Tibetan
་ཕྱིའི་དུས་ན་ཡོད་པ་ཆ་མེད་ཀྱི་རང་བཞིན་གཅིག་པའི་རྟག་པ་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་མི་སྲིད་པ་སྟོན་ནོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ན་རྟག་པའི་འདོད་ལུགས་མུ་སྟེགས་དང་རང་གི་ལུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མ་ཕྱེད་པ་རྣམས་རྟག་པ་རང་འདུས་མ་བྱས་ཙམ་མི་སྲིད་པར་སྨྲ་ཞིང་། གཞལ་བྱས་སྒྲ་རྟག་པར་བསྒྲུབ་པ་ཐུན་མོང་གི་མ་ངེས་པར་གསུངས་པ་ཡང་འགལ་པར་འདོད་པ་དག་གིས་ནི། ཐོག་མ་ཐུན་མོང་ལས་འདུས་མ་བྱས་གསུམ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་བཤད་ཅིང་ཐོབ་བྱའི་ཆོས་མྱང་ངན་ལས་འདས་པ་དང་། འཕགས་པའི་བདེན་པ་ བཞི་གསུངས་པའི་འགོག་བདེན་དང་། ཐུན་མོང་མིན་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་ཆོས་ཉིད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདུས་མ་བྱས་སུ་ལན་ཅིག་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པ་རྣམས་ལ་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་བ་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་མི་འཐད་པས་རང་གི་འདུས་མ་བྱས་ཁས་ལེན་ཚུལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྟག་པར་འདོད་ཕྱིན་ཆད་དུས་སྔ་མ་ནི་ཡོད་ཚད་གང་ཡིན། དུས་ཕྱི་མ་ནའང་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི། མུ་སྟེགས་ཀྱི་འདོད་པའི་རྟག་པའི་དོན་ཡིན་ལ། སྐྱེ་བོ་བླུན་པོའི་རྟག་པར་འཛིན་ཚུལ་ཡང་དེ་ཡིན་ཏེ་རྟག་པའི་དོན་འདི་ལྟར་བྱེད་པ་ནི་རང་སྡེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་མ་གཏོགས་པ། མདོ་སྡེ་པ་དང་སེམས་ཙམ་པ་དང་། དབུ་མ་པ་སུ་ཡང་མི་འདོད་དོ། །དེས་ན་རྣམ་འགྲེལ་ལས་གང་གི་རང་བཞིན་འཇིག་མེད་པ། །དེ་ལ་མཁས་རྣམས་རྟག་ཅེས་བརྗོད། ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་འཇིག་པ་མེད་པའི་ཆོས་ནི་རྟག་པའི་དོན་ཡིན་གྱི་སྔར་ལྟར་མི་འདོད་དོ། །དེ་འདྲ་བའི་འདུས་མ་བྱས་ནི། རྫ་བུམ་ཞིག་པའི་ཞིག་པ་ནི། སྔར་རྫ་བུམ་མ་ཞིག་པའི་དུས་ན་མེད་ལ་ཕྱིས་ཡོད་ཀྱང་རྟག་པར་འཇོག་དགོས་པ་ལྟར། དུས་ཐམས་ཅད་པ་རྟག་པ་ལ་མི་དགོས་ཏེ། མཐོང་སྤང་སྤངས་པའི། སྤངས་པ་སོ་སོར་བརྟགས་འགོག་སྤང་བྱ་དེ་མ་ཟད་བར་དུ་མེད་ཀྱང་ཟད་པའི་དུས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྒོམས་སྤང་དགུ་ཟད་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་ལ། སྐད་ཅིག་མ་སྔ་མ་ཕྱི་དུས་སུ་ཞིག་པ་ལ་ སོགས་པ་ཞིག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །དཔལ་ལྡན་ཟླ་བའི་ཞབས་ཞིག་པ་དངོས་པོར་བཞེད་པའི་རྗེས་སུ་ཁོ་བོ་ཅག་ཀྱང་འབྲང་མོད་ཀྱང་། འདི་སློབ་དཔོན་འདི་ལ་སོགས་པ་གཞན་གྱི་བཞེད་པ་ལྟར་བྱའོ། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པའི་གློ་བུར་དྲི་བྲལ་གྱི་སྤངས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དང་འདྲ་སྟེ། རང་བཞིན་རྣམ་དག་གི་དབང་དུ་བྱས་ན་ཆོས་ཅན་སྔ་མའི་སྟོང་ཉིད་ཆོས་དེ་ལོག་པ་ན་ལྡོག་པས། ཆོས་དེ་མེད་པའི་དུས་ན་མེད་པས་དུས་རེས་འགའ་བ་ཡིན
Chinese
对外在时间中存在的、无差别的、自性唯一的常法，显示在所知境中是不可能的。如此教导后，那些未能区分常法的宗派外道与自宗差别的人，宣称仅仅是常法自生、非造作是不可能的。并且，那些认为将所量之声安立为常法，是共同不定因的人，也认为这是相违的。因为他们将最初的共同法中的非造作三法，说为法的生处，并将所证之法涅槃，以及所说的四圣谛中的灭谛，还有非共同的经论等中的法性，即是真如之义，胜义谛非造作，多次宣说这些都是不存在的，并加以诽谤。这是不合理的，因此应当了解自宗如何承许非造作法。也就是说，一旦承许为常法，那么之前的时间中存在的一切是什么，之后的时间中也认为存在，这就是外道的常法之义。凡夫愚人的执常方式也是如此，像这样理解常法之义，除了自宗中的分别说部之外，经部、唯识宗和中观宗谁也不会认可。因此，如《释量论》中所说：“何者自性无坏灭，智者称彼为常法。”因此，无有坏灭之法才是常法之义，而不是像之前那样理解。像这样的非造作法，比如瓦罐破碎的坏灭，在之前瓦罐未破碎时不存在，之后存在，但也必须安立为常法一样。并非一切时处都必须是常法，比如见断所断的断除，断除各自的所断，在未穷尽之前不存在，但在穷尽之时存在。同样，也可以类比于修断九品烦恼的穷尽。并且，也可以类比于刹那生灭，前一刹那在后一刹那坏灭等等一切坏灭。虽然我等也追随圣者月称论师将坏灭承许为实有，但这里应当按照此论师等其他论师的观点来理解。作为法性的、远离客尘的断除，与之前所说相同。如果从自性清净的角度来说，作为法性的前者空性，在法改变时也会改变，因此法不存在时也不存在，所以是随时的。
