Tibetan
གཅིག་པའི་འབྲེལ་པ་དེ་གཉིས་ལ་ཡོད་པ་དང་། བདག་གཅིག་པའི་འབྲེལ་པ་ནི། དངོས་པོ་ཁོ་ན་ལ་མིན་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཐ་དད་མེད་པའི་རྣམ་གྲངས་ཡིན་ལ། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་དག་ཀྱང་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཚུངས་པས་འགལ་བ་མེད་པ་ཁོ་ནའོ། ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡོད་པ་ལ་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཁེགས་ན་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞིང་གཅིག་ཡིན་པ་ཁེགས་པས་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་ཐ་དད་པའི་བདག་གཅིག་འབྲེལ་པ་ཡོད་པས་ཁྱབ་པ་དང་། མེད་དགག་ཏུ་བཞག་པའི་རྟགས་ཆོས་གཉིས་ཀ་བདག་མེད་པའི་ངོ་བོར་འདྲ་བས་སོ། །སྙམ་དུ་དགོངས་ཏེ། བདེན་པ་མེད་པ་ནི་བདག་མེད་པའོ། །འོན་ཏེ་བདེན་པར་མེད་ཅེས་མ་བྱས་པར་བདེན་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང་དེ་ཙམ་གྱི་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོར་མི་འགྲུབ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང་སྒྲ་དོན་ལུས་ཅན་མ་ཡིན་པ་སོགས་ཀྱི་སྒྲས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་དངོས་པོ་ཡང་དག་པར་གྲུབ་པ་ཁྱེད་ལ་ཡང་མེད་དེ། དེ་གཉིས་གང་དུའང་མི་ཞེན་པར་དངོས་པོ་ཙམ་དུ་ཞེན་པ་རྟོགས་པ་ལའང་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། གཅིག་དང་དུ་མས་རང་བཞིན་སྣང་བ་ལས། རྟགས་ཆོས་གཉིས་ཀ་རྣམ་བཅད་ཙམ་ཡིན་པར་གསལ་བར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ན་མེད་དགག་ཁོ་ནའོ། །འདི་ལ་སྔར་གྱི་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་སྣང་བས་བདེན་མེད་ཀྱི་སྣང་བ་དང་། གཅིག་ཏུ་བྲལ་གྱིས་བདེན་མེད་ཀྱི་ཐ་སྙད་བསྒྲུབ་ན། མ་ཡིན་དགག་སྒྲུབ་ཡིན་ལ་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་དོན་དམ་གྱི་དངོས་པོའི་ཐ་སྙད་དུ་བྱར་རུང་བས་སྟོང་པ་སྒྲུབ་པ་ན་མེད་དགག་སྒྲུབ་པ་ཡིན་ཞེས་ཟེར་ཏེ་འོག་ཏུ་བཤད་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ་པ་དང་། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྟགས་གཉིས་བསྒྲུབ་པ་དང་། དེ་གཉིས་ཚད་མ་གང་གིས་གྲུབ་ པ་དང་། རྟགས་ལུང་དང་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། བདེན་པའི་གཅིག་བྲལ་སྒྲུབ་པ་དང་། བདེན་པའི་དུ་བྲལ་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཤེས་བྱ་ལ་གཅིག་དགག་པ་དང་ཤེས་པ་ལ་གཅིག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་ལྔ། རྟག་པ་དང་། གང་ཟག་དང་། ཁྱབ་པ་དང་། རང་པ་དང་། ཕྲ་བ་ལ་གཅིག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རྟག་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་ལ་གཅིག་དགག་པ་དང་། རྟག་པས་འབྲས་བུ་མི་བསྐྱེད་པ་ལ་གཅིག་དགག་པ་དང་། རྟག་པ་དཔྱད་པའི་གཞིར་མི་འཛིན་པའི་ཚུལ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི་གཏན་ཚིགས་འདི་ཞེས་པ་ནི། སྔར་གྱི་ཆོས་ཅན་ལ་རྟགས་གཉིས་འགྲུབ་ཚུལ་བསྟན་པའི་མཚམས་སྦྱོར། རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པས་སྨྲས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྟག་མི་རྟག་གཉིས་སུ་ངེས་ལ། དེ་ལ་རྟག་པ་དང་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུ་ལ་རིམ་པ་ཅན་དུ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