Chinese
因此，有智慧的人不应说任何“未生”的黑暗幻象。当 不承认事物自性成立时，自性不存在又如何在自他产生等处显现？如果有些自性成立存在，那么产生将从自性本身，或从自他及自在天等产生。已产生的不会坏灭而存在，因此会产生常恒的念头；坏灭则会产生断灭等的念头。为了显示除此之外别无他法，所以才这样说。执边的念头，如果存在执持事物自性成立，才会产生。如前所述的道理，已经完全分析了事物无论如何都不可能自性成立。没有执持事物自性成立，这些执边的念头就不会产生。例如，没有柴薪的因，就不会有火的果。因此，从习惯于确定真如之义，瑜伽行者以现证圣道的等持，以不见显现戏论的方式证悟真如，对于那些人来说，对于任何法都不会有真实显现的执着念头，从无始以来串习的习气将会止息。例如，涂上眼药后，原本显现的毛发等幻象会消失，对于患有眼翳的人来说，这会成为一种结果。但毛发等不会变成其他自性，从而成为其对境。 第四，因为凡夫俗子不了解如前所述的法性，主要是被执边的念头所束缚，因此，如果能如此通达法性，不颠倒分别，那么圣者瑜伽行者们将会解脱。因此，通过遮止执边念头的所有执持方式的对境，凡是念头颠倒之处，圣者们都将其安立为中观论典中所说的如理作意的果。智者们如是说。 《百论》中也说：如果诸法自性存在，那么见空性有何功德？由分别念所见是束缚。
English
Therefore, a wise person should not utter any dark illusions of "unborn." When when things are not admitted to be established by their own nature, where will the absence of own nature appear in self-other generation, etc.? If some things established by their own nature exist, then generation will occur from the essence itself, or from self-other and Ishvara, etc. Since what has been generated does not perish and remains, the thought of permanence will arise; destruction will cause the thought of annihilation, etc. To show that there is no other way than this, it is said. The thoughts of grasping at extremes will occur if there is grasping at the establishment of things by their own nature. As the reason stated above, it has been completely analyzed that things cannot be established by their own nature in any way. Without grasping at the establishment of things by their own nature, these thoughts of grasping at extremes will not arise. For example, without the cause of firewood, there will be no fruit of fire. Therefore, from the habit of ascertaining the meaning of Suchness, yogis, with the Samadhi that directly realizes the noble path, see Suchness in a way that does not see the appearances of elaboration, for those who do not have the attachment to the appearance of truth in any Dharma, the habits that have been cultivated from beginningless time will cease. For example, when eye medicine is applied, the illusion of hair, etc., that originally appeared will disappear, and this will become a result for those with cataracts. But hair, etc., will not become another nature and become its object. Fourth, because ordinary people do not understand this Dharma nature as described above, they are mainly bound by the thoughts of grasping at extremes. Therefore, if one can understand this Dharma nature in this way and not discriminate in a reversed way, then the noble yogis will be liberated. Therefore, by preventing all the objects of grasping of the thoughts of grasping at extremes, wherever the thoughts are reversed, the noble ones establish it as the fruit of rational attention as stated in the Madhyamaka treatises. The wise ones say so. It is also said in the "Hundred Treatises": If things exist by their own nature, then what is the benefit of seeing emptiness? What is seen by discrimination is bondage.
