Tibetan
བ་ན་འབྲས་བུ་མ་ཡིན་པས་ཁྱབ་པ་ཁས་ལེན་དགོས་པས་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། སྔ་མ་ཁ་ཅིག་གིས་བརྟག་པ་བྱས་པ་ལྟར་མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན། འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པ་ལ་མྱུ་གུ་གྲུབ་ཟིན་ན་ཕན་གདགས་བྱར་མི་རུང་བས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ། གྲུབ་མ་ཟིན་ན་ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་པས་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་དེ་ལ་བརྟགས་ཡང་དག་མི་རུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འགྲེལ་པར་དེ་ལ་གྲུབ་པའི་འོག་ཏུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པའང་ཅུང་ཟད་མི་བྱེད་པ་དེ་བས་ན་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། མྱུ་གུ་ཆོས་ཅན་རང་ཉིད་གྲུབ་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ས་བོན་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པར་ཐལ། རང་གི་རྒྱུ་ས་བོན་ལས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན་མྱུ་གུ་འདི་ས་བོན་འདིའི་འབྲས་བུའོ་སྙམ་པའི་འབྲེལ་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཐལ། མྱུ་གུ་དེ་རང་ཉིད་གྲུབ་ཟིན་པའི་འོག་ཏུ་ས་བོན་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལ་ཁྱབ་པ་གྲུབ་པའི་དོན་ནི། ས་མྱུག་གི་འབྲེལ་བ་རྟོག་པའི་གཟུང་ཡུལ་ཡིན་པས་དེ་རྫས་སུ་གྲུབ་ན་རྟོག་པ་མ་འཁྲུལ་ བར་འགྱུར་ལ། དེ་ལྟ་ན་འབྲེལ་པ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལས་མྱུག་རྭ་གཡས་གཡོན་བཞིན་དུ་དུས་མཉམ་དུ་སྣང་བས་དུས་མཉམ་དུ་གྲུབ་དགོས་པར་འགྱུར་བའོ། །དུ་བ་ཡིན་ན་མེ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཁྱབ་པ་དང་། མེ་སྔོན་དུ་མ་སོང་ན་དེ་མི་འབྱུང་ཞིང་མེ་ཡོད་ན་དེའི་རྗེས་སུ་བྱེད་པའི་འབྲེལ་བའི་དོན་ལྡོག་མངོན་སུམ་གྱི་གཟུང་ཡུལ་དུ་བྱེད་ནའང་རྒྱུ་འབྲས་སུ་དུས་མཉམ་པར་འགྱུར་བའོ། །འབྲེལ་པ་རྟོག་པས་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་པས་ཚད་མའི་གཞལ་བྱ་མ་ཡིན་པར་འདོད་པ་ནི་ལྟག་ཆོད་འབའ་ཞིག་ཡིན་ཏེ། ཚད་མའི་གཞལ་བྱ་ཡིན་པ་འགོག་པ་པ་དང་རྟོག་བཏགས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང་སྒྲུབ་བྱེད་གང་འགོད་ཀྱང་སེའུ་བཅུ་པའི་ངག་ལྟར་འབྲེལ་མེད་དུ་ཁས་བླངས་དགོས་པར་འགྱུར་བས་སོ། །དེས་ན་འབྲེལ་བརྟག་ལས། དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འབྲེལ་པ་ཡང་དག་ཏུ་ན་མེད། ཅེས་དགག་བྱ་ལ་ཁྱད་པར་སྦྱར་ནས་བཤད་པས་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་པ་གྲུབ་པ་འགོག་པ་ཡིན་གྱི། ཚད་མའི་གཞལ་བྱ་ཡིན་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་འགོག་ཏུ་མི་རུང་ངོ་། །རྟོག་པས་བཏགས་པ་ལ་དོན་བྱེད་ནུས་པའི་གཞི་མཐུན་ལེགས་པར་འཇོག་མ་ཤེས་ན་དབུ་མ་ཆེན་པོའི་ལུགས་ལས་འདས་པ་ལྟར། ཚད་མས་གྲུབ་པའི་གཞི་མཐུན་འཇོག་མི་ཤེས་ན་གཞུང་ལུགས་འདི་ལས་ཕྱིར་རོལ་དུ་གྱུར་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་པའང་ དོན་དམ་པར་མ་གྲུབ་ན་སྤྱི་གསལ་གྱི་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་པར་ག་
Chinese
因为必须承认“不是果实”的周遍，所以会变得非常过分。如先前一些人所观察的那样，嫩芽，作为所立宗，是果实，因为是能施加利益的事物。如果嫩芽已经成立，则不能施加利益，因此宗法不成。如果尚未成立，则有法不成，因此会有宗法不成的过失，所以对它进行观察是不正确的。因此，如释论中所说：“在那成立之后，种子等也稍微不做，因此……”那样，嫩芽，作为所立宗，在自身成立之后，不依赖于种子，因为是从自己的因——种子中成立的缘故。如果承认，那么“这个嫩芽是这个种子的果实”这样的联系，就成了由分别念假立的，因为那个嫩芽在自身成立之后，不依赖于种子。其中，成立周遍的意义是：地芽的联系是分别念的执著对象，如果它作为实有成立，那么分别念就不会错乱。如果是这样，那么从执著联系的分别念中，就像嫩芽的左右角一样，同时显现，因此必须同时成立。如果存在烟，那么有火先行的周遍，以及如果火不先行，那么烟就不会产生，并且有火存在，烟就会随之而来的联系的意义，即使作为颠倒显现的执著对象，也会成为因果同时。因为联系仅仅是由分别念假立的，所以认为它不是量所量，这完全是颠倒之见，因为无论设立遮止是量所量，还是成立是分别念假立，以及能立，都必须像“十个海螺”的说法一样，承认是无关联的。因此，《联系观察》中说：“因此一切事物的，联系实际上不存在。”这样通过对所破添加限定来进行阐述，因此是遮止成立胜义谛的联系，而不是在任何情况下都不能遮止是量所量。如果不善于安立在分别念假立上具有作用的基础，就像超越了大中观的宗派一样。如果不善于安立由量成立的基础，那么要知道已经脱离了这个宗派。如果因果的联系 没有在胜义谛中成立，那么总相显现的联系又如何在胜义谛中
