Tibetan
ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་དུ་འབྲེལ་བ་ལ་བསླབ་ དགོས་ཀྱི། ཐབས་ཤེས་ཕྱོགས་རེ་བས་ཆོག་ཤེས་བྱེད་པ་དང་། ཐབས་ཤེས་ཁྱད་པར་ཅན་གང་ཡང་མེད་པའི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཙམ་ལ་ཡིད་བརྟན་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་རིགས་པས་དགག་བྱ་འགོག་པའི་ས་མཚམས་མ་ཟིན་པར་ཐམས་ཅད་བཀག་པར་མཐོང་སྟེ། རྟོག་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་བདེན་འཛིན་དུ་འཁྲུལ་བས། ཐ་སྙད་ཀྱི་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་གཞན་ངོ་ཁོ་ན་ལ་སྐྱེལ་བ་དང་། འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཙམ་ཞིག་གི་ཆོས་སྐུ་ལས་མེད་ཅིང་། གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་གདུལ་བྱའི་ཤེས་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པར་འདོད་པ་རྣམས་ལ་ནི། ཉན་རང་གཉིས་ཐུབ་དབང་ལས་སྐྱེས་པ་དང་། སངས་རྒྱས་བྱང་སེམས་ལས་འཁྲུངས་པར་ལུང་རིགས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ་སོགས་ཐམས་ཅད་དབུ་མ་ལ་འཇུག་པའི་ལུགས་མིན་པར་འགྱུར་ཞིང་། ཆོས་གསུམ་བསྒོམ་པ་ཡང་བྱང་སེམས་དབུ་མ་པའི་ལུགས་མིན་པར་གཞན་ངོ་ཙམ་དུ་བཞག་པའོ། །ཞེས་པས་རང་ངོས་ནས་ལམ་ཉམས་སུ་བླང་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་ཅིང་། རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་སེམས་ཅན་ཟོ་ཆུན་དང་ཆོས་མཐུན་དྲུག་གིས་འཁོར་བར་བཤད་པ་རྣམས་འགལ་འདུ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་པས། དབུ་མ་འཇུག་པའི་མཆོད་བརྗོད་ནས་བཟུང་སྟེ། གཞུང་གི་དོན་ལོག་པར་འཆད་པ་ལ་ཞུགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྦྱིན་སོགས་ལ་སློབ་ཚུལ་འཕགས་པའི་སའི་སྐབས་སུ་བཤད་པ་རྣམས་ལའང་སོ་ སྐྱེའི་ས་ནས་ཀྱང་། ཉམས་སུ་བླང་བྱའི་སྤྱོད་པ་མང་དུ་ཡོད་པ་རྣམས་ཤེས་པར་བྱས་ནས། ད་ལྟ་ནས་ཀྱང་ཉམས་སུ་བླང་བ་ལ་འབད་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ས་བཅུའི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་གཞག །ས་སོ་སོའི་རྣམ་གཞག །ས་བཅུའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་རབ་དགའ་སོགས་ས་བཅུ་གཅིག་བཤད་པ་ནི། རིན་ཆེན་འཕྲེང་བ་ལས། ཇི་ལྟར་ཉན་ཐོས་ཐེག་པ་ལ། །ཉན་ཐོས་ས་ནི་བརྒྱད་བཤད་པ། །དེ་བཞིན་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་བཅུའོ། །ཞེས་ས་བཅུ་དང་། བཅུ་གཅིག་པའི་རྣམ་གཞག་རགས་པ་ཅིག་གསུངས་པ་ལ་གཞི་མཛད་ཅིང་། ས་བཅུ་པའི་མདོ་ལ་ཡང་བརྟེན་ནས་མཛད་དེ། དེ་ལ་རབ་དགའ་སོགས་ས་བཅུ་ལ་སེམས་བསྐྱེད་པ་བཅུར་བཤད་པ་ནི། དོན་དམ་པའི་སེམས་བསྐྱེད་ལ་དགོངས་སོ། །དོན་དམ་སེམས་བསྐྱེད་དུ་བཞག་པའི་ས་བཅུའི་ངོ་བོ་ནི། འགྲེལ་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སྙིང་རྗེ་ལ་སོགས་པས་ཟིན་པ་ཉིད་ཆར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་ན། ས་ཞེས་བྱ་བའི་མིང་འཐོབ་སྟེ
Chinese
如是所说，必须修学结合二资粮。仅仅以方便或智慧的片面就感到满足，以及不信任没有任何特殊方便或智慧的仅仅是专注一境。如果不能以辨析真如的理智把握所破的界限，就会认为一切都被遮止了。因为误以为一切分别念都是实执，就会把一切名言的安立都推给仅仅是随他起。在果位的时候，除了仅仅是空性的真如法身之外，没有其他的，并且认为色身是由所化众生的识流所摄持的那些人，对于声闻和独觉是从能仁（释迦牟尼佛）所生，以及佛和菩萨是从佛子所生的，所有这些以教理和正理所成立的，都会变成不是进入中观的宗派。修持三法也成了不是菩萨中观派的宗派，而是仅仅安立为随他起。如是，对于从自身方面必须修持的所有道都加以诽谤，并且把以自性成立而空性的有情，说成是与水桶和六同法一起流转轮回，所有这些都会变成纯粹的矛盾。因此，应当知道，（他们）是从《入中论》的赞颂开始，就进入了歪曲经论意义的歧途。对于在圣者地的时候所说的学习布施等的方式，也要知道即使是从凡夫地，也有很多必须修持的行为，并且从现在开始就要努力修持。第三（科判）分三：十地共同的体性，各个地的体性，以及宣说十地的功德。第一（科判）：这里所说的极喜地等十一个地，是根据《宝鬘论》中所说的： "如于声闻乘，说有声闻八地，如是于大乘，有菩萨之十地。" 以十地和一个第十一地的粗略体性为基础而说的，并且也依靠了《十地经》。其中，对于极喜地等十地宣说十种发心，是指胜义菩提心而言。作为胜义菩提心的十地的体性，在解释中说： "菩萨们的无漏智慧，以大悲等所摄持的自性，如果进行分类，就能获得称为地的名称。