English
To show that the permanent, which is undifferentiated and of a single nature, existing in external time, is impossible in the knowable. After teaching in this way, those who have not distinguished the difference between the permanent tenets of the heretics and their own tenets, declare that it is impossible for the permanent to be self-created and unmade. Furthermore, those who think that establishing sound as permanent, which is measurable, is a common uncertainty, also think that this is contradictory. Because they explain the three unmade dharmas from the initial common dharma as the birthplace of dharma, and the dharma to be attained, Nirvana, and the truth of cessation among the four noble truths, and the nature of dharma in the non-common scriptures, which is the meaning of suchness, the ultimate truth is unmade, and they repeatedly declare that these do not exist and slander them. This is unreasonable, so one should understand how one's own school accepts the unmade. That is, once it is accepted as permanent, then whatever exists in the previous time, and is also thought to exist in the later time, is the meaning of the permanent of the heretics. The way ordinary foolish people grasp permanence is also like this. No one in our own school, except for the Vaibhashikas, accepts this understanding of the meaning of permanence. Therefore, as it is said in the Commentary on Valid Cognition, "That whose nature is indestructible, the wise call it permanent." Therefore, the dharma that is indestructible is the meaning of permanent, not as it was understood before. Such an unmade dharma, like the destruction of a clay pot, did not exist when the clay pot was not broken, but exists later, but it must also be established as permanent. It is not necessary for all times and places to be permanent, such as the abandonment of what is to be abandoned by seeing, the abandonment of each of the abandoned, does not exist until it is exhausted, but exists when it is exhausted. Similarly, it can be compared to the exhaustion of the nine levels of what is to be abandoned by meditation. Furthermore, it can also be compared to the destruction of the previous moment in the next moment, and all other destructions. Although we also follow the venerable Chandrakirti in accepting destruction as real, here it should be understood according to the views of this teacher and other teachers. The abandonment of accidental defilements, which is the nature of dharma, is the same as what was said before. If we consider it from the perspective of self-nature purity, the emptiness of the former as the nature of dharma will change when the dharma changes, so it does not exist when the dharma does not exist, so it is occasional.