བས་གཅིག་པུའི་རང་བཞིན་མིན་ནོ། །ཁ་ཅིག་སྦྱོར་བ་འདིའི་དམ་བཅའ་ལ་ཚད་མས་བསལ་བ་མེད་པས་སྒྲུབ་པའི་ཐལ་འགྱུར་དང་། རྟགས་མི་འགྲུབ་པས་སུན་འབྱིན་གྱི་ཐལ་འགྱུར་མིན་ལ། གཞན་གྱི་རྟགས་པ་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་མི་འགྲུབ་ལ། སྒྲ་དོན་ཆོས་ཅན་ཡིན་ན་རྟགས་མི་འགྲུབ་པས་རང་རྒྱུད་ཀྱང་མིན་པས་མི་འཐད་དོ། །ཞེས་པའི་ལན་དུ་རང་རྒྱུད་དུ་བྱེད་ལ། ཆོས་ཅན་ནི་སྒྲ་དོན་ཡིན་ཞིང་རྟགས་ནི་རིམ་གྱི་སྐྱེ་བར་སྣང་བ་ཡིན་ལ། དེ་རང་རིག་གིས་གྲུབ་པས་རྟགས་མ་གྲུབ་པའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །རིམ་གྱིས་སྐྱེ་བར་ སྣང་བ་བདེན་ན་དུ་མར་བདེན་པས། གཅིག་མིན་ལ་རྫུན་ན་དངོས་མེད་ཡིན་པས་གཅིག་མིན་པས་ཁྱབ་པ་འགྲུབ་བོ། ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་པས། དངོས་མིན་དང་གཅིག་ཡིན་གཉིས་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང་། ཆ་མེད་ཀྱི་རྟགས་པའི་གཅིག་དང་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་གཉིས་ལ་འགལ་བ་སྟོན་པ་ཡིན་གྱི། འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་ན་དུ་མ་ཡིན་དགོས་ཞེས་སྟོན་པ་གཏན་མིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་སྐྱེ་བ་དང་། གཅིག་ཡིན་པ་གཉིས་འགལ་ན་འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་ཡིན་པའི་དུ་མ་ཡིན་པ་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་གཅིག་ཡིན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང་། དེའི་དུ་མ་ནི་གཅིག་བསགས་པ་ཡིན་པར་གཞུང་ལས་མང་དུ་བཤད་ལ། དེ་ལྟར་དུ་རང་ཡང་འདོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དེས་ན་དོན་བྱེད་པ་གཉིས་རེ་རེ་ལ་ཡང་གཅིག་དང་དུ་མ་གཉིས་ཀ་ཡོད་དེ། གཞན་དུ་ན་དེ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྟག་པ་སྔ་ཕྱི་ངོ་བོ་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་འོག་ནས་འགོག་པས། འདི་ནི་སྔ་ཕྱིའི་དུས་ཀྱི་རྟག་པ་རྣམས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་འགོག་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཡང་དེ་འདྲ་བའི་དེས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་ན་ཅིག་ཅར་དུ་སྐྱེ་དགོས་པས་རིམ་ཅན་དང་འགལ་བ་སྟོན་པ་ནི། དེ་དག་གི་འབྲས་བུ་རྣམས་ཞེས་པ་ནས་ག་ལ་འགྱུར་གྱི་བར་གྱིས་སྟོན་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚང་བ་མེད་པ་དང་། རྒྱུ་ནུས་པ་ཐོགས་མེད་དུ་ཡོད་པས། འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་མི་ འཐད་པ་དང་། གཞན་དུ་ན་རྒྱུའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་བྱེད་པས། འབྲས་བུ་མིན་པར་བསྟན་ཏེ། ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མ་ཚང་བར་སྨྲ་བ་འགོག་པ་ན། རྟག་པ་རྐྱེན་ལ་མ་བལྟོས་པ་དང་། རྐྱེན་མ་ཚང་བ་ཉིད་མི་འཐད་པ་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་ཞེས་པ་དང་། གཞན་ལ་ཞེས་པས་བསྟན་ནོ། །རིགས་པ་དེས་གཞན་གྱི་རྩོད་སྤང་ཡང་མི་འཐད་པ་ནི། འདིས་ནི་ཞེས་པའོ། །དེས་ན་ཁས་བླངས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་གཞན་མི་འདོད་པའི་ཐལ་བ་ཁྱབ་པ་ཚད་མས་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པས་སུན་འབྱིན་པའི་ཐལ་བའོ། །འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་ན་སྔར་བསྐྱེད་པ་དེ་ཕྱི་དུས་དང་། ཕྱིས་བསྐྱེད་པ་དེ་སྔ་དུས་སུ་མི་བསྐྱེད་པར་སྨྲ་དགོས་པས། སྔ་དུས་ཀྱི་རྟག་པ་དང་། ཕྱིས་དུས་ཀྱི་རྟག་པ་གཉིས་རང་བཞིན་ཁྱད་པར་མེད་དུ་མི་འདོད་ན། དེ་ཉིད་ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་ཡིན་པ་རྣམས་ལ། འདོད་ན་ཕྱིས་ཀྱི་འབྲས་བུ་དེ་སྔར་ཡང་བསྐྱེད་པ་དང་། ཡང་ན་ཕྱིས་ཀྱང་མི་བསྐྱེད་པར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་ཡོད་དོ། །རང་ལ་མི་མཚུངས་པ་ནི་སྔ་ཕྱིའི་དུས་ན་ཡོད་པ་གཉིས་གཅིག་ཏུ་མི་འདོད་པས་སོ། །དེས་ན་འབྲས་བུ་རིམ་གྱིས་བསྐྱེད་པས་གཅིག་ཡིན་པ་ཙམ་འགོག་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རང་གི་སྡེ་པ་ནི་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བའོ། །དེས་ནི་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་རྟག་དངོས་སུ་འདོད་དོ། །བསྒོམས་སྟོབས་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་པ་ནི། རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མོ། །དེའི་དམིགས་པ་ནི་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་འགོག་བདེན་ཡིན་གྱི་གཞན་གཉིས་མིན་ནོ། ། འགོག་པ་མེད་པ་ནི། རང་འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་སྐྱེ་བ་ལའང་ནུས་པ་མེད་པའོ། །དེ་དག་གི་ལྟར་ན་འདུས་མ་བྱས་སྔ་ཕྱིའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཁྱད་མེད་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་ལ་སྔར་གྱི་གནོད་པ་མེད་དོ། །འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་མི་འདོད་པས་སོ། །སྙམ་པས་སོ། །རིགས་པ་སྔ་མ་དང་འདྲ་བར་སྟོན་པ་ནི། གལ་ཏེ་འདི་ལྟར་ཞེས་སོགས་སོ། །འདིས་ནི་གཅིག་ཏུ་འདོད་ལུགས་སྔ་མ་དང་འདྲ་བས་འབྲས་བུ་ལ་སྦྱོར་བ་ཁས་ལེན་ཀྱང་ཤེས་པ་རིམ་ཅན་གྱི་ཤེས་བྱར་ཁས་ལེན་པས། སྔར་གྱི་རིགས་པ་འདོན་པ་སྤོས་པས་ཆོག་པར་བཞེད་དོ། །འདི་སྔ་མ་གཉིས་ཀས་གཅིག་ཏུ་ཁས་བླངས་ལུགས་ལེགས་པར་ཤེས་ནས་དེས་སྐྱོན་ཁུར་ལུགས་ཤེས་དགོས་པ་གནད་ཡིན་གྱི་གཅིག་ཙམ་འགོག་པ་ལ་སྦྱོར་བ་རྣམས་གཏན་མིན་ནོ། །ཡུལ་དང་ཞེས་པས་ནི། ཤེས་པ་རིམ་ཅན་གྱི་ཤེས་བྱ་དང་། དུས་སྔ་ཕྱི་ན་ཡོད་པ་རང་བཞིན་གཅིག་ཡིན་པ་མི་འགལ་བའི་རྒྱུ་མཚན་དེ་གཉིས་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཙམ་དུ་ཁས་ལེན་གྱི་ཕན་ཚུན་དུ་ཁྱད་པར་བསྐྱེད་པ་ནི་མིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཞེས་པས་ཉེས་པ་སྤོང་མི་ནུས་པར་སྟོན་ནོ། །འདིར་དཔྱད་པར་བྱ་སྟེ། ཤེས་པ་སྔ་མའི་དུས་ན་ཡོད་པའི་འདུས་མ་བྱས་དེ་ཤེས་པ་ཕྱི་མའི་དུས་ནའང་ཡོད་དམ་མེད། དང་པོ་ལྟར་ན་རྣམ་ཤེས་ཞེས་སོགས་ཀྱིས་འགོག་གོ
Chinese
二者之间存在单一的关系，而自我的单一关系并非仅存在于事物之中，因为它的自性是无异体的范畴，而且无自性的事物也同样是无我的，所以根本没有矛盾。如是说。 如果对存在的事物排除异体，就会变成一体，而排除了是一体，就遍及存在着一体的异体的单一自我关系。因为被设定为非遮的两个特征都相同于无我的自性。心中如是思忖。没有真实就是无我。然而，即使不说“没有真实”，而说“不是真实”，也不能仅凭这一点就成立胜义的自性，就像虚空和声音等所表示的非有色物一样。你也没有真正成立的一和多的事物，因为对于不执着于这两者中的任何一个，而仅执着于事物的觉悟也没有。因为从一和多显现自性来看，清楚地说明了两个特征都仅仅是决定的，所以仅仅是非遮。对此，以前的一些藏族学者说，如果用一和多分离的显现来证实无真实的显现，用一分离来证实无真实的名称，那么这就是非否定之肯定，并且由于可以将一和多分离作为胜义的事物的名称，所以在证实空性时，就是非遮之肯定，将在下文进行阐述。第二部分分为两点：确立宗法和确立周遍。第一部分分为三点：确立两个特征，这两个特征由哪个量成立，以及将特征与教证结合。第一部分分为两点：确立真实的单离和确立真实的多离。第一部分分为两点：对所知的事物排除一，以及对能知的事物排除一。第一部分分为五点：对常、人、遍、自、微细排除一。第一部分分为三点：对常产生果排除一，对常不产生果排除一，以及阐述不将常作为观察的基础的方式。第一部分是，所谓的这个理路，是说明先前有法成立两个特征的方式的连接。自他宗派所说的事物有常无常二
English
