Tibetan
ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ཁོ་བོ་ཅག་ནི་ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་རང་རྒྱུད་ལ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་ཚོགས་ཆེ་བས་ལམ་སྒོམ་པ་ལ་གནས་པར་འགྱུར་གྱི། གལ་ཏེ་ཁྱོད་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱིས་མི་གནོད་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཉིད་ལ་ལྟོས་ནས་ཀུན་རྫོབ་འདི་ནི་དགག་པར་གྱིས་ཤིག །དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རིགས་པས་འགོག་ནུས་ན་ངས་ཀྱང་ཁྱོད་ལ་སྟོངས་གདབ་པ་སྟེ་གྲོགས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་གྱིས་ནི་གནོད་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཁོ་བོ་ཅག་ཁྱོད་ཀྱི་གྲོགས་མི་བྱེད་པར་བཏང་སྙོམས་སུ་གནས་པར་བྱའོ། །ཁྱོད་དང་འཇིག་རྟེན་པ་གཉིས་འདིར་ནི་རྩོད་པ་གྱིས་ཤིག་དང་། བརྩད་པའི་ཕྱི་ནས་གང་སྟོབས་དང་ལྡན་པ་དེ་ལ་བདག་གིས་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁྱོད་རྒྱལ་ན་ནི་ཁོ་བོ་ཅག་དེ་འདོད་པས་ཁྱེད་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །འོན་ཏེ་ཁྱོད་འཇིག་རྟེན་གྱིས་ཕམ་པར་བྱས་ན་ནི། ཤིན་ཏུ་སྟོབས་དང་ལྡན་པའི་འཇིག་རྟེན་ལ་བརྟེན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕྱི་རོལ་མེད་པ་ལ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གནོད་པས་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་སྒྲུབ་མི་ནུས་སོ། །འོ་ན་སེམས་ཙམ་པས་རྡུལ་ཆ་མེད་མེད་པས་དེ་བསགས་པའི་ཕྱི་དོན་འགོག་པའི་རིགས་པས། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་མེད་ཀྱི་ཕྱི་དོན་མི་ཁེགས་སོ་སྙམ་ན། དེ་དག་ཚད་མས་མ་ཁེགས་པར་མི་སྨྲའི་དེ་ཁེགས་ཀྱང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མོད་མི་དགོས་སོ། །འདིས་ནི་ཤེས་པ་དུས་ཀྱི་ཆ་མེད་དང་དེ་འཐུད་པའི་རྒྱུན་ཁེགས་ཀྱང་ཤེས་པ་མི་ཁེགས་པ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཞན་གྱི་ལུགས་ཀྱིས་ནི་ཕྱི་རོལ་ཆ་མེད་ཁེགས་ན་སྣང་བ་ལ་མ་འཁྲུལ་བའི་དབང་ཤེས་ཁེགས། དབང་ཤེས་འཁྲུལ་པས་དོན་འཇོག་མི་ནུས་པས་ཕྱི་དོན་ཁེགས་སོ་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །འདིར་ནི་དབང་ཤེས་ འཁྲུལ་པས་གཞལ་བྱ་བདེན་པ་འཇོག་མི་ནུས་ཀྱང་། གཞལ་བྱ་བརྫུན་པ་འཇོག་པ་ལ་དེ་གྲོགས་སུ་སོང་ངོ་སྙམ་དུ་དགོངས་སོ། །འདི་ཉིད་འཕགས་པ་ལྷ་ཡང་བཞེད་དེ་བརྒྱ་པ་ལས། གཅིག་ཡོད་གཅིག་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །དེ་ཉིད་མིན་འཇིག་རྟེན་པའང་མིན། །ཞེས་དོན་ཤེས་ཡོད་མེད་འབྱེད་པ་བདེན་གཉིས་གང་གི་ཡང་རྣམ་གཞག་མིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལྟར་འབྱེད་པ་ཀླུའི་ཞབས་ཀྱི་བཞེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ལ་གསུམ། ས་བཅུ་པ་ལས། སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པ། ཕྱི་རོལ་དང་ནང་གི་སེམས་གཉིས་ཡོད་མེད་མཚུངས་པར་བསྟན་པ། ལང་ཀར་གཤེགས་པ་ལས། སེམས་ཙམ་དུ་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཙམ་གྱི་སྒྲས་ཕྱི་རོལ་མི་འགོག་པ་ས་བཅུ་པའི་ལུང་གིས་བསྒྲུབ་པ། དོན་དེ་ཉིད་མདོ་གཞན་གྱིས་ཀྱང་བསྒྲུབ་པ། ཙམ་གྱི་སྒྲས་སེམས་གཙོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་འཐད་པ་སྟེ་རིགས་པས་གྲུབ་པ་དང་བྲལ་ཡང་། འཇིག་རྟེན་པའི་གནོད་པས་འཇིགས་ནས་ཁྱོད་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཁས་བླངས་ན་ནི། ལུང་གི་གནོད་པས་འཇིགས་པས་སེམས་ཙམ་དུ་ཡང་ཁས་བླང་དགོས་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ལས། དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། བརྗོད་པ་རྒྱལ་བའི་གསུང་གི་ནོར་བུ་ཨནྡ་རྙིལ་ལས་སྦྱར་བའི་མདོ་སྡེའི་ས་གཞི་བསྟར་བ་ལ། ཨནྡ་ རྙིལ་ཡིན་པ་དེ་མ་ཤེས་པར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཆུའི་རྣམ་པར་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བར་འཁྲུལ་བ་ཁྱོད་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དངོས་པོར་སྨྲ་བའི་ཆུ་ཙམ་ཞིག་བཅུ་བར་འདོད་པས། རང་གི་བློ་གྲོས་ཀྱི་བུམ་པ་སོ་མ་བཏང་བ་བཤལ་ཞིང་བསྙུགས་ནས་དུམ་བུ་རྣམ་པ་བརྒྱར་ཀློག་པ་ན། དེའི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་རྣམས་ཀྱི་བཞད་གད་དུ་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །མདོའི་དགོངས་པ་འདི་ནི་ཇི་ལྟར་ཁྱོད་ཀྱི་བློ་ལ་སྣང་བ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ནོ། །ཡང་འདིར་མདོའི