English
As it is said, one must train in combining the two accumulations. It is not enough to be satisfied with just one aspect of method or wisdom, and one should not rely on mere one-pointedness of mind without any special method or wisdom. If one does not grasp the boundary of what is to be refuted by the reasoning that examines suchness, one will see that everything is negated. Because one mistakes all conceptual thoughts as grasping at truth, one will transfer all the establishment of conventions to mere other-poweredness. In the case of the result, those who believe that there is nothing other than the mere suchness dharmakaya empty of wisdom, and that the form body is included in the mindstream of those to be tamed, for them, all that is established by scripture and reason, such as the fact that hearers and solitary realizers are born from the Powerful One (Shakyamuni Buddha), and that Buddhas and Bodhisattvas are born from the Bodhisattvas, will become not the way of entering the Middle Way. The practice of the three dharmas will also become not the way of the Bodhisattva Madhyamikas, but merely established as other-poweredness. Thus, they slander all the paths that must be practiced from one's own side, and say that sentient beings who are empty of inherent existence wander in samsara with water buckets and the six commonalities, all of which become pure contradictions. Therefore, it should be known that they have embarked on the path of distorting the meaning of the scriptures, starting from the praise in the Introduction to the Middle Way. Regarding the ways of learning generosity and so on, which are taught in the context of the bhumis of the noble ones, one should also know that even from the ground of ordinary beings, there are many practices that must be practiced, and one should strive to practice them from now on. The third (division) has three parts: the common characteristics of the ten bhumis, the characteristics of each bhumi, and the explanation of the qualities of the ten bhumis. The first (division): Here, the explanation of the eleven bhumis, such as the Joyful One, is based on what is said in the Ratnavali: "Just as in the Hearer Vehicle, eight Hearer bhumis are taught, so in the Great Vehicle, there are ten Bodhisattva bhumis." It is based on the rough characteristics of the ten bhumis and one eleventh bhumi, and also relies on the Sutra of the Ten Bhumis. Among them, the explanation of the ten bodhicittas for the ten bhumis, such as the Joyful One, refers to the ultimate bodhicitta. The nature of the ten bhumis, which are established as ultimate bodhicitta, is explained in the commentary: "When the undefiled wisdom of the Bodhisattvas, the nature of which is embraced by great compassion and so on, is divided into parts, it obtains the name called bhumi.
