Tibetan
ཅིག་ཡིན་གྱི། སྔོན་པོ་གཅིག་ཏུ་ཁས་ལེན་པ་དང་། དེས་སྔོ་འཛིན་སྔ་ཕྱི་དུ་མ་རིམ་པ་ཅན་དུ་བསྐྱེད་པ་ལྟ་བུ་ལ་དེ་ལྟར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཆོས་དེ་ཆ་དུ་མ་དང་བཅས་པ་དང་། གཅིག་ཡིན་པ་འགལ་ན་གཅིག་མི་སྲིད་ལ་དེ་མེད་ན་དུ་མ་ཡང་མེད་ཅིང་དེ་གཉིས་མེད་ན་དེ་གཉིས་ལས་གཞན་པའི་ཕུང་གསུམ་མེད་པས་གང་ཡང་མི་སྲིད་པར་འགྱུར་བས། དེ་གཉིས་ནི་མི་འགལ་བས་དབང་ཕྱུག་ལ་རིམ་པ་དུ་མ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལ་གཅིག་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། གཅིག་མིན་པའི་ཁྱབ་བྱ་ཁས་བླངས་ཞེས་པ་ཡང་མིན་ནོ། ། དེས་ན་བདེན་པའི་གཅིག་ཡིན་པ་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཆ་དུ་མ་དང་བཅས་པ་མིན་པའི་ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་ལ་བྱེད་ན། འབྲས་བུ་རིམ་ཅན་ལ་ཉེ་བར་སྦྱོར་བར་ཁས་བླངས་པ་ནི། བདེན་པའི་གཅིག་བྲལ་དུ་དངོས་སུ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་གྱི་ཤུགས་ཀྱིས་མིན་ནོ། །ཕྱོགས་འདིས་ནི་བདེན་པའི་གཅིག་མིན་པའི་ཁྱབ་བྱ་བཞི་གཞན་ལ་ཁས་བླངས་ཚུལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་སྦྱོར་བ་འདི་རང་རྒྱུད་དུ་བྱེད་ན། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པའི་བདག་དང་། དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་དང་། རང་སྡེས་སྨྲས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་། ཤེས་པ་ཆ་མེད་ཀྱི་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས། ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པར་འགྱུར་བས། མི་འཐད་དོ་ཞེ་ན། འདི་དཀའ་འགྲེལ་ལས་གཞན་སྡེས་བཏགས་པའི་མ་གྲགས་པ་ལ་ནི། ཐལ་བར་སྒྲུབ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ལ་གྲགས་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་རྣམས་ལ་ནི། གཉིས་ཀ་ལྟར་ན་ཡང་ཉེས་པ་མེད་ཅེས་འཆད་ཅིང་། ཆ་བ་ལ་སོགས་པ་བོད་ཀྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། གཞན་གྱིས་བཏགས་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་རང་རྒྱུད་མི་རུང་བར་འཆད་དོ། །དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཅན་དུ་བཟུང་བ་ལ་ཡང་། རྟགས་ཆོས་རྣམ་བཅད་ཙམ་ཡིན་ན་རང་རྒྱུད་ཤིན་ཏུ་ཡང་རུང་བར་ལན་མང་དུ་བཤད་དེ། རྟགས་དང་ཆོས་གཞི་གྲུབ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ན་ནི། ཆོས་དེ་འདྲ་བ་ལ་ཐལ་འགྱུར་མིན་པ་རང་རྒྱུད་མི་རུང་ལ། རྟགས་ཆོས་མེད་དགག་གཞི་མ་ གྲུབ་པ་ལའང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ན་ནི། ཆོས་ཅན་དེ་འདྲ་ལའང་རང་རྒྱུད་རུང་བ་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི། སློབ་དཔོན་མཁས་པ་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་ལུགས་སོ། །དེས་ན་དཀའ་འགྲེལ་ལས་སྔར་ལྟར་བཤད་པ་འདི་དབུ་མ་སྣང་བ་དང་མི་མཐུན་ནོ། །དཀའ་འགྲེལའདི་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལའི་ཡིན་པར་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་ཡང་བཞེད་པས། འདི་ནི་སློབ་དཔོན་ཐུགས་མ་རྫོགས་པའི་སྐབས་སུ་གཅིག་ཏུ་མཛད་དམ་བརྟག་གོ །འོ་ན་ཆོས་ཅན་དེ་འདྲ་བ་ལ་རུང་ལུགས་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། འདི་ལ་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས། མངོན་སུམ་དོན་དང་རྗེས་དཔག་དང་། །ཡིད་ཆེས་གྲགས་པས་རང་བརྟེན་ལའོ། །ཞེས་རྟེན་ཏེ་ཆོས་ལ་མ་བསལ་པ་འཆད་པ་ན། ཆོས་ཅན་ལའོ་ཞེས་པ་ཙམ་མ་སྨོས་པར་རང་གི་ཆོས་ཅན་ཞེས་པའི་ཚིག་སྨོས་པའི་དགོངས་པ་དཔལ་ལྡན་ཆོས་གྲགས་ཀྱིས་བཤད་པའི་ཚེ། ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་པ་དང་། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་གཉིས་ཚོགས་པའི་ཚོགས་དོན་བསལ་ཡང་ཆོས་དེས་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་རང་གི་རྟེན་ཆོས་ཅན་པས་སྐྱོན་མིན་ནོ། །དེས་ན་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་རང་གི་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་དང་དེ་གཉིས་ཚོགས་པ་བསལ་ན། སྐྱོན་ཡིན་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་རྟེན་ཞེས་གསུངས་པ་བཤད་དོ། །ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་པ་བཀག་པ་ལ་སྐྱོན་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པ་ནི། དཔེར་ན་མཁས་སོགས་གཞན་དག་གིས། ཞེས་སོགས་རྣམ་འགྲེལ་ལས་རྒྱས་པར་བཤད་དེ། བྱེ་བྲག་པའི་འདོད་པ་ལ་འབྱུང་ངོ་། །ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་པ་ཞེས་ པ་ནི། ཆོས་ཅན་དུ་སྨྲས་ཀྱང་སྐབས་དེའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱི་རྟེན་མིིན་པས། ཆོས་ཅན་ཡན་གར་བར་སོང་བའི་དོན་ནོ། །རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྐབས་སུ་རྩོད་གཞིར་གར་བྱུང་དེ་ཉིད་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་འགྲུབ་དགོས་ན། ཆོས་ཅན་འབའ་ཞིག་པ་དང་། རང་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཅན་གཉིས་འབྱེད་པའི་དོན་མེད་པས་བདག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་རྩོད་གཞིར་བཟུང་བའི་ཚེ། རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་མི་རུང་ཞེས་པ་ནི། རིགས་པའི་དབང་ཕྱུག་གཉིས་ཀྱི་རང་གི་ལུགས་དང་། མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དབྱེ་བ་མ་ཕྱེད་པའོ། །ཚུལ་འདིས་མདོ་དང་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་གཞུང་དྲངས་ནས་རྒྱས་པར་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་གསུངས་སོ། །འདི་ཡང་དབུ་མ་སྣང་བ་ལས་བདག་དང་གཙོ་བོ་སོགས་འགོག་པ་ནི་ཐལ་འགྱུར་ཙམ་གྱིས་མི་ཆོག་གི་རང་རྒྱུད་ཀྱི་རྟགས་ཀྱིས་ཀྱང་དགག་དགོས་པ་དང་། དེ་ཡང་རང་ལྡོག་ནས་དགག་དགོས་པ་གཉིས་ཀྱིས་རང་རྒྱུད་ཀྱི་སྦྱོར་བའི་རྩོད་གཞིར་བཟུང་དགོས་པ་དང་། དེའི་ཚེ་དེ་དག་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཀྱིས་ཆོས་ཅན་བཀག་ཀྱང་། སྐྱོན་མ་ཡིན་པའི་ཚུལ་གཉིས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་སོ། །ཕྱོགས་གླང་གིས་གསུངས་པའི་དོན་རྣམ་འགྲེལ་ལས། དཔག་བྱ་དཔོག་པར་བྱེད་པ་ཡི། །དོན་གྱི་ཐ་སྙད་གནས་པ་འདི། །ཤེས་པ་ལ་གྲུབ་ཐ་དད་ལ། །བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་གཞི་དངོས་པོ་དགོས་པ་བྱས་པས་སྒྲ་མི་རྟག་པ་དང་། དུ་བ་ལ་མེ་ཡོད་དུ་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་རྟོག་པ་ལ་སྒྲ་དང་ལ་གཉིས། དེ་གཉིས་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བའི་དོན་ཉིད་དགག་སྒྲུབ་ཀྱི་དངོས་རྟེན་ཡིན་གྱི་སྒྲ་དང་ལ་ཉིད་དངོས་ཀྱི་རྟེན་མིན་ཏེ།
Chinese
是一个。承认蓝色是一个，就像它产生许多先后有序的蓝色认知一样，并非如此显示。如果该法与具有许多部分和是一个相矛盾，那么一个就不可能存在，如果一个不存在，那么许多也不存在，如果这两个不存在，那么就没有不同于这两个的第三蕴，因此任何事物都不可能存在。因此，这两个并不矛盾，认为自在天有许多次第，显示说会变成不是一个，也不是承认不是一个的遍及对象。 因此，如果将远离真实的一个的意义，理解为不是具有许多部分的无分之一个，那么承认与次第果相近，就是直接承认远离真实的一个，而不是间接承认。通过这种方式，也应该了解承认不是真实的一个的四个其他遍及对象的方式。如果这个论式是自续的，那么由于其他人所说的我和自在天等，以及自宗所说的痛苦，以及无分识的法性未成立，因此会变成宗法不成，所以不合理。如果是这样，这部《难解疏》中说，对于他宗所设的未知的，只是建立反驳，而对于已知的自己的体性，两种方式都没有过失。而且，恰瓦等藏族学者也说，对于他宗所设的法性，不能是自续。但是，《中观光明论》中多次说到，对于像先前所说的那样的法性，如果只是区分法相，那么自续非常合理。如果只是进入到相和法的基础已成立，那么对于那样的法，不是反驳，自续是不合理的，对于相法没有，否定对象未成立也不矛盾，那么对于那样的法性，自续合理，这是很好地建立的，是学者寂护的宗派。因此，《难解疏》中像先前所说的那样，与《中观光明论》不一致。法友也认为这部《难解疏》是寂护的，因此，这是否是导师心未圆满时所作，需要考察。那么，对于那样的法性，如何合理呢？对此，大士
English
