Tibetan
་པར་མི་ལོན་པས་ན། ལམ་བགྲོད་པའི་རིམ་པ་རྣམས་ཤེས་པ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །ཀླུའི་ཞབས་ཀྱིས་ལམ་གྱི་ཆ་ཕྱོགས་རེ་བཤད་པ་མང་ཡང་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉིས་ཀ་ལས་བརྩམས་པའི་ལམ་གྱི་ལུས་སྟོན་པའི་གཞུང་གསུམ་ལས། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས་གསུངས་ཚུལ་ལ། དེ་ཡི་རྩ་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས། །ཞེས་པ་དང་། སྙིང་རྗེ་སྔོན་བཏང་སྤྱོད་ཀུན་དང་། །ཞེས་སོགས་ནི་སྔར་དྲངས་ཟིན་ལ། ཡང་དེ་ཉིད་ལས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡི། །ཡོན་ཏན་མདོར་བསྟན་བྱ་བ་ནི། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་སོགས། །སྦྱིན་པ་རང་དོན་ཡོངས་བཏང་བ། །ཚུལ་ཁྲིམས་གཞན་ཕན་བྱ་བའོ། །བཟོད་པ་ཁྲོ་བ་སྤངས་པ་སྟེ། །དཀར་པོའི་ཆོས་སྤེལ་བརྩོན་འགྲུས་སོ། །བསམ་གཏན་རྩེ་གཅིག་ཉོན་མོངས་མེད། །ཤེས་རབ་བདེན་དོན་ གཏན་ལ་འབབས། །སྙིང་བརྩེ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ། །སྙིང་རྗེ་རོ་གཅིག་བློ་གྲོས་སོ། །སྦྱིན་པས་ལོངས་སྤྱོད་ཁྲིམས་ཀྱིས་བདེ། །བཟོད་པས་མདངས་ལྡན་བརྩོན་པས་བརྗིད། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཞི་བློ་ཡིས་གྲོལ། །སྙིང་བརྩེ་བས་ནི་དོན་ཀུན་སྒྲུབ། །བདུན་པོ་འདི་དག་མ་ལུས་པར། །ཅིག་ཅར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་ཡིས། །ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཡུལ། །འཇིག་རྟེན་མགོན་པོ་ཉིད་ཐོབ་འགྱུར། །ཞེས་ཕྱིན་དྲུག་གི་ངོས་འཛིན་དང་། །ཕན་ཡོན་དང་སྙིང་རྗེའི་གྲོགས་དང་བཅས་པ་ལ་བསླབ་པར་གསུངས་ཏེ། སྦྱོད་པའི་རྟེན་སེམས་བསྐྱེད་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བ་དང་། སྤྱོད་པ་དེས་བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་བཅུ་བགྲོད་པར་གསུངས་སོ། །ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང་། སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། ཕར་ཕྱིན་བཅུས་ཁམས་རྒྱས་པར་བྱེད་པ་དང་། བྱང་སེམས་ཀྱི་ས་བཅུ་གསུངས་སོ། །ལམ་གྱི་ལུས་ཀྱི་སྡོམ་རགས་པ་ཅིག་མཛད་པ་དེ། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ན། དལ་འབྱོར་དང་བསྟན་པ་ལ་དད་པ་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། དེ་དག་ལས་ཀྱང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པ་རྙེད་དཀའ་བར་གསུངས་ལ། སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེ་བ་ཡང་རྙེད་དཀའ་བ་དང་། སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ལས་ཀྱང་། བྱང་སེམས་ལ་རྨ་འབྱིན་པའི་ལས་སྒྲིབ་དང་། དེ་ལ་བརྙས་པའི་སེམས་དང་། བདུད་ཀྱི་ལས་དང་། དམ་ཆོས་སྤོང་བ་སོགས་སྤོང་བ་རྙེད་དཀའ་བ་ སོགས་ཀྱི་བཤད་པ་མང་དུ་གསུངས་སོ། །འདི་སྔ་མ་གཉིས་ལ་ལྟོས་ན་གསལ་མོད་ཀྱང་། ད་དུང་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས་རྟོགས་དཀའ་བ་ལ། སློབ་དཔོན་གྱི་ལུགས་འཛིན་ཆེན་པོ་ཞི་བ་ལྷས། སྤྱིར་བསླབ་སྤྱོད་གཉིས་ཀ་དང་ཁྱད་པར་དུ་མདོ་ཀུན་བཏུས་ཀྱི་དོན་གྱི་འགྲེལ་པ་བསླབ་བཏུས་ལས་ཤིན་ཏུ་གསལ་ཞིང་རྒྱས་པར་གསུངས་ཏེ། ཐོག་མར་དལ་འབྱོར་དོན་ཆེ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བ་བསམས་ནས། ཚེ་འདིར་སྙིང་པོ་ལེན་པའི་ཕན་པ་སེམས་པ་དང་། དེ་ནས་དད་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཡོན་ཏན་བསམ་པའི་དད་པ་བརྟན་པོ་བསྐྱེད་དེ། སྨོན་པ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་དང་། དེ་ནས་འཇུག་པའི་སྡོམ་པ་བཟུང་བ་དང་། དེ་ནས་ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་རྩ་གསུམ་བཏང་བ་དང་། བསྲུང་བ་དང་། དག་པར་བྱེད་པ་དང་། སྤེལ་བའི་ཚུལ་རྣམས་གསལ་བར་གསུངས་པ་འདིས། མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་བཤད་པར་བྱའོ། །བཞི་བརྒྱ་པར་ཡང་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བའི་ལམ་གྱི་ལུས་གསུངས་ལ། དབུ་མ་སྙིང་པོ་དང་། དབུ་མ་རྒྱན་དང་། དབུ་མའི་སྒོམ་རིམ་གསུམ་ལས་བསྡུས་ཏེ་གསུངས་པའི་ལུས་རྣམས་ཀྱང་འདྲ་བས། འཕགས་པའི་ལུགས་འཛིན་པའི་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་ལམ་གྱི་ཁོག་ལ་འདྲའོ། །འདི་རྣམས་ལ་ངེས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་སྟེར་བའི་ཐབས་ལས་དང་པོ་བས་འཇུག་པ་བདེ་བ་ནི་ཤིང་རྟ་ཆེན་པོའི་ལུགས་གཉིས་ལ་མཁས་པའི་དཔལ་མར་མེ་མཛད་ཀྱི་གདམས་ངག་བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པར། ཤིན་ཏུ་ གོ་སླ་བའི་འཁྲིད་ཚུལ་བསྟན་པ་ལས་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། གལ་ཏེ་བསྟན་བཅོས་འདིར་བྱང་སེམས་ཀྱི་ལམ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་གཉིས་ཀ་དང་། དེས་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་གཏན་ལ་འབེབས་ན། བྱང་སེམས་ལ་གལ་ཤིན་ཏུ་ཆེ་བའི་སོ་སྐྱེའི་སའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་རྣམས། མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་འོག་འདིར་བསྟན་དགོས་པ་ལས། དེར་མི་སྟོན་པར་འཕགས་པའི་ས་ཉིད་ནས་འཆད་པ་ཇི་ལྟར་རིགས་སྙམ་ན། འདི་ནི་མཆོད་བརྗོད་ཀྱི་སྐབས་ཉིད་དུ་བཤད་པས། སྐབས་འདིར་མ་བཤད་དོ། །དེའི་དགོས་པ་ནི་གང་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱང་སེམས་སུ་འགྱུར་བའི་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་གསུམ་བསྟན་པས། ཐེག་ཆེན་དུ་འཇུག་པར་འདོད་པས་དེ་གསུམ་ཐོག་མར་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་གསུམ་ནི་སྔོན་དུ་ཉམས་སུ་ལེན་དགོས་པར་མ་ཟད། བྱང་སེམས་སུ་གྱུར་ནས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པ་ལ། གཉིས་ལ་མི་རྟེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་སྤྱོད་པའི་གཙོ་བོ་ཡིན་པས། དེས་མཚོན་ནས་སྦྱིན་སོགས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་གཞན་ལ་སློབ་པ་ཡང་གོ་དགོས་སོ། །དེ་ཡང་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་ལ་མཁས་པ་དང་བྲལ་བར་ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོ་ལ་སྦྱར་བར་མི་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ནི། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་ཡང་དག་པའོ། །
Chinese
因此，应当努力了解行道的次第。龙树菩萨虽然对道的各个部分都做了很多阐述，但在三个论典中，既有深奥的，也有广大的，阐述了道的整体结构，其中《宝鬘论》中说：“其根本为菩提心。”以及“慈悲先导一切行。”等等，这些之前已经引用过了。又在其中说：“菩萨之功德，略述如下：布施、持戒、忍辱、精进、禅定、智慧、慈悲等。布施是完全舍弃自身利益，持戒是利益他人之事。忍辱是舍弃嗔怒，精进是增长善法。禅定是心不散乱，没有烦恼。智慧是确立真理。慈悲是对一切众生，以慈悲为怀的智慧。布施带来财富，持戒带来安乐，忍辱带来光彩，精进带来庄严，禅定带来寂静，智慧带来解脱，慈悲成办一切利益。这七者全部，一时之间以波罗蜜多，以不可思议的智慧境界，能获得世间怙主之位。”这里讲了六度的认识，以及学习利益和慈悲的助伴，即以行为的所依菩提心为先导，并说以该行为能行菩萨的十地。在《法界赞》中也说，皈依后生起菩提心，以十度使自性增长，并说了菩萨的十地。对于道的整体结构做了一个粗略的总结，在《摄集经论》中广说，获得闲暇和信仰佛法是很难得的，而且在这些之中，生起菩提心也是很难得的，对众生生起大慈悲心也是很难得的，而且在之前所说的那些之中，远离伤害菩萨的业障，以及轻蔑菩萨的心，以及魔业，以及舍弃正法等等也是很难得的。 等等的阐述了很多。虽然这个比前两个更清楚，但仍然难以理解道的次第。大论师寂天菩萨，总的来说，无论是学处还是行处，特别是
English