Tibetan
སྟེ། །དེ་ཉིད་འདིར་ནི་འགོག་པ་ཡིན། །ཞེས་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་དེ་ཉིད་གཤིས་ཡིན་པས་དེ་མཐོང་བ་མཛེས་ཀྱི། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་མཐོང་བ་ལ་ཡོན་ཏན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟོག་པས་མཐོང་བ་སྟེ། རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པར་བཟུང་བས་འཆིང་བ་ཡིན་པས། དེའི་ཞེན་ཡུལ་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་འདིར་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ལ། དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་རྟོག་པ་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གྱི་དོན་སྒྲོ་འདོགས་པ་སྟེ། ཞེས་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་ཡང་དག་ཏུ་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པ་ལ་བཤད་པས། རྟོག་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ལ་མི་བྱེད་ཀྱི་བདེན་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་དང་མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ལ་བྱེད་དོ། ། མཐར་འཛིན་གྱི་རྟོག་པ་ཡང་མཐའི་སྒྲ་དོན་མང་པོ་ལ་འཇུག་ཀྱང་མཐའ་བྲལ་གྱི་མཐའ་ནི་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས། གལ་ཏེ་དབུ་མ་ལ་སེམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་དོན་དམ་པ་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེའི་ཚེ་དེ་ལ་ཡོད་པས་རྟག་གོ་ཞེའམ། མི་རྟག་གོ་ཞེས་བྱ་བར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་མཐར་འགྱུར་ཏེ། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་གྱི་རྗེས་སུ་སོང་ཞིང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཉིད་ནི། ལྟུང་བའི་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་བཟུང་བ་དེ་ལྟར་ཡོད་པའི་ཡུལ་དེ་ནི་འདིར་མཐའ་མིན་ལ། བློ་ཡང་ཚུལ་བཞིན་ཡིད་བྱེད་ཡིན་པས་མཐར་འཛིན་མིན་ནོ། །དེས་ན་འདིའི་མཐའ་ནི་ལྟུང་བའི་གནས་ཡིན་ཏེ། འཇིག་རྟེན་ན་བྲག་གཡང་ལ་མཐའ་དང་དེ་ལ་ལྷུང་བ་ལ་མཐའ་ལ་ལྟུང་ཞེས་སྨྲ་བ་ལྟར། གང་དུ་གཟུང་བས་འཛིན་པ་པོ་ཕུང་བར་འགྱུར་བ་ལ་མཐར་ལྷུང་ཞེས་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡང་མི་སྲིད་པས་ཡང་དག་པར་མེད་པ་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། དོན་དམ་པར་མེད་ཅེས་པ་མེད་པའི་མཐར་འཛིན་དང་། དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཞེས་འགོག་པ་མེད་མཐའ་འགོག་པ་མིན་ཀྱང་། དགག་བྱ་བཀག་པའི་མེད་པ་ཡང་དག་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་ན་དངོས་པོ་མེད་པའི་མཐར་ལྟུང་བས་དེ་འགོག་པ་ཡང་མེད་མཐའ་འགོག་པ་ཡིན་ནོ། །ལས་འབྲས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་པ་ལ་ཚད་མ་སུས་ཀྱང་གནོད་མི་སྲིད་པར། དེ་དག་ཡོད་པ་མིན་པའམ་མེད་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ནི་མེད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་ཡིན་ གྱི། སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱོན་མེད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་མེད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་མིན་ནོ། །འདི་ནི་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མེད་མཐའ་ཡིན་
Chinese
即，那本身在此是遮破。如是，若诸法自性存在，那本身即是体性，故见彼是美妙的。见自性空则无功德。因此，是由分别而见，因执持为自性存在故是系缚。故其所执境，须于此中观论典遮破之。如是说。其释文中也说，分别是不真实的，是于自性之义增益。如是对非真实存在增益为真实存在而说。故并非对所有分别都适用，而是对实执分别和边执分别适用。 边执分别，边的词义虽有多种含义，然离边的边，唯中观所显现。若中观有心之自性体性的实事胜义谛任何存在，尔时，以彼存在故是常耶？或无常耶？如是显现执著，又如何成为边？实事之如是性之随行，如理作意，不应说是堕落之处。如是说。彼亦如所执持般存在之境，于此非边，且心亦是如理作意故，非边执。因此，此之边是堕落之处，如世间说悬崖为边，于彼堕落说为堕落于边。于何处以执持故，执持者将毁灭，说为堕落于边。于彼，真实存在，名言中亦不容有，故真实不存在，名言中存在之故。胜义中无，此是执持无之边，如是不成立之遮破，虽非遮破无边，然若执持所遮之无真实存在，则堕入无事物之边，故彼遮破亦是遮破无边。业果等诸法，于名言中存在，任何量皆不可能损害，于彼等非有或无之执持境及有境，是无边及其边执。如说佛无过失等，非无边及其边执。此是诽谤之无边。
English
