Tibetan
ཞེ་ན། མིག་གི་དབང་པོ་རབ་རིབ་དང་བཅས་པ་ལ་བློ་གང་གིས་རབ་རིབ་ཀྱི་མཐུ་ལས་སྐྲ་ཤད་རྣམས་གང་མཐོང་བ་ན། གང་ ཟག་དེའི་བློ་ཡི་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ན་ནི། མིག་ཤེས་དང་སྐྲ་བཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་སྟེ་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བའི་ཡུལ་གཉིས་ཆར་ཡང་ཡོད་པ་ཡིན་ལ། དོན་གསལ་མཐོང་བ་སྟེ་རབ་རིབ་མེད་པའི་མིག་གིས་མཐོང་བ་ལ་ལྟོས་ན་ནི་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ་དང་། དེ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་གཉིས་ཀའང་བརྫུན་པ་སྟེ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་ཙམ་གྱི་ཡུལ་ཡང་མེད་པར་ཤེས་པ་ཡོད་པ་ངེས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་དེ་ལྟར་ངེས་པར་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ཏེ་གལ་ཏེ་རབ་རིབ་ཅན་ལ་ཤེས་བྱ་སྐྲ་ཤད་མེད་པར་སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཡོད་ན་གང་དུ་རབ་རིབ་ཅན་གྱིས་སྐྲ་ཤད་དེ་མཐོང་བའི་ཡུལ་དེར་མིག་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་སྟེ་གཏད་པའི་རབ་རིབ་མེད་པ་ལའང་རབ་རིབ་ཅན་དང་འདྲ་བར་སྐྲ་ཤད་མཐོང་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཡུལ་མེད་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ལས་སྐྱེ་ན། གཞན་ཡིན་ཚད་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱེ་བར་འཕེན་པ་བཞིན་དུ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་ཞིག་སྐྱེ་ན། ཡུལ་སྐྲ་ཤད་མེད་པར་མཚུངས་པ་ལ། རབ་རིབ་ཅན་ལ་དེ་མཐོང་བ་སྐྱེ་ལ། རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་དེ་མཐོང་བ་མི་སྐྱེ་བ་མི་འཐད་དེ། ཤེས་པ་དེ་རབ་རིབ་ལ་མི་ལྟོས་པར་འཕུལ་ནུས་པས་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་ ཕྱི་རོལ་མེད་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཤེས་པ་དེ་ཡོད་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ལ་གསུམ། བག་ཆགས་སྨིན་མ་སྨིན་ཉིད་ལས་དོན་སྣང་གི་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བ་དགག་པ། སླར་ཡང་ཕྱི་རོལ་མེད་པར་རྣམ་ཤེས་ཡོད་ཚུལ་བརྗོད་པ་དགག་པ། སེམས་ཙམ་གྱི་ལུགས་བཀག་པ་ལ་ལུང་གི་གནོད་པ་མེད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། གཞན་ལུགས་བརྗོད་པ་དང་། ལུགས་དེ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བའི་སྐྲ་ཤད་ལྟ་བུའི་ཡུལ་གྱི་ཡོད་པ་ཉིད་རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ན། རབ་རིབ་མེད་པ་ལ་ཡང་སྐྲ་ཤད་སྣང་བར་འགྱུར་བ་ཞིག་ན་དེ་ནི་མིན་ནོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། རྣམ་ཤེས་སྐྱེ་བའི་བག་ཆགས་སྔར་བཞག་པ་དེ་སྨིན་པ་དང་མ་སྨིན་པ་དེ་དག་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་དང་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གང་ཟག་གང་ལ་སྐྲའི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་སྔ་མ་གཞན་གྱིས་བཞག་
Chinese
那么，对于有眼翳的眼根，以何种心识，由于眼翳的力量而见到毛发等呢？如果就那个人心识的所见而言，眼识和毛发的显现，也就是显现为毛发的对境，二者都是存在的。如果就明见事物，也就是没有眼翳的眼睛所见而言，显现为毛发和显现它的心识二者都是虚假的，也就是不生的。因为在没有仅仅显现的对境时，确定有心识是困难的。这必须毫无疑问地如此确定。如果不是这样，如果对于有眼翳者，在没有所知毛发的情况下，生起具有毛发之相的自性成立的心识，那么在有眼翳者见到毛发的那里，眼睛是随之相关的，也就是专注的，对于没有眼翳者也同样会像有眼翳者一样生起见到毛发的心识，因为在没有对境上是相同的。这就像自性成立的从他处产生，会推及从一切他处产生一样，如果生起一个自性成立的心识，在没有毛发对境上相同的情况下，有眼翳者生起见到它的心识，而没有眼翳者不生起见到它的心识是不合理的，因为那个心识不依赖于眼翳而能够推动，所以会变成无关。因此，没有眼翳者生起显现为毛发的心识不是这样的，因此， 在没有外境的情况下，自性成立的心识是不存在的。第二，分三：破除从习气成熟与否产生事物显现的识，破除再次宣说没有外境而有识的说法，显示破除唯识宗没有教证的妨害。第一，分二：陈述他宗观点和破除该观点。第一是：如果显现为毛发的毛发之类的对境的存在本身是识产生的因，那么没有眼翳者也会显现毛发，但事实并非如此。那么是什么呢？先前放置的识产生的习气，它的成熟与否是识产生与否的因，因此，对于某人，先前由其他放置的具有毛发之相的识
English
Then, with what mind does one with blurred vision see hairs and the like due to the power of the blurred vision? If we consider the perception of that person's mind, both the visual consciousness and the appearance of hairs, that is, the object appearing as hairs, exist. However, if we consider seeing things clearly, that is, seeing with eyes without blurred vision, both the appearance of hairs and the consciousness that perceives them are false, that is, unborn. This is because it is difficult to ascertain that consciousness exists without an object that merely appears. This must be undoubtedly ascertained in this way. If it is not so, if for someone with blurred vision, a mind that is established by its own nature with the appearance of hairs arises without the object