English
Because it is necessary to accept the pervasion that "not being a fruit," it becomes very excessive. As some earlier people observed, the sprout, as the subject of the proposition, is a fruit, because it is something that can bestow benefit. If the sprout has already been established, then it cannot bestow benefit, therefore the property of the subject is not established. If it has not yet been established, then the subject is not established, therefore there will be the fault of the property of the subject not being established, so it is not correct to examine it. Therefore, as the commentary says, "After it is established, the seed and so on also do not do anything slightly, therefore..." like that, the sprout, as the subject of the proposition, after it itself is established, does not depend on the seed, because it is established from its own cause, the seed. If you accept, then the connection of thinking "this sprout is the fruit of this seed" becomes merely imputed by conceptual thought, because that sprout, after it itself is established, does not depend on the seed. Among them, the meaning of establishing the pervasion is: the connection of earth and sprout is the object of conceptual thought, if it is established as real, then conceptual thought will not be mistaken. If it is like this, then from the conceptual thought that grasps the connection, just like the left and right horns of the sprout, they appear simultaneously, therefore they must be established simultaneously. If there is smoke, then there is the pervasion of fire preceding, and if fire does not precede, then smoke will not arise, and the meaning of the connection that if there is fire, smoke will follow it, even if it is taken as the object of inverted appearance, it will become cause and effect simultaneous. Because the connection is merely imputed by conceptual thought, therefore thinking that it is not an object of valid cognition is completely inverted view, because whether establishing the negation of being an object of valid cognition, or establishing being imputed by conceptual thought, and whatever proof is established, it must be admitted to be unrelated, like the saying of "ten conches." Therefore, the *Examination of Connection* says, "Therefore, of all things, the connection is actually non-existent." Thus, by explaining by adding a qualification to the object to be negated, therefore it is negating the establishment of the ultimate truth of connection, but it is not possible to negate being an object of valid cognition in all ways. If one does not know how to properly establish a common basis that has function on what is imputed by conceptual thought, it is like going beyond the system of the Great Madhyamaka. If one does not know how to establish a common basis established by valid cognition, then know that one has become external to this system. If the connection of cause and effect is not established in the ultimate truth, then how can the connection of general appearance be in the ultimate truth?
