Tibetan
དྲི་མས་དྲི་མ་ཅན། །ཇི་ལྟར་མེ་ཡི་ནང་བཅུག་ན། །དྲི་མ་འཚིག་འགྱུར་གོས་མིན་ལྟར། །དེ་བཞིན་འོད་གསལ་བ་ཡི་སེམས། །འདོད་ཆགས་ལས་སྐྱེས་དྲི་མ་ཅན། །ཡེ་ཤེས་མེ་ཡིས་དྲི་མ་སྲེག །དེ་ཉིད་འོད་གསལ་མ་ཡིན་ནོ། ཞེས་རྡོ་རྒྱུས་ཀྱི་གོས་དྲི་མ་ཅན་མེར་བཅུག་པ་ན། མེས་དྲི་མ་ཚིག་ཀྱང་གོས་མི་འཚིག་པ་ལྟར། སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མེས་བསྲེགས་པ་ན། དྲི་མ་སྲེག་པ་ཡིན་གྱི་འོད་གསལ་བའི་སེམས་མེད་པར་མི་འགྱུར་བར་གསུངས་སོ། །བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་དང་། ཉན་རང་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ཡེ་ཤེས་གཉིས། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་བསླད་པར་ཆོས་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་ མཚུངས་ཀྱང་། བྱང་སེམས་འཕགས་པའི་སར་འཇོག་མི་འཇོག་གི་ཁྱད་པར་ནི། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་མ་གྱུར་དང་། ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སོགས་ཀྱི་ནུས་པ་ཡོད་མེད་ཀྱི་དབང་གི་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཚོགས་སྦྱོར་གྱི་སྐབས་སུ། བདག་མེད་གཉིས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལ། རིགས་པའི་རྣམ་གྲངས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སྒོ་ནས། ཟབ་དོན་ལ་བློ་རྒྱས་པ་དང་མ་རྒྱས་པ་ལས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་ཤིན་ཏུ་ཆེའོ། །ཆར་ཕྱེ་བ་ན་ཞེས་པ་ནི་ཆ་ཅན་ཟག་མེད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གཅིག་ཉིད་ཀྱི་ཆ་སོ་སོ་སོ་སོར་རིམ་གྱིས་ཕྱེ་བའི་སྔ་ཕྱིའི་ཆ་རྣམས་ས་སོ་སོར་འགྱུར་བ་སྟེ། ས་ཞེས་པ་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་གནས་སམ་རྟེན་བྱེད་པས། ས་དང་འདྲ་བས་དེ་ལྟར་བསྙད་པའོ། །དེ་དག་གིས་ནི་དོན་དམ་པའི་ས་བཅུ་ཀ་ཡང་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལ་འཇོག་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་མཚུངས་ཀྱང་རབ་དགའ་སོགས་ས་སོ་སོར་འཇོག་ཚུལ་ནི། བཞིའི་སྒོ་ནས་འཇོག་པའི་ཁྱད་པར་དང་པོ་ནི། ས་དང་པོ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་དང་། གཉིས་པ་ལ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་སོགས་འཆད་པར་འགྱུར་བ་ལྟར་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའོ། །ཁྱད་པར་གཉིས་པ་ནི་མཐུ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཐོབ་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །དེ་ནི་ཞིང་བརྒྱ་གཡོ་བ་དང་སྟོང་གཡོ་བ་སོགས་ལ་འཆད་མོད་ཀྱང་། དེ་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་འཕེལ་བའི་ནང་དུ་སོང་ཟིན་པས། ས་སོ་སོའི་སྐབས་ཀྱི་དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་ སྟོབས་དང་། ལམ་བགྲོད་བའི་སྟོབས་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བ་ལ་བྱ་དགོས་པ་འདྲའོ། །གསུམ་པ་ནི། ས་དང་པོར་སྦྱིན་པའི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པ་དང་། གཉིས་པར་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པ་སོགས་ཕར་ཕྱིན་ལྷག་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཁྱད་པར་བཞི་པ་ནི། ས་དང་པོར་འཛམ་བུ་གླིང་ལ་དབང་བ་དང་། གཉིས་པར་གླིང་བཞི་ལ་དབང་པའི་རྒྱལ་པོར་སྐྱེ་བ་སོགས་རྣམ་སྨིན་གྱི་སྐྱེ་བ་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བའོ། དེས་ན་ས་སོ་སོའི་མི་རྟོག་ཡེ་ཤེས་ལ་ཡོན་ཏན་གྱི་གྲངས་ལ་སོགས་པའི་ནུས་པ་དམན་མཆོག་གི་ཁྱད་པར་ཆེན་པོ་ཡོད་པས་ས་རྣམས་སོ་སོར་འཇོག་ལ། ས་སོ་སོའི་སྐབས་ཀྱི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡོན་ཏན་རྣམས་ཀྱང་ས་དེ་དང་དེར་བསྡུ་དགོས་པས། མཉམ་གཞག་ཁོ་ན་ལ་མི་བྱའོ། །ས་སོ་སོར་འབྱེད་ཚུལ་དེ་ལྟར་བྱའི། དོན་དམ་པའི་ས་འདི་རྣམས་ལ་རང་གི་ངོ་བོའི་དམིགས་རྣམ་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ནི་ཡོད་པ་མིན་ཏེ། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལས། ཇི་ལྟར་བར་སྣང་བྱ་རྗེས་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བརྗོད་པར་ནུས་མ་ཡིན་ཞིང་མི་མཐོང་བ། །དེ་ལྟར་རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་ས་ཀུན་ཡང་། །བརྗོད་མི་ནུས་ན་མཉན་པར་ག་ལ་ནུས། །ཞེས་བར་སྣང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་བྱས་བགྲོད་ཀྱང་། བྱའི་རྗེས་འཇིག་རྟེན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངག་གིས་བརྗོད་པ་དང་། བློས་མཐོང་བ་མིན་པ་བཞིན་དུ་བྱ་ལྟ་བུའི་དོན་དམ་པའི་ས་རྣམས་ཀྱིས། །ནམ་མཁའ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བགྲོད་ཀྱང་། དེའི་བགྲོད་ཚུལ་ འཕགས་པས་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཇི་བཞིན་པ་ནི། འཆད་པ་པོ་འཕགས་པས་ཀྱང་བརྗོད་པར་མི་ནུས་ན། ཉན་པ་པོ་རྣམས་ཀྱིས་གཟིགས་པ་ཇི་བཞིན་པ་མཉན་པར་མི་ནུས་པར་གསུངས་སོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། རབ་དགའ་སོགས་ས་ལྔ་བཤད་པ་དང་། ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་བཤད་པ་དང་། རིང་དུ་སོང་བ་སོགས་ས་བཞི་བཤད་པའོ། །་དང་པོ་ལ་ལྔ། ས་དང་པོ་རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་། ས་གཉིས་པ་དྲི་མ་མེད་པ་དང་། ས་གསུམ་པ་འོད་བྱེད་པ་དང་། ས་བཞི་པ་འོད་འཕྲོ་བ་དང་། ས་ལྔ་པ་སྦྱང་དཀའ་བ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཁྱད་གཞི་སའི་ངོ་བོ་མདོར་བསྟན། ཁྱད་ཆོས་སའི་ཡོན་ཏན་རྒྱས་པར་བཤད། སའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པའི་སྒོ་ནས་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །༈ དང་པོ་ནི། ས་དང་པོ་ལ་གནས་པའི་རྒྱལ་བའི་སྲས་པོ་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས། འགྲོ་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་མཐོང་བའི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྙིང་རྗེའི་དམིགས་ཡུལ་གྱི་ཁྱད་པར་དུ་བཟུང་བ་འདི་ཡི་སེམས་གང་འགྲོ་བ་རྣམས། རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དུ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་གཞན་དབང་དུ་གྱུར་ཅིང་། བྱང་སེམས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་དགེ་བ་རྣམས་རབ་ཏུ་བསྔོས་པ། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཞེས་པའི་མིང་ཅན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས། དེའི་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་ཀྱི་གྲངས་ལ་སོགས་པས་ཉེ་བར
Chinese
被污垢染污者，如投入火中，污垢焚烧而衣不焚。如是光明之心，由贪欲所生之污垢，以智慧之火焚烧污垢，彼即非光明。如是，如将染有污垢的粗布衣物投入火中，火虽焚烧污垢，然衣物不焚。如是，以智慧之火焚烧心的污垢时，是焚烧污垢，而非使光明之心消失。菩萨圣者的等持智慧与声闻缘觉圣者的等持智慧二者，在未被无明习气所染污而现量证悟法性上虽相同。然菩萨圣者安立与不安立地的差别在于，是否受大悲心的自在支配，以及是否具有百千十二等功德之能力。此外，如前所说，在资粮道和加行道之际，对于二无我的真如之义，通过无量理性的方式，由对甚深义理的理解程度，而产生现量证悟与未证悟真如的差别也极大。如雨分散，是指具有分、无漏之智慧，唯一之智慧的各个部分，各自逐渐分离的前后部分，转变为各个地。地是指功德的处所或所依，因与地相似故如是称谓。这些说明了，十地胜义谛也安立于无分别智本身。虽相同，然极喜地等各自安立的方式是，从四方面安立的差别，第一是，如第一地具有百千十二功德，第二地具有万千十二等，如是宣说功德之数量由上而上增长。第二种差别是，殊胜之能力由上而上获得的差别。那是宣说能动摇百千佛土等，然彼已包含于功德之数量增长之中，故应将各个地之时的清净污垢之 力量与，行道之力量由上而上增长作为重点。第三是，如第一地布施波罗蜜多殊胜，第二地持戒波罗蜜多殊胜等，波罗蜜多殊胜的差别。