of knowledge being hairs, then in the place where the person with blurred vision sees the hairs, the eye is related to it, that is, focused on it, and for someone without blurred vision, a mind that sees hairs would arise just like for someone with blurred vision, because they are the same in lacking an object. This is like how if something that is established by its own nature arises from something else, it would extend to arising from everything else. If a consciousness that is established by its own nature arises, and there is no object of hairs, it is unreasonable that someone with blurred vision has the consciousness of seeing it arise, while someone without blurred vision does not have the consciousness of seeing it arise, because that consciousness can push forward without relying on the blurred vision, so it becomes unrelated. Therefore, the mind that appears as hairs does not arise for someone without blurred vision, and therefore, A consciousness that is established by its own nature does not exist without an external object. Second, there are three parts: refuting that the consciousness of the appearance of things arises or does not arise from the ripening or non-ripening of habitual tendencies, refuting the statement that consciousness exists without an external object, and showing that refuting the Mind-Only school does not have scriptural harm. First, there are two parts: stating the views of others and refuting those views. The first is: if the existence of an object like hairs that appear as hairs is the cause of the arising of consciousness, then hairs would also appear to someone without blurred vision, but that is not the case. So what is it? The habitual tendencies that were previously placed for the arising of consciousness, whether they are ripe or not, are the cause of the arising or non-arising of consciousness. Therefore, for someone for whom a consciousness with the appearance of hairs was previously placed by others
Tibetan
པའི་བག་ཆགས་སྨིན་པ་ཡོད་པ་དེ་ཁོ་ན་ལ། སྐྲ་ཤད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པ་འབྱུང་གི །གང་གི་ཕྱིར་རབ་རིབ་མེད་པར་ཡུལ་མཐོང་བ་དག་ལ་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བའི་བློ་ཡི་ནུས་པ་བག་ཆགས་ནི་སྨིན་པ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་རབ་རིབ་མེད་པ་དེ་ལ་སྐྲ་ཤད་མཐོང་བའི་བློ་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་གྱི། ཤེས་བྱ་སྐྲ་ཤད་དུ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དང་བྲལ་བས་བློ་དེ་མི་སྐྱེ་བ་མིན་ནོ་ཞེ་ན། གཉིས་པ་ལ་གསུམ། ད་ལྟར་བ་ལ་ནུས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །མ་འོངས་པའི་ནུས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །འདས་པ་ལ་ནུས་པ་ རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ནུས་པ་ཞེས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཞིག་ཡོད་ན་ནི། དེའི་ཚེ་ནུས་པ་དེ་སྨིན་མ་སྨིན་ལས་རྣམ་ཤེས་འབྱུང་མི་འབྱུང་ཡོད་དུ་ཆུག་ན་ཡང་། ནུས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དེ་མེད་པས། འདི་ནི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་མི་འགྲུབ་ཅེ་ན། ནུས་པ་འདི་རྟོག་པ་ན་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟར་བའི་འབྲེལ་པ་ཅན་ཞིག་གམ། རྣམ་ཤེས་འདས་པ་དང་མ་འོངས་བའི་འབྲེལ་པ་ཅན་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་གྲང་། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྐྱེས་པ་སྟེ་ད་ལྟར་བ་ལ་ནུས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་སྲིད་པ་ཉིད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ལ། མ་སྐྱེས་པ་མ་འོངས་པའི་ངོ་བོ་ལ་ཡང་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རེ་ཞིག་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟར་བ་ལ་ནུས་པ་འདོད་པ་ན། རྣམ་ཤེས་དང་ནུས་པ་གཉིས་ཀ་དུས་མཚུངས་སུ་འགྱུར་ལ། དེའི་ཚེ་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་ཅན་གཉིས་ལ་ནུས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་རྣམ་དབྱེ་དྲུག་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ། དེ་གཉིས་དོན་གཞན་དུ་མི་རིགས་པས་ནུས་པའི་རྣམ་ཤེས་ནི་ནུས་པ་ཉིད་དུ་ཡོད་པ་མི་རིགས་ཏེ། ཡོད་ན་