Tibetan
ལ་གྲུབ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་འདྲས་མིན་ཇི་ལྟར་ཡང་། ཞེས་གསུངས་སོ། །སྤྱི་མཚན་གསལ་བ་དང་རྫས་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་དུའང་མ་གྲུབ་པ་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་གྲུབ་བོ། །སྤྱི་གསལ་བ་ལས་རྫས་དེ་ཉིད་དང་གཞན་གང་དུ་ཡིན་པར་བརྗོད་དུ་མེད་པས་དངོས་པོོའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་སྤྱི་ཡིན་ན་རི་བོང་གི་རྭའང་སྤྱི་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། གཏན་མེད་རིགས་སུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། རང་བཞིན་མེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤྱིར་ཁས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་མེད་ན་འགའ་ཞིག་ཀྱང་སྤྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ་ཞེ་ན། སྤྱི་གང་ཡིན་པ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་བར་ཐལ་བ་གྲུབ་ཟིན་བསྒྲུབས་ལ། གཅིག་གི་རྣམ་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའི་ཡུལ་དུ་མི་འགྱུར་བར་ཐལ། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བརྗོད་ན་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་སོ། །དེས་ན་རི་བོང་གི་རྭ་གསལ་བའི་སྤྱིར་མི་འགྱུར་ཏེ། གསལ་བ་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ཡང་སྤྱིར་བཞག་ཅིང་རྗོད་བྱེད་སྒྲས་བསྟན་པའི་དགོས་པ་ནི། དེ་ཕྱིར་ངོ་བོ་ལ་བརྟེན་ནས། ཞེས་ཏེ། རྟོག་པ་ལ་བུམ་མ་ཡིན་ལས་ལོག་པར་སྣང་བ་དོན་དམ་པར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཡིན་ཡང་རིགས་སུ་བཏགས་ཤིང་བཞག་པ། རྗོད་བྱེད་སྒྲས་བསྟན་པའི་དགོས་པོ་ནི་ཁྱད་པར་རང་མཚན་ལ་སྐྱེས་བུ་འཇུག་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ནོ། །སྤྱི་འཛིན་འཁྲུལ་ པར་བསྟན་པ་ནི། དེ་ལ་ངོ་བོར་སྣང་བའམ། ཞེས་ཏེ། སྤྱི་བློ་སྣང་བ་ལ་འཁྲུལ་པའི་ཚུལ་ནི་འགྲེལ་པ་ལས་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་གང་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཏེ། དཔེར་ན་རྒན་པོ་བརྡའ་བྱང་རང་གི་བཞིན་ལ་སྐྱོན་ཡོད་མེད་མེ་ལོང་ལ་བརྟེན་ནས་རྟོག་པ་ན་མེ་ལོང་ནང་གི་བྱད་བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱད་བཞིན་དུ་སྣང་ཞིང་སྣང་བ་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བྱད་བཞིན་རྟོགས་པར་བྱེད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཉིད་བྱད་བཞིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པར་ནི་མི་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་བུམ་འཛིན་རྟོག་པ་ལ་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་བུམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བའི་སྒོ་ནས་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པར་བྱེད་ཀྱི། བུམ་པའི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ཉིད་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པར་མི་བྱེད་པ་ནི་ཁ་ནང་དུ་ལོག་པས་ཤེས་སོ། །དེ་ཡི་དངོས་པོ་སྟོང་དེ་དག །ད་ཡི་ངོ་བོར་ཞེན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་སོགས་ཀྱང་དོན་དེ་བཞིན་དུ་གོ་བར་བྱའི་རྟོག་པ་མཐའ་དག་ཞེན་ཡུལ་ལ་འཁྲུལ་བར་མི་གཟུང་ངོ་། །འཁྲུལ་བའི་རྒྱུ་ནི་ཐོག་མེད་
Chinese
心想已经成就，无论如何也不相同。这样说道。因为总相明显，并且在事物是一还是异上都不能成立，所以成立了以自己的体性而成立的自性不存在。因为从总相明显上来说，无法说事物本身是什么或者是什么其他的，所以事物没有自性。如果那样的话，如果它是总相，那么兔角也应该变成总相了吧？不会变成断灭的种类，因为不承认一切无自性都是总相的缘故。如果没有自性，那么有些也不会变成总相，就像兔角一样吧？凡是总相都不会变成事物，这个已经成立了，再进行论证。也不会变成具有一种形象的意识的对境，因为没有自性。如果这样说，那么周遍不确定。因此，兔角不会变成显明的总相，因为不依赖于显明。虽然没有事物，但是作为总相安立，并且用能诠之语来指示的必要是：因此依靠体性。也就是说，在分别念中，显现为与瓶子不同的东西，虽然在胜义中没有体性，但是作为种类来假立和安立。能诠之语指示的必要是为了士夫进入差别自相的意义。显示执总相为错乱：于彼显现为体性，也就是说，总相在心识显现上错乱的方式是，在注释中说，以显现为种类的体性的方式，对外境执着为一，那就是错乱。例如，老年人通过镜子来观察自己的容貌是否有问题，镜子中的容貌影像显现为容貌，并且依靠那个显现来认识容貌，但不会执着影像本身就是容貌。同样，在执瓶子的分别念中，以成为种类的体性的瓶子的影像显现的方式，执着为瓶子，但不会执着瓶子的影像本身就是瓶子，这可以通过向内反观来了解。彼之事物空性彼，今之体性执着故。等等也应该理解为那个意义，一切分别念都不会被认为是于所执着境上错乱。错乱的因是无始。
English
Thinking that it has been accomplished, it is not the same in any way. So it is said. Because the general characteristic is clear and it cannot be established whether things are one or different, therefore it is established that there is no self-nature established by its own nature. Because from the clear general characteristic, it is impossible to say what the thing itself is or what other thing it is, so things have no self-nature. If that is the case, if it is a general characteristic, then the rabbit's horn should also become a general characteristic, right? It will not become a kind of annihilation, because it is not admitted that all that is without self-nature is a general characteristic. If there is no self-nature, then some will not become general characteristics, just like a rabbit's horn, right? Whatever is a general characteristic will not become a thing, this has already been established, and then it is argued. It will also not become the object of a consciousness with one appearance, because it has no self-nature. If you say that, then the pervasion is uncertain. Therefore, the rabbit's horn will not become a clear general characteristic, because it does not depend on clarity. Although there is no thing, the need to establish it as a general characteristic and to indicate it with expressive words is: Therefore, rely on the essence. That is to say, in the conceptual mind, what appears to be different from a pot, although there is no essence in the ultimate sense, is nominally established and established as a kind. The need for expressive words to indicate is for the purpose of a person entering the specific self-characteristic. Showing that grasping the general characteristic is wrong: To him it appears as an essence, that is to say, the way the general characteristic is wrong in the appearance of consciousness is, in the commentary it is said that, in the way that it appears as the essence of the kind, clinging to the external object as one is wrong. For example, an old man observes whether there is a problem with his appearance through a mirror, the image of the appearance in the mirror appears as the appearance, and relies on that appearance to recognize the appearance, but he does not cling to the image itself as the appearance. Similarly, in the conceptual mind that grasps the pot, in the way that the image of the pot that has become the essence of the kind appears, he clings to it as a pot, but he does not cling to the image of the pot itself as the pot, which can be understood by looking inward. That object is emptiness, because of clinging to this essence. And so on should also be understood as that meaning, all conceptual minds will not be regarded as being wrong in the object they cling to. The cause of delusion is beginningless.