Tibetan
་ཡོན་ཏན་གྱི་གནས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ས་ཡི་ངོ་བོ་དང་གང་གིས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་དང་། སའི་མིང་འཐོབ་ཚུལ་དང་། སྒྲའི་དོན་བཤད་པ་བཞིས་བསྟན་ནོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་པའི་ངོ་བོ་ནི། ཁ་ཅིག་མཛོད་ནས་བཤད་པ་ལྟར་གྱི་ཟག་པ་རྒྱས་སུ་མི་རུང་བ་ལ་ཟག་མེད་དུ་འཆད་ པ་ནི། ལུགས་འདིའི་ཟག་མེད་དུ་འཇོག་པའི་དོན་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པ་མ་རྟོགས་པར་སྣང་བས། རང་གི་ལུགས་ནི་བདེན་འཛིན་གྱི་མ་རིག་པ་དང་། དེའི་བག་ཆགས་གང་རུང་གིས་བསླད་པ་ནི་ཟག་བཅས་དང་། བསླད་པ་དེ་དང་བྲལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་གསལ་ལས། མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བ་དག་གི་ཡེ་ཤེས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡུལ་གྱི་རང་བཞིན་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་མ་ཐོབ་ཚུན་ཆད་དུ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་བསླད་པའི་ཤེས་པ་ནི། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་གཞག་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་མིན་པ་མེད་ལ། དེ་ཡང་རེས་འཇོག་པ་སྟེ་མཉམ་གཞག་ལས་ལངས་པ་ན་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་ཅན་དུ་སྐྱེའོ། །ས་བདུན་པའི་བར་དུ་ནི་མ་རིག་པས་སླད་པ་ཡོད་ལ། ས་བརྒྱད་པ་ནས་དང་དགྲ་བཅོམ་པ་གཉིས་ལ་ནི། སློང་བྱེད་ཀྱི་མ་རིག་པ་ཟད་པས། དེས་བསླད་པ་མེད་ཀྱི་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པ་ནི་ཡོད་དོ། །ཡང་འགྲེལ་པར་ས་དང་པོ་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མིང་ཅན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། ཡུལ་ཡུལ་ཅན་རྒྱངས་ཆད་དུ་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པ་ལ་ཟེར་གྱི། མཐའ་གཉིས་སྤངས་པ་ཙམ་གྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མི་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་གཞུང་དུ་མ་རིག་པའི་རབ་རིབ་དང་བྲལ་བའི་ཤེས་རབ་དང་ཡེ་ཤེས། ཞེས་དུ་མ་ཞིག་གསུངས་པས་མ་རིག་པ་དང་། དེའི་བག་ཆགས་རིག་པའི་ཁྱབ་བྱེད་དུ་བྱས་ནས། དེ་གཉིས་ཟད་པ་ན་ ཡེ་ཤེས་ཀྱང་ལྡོག་པ་སློབ་དཔོན་འདིའི་ལུགས་སུ་སྨྲ་བ་ནི། མུ་སྟེགས་དཔྱོད་པ་བ་དྲི་མ་ཟད་ན་སེམས་ཀྱང་ཟད་པར་འདོད་པ་ལྟར་སྨྲ་བའི་སྐུར་འདེབས་ཆེན་པོ་ཡིན་ལ། འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་ན་ཡེ་ཤེས་མེད་ཟེར་བ་ཡང་དེ་དང་འདྲའོ། །རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང་། དེ་ཕྱིར་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་གྲོལ། །གང་གིས་མཐོང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། །ཐ་སྙད་དུ་ནི་སེམས་ལ་བརྗོད། །ཅེས་ཡུལ་ཅན་གྱི་བྱེད་པ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་གིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་དྲིས་པའི་ལན་དུ། ཐ་སྙད་དུ་སེམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་གསུངས་ཤིང་། ཆོས་དབྱིངས་བསྟོད་པ་ལས་ཀྱང་། ཇི་ལྟར་མེ་ཡིས་དག་པའི་གོས། །སྣ་ཚོགས་
Chinese
是故成为功德之处。如是，以地的体性、以何者所圆满、地的得名方式、以及诠释语词之义这四者进行了阐释。关于“无漏之智慧”的体性，有些人如《俱舍论》中所说，将不能增长的烦恼解释为无漏，这似乎是没有领悟到此宗派安立无漏的独特意义。自宗认为，被实执的无明以及其习气所染污的是有漏，远离该染污的智慧是无漏。如《释论》中所说：“远离无明之昏暗者的智慧，并非依赖于无漏之境的自性。”如是宣说。并且，在未获得佛地之前，未被无明习气所染污的识，并非圣者们的等持无分别智慧，这也是交替安立的，即从等持中出定时，会产生被习气染污的识。直到第七地之间，都有无明的染污，而从第八地开始以及阿罗汉二者，由于引发的无明已尽，因此没有被其染污，但有被无明习气所染污的情况。此外，《释论》中说第一地具有“无二智慧”之名，这是指境与有境在距离上没有二取显现，而不是指仅仅舍弃二边的智慧。这位论师的论典中多次提到“远离无明昏暗的智慧和智慧”，因此将无明及其习气作为识的遍及，并认为当这二者灭尽时，智慧也会消失，如果有人如此宣说这位论师的宗义，那就是极大的诽谤，如同外道论师认为烦恼灭尽时，心也会灭尽一样。说圣者的等持中没有智慧也与此类似。《宝鬘论》中也说：“是故如是见解脱，以何见者将见耶，名言中说为心。”即询问以何种有境的作用能够现量见到真如，回答说名言中是以心现量见到真如。以及《法界赞》中也说：“如火净治之衣物，种种