English
One stained by defilements, like being put into fire, the defilements burn but the clothes do not. Likewise, the mind of clear light, the defilements born from desire, the fire of wisdom burns the defilements, but it is not the clear light itself. Thus, like putting coarse cloth stained with defilements into the fire, the fire burns the defilements, but the cloth does not burn. Likewise, when the defilements of the mind are burned by the fire of wisdom, it is the defilements that are burned, not the disappearance of the mind of clear light. The samadhi wisdom of the noble Bodhisattvas and the samadhi wisdom of the noble Hearers and Solitary Realizers, although the same in directly realizing the nature of reality without being defiled by the imprints of ignorance. However, the difference between establishing and not establishing the grounds of the noble Bodhisattvas lies in whether they are under the control of great compassion, and whether they have the ability of hundreds of thousands of twelve qualities, etc. Furthermore, as mentioned earlier, during the stages of accumulation and preparation, regarding the meaning of the suchness of the two selflessnesses, through countless kinds of reasoning, the difference between directly realizing and not realizing suchness also becomes very large depending on the degree of understanding of the profound meaning. "Like rain scattering" refers to the parts of the single wisdom that has parts and is free from outflows, the earlier and later parts that are gradually separated into individual parts, transforming into individual grounds. Ground refers to the place or basis of qualities, and it is called that way because it is similar to the ground. These explain that all ten grounds of ultimate truth are also established in non-conceptual wisdom itself. Although the same, the way of establishing the Joyful Ground and other individual grounds is the difference of establishing from four aspects. The first is that, like the first ground having hundreds of thousands of twelve qualities, the second ground having tens of thousands of twelve, etc., the number of qualities is said to increase from top to top. The second difference is the difference of obtaining outstanding abilities from top to top. That is said to be able to shake hundreds of thousands of Buddha lands, etc., but that has already been included in the increase in the number of qualities, so the focus should be on the purification of defilements at the time of each ground And the power of traversing the path increases from top to top. The third is the difference of the perfection of generosity being superior in the first ground, and the perfection of discipline being superior in the second ground, etc., the difference of the perfection being superior.