Therefore, one should strive to understand the stages of the path. Although Nagarjuna has explained many aspects of the path, in the three treatises, both profound and vast, which explain the overall structure of the path, it is said in the Ratnavali: "Its root is bodhicitta." and "Compassion precedes all actions." etc., these have been quoted before. Again, it says therein: "The qualities of a Bodhisattva, briefly stated, are: generosity, discipline, patience, diligence, meditation, wisdom, compassion, etc. Generosity is completely abandoning one's own interests, discipline is doing things that benefit others. Patience is abandoning anger, diligence is increasing virtue. Meditation is single-pointedness, without afflictions. Wisdom is establishing the truth. Compassion is having a mind of loving-kindness towards all beings. Generosity brings wealth, discipline brings happiness, patience brings radiance, diligence brings splendor, meditation brings peace, wisdom brings liberation, compassion accomplishes all benefits. All seven of these, at once, with the paramitas, with inconceivable wisdom, can attain the position of the protector of the world." Here, the recognition of the six perfections is discussed, as well as learning the benefits and the companions of compassion, that is, with the support of the action, bodhicitta is taken as the guide, and it is said that with that action, one can travel the ten bhumis of a Bodhisattva. In the Dharmadhatu Praise, it is also said that after taking refuge, bodhicitta arises, the essence is increased with the ten perfections, and the ten bhumis of a Bodhisattva are spoken of. A rough summary of the overall structure of the path is made, and it is extensively explained in the Compendium of Sutras, that it is difficult to obtain leisure and faith in the Dharma, and that among these, it is also difficult to generate bodhicitta, and it is also difficult to generate great compassion for sentient beings, and among those mentioned earlier, it is also difficult to avoid the karmic obscurations that harm Bodhisattvas, as well as the mind that despises Bodhisattvas, as well as demonic deeds, as well as abandoning the true Dharma, and so on. Many explanations are given. Although this is clearer than the previous two, it is still difficult to understand the stages of the path. The great teacher Shantideva, in general, whether it is the place of learning or the place of practice, especially
Chinese
而且《学集论》中对《总集经》的意义作了非常清晰和详尽的阐述。首先，思维暇满难得且意义重大，从而生起在此生中获取精华的念头。然后，生起对普遍的信心，特别是通过思维大乘的功德而生起坚定的信心，从而发起愿菩提心。接着，受持入行律仪。然后，清晰地阐述了布施身体、受用和三种善根，以及守护、净化和增长的方法。因此，应当讲解《总集经》。《四百论》中也阐述了深广道的体性。中观心要、中观庄严论和中观修次第三者所归纳阐述的体性也相似。因此，所有秉持圣者宗规的伟大人物在道的框架上是相似的。为了轻松地对这些产生定解，从最初开始入门的简易方法，可以从精通两大车轨的吉祥燃灯智的窍诀《菩提道次第论》中学习其非常易懂的引导方式。第二，如果这部论典确定了菩萨道的深广二者，以及由此所获得的果位，那么对于菩萨来说极其重要的凡夫地的道次第，本应在赞颂文之后进行阐述，如果不在此处阐述，而从圣地开始讲解，这怎么合理呢？这是因为在赞颂文的场合已经阐述过了，所以此处没有阐述。这样做的必要是，因为它阐述了依靠什么修习才能转变为菩萨的三种主要因素，因此为了表明想要进入大乘的人首先必须修习这三者。这三者不仅需要在之前修习，而且在成为菩萨之后也需要修习。因为不依赖二元的智慧是行为的主要部分，所以通过它也应该理解教授他人布施等其他行为。正如《总集经》中所说：菩萨不应在不精通方便的情况下将深奥的法性与之结合，像这样方便与智慧相结合，是菩萨们的正确结合。