་དོན་ཅི་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་བཤད་པ། ས་དྲུག་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ཆོས་དབྱིངས་ལ་མངོན་དུ་ཕྱོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སེམས་པ་དེ་ལ་ཡོད་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡིས། སྲིད་པ་ཁམས་གསུམ་རྣམ་ཤེས་སེམས་ཙམ་དུ་རྟོགས་པར་གསུངས་པ་གང་ཡིན་པ་དེས་ནི། བདག་རྟག་པ་བྱེད་པ་པོ་བཀག་ནས། ཀུན་རྫོབ་སེམས་ཙམ་ཞིག་ཁོ་ན་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། འཇིག་རྟེན་གྱི་བྱེད་པ་པོ་ནི་བྱང་སེམས་དེས་སེམས་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པར་རྟོགས་ཏེ། ས་བཅུ་པ་ལས། ལུགས་སུ་བྱུང་བའི་རྣམ་པར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ལ་རབ་ཏུ་རྟོག་གོ །དེ་ལྟར་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ལྗོན་པ་བྱེད་པ་པོ་དང་། ཚོར་བ་པོ་མེད་པ་འབའ་ཞིག་པོ་འདི་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། བྱེད་པ་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་ལས་ རྣམས་ཡོད་པར་གྱུར་ཏོ། །གང་ན་བྱེད་པ་པོ་མེད་པ་དེ་ན་དོན་དམ་པར་ལས་ཀྱང་མི་དམིགས་སྙམ་མོ། །དེ་འདི་སྙམ་དུ་སེམས་ཏེ། ཁམས་གསུམ་པ་འདི་ནི་སེམས་ཙམ་སྟེ། སྲིད་པའི་ལན་ལག་བཅུ་གཉིས་པོ་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་སྟེ་བཀའ་སྩལ་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་གཅིག་ལ་བརྟེན་པ་དག་གོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་སོ། །མདོ་དེ
Chinese
如是说者，我等为遣除世俗错乱之显现回转于自续故，极重积聚，将安住于道修持。若世间不害汝，汝当观待世间，遮破此世俗。若汝能以理遮破之，我亦将助汝以空性之杵打击之，为汝作伴。然世间亦有损害，故我等不为汝伴，将安住于中庸。汝与世间人二者当于此处诤论，诤论之后，谁具力者，我将依彼。其中，若汝胜，我等亦欲依汝。然若汝被世间所败，则将依止极具力之世间。如是，以外境无有，名言之量即有害，故不能成立外境无有。 若谓心识派以微尘无分故，以彼积聚之外境遮破之理，不能遮破方分之无分外境耶？不应作是语，非谓彼等未被量遮破，虽遮破之，然外境多亦不需。此谓识虽遮破时间之无分及彼相续之流，然亦当知识不被遮破。 依他宗之理，若外境无分被遮破，则不迷乱之根识被遮破，根识错乱故，不能安立义，故谓外境被遮破。此处谓根识虽错乱，然不能安立所量真实，然于安立所量虚假，彼成为助伴，如是作意。此亦圣天所许，如《百论》云：“一有一起无，彼非世间亦非非世间。”谓了知义有无之分别，非二谛任何之安立故。故如是分别，亦非龙猛足之意趣。 三者，分三：一、于《十地经》中，宣说唯心之意趣；二、显示外境与内识二者有无相同；三、于《楞伽经》中，宣说唯心之意趣。初者，分三：一、以“唯”字不遮外境，以《十地经》之教证成立。
English
As it is said, we, in order to turn back the appearance of mundane delusion to our own continuum, will accumulate greatly and abide in the practice of the path. If the world does not harm you, you should look to the world and refute this mundane reality. If you can refute it with reason, I will also help you strike it with the pestle of emptiness, and be your companion. However, the world is also harmful, so we will not be your companion, but will remain neutral. You and the people of the world should argue here, and after the argument, I will rely on whoever is stronger. Among them, if you win, we also want to rely on you. But if you are defeated by the world, then we will rely on the extremely powerful world. Thus, since there is no external object, the measure of convention is harmful, so it cannot be established that there is no external object. If it is said that the Mind-Only school, because there are no indivisible particles, uses the reasoning of refuting the external object accumulated from them, can it not refute the indivisible external object of spatial parts? It should not be said so, it is not that they have not been refuted by measure, even if they are refuted, there is no need for many external objects. This means that although consciousness refutes the indivisible of time and the flow of its continuum, it should also be known that consciousness is not refuted. According to the reasoning of other schools, if the indivisible external object is refuted, then the unconfused root consciousness is refuted. Because the root consciousness is confused, it cannot establish the object, so it is said that the external object is refuted. Here it is said that although the root consciousness is confused, it cannot establish the reality of the measurable, but