徒劳，他所造诸业，他受亦应尔，如是等应有。”意思是说，如果前后自性是不同的，就不应该依赖于前者，因此没有前者也能产生，并且前者的主体 如是安住，未死于彼处而生于此处等等。第二种情况是：如果前后刹那是不同的，即使如此，因为是同一个相续，所以没有过失。如果确实如此，那么对于恒常的、事物各异的法来说，有一个相续就没有过失。这也是不合理的，因为对于自性各异的事物来说，有一个相续。以前进行分析的时候，已经说过了过失，就是在《慈氏近护所依诸法》中。还有《根本慧论》中也说：“若人异于天，如是则为无常。若人与天异，相续则不应理。”因此，对于自性各异的事物来说，同一个相续是不合理的。因此，没有造业而相遇，造业徒劳等等的过失无法避免。因此，认为自己的蕴和自己的心是自己的本体是不合理的。第二点是：就像前面所说的道理一样，不仅蕴和心不是我，而且世界是有边际的，以及等等，无限的，非无限的，两者都是和两者都不是，世界是常，无常，两者都是和两者都不是，如来死后存在，不存在，两者
English
Furthermore, since there is no basis for abiding, karma also does not exist. Therefore, there is no connection with the result of that karma. If it is thought that there is no fault because the result of the karma created by the previous moment is enjoyed by the subsequent moments, then at that time, the ripening of karma accumulated by others is enjoyed by others, and therefore, the result accumulated by other continuums is consumed by others. In this way, creating karma becomes futile, and one encounters karma that has not been created. The Root Wisdom says: "If this changes into another, then without that it can also arise. Likewise, the one who abides changes, and is born here without dying there. Cessation and all actions, the doer becomes futile, the actions done by others, others should also experience, such things should occur." This means that if the former and latter natures are different, one should not rely on the former, therefore it can arise without the former, and the subject of the former Abides as such, and is born here without dying there, and so on. The second case is: if the former and latter moments are different, even so, because they are the same continuum, there is no fault. If this is indeed the case, then for constant, different things, having one continuum is not a fault. This is also unreasonable, because for things that are different in nature, there is one continuum. When analyzing before, the fault has already been stated, which is in the "All Dharmas Based on Maitreya and Near Protector." Also, the Root Wisdom says: "If a human is different from a god, then it is impermanent. If a human is different from a god, then the continuum is not reasonable." Therefore, for things that are different in nature, the same continuum is unreasonable. Therefore, the faults of encountering karma that has not been created, creating karma in vain, and so on, cannot be avoided. Therefore, it is unreasonable to think that one's own aggregates and one's own mind are one's own self. The second point is: just as the reason stated earlier, not only are the aggregates and mind not the self, but also the world has an end, and so on, infinite, non-infinite, both and neither, the world is permanent, impermanent, both and neither, the Tathagata exists after death, does not exist, both
Tibetan
ས་ཀ་དང་གཉིས་ཀ་མ་ཡིན་པར་ལྟ་པ་བཅུ་གཉིས་དང་། ལུས་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྲོག་གོ་ཞེས་པ་དང་། ལུས་ཀྱང་གཞན་ལ་སྲོག་ཀྱང་གཞན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་གཉིས་ཏེ་ བཅུ་བཞི་པོ་དེར་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ལྟ་བར་སྡེ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་མི་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་གྱི་སྒྲས་ཕུང་པོ་རྣམས་འཛིན་ན། དེའི་ཚེ་ཕུང་པོ་རྣམས་སྐྱེ་འཇིག་བྱེད་པ་རང་གི་ལུགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་མི་རྟག་པར་ལུང་བསྟན་དགོས་པ་དང་། མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་རོལ་ཏུ་ཁྱེད་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་རྣམས་མེད་པས་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གྲོངས་ཕན་ཆད་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་ལུང་བསྟན་དགོས་པར་ཡང་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འཇིག་རྟེན་མཐའ་དང་ལྡན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་ལན་ལུང་སྟོན་པ་བཀག་པའི་ཕྱིར། ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་གོ་ཞེས་མི་རིགས་སོ། །དེ་ལ་སྲོག་ནི་བདག་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །འཇིག་རྟེན་ནི་བདག་ལ་བརྩམས་ནས་འདྲི་བའོ། །དེ་ཡང་ནང་གི་བྱེད་པའི་སྐྱེས་བུ་ལ་བསམས་ནས་འདྲི་ན་ནི། ཁྱད་གཞི་མ་གྲུབ་པས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་དོ། །བཏགས་པ་ཙམ་གྱི་བདག་གི་སྒོ་ནས་ལུང་བསྟན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་འདྲི་བ་པོ་དེ་རྣམས་དེ་འདྲ་བའི་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་སྐལ་བ་དང་མི་ལྡན་པས་དེ་ཡང་ལུང་བསྟན་དུ་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། སྐྱོན་གཞན་ཡང་ཡོད་དེ། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱི་ལྟར་ན། རྣལ་འབྱོར་པས་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་དུས་སུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་མེད་པའོ་ཞེས་བདག་མེད་པའི་རྣམ་པར་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་བ་དེའི་ཚེ། ངེས་པར་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་པར་མཐོང་བར་འགྱུར་བས་བདག་མེད་པ་མཐོང་བར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་འདོད་པ་ ཡང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་རྣམས་བདག་མ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཕུང་པོ་བདག་ཏུ་མི་འདོད་པའི་ལུགས་ལ་ཡང་། གང་ཟག་གི་བདག་མེད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཚེ། བདག་གི་མཚན་གཞིར་འཇོག་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་མེད་པར་མཐོང་དགོས་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་མཚན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་རིགས་པ་ཕྲ་མོ་མ་རྟོགས་ན་ལན་མི་ཐེབས་པས་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཕ་རོལ་པོས་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་ཏུ་འདོད་པ་ནི་བདག་དང་གང་ཟག་རྣམས་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་དུ་མ་རྟོགས་པར་བཏགས་དོན་བཙལ་ནས་བཞག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་དང་སེམས་བདག་ཡིན་པ་དེ་རང་གི་ངོ་བོ་
Chinese
既非一亦非异之十二见，以及“身即是命”之说，与“身是一而命是异”之二见，此十四者，以不应记别故，一切部派皆许为无记别见，故蕴非我。若以“世间”之语执取诸蕴，则以诸蕴生灭乃其自性之故，应记别世间为无常，且如汝所许，于灭度之后，诸蕴皆无，故应记别世间为有边，并应记别如来死后不存在。是故，以遮止记别世间有边等问题之故，蕴非是我。其中，命是我的异名，世间是就我而发问。若就内在之作者补特伽罗而思虑发问，则以所依之体不成，故无从记别差别之法。若就假立之我而记别，则以彼等提问者不具证悟如是无我之根器，故亦不可记别。三者，另有其他过失，若如汝之所许，瑜伽士现见无我之时，以“一切法皆无我”之无我之相见苦谛之时，则必将现见蕴之事物皆不存在，故将现见无我，以蕴与心是我之故。如是承许亦不应理，故蕴非是我。若尔，于不许蕴为我之宗派，现见人无我之时，是否亦须现见作为我之所依处的一切人皆不存在耶？以理由相同之故。若如是问，若不通达微细之理，则无法回答，故当宣说：彼等外道以蕴与心为我，乃因未了知我与人等仅是随顺名言而安立，而寻求假立之义，如是则蕴与心为我，乃是自性。
English
The twelve views that are neither one nor different, and the saying "the body is the same as life," and the two views that "the body is one thing and life is another," these fourteen, because they are considered unanswerable, all schools consider them to be unanswerable views, therefore the aggregates are not self. If the word "world" grasps the aggregates, then because the aggregates arise and cease by their own nature, it must be stated that the world is impermanent, and according to you, after nirvana, the aggregates do not exist, so it must be stated that the world has an end, and it must also be stated that the Tathagata does not exist after death. Therefore, because the answers to questions such as the world having an end are blocked, the aggregates are not self. In this, life is a synonym for self, and the world is asked about in relation to self. If you ask thinking about the inner agent, the person, then because the basis of distinction is not established, the distinguishing characteristics cannot be stated. If you state it from the perspective of a merely imputed self, then because those who ask do not have the capacity to realize such a selflessness, it cannot be stated either. Thirdly, there is another fault. If, according to you, when a yogi directly sees no-self, when he sees the truth of suffering in the form of no-self, saying "all dharmas are no-self," then he will necessarily see that the objects of the aggregates do not exist, so he will see no-self, because the aggregates and mind are self. Such an assertion is also unreasonable, therefore the aggregates are not self. If so, in the school that does not accept the aggregates as self, when one directly sees the no-self of a person, must one also see that all people who are the basis of the self do not exist? Because the reason is the same. If asked like this, if one does not understand the subtle reasoning, one cannot answer, so it should be explained: those outsiders who consider the aggregates and mind as self do so because they do not understand that self and person are merely established in accordance with names, and they seek the meaning of imputation, so the aggregates and mind being self is their own nature.