is one. It is not shown in such a way as admitting blue as one, just as it generates many successive blue perceptions. If that dharma contradicts having many parts and being one, then one cannot exist, and if one does not exist, then many also do not exist, and if those two do not exist, then there is no third aggregate other than those two, so nothing can exist. Therefore, those two do not contradict each other, and it is also shown that believing that Ishvara has many levels will become not one, and it is not admitting the pervaded object of not one. Therefore, if the meaning of being separate from the true one is taken to be the indivisible one that is not with many parts, then admitting being close to the sequential fruit is directly admitting being separate from the true one, not indirectly. In this way, one should also understand the way of admitting the four other pervaded objects that are not the true one. If this reasoning is self-sufficient, then because the self and Ishvara, etc., spoken by others, and the suffering spoken by one's own school, and the dharma of indivisible consciousness are not established, it will become that the subject is not established, so it is not reasonable. If so, this 'Difficulty Commentary' says that for the unknown posited by other schools, it is only establishing refutation, but for the known own entities, there is no fault in either way. Moreover, Tibetan scholars such as Chawa also say that self-sufficiency is not permissible for the subject posited by others. However, in the 'Madhyamaka Aloka', it is repeatedly said that even for holding the subject like the one previously mentioned, if it is only a distinction of characteristics, then self-sufficiency is very permissible. If it only enters into the established basis of characteristics and dharma, then for such a dharma, self-sufficiency is not permissible if it is not a consequence, and if it does not contradict the non-establishment of the basis of negation without characteristics and dharma, then it is well established that self-sufficiency is permissible even for such a subject, which is the system of the scholar Kamalashila. Therefore, what was said earlier in the 'Difficulty Commentary' is inconsistent with the 'Madhyamaka Aloka'. The Dharma friend also believes that this 'Difficulty Commentary' is by Kamalashila, so it needs to be examined whether this was done when the teacher's mind was not complete. Then, how is it reasonable for such a subject? To this, the great being
Chinese
世亲说：“现量义和比量，以及信许名声为自立。” 如此解释依靠，即未排除法时，在解释“法性”时，吉祥法称解释了仅说“法性”一词，却又说了“自己的法性”一词的用意。即使排除了法性唯一和所立之法二者集合的集合义，以该法，所立之法自己的所依的法性者，也不是过失。因此，为了显示排除所立之法自己的所依的法性和二者集合是过失，而说了“所依”。 遮止唯一法性有何过失呢？例如，智者等其他，等等，在释量论中广说，这出现在胜论师的观点中。 所谓唯一法性，虽然说是法性，但不是彼时所立之法的所依，是法性游离在外的意思。 在自续的场合，必须在争论处所出现之处成立周遍，因此，区分唯一法性和自依的法性没有意义，因此，在抓住我与自在等作为争论处时，自续的因是不行的，这是理自在二者没有区分自己的宗派和外道的差别。 以此方式，引用经部和释量论的论典，在光明论中广说。 这也是光明论中，遮止我与自在等，仅以应成是不行的，也必须以自续的因来遮止，并且也必须以自反的方式来遮止，以二者必须抓住自续论式的争论处，并且彼时，以成立彼等为无实的因来遮止法性，也不是过失的方式，以二者成立。 世亲所说之义，在释量论中说：“所量能衡量，义之名言住于此，于识上成立异体，依此而作分别也。” 如是所说，做了需要基础事物，因此，声无常和，在以烟有火成立时，在分别上，有声和于二者，那二者不是，从相异显现之义本身，是遮止成立的真实所依，不是声和于本身是真实的所依。
