Tibetan
ག་རྫས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ལ་རྒྱུན་ཅན་ཞེས་བརྗོད་དེ། རྒྱུན་གྱི་ཆ་ཤས་དང་ཡན་ལག་རྣམས་ཆ་ཅན་གྱི་རྒྱུན་དེའི་ཡིན་པས་རྒྱུན་ལ་དེའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། དཔེར་ན་བུམ་པ་ནི་བུམ་པའི་མཆུ་དང་མགྲིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཡིན་པ་བཞིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་དེ་དག་ཕན་ཚུན་གཞན་དང་གཞན་དུ་ཐ་དད་ཅིང་། རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཉིད་དུ་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་གྱི་ནུས་པ་ལས་ གཞན་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ནི་འདོད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་ལས་གཞན་པའི་དངོས་པོ་ཀུན་ལས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཡང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་རིམ་གྱིས་འཇུག་པ་དེར་ནི་རྒྱུན་ཅན་རྫས་ཀྱི་སྐད་ཅིག་མ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་དེ་གཞན་ཉིད་ཡོད་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟ་ནའང་སྐད་ཅིག་སྔ་ཕྱི་བ་དེ་དག་ལ་རྒྱུན་ནི་ཐ་དད་པ་མེད་པ་སྟེ་གཅིག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱེ་བར་ཐལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ་ཞེ་ན་སྔ་ཕྱི་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་པ་འདི་ནི་གཞན་སྐྱེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་སྤོང་བའི་ལན་དངོས་གཞིའོ། །སྔ་ཕྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སོ་སོ་བ་ལ་རྒྱུད་གཅིག་གྲུབ་ན། སྐྱོན་མེད་དུ་ཆུག་ཀྱང་རྒྱུད་གཅིག་པ་འདི་མ་གྲུབ་པས་ན་རྒྱུད་གཅིག་པ་འདི་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་ཞིག་གོ །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྔ་ཕྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་རྣམས་ལ་ཐ་མི་དད་པའི་རྒྱུན་ཏེ་རྒྱུད་གཅིག་པའི་གོ་སྐབས་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་བྱམས་པ་དང་ཉེར་སྤས་ལ་བརྟེན་པ་སྟེ་རྒྱུད་དུ་གཏོགས་པ་ནི། གང་ཟག་སོ་སོའི་གཞན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་མིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། སྔ་ཕྱི་བ་གང་དག་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་སོ་སོ་བ་དེ་དག་ནི། རྒྱུད་གཅིག་ཏུ་གཏོགས་པ་སྟེ་གཅིག་པ་ཉིད་རིགས་པ་དང་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ན་གཞན་སྐྱེ་ལ་ཧ་ཅང་ཐལ་བ་འཕངས་པའི་སྐྱོན་སྤོང་ལ། ས་ལུའི་ས་མྱུག་རྒྱུད་གཅིག་ཡིན་ལ་ནས་ཀྱི་ས་མྱུག་དང་རྒྱུད་ མི་གཅིག་པས་ཐམས་ཅད་ལས་ཐམས་ཅད་མི་སྐྱེ་ཞེས་ཟེར་བས། །སྐྱོན་སྤོང་མི་ནུས་པའི་གནད་ཕ་རོལ་པོས། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཁས་བླངས་པ་ལ་ཐུག་པར་བསྟན་པས། གཞན་ཙམ་ལ་འཕེན་པ་མིན་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བ་ལ་ལྡོག་པ་གཅིག་པའི་དཔུང་འཕུལ་སོགས་བྱེད་པ་དང་། རང་མཚན་གྱིས་གྲུབ་པའི་གཞན་ཅེས་གསུངས་པ་
Chinese
因此，对于物质的刹那，称之为常。因为常的部分和支分是具有部分的常的，所以称常为它的近取。例如，瓶子是瓶子的口和颈等部分的近取。这些前后刹那互相之间各不相同，并且对方已经承认了以自相成立的他性。这样一来，从自性成立的他的能力中，就会产生他者。如果认为那是因为意欲所以没有过失，那么，一切事物都会从自身之外的一切事物中产生。如果又认为，前后刹那依次相续，常有的物质的刹那互相之间存在着自性成立的差别，即他性，即使如此，对于这些前后刹那来说，常不是他体的，而是唯一的，因此，没有一切从一切产生这种过失，那么，前后相续为一，这是避免他生太过分的真正回答。如果前后以自性成立的各个不同而成立一相续，即使没有过失，但是因为这一相续没有成立，所以这一相续是需要成立的。为什么呢？因为对于前后以自性成立的差别来说，没有不相异的常，即一相续的机会，例如依赖慈爱和憎恨等属于相续，因为是各个人的他性，所以不属于一相续一样，前后凡是以自相成立的各个不同，都不合乎属于一相续，即同一性。这样一来，为了避免抛出他生太过分的过失，说芝麻的苗和芝麻的苗是一相续，而大麦的苗和芝麻的苗不是一相续，所以不是一切从一切产生。对方已经指出了不能避免过失的关键在于承认了以自相成立的他性。因此，非常清楚，这并不是仅仅抛向他者，而是进行反驳同一性的助攻等，并且说了以自相成立的他者。
English
Therefore, the moments of matter are called constant. Because the parts and branches of the constant are of the constant that has parts, the constant is called its proximate cause. For example, a pot is the proximate cause of the pot's mouth and neck, etc. These previous and subsequent moments are mutually different from each other, and the other party has already acknowledged the otherness established by its own characteristics. In this way, from the power of the other that is established by its own nature, another will arise. If it is thought that this is not a fault because of intention, then all things will arise from all things other than themselves. If it is also thought that the moments of the past and future follow each other in succession, and the moments of constant matter have differences established by their own nature, that is, otherness, even so, for these moments of the past and future, the constant is not other, but is the only one, therefore, there is no fault of everything arising from everything, then, the continuity of past and future as one is the real answer to avoid the extreme of other-birth. If the past and future establish one continuity with each other as different in nature, even if there is no fault, but because this one continuity is not established, this one continuity needs to be established. Why? Because for the differences of the past and future established by their own nature, there is no opportunity for the constant that is not different, that is, one continuity, for example, relying on love and hatred, etc., belongs to the continuity, because it is the otherness of each person, so it does not belong to one continuity, just as the past and future are all different established by their own characteristics, it is not reasonable to belong to one continuity, that is, identity. In this way, in order to avoid throwing out the fault of the extreme of other-birth, it is said that the sesame sprout and the sesame sprout are one continuity, while the barley sprout and the sesame sprout are not one continuity, so not everything arises from everything. The other party has pointed out that the key to not being able to avoid the fault lies in acknowledging the otherness established by its own characteristics. Therefore, it is very clear that this is not just throwing at the other, but is assisting in refuting identity, etc., and said the other established by its own characteristics.