in establishing the falsehood of the measurable, it becomes a helper, thus intending. This is also accepted by Aryadeva, as the Hundred Verses says: "One exists and one does not exist, that is neither the world nor the non-world." It means that the distinction between the existence and non-existence of the object of knowledge is not any establishment of the two truths. Therefore, such a distinction is also not the intention of Nagarjuna's feet. The third has three parts: 1. In the Ten Bhumi Sutra, explaining the intention of Mind-Only; 2. Showing that the existence and non-existence of external objects and internal consciousness are the same; 3. In the Lankavatara Sutra, explaining the intention of Mind-Only. The first has three parts: 1. Establishing that the word "Only" does not refute external objects, with the scriptural authority of the Ten Bhumi Sutra.
Chinese
论证。其他经典也论证那个意义。仅的语词论证心是主要的。第一，如果对仅仅是那个的真如进行观察的理由，也就是以理证成立相违背，但因为害怕世间法的损害，你如果承认世俗，那么因为害怕教证的损害，也必须承认唯心，如《十地经》中说：“他如此想，如此三界仅仅是心。”如果有人这样说。回答：言说国王的语言的宝珠，从蓝宝石中提取的经典的基础陈述中，你没有认识到是蓝宝石，却错误地认为识是实有宗所说的水的形态完全转变，你想要计算识是实有宗所说的水，冲洗和搅拌没有放掉自己智慧的瓶子，然后读成八十个部分，那会成为知道那个自性之人的笑柄。这部经的密意不像你心中显现的那样。再次，这里这部经的意义是什么呢？因此宣说，六地显现，面向法界显现的一切智智的心，具有那个的菩萨，三有三界了知为识唯心，所说的那是，遮止我常恒的作者后，因为了知仅仅是世俗唯心是作者。世间的作者是那个菩萨了知仅仅是唯心，如《十地经》中说：对于顺应世间的相依缘起完全了知。那样的话，痛苦的蕴、痛苦的树的作者和受者没有的仅仅是这个将要现前成就这样想。他如此想，因为对作者现前执着，业才存在。哪里没有作者，那里胜义中业也不可得这样想。他如此想，三界仅仅是心，如来完全开示宣说的有支十二支，那些全部也依赖于一个心，广泛宣说了。那部经。
English
Proof. Other sutras also prove that meaning. The word 'only' proves that mind is the main thing. First, if the reason for examining just that suchness, that is, it is contrary to being established by reasoning, but because you are afraid of the harm of worldly things, if you admit the conventional, then because you are afraid of the harm of scripture, you must also admit the mind-only, as it is said in the Tenth Bhumi Sutra: 'He thinks like this, like this, the three realms are only mind.' If someone says that. Answer: The jewel of the king's speech, from the base statement of the sutra extracted from sapphire, you did not recognize that it was sapphire, but mistakenly thought that consciousness is the form of water completely transformed by the Realist, you want to calculate the water spoken of by the Realist, wash and stir the bottle of your own wisdom without letting it go, and then read it into eighty parts, that will become a laughing stock for those who know that nature. The intention of this sutra is not as it appears in your mind. Again, what is the meaning of this sutra here? Therefore, it is declared that the bodhisattva who has the mind of the omniscient wisdom that manifests the sixth bhumi and faces the dharmadhatu, the three realms of existence are known as consciousness-only, what is said is that, after stopping the self-eternal author, because he knows that only the conventional mind-only is the author. The author of the world is that bodhisattva who knows that it is only mind-only, as it is said in the Tenth Bhumi Sutra: He fully understands the dependent origination that conforms to the world. In that case, it is thought that the aggregate of suffering, the author of the tree of suffering, and the one who feels it, will be accomplished in the present. He thinks like this, because of the present attachment to the author, karma exists. Where there is no author, it is thought that karma is not available in the ultimate sense. He thinks like this, the three realms are only mind, the twelve branches of existence that the Tathagata fully explained and declared, all of those also depend on one mind, it is widely declared. That sutra.