That itself is what is refuted here. Thus, if phenomena exist by their own nature, that itself is their essence, so seeing it is beautiful. Seeing emptiness of inherent existence has no merit. Therefore, it is seen through conceptualization, and because it is grasped as inherently existent, it is a bondage. Therefore, its object of attachment should be refuted in this Madhyamaka treatise. So it is said. In its commentary, it is also said that conceptualization is not authentic, it is an imputation on the meaning of inherent existence. Thus, it is said to impute as authentically existent what is not authentically existent. Therefore, it does not apply to all conceptualizations, but applies to conceptualizations of grasping at truth and conceptualizations of extremes. The conceptualization of extremes also has many meanings for the word "extreme," but the extreme of freedom from extremes is only what is manifested by Madhyamaka. If there were any truly existent ultimate entity of the nature of the mind's own essence in Madhyamaka, then, because it exists, would it be permanent? Or would it be impermanent? How would such manifest clinging be transformed into an extreme? Following the thusness of reality and properly attending to it is not reasonable to say is a place of downfall. So it is said. Moreover, the object that exists as it is apprehended is not an extreme here, and the mind is also properly attending, so it is not an extreme apprehension. Therefore, the extreme here is a place of downfall, just as in the world, a cliff is said to be an extreme, and falling into it is said to be falling into an extreme. Where grasping causes the grasper to be destroyed, it is said to be falling into an extreme. There, authentic existence is not possible even conventionally, so because authentic non-existence exists conventionally. "Ultimately non-existent" is grasping at the extreme of non-existence, and refuting that which is not so is not refuting the extreme of non-existence, but if one grasps that the non-existence of what is to be refuted is authentically existent, then one falls into the extreme of non-existent things, so that refutation is also refuting the extreme of non-existence. Phenomena such as karma and its effects exist conventionally, and no valid cognition can possibly harm them. The object and subject that grasp those as non-existent or non-existent are the extreme of non-existence and its extreme apprehension. Things like saying that the Buddha has no faults are not the extreme of non-existence and its extreme apprehension. This is the extreme of non-existence of denigration.
Tibetan
ལ་སྔ་མ་ནི་སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མེད་མཐའོ། །དེའི་ཕྱིར་སྔར་བཤད་པའི་བཀག་པ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ནི། དོན་དམ་པར་རམ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པར་འཛིན་པའི་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་ནི་ཡོད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ལ་མཁྱེན་བརྩེ་ཡོད་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་རྣམས་ཡོད་མཐའ་དང་དེའི་མཐར་འཛིན་མིན་ནོ། །གཞུང་གི་སྐབས་འགའ་ཞིག་ཏུ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་མཐར་བཤད་པ་ཡང་ཡོད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འཕགས་པས་དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས། རིགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ཤིན་ཏུ་མང་བར་མཛད་པ་ནི། རྩོད་པ་ལ་ཆགས་པ་སྟེ་གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་མ་མཛད་དོ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། རིགས་པའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་མཛད་པ་ན། །དབུ་མའི་བསྟན་བཅོས་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདི་ལྟ་བུ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྟོགས་ནས། ཐར་པ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན་ཅི་མ་རུང་ཞེས་སྐྱེ་བོ་རྣམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ནི་མཛད་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒོལ་བ་ཇི་ལྟར་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་བཀོད་ཅིང་བསྟན་བཅོས་ལས་བཀག་པ་མ་ཡིན་ནམ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི་རྩོད་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས། རྟོག་པ་ལྡོག་པ་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་འབྲས་བུར་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་བཞག་ཅེ་ན། རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདི་ནི་རྩོད་པའི་ཕྱིར་མཛད་པ་མ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཉེ་ བར་བསྟན་པ་ན། གཞན་ཕྱོགས་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོབས་ཆུང་བས་གཞན་གྱི་གཞུང་ལུགས་རྣམས་བདག་ཉིད་འཐེན་མི་འཛུགས་ཤིང་། སྣང་བ་ཉེ་བ་ན་མུན་པ་ལྟར་རང་ཉིད་འཇིག་པར་འགྱུར་བ་དེས་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་པ། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ན་གཞན་གྱི་གཞུང་གིས་བཏགས་པ་རྣམས་འཇིག་པར་འགྱུར་ན་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཉེས་པ་མེད་དེ། བརྒྱ་པ་ལས། ཆོས་འདི་དེ་བཞིན་གཤེགས་རྣམས་ཀྱིས། །རྩོད་པ་མཛད་ཕྱིར་གསུངས་མ་ཡིན། །འོན་ཀྱང་མེ་ཡིས་བུད་ཤིང་ལྟར། །འདི་ཡིས་ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་སྲེག །ཅེས་མེ་བུས་པ་བཏུང་བ་བསྐོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་བྱས་ཀྱི་ཐལ་བ་དང་སོལ་བའི་ཕྱིར་དུ་བྱས་པ་མིན་ཀྱང་། དེ་དག་ཀྱང་ཞར་ལ་འབྱུང་བའི་དཔེས་གསུངས་སོ། །གལ་ཏེ་རྩོད་པ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཉེ་བར་བསྟན་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གཞན་གྱི་ཕྱོགས་སྐྱོན་དང་ལྡན་པ་ལ་སྡང་ཞིང་རིགས་པ་དང་ལྡན་པའི་རང་གི་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་འགྱུར་བས། ཁྲོ་ཆགས་ཀྱི་རྟོག་པ་ལྡོག་པ་མེད་དོ། །
Chinese
前面的“无边”是断除增益的边。因此，除了前面所说的遮止之外的法，以实有或自性存在的方式执著的对境和有境，是有边和执著于有边；而像说“佛有智慧和慈悲”等等，不是有边和执著于有边。经典的一些章节中，也有将实有的一切都说成有边的。正因为如此，圣者在《中观论》中，做了非常多的理智分析，要知道这不是因为贪著争论，想要压倒别人。进行理智分析，从《中观论》中开示真如，是为了众生能够如实地、不颠倒地证悟真如，从而获得解脱，是为了使众生得到解脱。如果你们把所有对实物论者的驳斥都列出来，并且经典中没有遮止，那么经典的着手是为了争论，仅仅是念头的止息，又怎么能作为结果来安立呢？虽然这种分析不是为了争论而作，但是，在开示真如时，其他宗派因为自性软弱，无法建立自己的宗义，就像光明临近时黑暗会自行消散一样，所以我们没有过失。如果阐述真如时，其他宗派的安立会消失，那么我们没有过错。如《百论》中说：“此法如来等，非为诤讼说，如火焚薪木，此烧他宗敌。”就像用火是为了煮饭、烧水，虽然不是为了灰烬和木炭，但那些也会随之而来。如果因为贪著争论而开示佛法，那么无疑会憎恨对方有缺点的宗派，并且会随之贪著自己有道理的宗派，这样嗔恨和贪恋的念头就不会停止。
English
The former "edge of non-existence" is the edge of cutting off superimposition. Therefore, apart from the aforementioned prohibitions, the objects and subjects that are grasped as existing in reality or by their own characteristics are the edge of existence and the grasping of that edge; while things like saying "Buddhas have wisdom and compassion" are not the edge of existence and the grasping of that edge. In some chapters of the scriptures, it is also said that everything that exists in reality is the edge of existence. It is precisely for this reason that the Noble One, in the Treatise on the Middle Way, made a great many rational analyses, which should be understood not to be done out of attachment to debate, wanting to overwhelm others. When rational analysis is carried out, the teaching of suchness from the Treatise on the Middle Way is done so that sentient beings can realize suchness as it is, without inversion, and thus attain liberation, in order to liberate sentient beings. If you list all the refutations of the proponents of substantiality, and they are not prohibited in the scriptures, then the undertaking of the scriptures is for the sake of debate, and how can the mere cessation of thoughts be established as a result? Although this analysis is not done for the sake of debate, nevertheless, when suchness is closely shown, other schools are inherently weak and cannot establish their own tenets, and like darkness disappearing on its own when light approaches, so we have no fault. If the establishments of other schools disappear when suchness is explained, then we have no fault. As the Hundred Treatises says: "This Dharma, the Thus-gone Ones, etc., did not speak for the sake of contention, just as fire burns firewood, this burns the enemy of other schools." It is like using fire to cook rice and boil water, although it is not for the sake of ashes and charcoal, those also come along with it. If the Dharma is closely shown because of attachment to debate, then undoubtedly one will hate the other's faulty school and will be attached to one's own reasonable school, and thus the thoughts of hatred and attachment will not cease.