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རང་ལས་གཞན་པའི་རྒྱུ་མེད་པ་ཅན་དུ་འགྱུར་ཞིང་། མྱུ་གུ་སྐྱེས་པ་ན་ཡང་ས་བོན་མི་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཚེ་ནུས་པ་དང་ནུས་པ་ཅན་གཉིས་ལ་ནུས་པ་ལས་རྣམ་ཤེས་ཞེས་རྣམ་དབྱེ་ལྔ་པ་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེས་པ་དུས་མཉམ་པའི་ནུས་པ་ལས་འབྱུང་བར་མི་རིགས་ཏེ། རྒྱུའི་དུས་ན་འབྲས་བུ་ཡང་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ། དེ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་རྣམ་ཤེས་ད་ལྟར་བ་ལ་དེའི་རྒྱུའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རྣམ་ཤེས་མ་སྐྱེས་པ་ལ་ནུས་པ་ཡོད་ན་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ནུས་པ་ཞེས་སྦྱར་བ་ན། ནུས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞི་དང་རྣམ་ཤེས་ཁྱད་པར་གྱི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྣམ་ཤེས་མ་སྐྱེས་པ་མ་འོངས་པ་ནི། རྣམ་པར་ཤེས་པའོ་ཞེས་སྒྲུབ་པའི་ངོ་བོར་བསྟན་པར་མི་ནུས་ལ། རྣམ
Chinese
只有当业的习气成熟时，才会产生具有毛发幻觉的意识。因为对于那些没有眼花缭乱而看到事物的人来说，没有使毛发幻觉显现的心识能力和习气成熟，因此，对于那些没有眼花缭乱的人来说，不会产生看到毛发幻觉的心识。如果有人认为，因为所知与毛发幻觉的物体分离，所以不会产生这种心识，那么（以下进行驳斥）。第二部分有三个方面：驳斥现在时的能力自性成立；驳斥未来时的能力自性成立；驳斥过去时的能力自性成立。第一方面：如果能力是自性成立的，那么，即使能力成熟与否导致了意识的产生与否，由于能力本身不是自性成立的，所以这并不成立。为什么不成立呢？当思考这种能力时，它会变成与现在时的意识相关联，还是与过去和未来时的意识相关联呢？首先，对于已产生的现在时来说，能力自性成立是不可能的，对于未产生的未来时的自性来说，也不存在能力。如果有人认为现在时的意识具有能力，那么意识和能力两者会同时存在。那时，对于能力和有能力者两者来说，当说“能力之意识”是第六格时，由于这两者不可能是不同的事物，因此“能力之意识”不可能是能力本身。如果那样，结果会变成没有与自身不同的原因，并且当幼苗生长时，种子也不会消失。当能力和有能力者两者之间说“从能力而来的意识”是第五格时，意识不可能从同时产生的能力中产生，因为在因的时间里，果也已经存在了。 因此，现在时的意识不具有其原因的能力。第二方面：如果未产生的意识具有能力，那么当组合“意识之能力”时，能力是特殊的基础，而意识是特殊的法。对于未产生的未来时的意识来说，不能将其显示为证明的自性，并且……
English
It is only when the habitual imprints of karma ripen that a consciousness with the appearance of hair-like illusions arises. Because for those who see objects without dizziness, the power of mind and habitual imprints that cause hair-like illusions to appear do not ripen, therefore, for those without dizziness, the mind that sees hair-like illusions will not arise. If one argues that this mind does not arise because the knowable is separate from the object of hair-like illusions, then (the following refutation is made). The second part has three aspects: refuting that the power of the present is established by its own nature; refuting that the power of the future is established by its own nature; refuting that the power of the past is established by its own nature. The first aspect: If power were established by its own nature, then, even if whether or not that power ripens leads to the arising or non-arising of consciousness, since power itself is not established by its own nature, this is not established. Why is it not established? When thinking about this power, does it become associated with the present consciousness, or with the past and future consciousness? First, for the arisen present, it is impossible for power to be established by its own nature, and for the unarisen future nature, there is also no power. If one asserts that the present consciousness has power, then both consciousness and power will exist simultaneously. At that time, for both power and the one with power, when saying "consciousness of power" as the sixth case, since these two cannot be different things, "consciousness of power" cannot be power itself. If so, the result would become without a cause different from itself, and when a sprout grows, the seed would not perish either. When saying "consciousness from power" as the fifth case between power and the one with power, consciousness cannot arise from power that arises simultaneously, because in the time of the cause, the effect also already exists. Therefore, the present consciousness does not have the power of its cause. The second aspect: If the unarisen consciousness has power, then when combining "power of consciousness," power is the basis of the particular, and consciousness is the particular dharma. For the unarisen future consciousness, it cannot be shown as the nature of proof, and...