Tibetan
ཚན་གཏན་གྱི་དོན་བྱེད་ནུས་ཀྱི་ཡོད་པས་མི་རྟག་པ་བསྒྲུབ་པ་ན། རྟག་པའི་མ་ངེས་ པ་བརྗོད་པ་ལ་རྟགས་མ་གྲུབ་པར་སྟོན་པ་གཏན་མིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བོད་ཀྱི་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་རྟག་པ་དོན་བྱེད་པའི་ནུས་པར་སྟོང་པར་ཕ་རོལ་པོས་ཁས་བླངས་པ་ལ་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པས་སྟོང་པར་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཞེས་སྟོན་པ་ཡིན་ཟེར་བ་ཡང་གཏན་མིན་ཏེ། རང་སྡེ་ལ་དེ་ལྟར་དུ་སྒྲུབ་དགོས་སམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་མེད་པས་གཞི་དེ་ལ་དེ་ལྟར་སྒྲུབ་མི་དགོས་ཞེས་སུ་ལ་སྒྲུབ་གཞན་སྡེ་ལ་ཡིན་ན་ནི། རྟག་པ་ནུས་པས་སྟོང་པར་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་། སྔར་ཁས་མི་ལེན་ཀྱང་རིགས་པས་བསྒྲུབས་ཟིན་ནས་ཁས་ལེན་པའི་དབང་དུ་བྱེད་ན། དེ་ལ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པ་ནུས་པས་སྟོང་པར་གྲུབ་ན་ཡེ་མེད་དུ་ཡང་གྲུབ་ཟིན་པས། གཞི་དེ་ལ་དཔྱད་བཟོད་ཀྱི་དོན་བྱེད་ནུས་སྟོང་དུ་སྒྲུབ་དགོས་སམ་སྙམ་པའི་ལོག་རྟོག་སུ་ལ་ཡོད་སྟོན་ཅིག །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཡིན་སྙམ་ན་འདི་ལ་ཆོས་གྲགས་ཀྱི་ལུང་དྲངས་པའི་ཚིགས་བཅད་ཕྱེད་ཕྱི་མའི་དཔེ་བསྟན་པ་ངེས་ན་གོ་སླ་བས་དེ་བཤད་ན་སྟོན་པ་པོ་ནི་བུད་མེད་འདོད་པ་བསྟེན་པ་དོན་དུ་གཉེར་བས་ཏེ། དཔྱོད་གཞི་དེ་ལས་རང་གི་འདོད་དོན་དེ་འགྲུབ་ཏུ་རེ་ནས་དཔྱོད་པའོ། །དཔྱོད་པའི་གཞི་ནི། མ་ནིང་འགའ་ཞིག་གོ །དཔྱོད་ཚུལ་ནི་གཟུགས་མཛེས་མི་མཛེས་རྟོག་པའོ། །དེ་ལྟར་དཔྱོད་མི་རིགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། གཞི་དེ་གཟུགས་མཛེས་ཀྱང་གང་གི་དོན་དུ་དཔྱད་པའི་རང་གི་དོན་དེ་ལས་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཞེས་པའི་དོན་གྱི་བལྟའོ། །དཔེ་དོན་སྦྱོར་ཚུལ་ལ་བུད་མེད་དང་འདྲ་བ་ནི་རྒོལ་བ་རྟོག་ལྡན་གྱི་དཔྱོད་པ་པོ་སྟེ། དེ་ཡང་ དཔྱོད་པའི་གཞི་དེ་ལས། རང་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་འགྲུབ་ཏུ་རེ་བ་ཡིན་གྱི། རྒོལ་བ་རྟོག་ལྡན་གྱིས་དཔྱོད་པའི་གཞིར་འཛིན་ན། དོན་བྱེད་ནུས་པ་ཅིག་དགོས་ཞེས་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དཔྱོད་པའི་གཞི་ནི་སྐབས་སུ་གང་བབ་པས་སོ། །དཔྱོད་པའི་ཚུལ་རང་བཞིན་གཅིག་ཏུ་ཡོད་མེད་སོགས་སོ། །དེ་འདྲ་བ་དེ་ལ་རྟག་པ་ཁྱད་གཞིར་འཛིན་ན་ནི། འདོད་པ་བསྟེན་ནུས་ཀྱི་སྐྱེས་བ་ཁྱད་གཞིར་བཟུང་ནས་དཔྱོད་པ་དང་འདྲ་བས། ཁྱད་ཆོས་ལ་དཔྱོད་པ་འཐད་དོ། །གང་གི་དོན་དུ་དཔྱད་པའི་འབྲས་བུ་དེ་གཞི་དེས་སྒྲུབ་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་པས་ཀྱང་བདེ་སྡུག་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་རྣམས་འབྱུང་བ་ལ། དེའི་རྒྱུ་གཙོ་བོ་དང་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་འགྲུབ་དགོས་པ
Chinese
如果因为具有恒常的功用而要成立无常，那么陈述常有的不定，是为了显示作为理由的能立不成，这绝对不是（正确的论证方式）。有些藏地学者说，如果外道已经承认常有在功用上是空无的，那么就不需要成立经得起观察的功用是空无的，这种说法也绝对不对。因为在本派中，没有必要这样成立的想法，所以不需要对那个基进行这样的成立。如果是在其他宗派中，他们不承认常有在功用上是空无的。即使先前不承认，但如果通过理证已经成立，从而不得不承认，那么如果主物等在功用上是空无的，那么也就已经成立了完全不存在。那么，谁会有必要成立那个基经得起观察的功用是空无的想法呢？请指出。那么，如果问应该怎样，那么如果能确定引用法称的教证，即后半偈的例子，就容易理解了。如果说那个例子，那么显示者是因为追求享用女人之欲，因此希望从那个观察对象中成就自己的意愿而进行观察。观察的对象是某些不男不女的人。观察的方式是思考容貌美丽与否。像这样不应该观察的理由是，即使那个基容貌美丽，也不能从中成就为了什么而观察的自己的意愿。这就是例子的意义。在例子和意义的结合方式上，与女人相似的是论敌有分别的观察者，这也是因为希望从那个观察的基中成就自己想要的果，如果论敌有分别地执持为观察的基，就必须具有功用，这并不是要显示的。观察的基是根据当时的情况而定。观察的方式是自性是一还是不是等等。如果对那样的事物执持常有作为所立，那么就像执持能够享用欲望的男人作为所立而进行观察一样，对特性进行观察是合理的。因为为了什么而观察的果，那个基能够成就与否存在差别。这就是意义。外道也认为，产生苦乐等果，必须成立其因，即主物和自在天等。