Tibetan
་ཀྱང་མི་རྟག་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་མེད་དགག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་། ཁྱད་གཞི་ལོག་པ་ན་ཁྱད་ཆོས་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དུས་སྔ་ཕྱི་དང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ཉིད་དེཉིད་དེ་ནི་གཅིག་མཚན་གཞིར་རུང་ཡང་དེའི་ཆ་དུ་མ་ནི་ཡོད་དོ། །དེ་ལྟ་མིན་པར་རྟག་པ་གང་ཡིན་ཐམས་ཅད་ན་ཡོད་པར་འདོད་ན། དངོས་པོ་སྔ་མ་ཕྱི་མའི་དུས་ན་ཞིག་པར་འདོད་པ་དང་། རྣམ་ཤེས་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ཡོད་པས་དངོས་པོ་ལ་མ་ཞིག་པའི་སྐབས་མི་སྲིད་པ་དང་མེ་ཏོག་ལྟ་བུ་དགུན་མེད་པའི་མེད་དགག་རྣམས་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པས། དབྱར་ཡང་མེ་ཏོག་མེད་པ་དང་། མཐོང་སྤང་དང་སྒོམས་སྤང་ལམ་བསྒོམས་པས་ཟད་པའི་འགོག་པ་རྣམས་ཀྱང་། འཁོར་བ་ཐོག་མེད་ནས་ཡོད་དགོས་པས། ལུས་ཅན་ཐམས་ཅད་འབད་མེད་དུ་གྲོལ་བ་སོགས་ཀྱི་གནོད་པ་དུ་མ་ཞིག་འོང་། དེས་ན་བུམ་པ་ལྟ་བུ་དགག་བྱ་དེ་མེད་པའི་ཚེ། དེ་མེད་པའི་མེད་དགག་དངོས་མེད་ཡོད་པར་འཇོག་པ་དང་མྱུ་གུ་ས་བོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཚེ། ཡོད་པ་ལྟ་བུ་དང་། ཡོད་ཚུལ་མི་མཚུངས་ཏེ། སྔ་མས་ ཡོད་པར་འཇོག་པ་ནི། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་མིན་གྱི་བུམ་པ་ལྟ་བུ་འདི་འདྲ་བ་གཅིག་མེད་པས་ཞེས་དགག་བྱ་བཅད་ལྡོག་ནས་འཇོག་པ་མིན་པ་རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བཞག་ཏུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། ཕྱི་མ་ནི་གཞན་བཅད་པའི་སྒོ་ནས་འཇོག་མི་དགོས་ལ། རང་གི་ངོ་བོའི་སྒོ་ནས་བཞག་པས་ཆོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་བུམ་པ་དེ་ཡོད་པའི་དུས་ན་དེ་མེད་པའི་མེད་དགག་ཡོད་པར་འཇོག་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཞིག་པ་མིན་གྱི་དགག་བྱེད་ཡོད་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན་པས། དེ་འདྲ་བའི་དུས་རེེས་འགའ་བ་ཡོད་ཀྱང་སར་དུ་ཡོད་པའི་ཚེ་སྐྱེས་པ་དང་གསར་དུ་མེད་པའི་ཚེ་འཇིག་པར་སོང་བ་མིན་པས་མི་རྟག་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །གསུམ་པ་ནི། འདི་ཐམས་ཅད་ཅེས་སོགས་སོ། །འདིར་རྟོག་ལྡན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་བརྟག་པའི་ཡུལ་དུ་བྱེད་པས། དོན་བྱེད་ནུས་སྟོང་ལ་མི་དཔྱོད་ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ལ། དཀའ་འགྲེལ་མཁན་པོ་ན་རེ་སྒྲ་མི་རྟག་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི། ཡོད་པ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལ་གཞན་སྡེ་རྟག་པའི་ཡོད་པ་མ་ངེས་པར་སྨྲ་བ་སུན་འབྱིན་པ་ཡིན་ཟེར་ལ། འདིས་སྔ་མ་ལས་སུན་འབྱིན་གཞན་ཡང་བསྟན་ཞེས་པ་ནི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ལྟར་ཡིན་རྟག་པས་དོན་བྱེད་པ་སྔར་རྒྱས་པར་བཀག་པའི་རིགས་པ་ལས་རིགས་པ་གཞན་མི་སྣང་བས་སུན་འབྱིན་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞུང་ནས་རྟག་པ་དཔྱོད་པའི་གཞིར་མི་རུང་བའི་རྒྱུ་མ
Chinese
也不會變成無常，因為是否定所破的僅僅是遮除，並且當基體改變時，屬性也會改變。與時間先後相關的法性，雖然可以作為一個共同的基礎，但它的許多部分是存在的。如果不是這樣，而是認為凡是常有的東西都存在，那麼就會認為先前的物體在後來的時間裡已經毀壞，並且由於從無始以來就存在著意識，因此物體沒有不毀壞的時候，並且像花朵一樣冬天沒有的否定，在所有時間都存在，因此夏天也沒有花朵，並且見道所斷和修道所斷，通過修道而耗盡的滅諦等等，也必須從無始以來就存在，因此會產生所有有情眾生不費力氣就能解脫等等的許多過患。因此，當像瓶子一樣的所破不存在時，就會認為那種不存在的否定是存在的，並且當苗芽由種子產生時，就像存在一樣，存在的狀態並不相同，因為前者認為存在，不是從自己的本質方面，而是因為像瓶子一樣的這種東西不存在，這樣從遮除所破的角度來安立，因為不是從自己的本質方面來安立的緣故，而後者不需要從遮除其他的角度來安立，並且因為是從自己的本質方面來安立的緣故。再者，當瓶子存在的時候，認為那種不存在的否定是存在的，不是自己的本質毀壞，而是從否定對象存在的角度，雖然那樣的時間偶爾會有，但是在地上存在的時候產生，以及新不存在的時候消失並不是這樣，因此沒有變成無常的過失。第三是，這一切等等。這裡將具有概念的能起作用作為考察的對象，因此對於能起作用的空性不作考察，對於所說的意義。困難解釋的堪布說，在成立聲音是無常的時候，將能起作用的，存在作為理由來安立，是為了駁斥其他宗派說常有的存在是不確定的，這樣說。這個比之前的駁斥還顯示了其他的駁斥，這是有矛盾的，因為如果像之前一樣，常有起作用，從先前廣泛遮止的道理來看，其他的道理並不明顯，因此不會變成其他的駁斥。經文中說，不應當作為考察常有的基礎的原因