English
Moreover, the meaning of the Compendium of Sutras is explained very clearly and extensively in the Compendium of Trainings. First, thinking about the difficulty of obtaining leisure and endowment and its great significance, one generates the thought of taking the essence in this life. Then, one generates firm faith by thinking about the qualities of general faith and especially the Great Vehicle, thereby generating aspirational bodhicitta. Next, one takes the entering vows. Then, one clearly explains the methods of giving away the body, possessions, and the three roots of virtue, as well as protecting, purifying, and increasing them. Therefore, the Compendium of Sutras should be explained. The body of the profound and vast path is also explained in the Four Hundred Verses. The bodies explained by summarizing the Essence of Madhyamaka, the Ornament of Madhyamaka, and the Three Stages of Madhyamaka Meditation are also similar. Therefore, all the great ones who uphold the tradition of the noble ones are similar in the framework of the path. To easily give certainty to these, the easy way to enter from the beginning is to learn the very easy-to-understand guidance method from the instructions of the glorious Dipamkara, who is skilled in the two great chariot traditions, in the Stages of the Path to Enlightenment. Second, if this treatise establishes both the profound and vast paths of the bodhisattva and the fruit to be obtained from them, then the stages of the path of the ordinary person's ground, which are extremely important for the bodhisattva, should be explained after the homage. If they are not explained there, how is it reasonable to explain from the ground of the noble ones? This is because it has already been explained in the context of the homage, so it is not explained here. The necessity of this is that it explains the three main factors that, based on what is meditated upon, transform into a bodhisattva. Therefore, it is to show that those who wish to enter the Great Vehicle must first practice these three. These three not only need to be practiced beforehand, but also need to be practiced after becoming a bodhisattva. Because the wisdom that does not rely on duality is the main part of the practice, one should also understand teaching others other practices such as giving through it. As it says in the Compendium of Sutras: A bodhisattva should not combine profound dharmata with it without being skilled in means. Like this, the combination of means and wisdom is the correct combination of bodhisattvas.