English
If impermanence is to be established because of the existence of the function of permanence, then stating the uncertainty of permanence is to show that the sign is not established as a reason, which is definitely not (the correct way of arguing). Some Tibetan scholars say that if the opponent has already admitted that permanence is empty in terms of function, then there is no need to establish that the function that can withstand observation is empty, which is also absolutely wrong. Because in our own school, there is no such idea that it is necessary to establish it in this way, so there is no need to establish it in this way for that basis. If it is in other schools, they do not admit that permanence is empty in terms of function. Even if they did not admit it before, but if it has been established by reasoning, so that they have to admit it, then if the chief and others are empty in terms of function, then it has also been established that they do not exist at all. Then, who would have the idea that it is necessary to establish that the function of that basis that can withstand observation is empty? Please point it out. So, if you ask how it should be, then if you can determine to quote the teaching of Dharmakirti, that is, the example of the latter half of the verse, it will be easy to understand. If you talk about that example, then the displayer is because he seeks to enjoy the desire of women, so he observes hoping to achieve his own wishes from that object of observation. The object of observation is some hermaphrodites. The way of observation is to think about whether the appearance is beautiful or not. The reason why it is not appropriate to observe like this is that even if that basis is beautiful in appearance, it cannot achieve its own wishes for what it is observed. This is the meaning of the example. In the way of combining the example and the meaning, the one who is similar to a woman is the opponent's discriminating observer, which is also because he hopes to achieve the fruit he wants from that basis of observation. If the opponent discriminately holds it as the basis of observation, it must have a function, which is not what is to be shown. The basis of observation depends on the situation at the time. The way of observation is whether the nature is one or not, and so on. If you hold permanence as the probandum for such a thing, then it is like holding a man who can enjoy desire as the probandum and observing, so it is reasonable to observe the characteristics. Because there is a difference in whether the fruit of what is observed can be achieved by that basis. This is the meaning. Outsiders also believe that in order for the results such as happiness and suffering to arise, it is necessary to establish their causes, such as the chief and Ishvara.