English
Vasubandhu said, "Direct perception, inference, and trustworthy fame are self-established." Thus, when explaining reliance, i.e., without excluding the subject, when explaining "property-possessor," the glorious Dharmakīrti explained the intention of saying the word "property-possessor" but also saying "one's own property-possessor." Even if the meaning of the collection of the unique property-possessor and the property to be established is excluded, it is not a fault because the property to be established is the property-possessor of its own basis. Therefore, in order to show that it is a fault to exclude the property-possessor of the property to be established and the collection of the two, "basis" is spoken. What is the fault in negating the unique property-possessor? For example, by scholars and others, etc., it is explained in detail in the Pramāṇavārttika, and this appears in the view of the Vaiśeṣikas. The so-called unique property-possessor, although it is said to be a property-possessor, is not the basis of the property to be established at that time, meaning that the property-possessor is wandering outside. In the case of the Svātantrika, it is necessary to establish pervasion in the place where the subject of debate arises. Therefore, there is no point in distinguishing between the unique property-possessor and the self-dependent property-possessor. Therefore, when grasping the self and the Lord, etc., as the subject of debate, the Svātantrika reason is not valid. This is because the two lords of reason have not distinguished the difference between their own tenets and those of the Tirthikas. In this way, quoting the scriptures of the Sūtra and the Pramāṇavārttika, it is extensively explained in the Light on the Middle Way. This is also in the Light on the Middle Way, negating the self and the Lord, etc., is not sufficient with just consequentialism, but it is also necessary to negate with the Svātantrika reason, and it is also necessary to negate in a self-reflective way. With these two, it is necessary to grasp the subject of debate of the Svātantrika formulation, and at that time, even if the property-possessor is negated by the reason that establishes them as unreal, it is established by the two ways that it is not a fault. The meaning of what Dignāga said is stated in the Pramāṇavārttika: "The object to be measured, the measurer, the term of the object resides here, established as different on consciousness, and is discriminated based on this." As it is said, it is done that a basis object is needed, therefore, sound is impermanent, and when establishing that there is fire in smoke, in the discrimination, there are sound and in the two, those two are not, the meaning itself that appears as different, is the real basis of negation and establishment, not sound and in themselves are the real basis.