English
It will not become impermanent either, because the negation is merely a separation of what is to be negated, and when the basis changes, the attribute also changes. The nature of phenomena that is related to the past and future, although it can serve as a common basis, many of its parts exist. If it is not so, but it is assumed that whatever is permanent exists in all times, then it will be assumed that the previous object has been destroyed in the later time, and since consciousness has existed from beginningless time, there is no time when the object is not destroyed, and negations like the absence of flowers in winter exist at all times, so there are no flowers in summer either, and the cessations that are abandoned by seeing and abandoned by meditation, which are exhausted by cultivating the path, must also exist from beginningless samsara, so there will be many faults such as all sentient beings being liberated effortlessly. Therefore, when the object to be negated, like a pot, does not exist, it is assumed that the negation of that non-existence exists, and when a sprout is produced by a seed, it is like existence, and the way of existence is not the same, because the former assumes existence, not from its own essence, but because something like this pot does not exist, thus it is established from the perspective of negating the object to be negated, because it is not established from its own essence, and the latter does not need to be established from the perspective of negating others, and because it is established from its own essence. Furthermore, when the pot exists, assuming that the negation of that non-existence exists is not the destruction of its own essence, but from the perspective of the existence of the object of negation, although such times may occasionally occur, it is not the case that it arises when it exists on the ground and disappears when it is newly absent, so there is no fault of becoming impermanent. The third is, all this, etc. Here, the ability to perform a function with concepts is taken as the object of investigation, so the emptiness of the ability to perform a function is not investigated, regarding the meaning of what is said. The Khenpo of the Difficult Explanation says that in establishing that sound is impermanent, establishing the ability to perform a function as the reason is to refute other schools who say that permanent existence is uncertain, so he says. This shows another refutation than the previous one, which is contradictory, because if it is like before, the permanent performs a function, from the reasoning of previously extensively preventing it, other reasoning is not apparent, so it will not become another refutation. The text says that the reason why it should not be the basis for investigating the permanent