Tibetan
ར་མཐོང་ནས་དེ་དག་དཔྱད་གཞིར་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་བྱས་ན་ཕྱི་རོལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དཔྱོད་པ་ནི་བུད་མེད་ཀྱིས་མ་ནིང་གི་གཟུགས་མཛེས་མི་མཛེས་དཔྱོད་པ་དང་། འདྲའོ་ཞེས་རྟག་པ་ནི། དོན་བྱ་བ་ཞེས་པ་ནས་བརྟགས་ཅི་ཕན་གྱི་བར་དེ། འདི་ནི་སྔར་མ་བཤད་པའི་དེ་དག་སུན་འབྱིན་ལུགས་ཀྱི་རིགས་པ་གཞན་ནོ། །འོ་ན་སྔར་དཔྱད་གཞིར་རྟག་པ་གཟུང་བ་ལ་ཐོག་མ་ནས་སྐྱོན་འདི་བརྗོད་པ་ཅི་ཡིན་སྙམ་ན། སྔར་ནི་དེ་དག་གིས་བཟུང་བ་ལྟར་ན་རེ་ཞིག་ལ་རློམས་ཏེ་སྨྲས་པ་ཙམ་མོ། །སྔར་རང་གི་བདག་དང་གཞན་སྨྲས་ཞེས་པར་རྟག་པ་རྩོད་གཞིར་བཟུང་བ་དང་། རིམ་གྱིས་དོན་བྱེད་པ་དང་། སྔ་ཕྱིའི་རང་བཞིིན་ཁྱད་མེད་ཀྱི་འདོད་པ་འགལ་ བར་སྟོན་པ། རྟག་པ་རྩོད་གཞིར་བཟུང་ནས་མང་དུ་དཔྱད་མོད་ཀྱང་། གཞི་དེ་ལས་འབྲས་བུ་དོན་དུ་གཉེར་ནས་མི་དཔྱོད་ཀྱི། འགོག་པའི་གཞིར་འཛིན་པ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེས་ན་རློམས་ཏེ་སྨྲས་པའི་དོན་དཀའ་འགྲེལ་ལས་ངའོ་སྙམ་དུ་རློམས་ཞེས་པ་དང་། བོད་རྣམས་རྟག་པ་ནུས་པས་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པ་ལ་བདེན་པ་དགག་མི་དགོས་ཀྱང་། གལ་ཏེ་འགོག་ན་རྟགས་སྒྲུབ་ནུས་སྙམ་དུ་བསམ་པར་འཆད་པ་ནི་དོན་དུ་མ་མཐོང་ངོ་། །དེ་བས་ན་ཞེས་པ་ནས་རག་ལས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ནི། འབྲས་བུ་དོན་གཉེར་གྱི་རྟོགས་ལྡན་གྱིས་དཔྱོད་པའི་གཞིར་འཛིན་ལུགས་དང་། དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དཔྱོད་ལུགས་བསྟན་ཏེ། བདག་གཉིས་དོན་དམ་པར་བཀག་པའི་གཞིར་གཟུང་བས་ཐ་སྙད་དུ་དོན་བྱེད་ནུས་པར་སྟོན་ནོ། །གཞན་དག་ནི་ཞེས་པ་ནས་གནས་པའི་ཞེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ནི། དངོས་མེད་གཞིར་མི་འཛིན་པ་དང་། དེ་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་ཆོས་གང་དུའང་མི་འཛིན་པར་སྟོན་པ་མིན་གྱི། གཅིག་སྒྲུབ་པ་ན་དེ་རྟེན་དང་། གཞན་རྣམས་བཏང་སྙོམས་ལྟ་བུ་དང་། ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་བཤད་པར་བྱས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཞེས་པ་ནས་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་པའི་བར་གྱིས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་བདག་ཉིིད་ཁེགས་ན་དེ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་ལས་གོ་བར་ནུས་པར་བསྟན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཞེས་པ་ནས་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོའི་བར་གྱིས་ནི། དོན་བྱེད་པ་ལ་མི་རྟག་པས་ཁྱད་པས་རྟག་པ་ལ་དོན་བྱེད་པ་གཉིས་ཀ་མི་འཐད་པར་བསྟན་ཏེ། སྔར་སྔ་ཕྱི་རང་བཞིན་ཁྱད་མེད་ཀྱི་ རྟག་པ་བཀག་པའི་དོན་བསྡུས་པའོ། །དེ་དཀའ་འགྲེལ་གྱི་གང་ཟག་འགོག་པ་ལ་ཕྱིར་སྦྱོར་བར་བྱེད་དོ། །གང་ཟག་ནས་གྲུབ་བོའི་བར་གྱིས་ནི། གང་ཟག་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་བདེན་མེད་དང་། སྐད་ཅིག་ཅེས་པ་ནས་གྲུབ་བོའི་བར་གྱིས་ནི། གང་ཟག་ལ་གཏན་ཚིགས་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་ཚེགས་མེད་པར་འགྲུབ་པར་སྟོན་གྱི། སྔ་མས་མངོན་སུམ་དང་། ཕྱི་མས་རྗེས་དཔག་གིས་འགྲུབ་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ།། །།ༀ་སྭ་སྟི། ཕན་བདེའི་འབྱུང་གནས་རྒྱལ་བསྟན་ཡོངས་འདུའི་ལྗོན། །རབ་རྒྱས་འགྲོ་ཀུན་ཐར་མཆོག་འབྲས་བཟང་ལ། །སྤྱོད་ཕྱིར་བཀྲ་ཤིས་ལྷུན་གྲུབ་ཆོས་གྲྭ་ཆེར། །ཆོས་སྦྱིན་འཛད་མེད་དལ་འགྲོའི་རྒྱུན་འདི་སྤེལ། །སྭ་སྟི། རྒྱལ་པད་ཚལ་ཕན་བདེའི་དྲི་བསུང་ཅན། །བཤད་སྒྲུབ་འདར་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་སྦྲང་རྩའི་བཅུད། །འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་ཕྱིར་སྡེ་དགེ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་། །ཆོས་སྡེ་ཆེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་ཆར་འདི་སྤེལ། །མངྒ་ལཾ། ། དབུ་མ་རྒྱན་གྱི་ཟིན་བྲིས་རྗེ་རང་གིས་གནང་བ།
Chinese
因此，要将那些作为考察的基础。如果这样做，那么外道徒的考察就像女人考察阴阳人的身体美不美一样。所谓的常，从“作用”到“考察有什么用”之间，这是以前未曾讲过的驳斥那些的另一种理路。那么，如果有人想，为什么以前在考察的基础上抓住常的时候，一开始就说这个过失呢？以前是按照他们所抓住的那样，暂时自以为是地说了而已。以前在“自己的我和他人说”中，将常作为争论的基础，然后逐渐地作用，以及前后自性无别的观点相违背。
English
Therefore, those should be taken as the basis for examination. If done in this way, the examination of the outsiders is like a woman examining whether the body of a hermaphrodite is beautiful or not. The so-called permanent, from "function" to "what's the use of examining," this is another line of reasoning for refuting those that have not been discussed before. Now, if someone thinks, why was this fault mentioned from the beginning when grasping permanence as the basis for examination before? Before, it was just said presumptuously according to what they had grasped. Previously, in "my own self and others said," permanence was taken as the basis of the argument, and then gradually the function, and the view of no difference in nature between before and after, contradict each other.
Chinese
从“了知”到“成立”之间，显示了对于补特伽罗，以一个或多个理由无困难地成立。并非前者以现量，后者以后来的比量成立。 嗡 索悉底！（藏文：ༀ་སྭ་སྟི།） 利益安乐之源泉，圆满汇聚胜者教， 极度兴盛普利有情，趋向解脱殊胜妙果。 为行持故吉祥任成大法苑， 无尽法布施，愿此缓流恒常增。 索悉底！ 胜莲花苑具足利益安乐之妙香， 讲修增长解脱甘露之精华， 为利一切有情，德格任成（四川德格）之上， 大法苑中，愿此法布施之雨降临。 吉祥！ 中观庄严论之笔记，是尊者自己所赐予。
English
From "knowing" to "established," it shows that for a person, it is established without difficulty by one or more reasons. It is not that the former is established by direct perception and the latter by subsequent inference. Om Svasti! (藏文：ༀ་སྭ་སྟི།） The source of benefit and happiness, the garden where all the Victor's teachings gather, May it flourish greatly, benefiting all beings, leading to the supreme fruit of liberation. For the sake of practice, in the great auspicious Lhundrup Dharma College, May this endless stream of Dharma giving constantly increase. Svasti! The victorious lotus garden with the fragrance of benefit and happiness, The essence of nectar of liberation, spreading through teaching and practice, For the benefit of all beings, on Dege Lhundrup (Dege, Sichuan), In the great Dharma College, may this rain of Dharma giving fall. Mangalam! The notes on the Ornament of the Middle Way were given by the Lord himself.