The singular relationship exists between the two, and the singular relationship of self is not only in things, because its self-nature is a category without different entities, and things without self-nature are also the same as selflessness, so there is no contradiction at all. It is said. If different entities are excluded from what exists, they will become one, and since being one is excluded, the singular self-relationship of one entity and different entities is pervasive. Because both characteristics set as non-negation are the same in the nature of selflessness. Thinking so in my heart. Not being true is being selfless. However, even if it is not said "not being true," but it is said "not being true," it cannot be established as the ultimate nature by this alone, just like the non-colored objects indicated by space and sound, etc. You also do not have the truly established one and many things, because there is no realization of clinging only to things without clinging to either of these two. Because from the appearance of self-nature from one and many, it is clearly stated that both characteristics are only determined, so it is only non-negation. On this, some Tibetan scholars in the past said that if the appearance of one and many separations is used to prove the appearance of untruth, and the separation of one is used to prove the name of untruth, then this is non-negation affirmation, and since one and many separations can be used as the name of the ultimate thing, when proving emptiness, it is non-negation affirmation, which will be explained below. The second part is divided into two points: establishing the dharma of the subject and establishing pervasion. The first part is divided into three points: establishing two characteristics, by which valid cognition these two characteristics are established, and combining the characteristics with the scriptures. The first part is divided into two points: establishing the real single separation and establishing the real multiple separation. The first part is divided into two points: negating one for what is knowable and negating one for what is knowable. The first part is divided into five points: negating one for permanence, person, pervasion, self, and subtlety. The first part is divided into three points: negating one for the constant production of fruit, negating one for the constant non-production of fruit, and explaining the way of not taking the constant as the basis of observation. The first part is, the so-called this reasoning, is the connection of explaining the way in which the two characteristics are established for the previous subject. The things said by the self and other schools have constant and impermanent two.
Chinese
是故确定，于彼常与主等，是于果渐次亲近合故，非唯一之自性。 कुछ इस संयोजन के प्रतिज्ञा को प्रमाण से बाधित नहीं किया गया है, इसलिए सिद्धि का अतिप्रसंग है, और चिह्न सिद्ध नहीं है, इसलिए खंडन का अतिप्रसंग नहीं है। यदि अन्य का चिह्न धर्मवाला हो, तो सिद्ध नहीं होगा, और यदि शब्द अर्थ धर्मवाला हो, तो चिह्न सिद्ध नहीं होगा, इसलिए स्वतंत्र अनुमान भी नहीं है, इसलिए अनुचित है। 作为回答，则成为自续。法性是声义，而相是次第生起之显现。由于这是由自证所成立，因此没有相不成立的过失。如果次第生起之显现为真，则以多而为真。如果不是一，如果为假，则因为是无实有，所以遍及非一。如是说。那是不对的，因为就像说一和多遍及一切所知一样。因为非实有和一两者不相违，并且显示无分之相的一和渐次生果两者之间的矛盾。如果渐次生果则必须是多，这绝对不是要显示的，因为渐次生果和一两者相违，如果渐次生果则不可能不是多，因为彼一不可能，并且彼多是聚集的一，经中多有宣说。如是自己也承认，因此对于每一个作用者，都有一和多两者，否则将成为无有。因此，因为下面将遮止常法前后体性各异，所以这是遮止前后时的常法等认为是一，而且如果那样的事物生果，则必须同时生起，所以显示与渐次相违，是从“彼等的果等”到“怎么会变”来显示的。因为因不齐全没有，并且因的能力无碍，所以果次第产生不合理。否则，如果不随因的行止，则显示不是果，遮止说共同作用的因不齐全，常法不观待缘，以及缘不齐全本身不合理，是由“ विशेषतः”和“अन्य”来表示的。
English
Therefore, it is certain that permanence and the chief, etc., are not of a single nature because they are closely associated with the gradual order in the result. Some say that since this combination's pledge is not refuted by valid cognition, it is not a consequence of proof, nor is it a consequence of refutation because the sign is not established. If the sign of another is the subject of dharma, it will not be established, and if the sound meaning is the subject of dharma, the sign will not be established, so it is not a svatantra-anumana either, so it is inappropriate. As an answer, it becomes a svatantra-anumana. The subject of dharma is sound meaning, and the sign is the appearance of gradual arising. Since this is established by self-awareness, there is no fault of the sign not being established. If the appearance of gradual arising is true, then it is true in many ways. If it is not one, and if it is false, then because it is non-existent, the pervasion of non-one is established. So they say. That is not so, because it is like saying that one and many pervade all knowables. Because non-existent and one are not contradictory, and it shows the contradiction between the one of the partless sign and the gradual production of fruit. If gradual arising of fruit is necessarily many, it is definitely not shown, because gradual arising of fruit and one are contradictory, and if gradual arising of fruit is impossible to be not many, because that one is impossible, and that many are accumulated ones, as is often said in the scriptures. As such, one also admits, so for each of the two agents, there are both one and many, otherwise it would be absurd to be non-existent. Therefore, because the permanence of the past and future, which is considered to be different in nature, will be refuted below, this is to refute the idea that the permanence of the past and future is one. Moreover, if such a thing produces a result, it must arise simultaneously, so showing the contradiction with the gradual order is shown from "the fruits of those" to "how will it change". Because the cause is not incomplete, and the power of the cause is unobstructed, the gradual arising of the fruit is unreasonable. Otherwise, if it does not follow the going and coming of the cause, it is shown not to be the fruit. When refuting the statement that the causes that act together are incomplete, the permanence does not depend on conditions, and the very incompleteness of the conditions is unreasonable, which is indicated by "विशेषतः" and "अन्य".