Chinese
第四个特点是：第一地获得对赡部洲（Jambudvipa）的统治权，第二地转生为统治四大洲的国王等，成熟的转生越来越高。因此，各个地的无分别智慧，在功德的数量等方面，存在着能力低下和殊胜的巨大差异，所以将各地分别安立。各个地各自的后得功德，也必须归集到那个地，不能只归于等持。应该那样区分各个地。这些胜义谛的地，并不是以各自本体的观想方式不同的差别来区分的。如《十地经》所说：犹如虚空鸟迹，智者不能说，亦不能见。如是胜子诸地，不能说，何况能听闻？就像在虚空中飞行，鸟的痕迹世间的智者们既不能用语言表达，也不能用智慧见到一样，像鸟一样的胜义谛的各个地，即使在像虚空一样的法性中飞行，其飞行的状态，圣者如实体验到的，即使是说法者圣者也不能说，何况听法者们如实见到并听闻呢？分为二，其中有三：宣说极喜等五地，宣说第六地现前，宣说远行等四地。第一部分有五：宣说第一地极喜地，第二地离垢地，第三地发光地，第四地焰慧地，第五地极难胜地。第一部分有三：简要指示作为特点的基础的地之自性，详细阐述作为特点的地的功德，通过叙述地的功德来作总结。第一部分是：安住于第一地的佛子，按照之前所说的方式，见到众生无自性，以无自性作为大悲的对境的特点，以此心，为了使一切众生获得解脱，被大悲所控制，以普贤菩萨的愿力回向一切善根，名为极喜地的无二显现的智慧，以其果功德的数量等接近。
English
The fourth distinction is: the first bhumi obtains dominion over Jambudvipa, the second is born as a king ruling over the four continents, and so on, the maturation of rebirth increases higher and higher. Therefore, the non-conceptual wisdom of each bhumi has great differences in the ability of inferiority and superiority in the number of merits and so on, so the bhumis are established separately. The subsequent merits of each bhumi must also be attributed to that bhumi, and not only to samadhi. The way to distinguish each bhumi should be done in that way. These ultimate truth bhumis are not distinguished by the difference in the way of visualizing their own essence. As the Sutra of Ten Bhumis says: Just as the path of birds in the sky, the wise cannot speak of it, nor can they see it. Likewise, all the bhumis of the victorious sons, cannot be spoken of, how much less can they be heard? Just as flying in the sky, the traces of birds cannot be expressed by the words of worldly wise men, nor can they be seen by wisdom, so the ultimate truth of each bhumi, like birds, even if they fly in the nature of dharma like the sky, the way of their flying, as the noble ones experience it, even the noble speaker cannot speak of it, how much less can the listeners see and hear it as it is? Divided into two, there are three: explaining the five bhumis such as Pramudita, explaining the sixth bhumi manifest, and explaining the four bhumis such as Duramgama. The first part has five: explaining the first bhumi Pramudita, the second bhumi Vimala, the third bhumi Prabhakari, the fourth bhumi Archishmati, and the fifth bhumi Sudurjaya. The first part has three: briefly indicating the nature of the bhumi as the basis of the characteristic, elaborating on the merits of the bhumi as the characteristic, and concluding by narrating the merits of the bhumi. The first part is: the son of the Buddha who abides in the first bhumi, in the manner described before, seeing that beings have no self-nature, taking no self-nature as the characteristic of the object of great compassion, with this mind, in order to liberate all beings, being controlled by great compassion, dedicating all virtues with the aspiration of Samantabhadra Bodhisattva, the wisdom of non-dual manifestation called Pramudita, approaching with the number of its fruit merits, etc.