Tibetan
སེམས་དང་ཉེར་ལེན་དང་ཉེར་ལེན་ཅན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། རྟགས་སུ་བཀོད་པའི་དོན་དེ་གཞན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་ཀུན་ནསབསླང་བའི་རྣམ་རིག་ཡིན་པས། དེར་སྣང་གི་ཤེས་པ་ཀུན་ནས་སློང་བའི་སེམས་རྟོགས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་མི་སྨྲའོ། །འོ་ན་ཅི་ཞེ་ན། ཕ་རོལ་པོའི་ཀུན་སློང་གི་སེམས་དེ་དེའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་རྣམ་རིག་ལ་སྣང་བའི་ཤེས་པའི་ཉེར་ལེན་གྱི་རྒྱུ་དང་། ཉན་པ་པོའི་རྒྱུད་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་བདག་པོའི་རྐྱེན་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་དེས་ན། ཕ་རོལ་པོའི་རྣམ་རིག་ཏུ་ཉེ་བར་བཏགས་པ་ཙམ་ཡིན་གྱི་དེ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཟད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྣམ་རིག་སྣང་བ་འཆད་པ་པོའི་མྱོང་བ་དེ་ཉན་པ་པོས་མ་མྱོང་། ཉན་པ་པོས་མྱོང་བ་དེ་ཅིག་ཤོས་ཀྱིས་མ་མྱོང་མོད་ཀྱི། རབ་རིབ་གཉིས་ཀྱིས་ཟླ་བ་གཉིས་མཐོང་བའི་དོན་དེ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་བཞིན་དུ་བག་ཆགས་འཐུག་སར་སད་པ་དང་། ཕ་རོལ་པོའི་ཀུན་སློང་གི་རྒྱུ་གཅིག་ལས་སྐྱེས་པར་མཚུངས་པས་ཕ་རོལ་པོའི་རྣམ་རིག་ཏུ་ཉེ་བར་འདོགས་སོ། །རྟགས་སུ་འགོད་པའི་ཚེ་ལུས་ངག་གི་རྣམ་རིག་ཏུ་སྣང་བའི་ཤེས་པ་ཙམ་འགོད་ཀྱི་གང་ཟག་གཉིས་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པ་མི་འགོད་དོ།། །།འདི་ནི་རྗེ་ ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཙོང་ཁ་པ་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དར་མ་རིན་ཆེན་གྱིས་བརྗེད་བྱང་དུ་བཀོད་པའི་ཟིན་བྲིས་ཆེན་མོར་གྲགས་པའོ།། །།འདིས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རིན་པོ་ཆེ་སྒོ་ཐམས་ཅད་ནས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་དར་ཞིང་རྒྱས་ལ་ཡུན་རིང་དུ་གནས་པར་གྱུར་ཅིག །སརྦ་མངྒ་ལཾ། །སྭ་སྟི། རྒྱལ་པད་ཚལ་ཕན་བདེའི་དྲི་བསུང་ཅན། །བཤད་སྒྲུབ་འདར་རྒྱས་རྣམ་གྲོལ་སྦྲང་རྩའི་བཅུད། །འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་ཕྱིར་སྡེ་དགེ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་། །ཆོས་སྡེ་ཆེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་ཆར་འདི་སྤེལ། ། རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་རྗེའི་དྲུང་དུ་གསན་པའི་མངོན་སུམ་ལེའུའི་བརྗེད་བྱང་།
Chinese
如果说是由于心和近取和非近取的缘故。作为理由所立的意义，是其他的心所引发的识，因此，不能说在那里显现的知识能够证悟引发的那个心。那么是什么呢？他人的发起心，是其自续所摄的识上所显现的知识的近取因，也是听者的自续所摄的主因。这样建立联系之后，仅仅是安立在他人的识上，但并非完全只是那样。讲解识显现者的体验，听者没有体验；听者体验的，另一方没有体验。虽然如此，就像两个眼翳者执著于看到两个月亮一样，在串习深厚处觉醒，并且同样是从他人的发起因中产生，因此安立在他人的识上。在立宗的时候，仅仅是安立身体和语言的识上所显现的知识，而不安立由两个人所作的区分。 这是
English
If it is said that it is because of the mind and the proximate cause and the non-proximate cause. The meaning established as a reason is the consciousness arising from the mind of another. Therefore, it is not said that the knowledge appearing there can realize the mind that initiates it. What is it then? The mind of the other person's motivation is the proximate cause of the knowledge appearing in the consciousness gathered by his own continuum, and it is also the dominant condition gathered by the continuum of the listener. Having established the connection in this way, it is merely imputed to the consciousness of the other person, but it is not entirely just that. The experience of the explainer of the appearance of consciousness is not experienced by the listener; what the listener experiences is not experienced by the other. Nevertheless, just as two people with cataracts cling to seeing two moons, they awaken in a place where habituation is deep, and they are similar in that they arise from the same cause of the other person's motivation, so they are imputed to the consciousness of the other person. When establishing the sign, only the knowledge appearing in the consciousness of body and speech is established, and the distinction made by the two persons is not established. This is