English
Therefore, it becomes a place of merit. Thus, it is explained by the nature of the earth, by what it is completely possessed, the way the earth's name is obtained, and the explanation of the meaning of the words. Regarding the nature of "untainted wisdom," some, as explained in the Abhidharmakośa, interpret that which cannot increase defilements as untainted, which seems to be without understanding the unique meaning of establishing untaintedness in this system. Our own system considers that which is defiled by the ignorance of clinging to reality and its habitual tendencies as tainted, and the wisdom that is free from that defilement is untainted. As the Commentary says, "The wisdom of those who are free from the darkness of ignorance does not depend on the nature of the untainted realm." Thus it is proclaimed. Moreover, until the attainment of Buddhahood, the consciousness that is not defiled by the habitual tendencies of ignorance is none other than the non-conceptual wisdom of the meditative equipoise of the noble ones. This is also alternately established, that is, when arising from meditative equipoise, a consciousness defiled by habitual tendencies arises. Until the seventh ground, there is defilement by ignorance, but from the eighth ground onwards, and for the two, the Arhat, since the ignorance that provokes has ceased, there is no defilement by it, but there is defilement by the habitual tendencies of ignorance. Furthermore, the Commentary says that the first ground has the name "non-dual wisdom," which refers to the absence of dualistic appearance of object and subject being distant, and not to the wisdom that merely abandons the two extremes. In this teacher's text, there are many mentions of "wisdom and knowledge that are free from the darkness of ignorance," therefore, if one makes ignorance and its habitual tendencies the pervader of consciousness, and then says that when these two are exhausted, wisdom will also cease, to speak of this teacher's system in this way is a great slander, just as the non-Buddhist logicians think that when defilements are exhausted, the mind will also be exhausted. Saying that there is no wisdom in the meditative equipoise of the noble ones is similar to this. The Ratnavali also says, "Therefore, seeing in this way is liberation, by what seer will one see? In conventional terms, it is said to be the mind." That is, when asked by what kind of activity of the subject one directly sees Suchness, the answer is that in conventional terms, the mind directly sees Suchness. And the Dharmadhātustava also says, "Just as fire purifies clothing, various"