Tibetan
ས་ཡིན་ནོ། །དེའང་ཕྱོགས་གླང་གིས། ནང་གི་ཤེས་བྱའོ་ངོ་བོ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་ཏེ། །དོན་ཡིན་རྣམ་ཤེས་ངོ་བོའི་ཕྱིར། །དེ་རྐྱེན་ཉིད་ཀྱང་ཡིིན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་པ་དང་། གཅིག་ཆའང་མི་འཁྲུལ་ཕྱིར་ན་རྐྱེན། ཞེས་པ་དང་། ཡང་ན་ནུས་པ་འཇོག་ཕྱིར་རིམ་གྱིས་ཡིན། ཞེས་སོགས་ཀྱི་དོན་ལྷ་ཤཱཀྱ་དང་། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་དང་། སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྒྱས་པར་བཤད་ལ། ཁྱད་པར་དུ་ཚད་མའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པར་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ལ་ཤཱི་ལས་བཤད་པའི་དོན་བསྡུས་ན། སྣང་ཚུལ་ལ་ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་ཞིང་གཟུང་བྱར་གནས་པའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་ པ་གང་ཤེས་པའི་རྫས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་སྔོན་པོ་ལྟ་བུ་དོན་དེ་སྔོར་སྣང་ཤེེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་དམིགས་རྐྱེན་ཡང་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་གཅིག་ཆ་སྟེ་ཤེས་པ་རང་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཅན་གྱི་སྔོན་པོ་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མི་འཁྲུལ་བས་དེ་ལ་དམིགས་པ་རྒྱུ་མཚན་དུ་བྱས་ནས་སྔོར་སྣང་ཤེས་པ་སྐྱེ་བས་འཇིག་རྟེན་ན་རྐྱེན་དུ་གྲགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་གྲགས་པས་གནོད་པའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ན་ཤེས་པ་སྔ་མས་ནུས་པ་བཞག་པའི་སྒོ་ནས་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་སྐྱེ་བས་རྐྱེན་དང་རྐྱེན་ཅན་གཉིས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེའང་བསྒོ་བྱེད་ཤེས་པ་སྔ་མས་བཞག་པའི་སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་ཀྱི་དེ་མ་ཐག་རྐྱེན་གྱི་སྟེང་ན། སྔོར་སྣང་ཤེས་པ་དེ་གཟུང་བྱ་སྔོན་པོའི་རྣམ་ལྡན་དུ་བསྐྱེད་པའི་ལག་རྗེས་འཇོག་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ལ། ནུས་པ་དེ་ཉིད་དབང་ཤེས་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་ཡིན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པ་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་འཇོག་པ་བཞིན་ནོ། །སྔོར་སྣང་དབང་ཤེས་རྒྱུན་ལྡན་དུ་འཇུག་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པ་དེའི་དམིགས་རྐྱེན་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་སྔོན་པོ་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་སྟེ། བག་ཆགས་ཉིད་ལས་ཡུལ་གྱི་རྣམ་ལྡན་དུ་བསྐྱེད་པར་གསུངས་ཀྱི། ཡུལ་གྱི་རྣམ་པ་དེ་ཕྱིའམ་ནང་གང་ལས་ཡིན་ཞེས་དཔྱད་པ་ན་སྔོན་པོ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བར་མ་གསུངས་པའི་ ཕྱིར་རོ། །རྣམ་རྫུན་པ་རྣམས་ཀྱིས་དོན་དམར་པར་དམིགས་རྐྱེན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདོད་ལ། ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་དམིགས་རྐྱེན་མཚན་ཉིད་པ་ནི་བཤད་མ་ཐག་པ་ཉིད་ཡིན་ལ། གཅིག་ཆའང་མི་འཁྲུལ་ཕྱིར་ན་རྐྱེན། ཞེས་པས་བསྟན་པའི་དོན་ནི། དམིགས་པ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ཡང་རྐྱེན་བཏགས་པ་བ་ཡིན་པས་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་དུ་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མས་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། རྒྱུ་འབྲས་རྫས་གཅིག་པ་གྲངས་ཅན་གྱི་ལུགས་ཡིན་གྱི་སེམས་ཙམ་པ་དང་། མདོ་སྡེ་པ་སོགས་མཁས་པ་སུའི་ཡང་ལུགས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་མེད་ན་ས་བོན་མྱུ་གུའི་སྐྱེད་བྱེད་དང་། དུ་བ་མེའི་གོ་བྱེད་ཡིན་པ་སོགས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མི་རུང་སྟེ། ཁྱེད་ལྟར་ན་དུ་བར་སྣང་བ་དང་མེར་སྣང་བའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཙམ་དུ་ཟད་ལ། དེ་ལྟ་ན་ལྐོག་གྱུར་དཔོག་པའི་ཚེ་དུར་སྣང་གི་བློ་སྔར་འབྱུང་ཞིང་མེར་སྣང་གི་བློ་ཕྱིས་འབྱུང་བས། སྔ་མ་འབྲས་བུ་དང་ཕྱི་མ་དེའི་རྒྱུད་མི་རུང་བས་འབྲས་བུ་ལས་རྒྱུ་མི་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །དུར་སྣང་གི་བློ་རྒྱུ་དང་། མེར་སྣང་གི་བློ་འབྲས་བུར་ཁས་ལེན་ན། དུ་བས་ཀྱང་རྒྱུ་ལས་འབྲས་བུ་དཔོག་པ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པས་འབྲས་རྟགས་ལ་བརྟེན་པའི་རྗེས་དཔག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕྱི་རོལ་དོན་ཁས་མི་ལན་པའི་ལུགས་དེ་ལའང་འབྲས་རྟགས་མི་རུང་བར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དུ་བ་གསལ་བར་སྣང་བའི་སེམས་ཀྱི་སྟེང་གི་བག་ཆགས་དུར་སྣང་གི་ཉེར་ལེན་དང་། མི་གསལ་བར་སྣང་བའི་བློའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ལ། མེར་གསལ་བར་སྣང་བ་འབྱུང་རུང་གི་བག་ཆགས་དེ་ཉིད་དུ་བར་སྣང་བའི་བློའི་རྒྱུ་ཡིན་པས། དུ་བར་སྣང་བའི་བློས་རང་འདྲའི་བག་ཆགས་སྔ་མའི་སྟེང་གི་མེར་གསལ་བར་སྣང་བའི་བློ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དཔགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་མེར་གསལ་བར་སྣང་བ་ཅན་གྱི་བློ་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །མེར་སྣང་གི་བློ་ད་ལྟར་བ་དཔོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒོལ་ཕྱིར་རྒོལ་གང་ཟག་གཞན་ལ་བལྟོས་ནས་ཀྱང་དཔྱད་ན་མི་རིགས་སོ། །འགྲེལ་པར། མ་འོངས་པ་དཔོག་པར་བཤད་པའང་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་བློས་གིགས་མེད་ན་མེེར་སྣང་གི་བློ་མ་འོངས་པ་ཡོད་དེ་ཞེས་དཔག་དགོས་ཀྱི། མ་འོངས་པ་ཙམ་མ་ཡིན་ཏེ། སློབ་དཔོན་རྒྱལ་དབང་བློ་དང་། ཤཱཀྱ་བློས་རོ་གཟུགས་དང་འདྲ་བར་བཤད་པས། རོ་གཟུགས་དཔོག་པའི་སྐབས་ཉིད་དུ་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདས་པ་དང་དུས་གཅིག་པ་རྟོགས་ཀྱི་མ་འོངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རྒྱུད་གཞན་གྲུབ་པའི་སྐབས་སུའང་ཕ་རོལ་གྱི་ལུས་ངག་གི་རྣམ་རིག་དག་ལས་རང་ཀུན་ནས་སློང་བར་བྱེད་པའི་སེམས་དཔག་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནམ། རྒྱུད་གཞན་ དྲན་པ་པོ་དང་འབྲེལ་པའི་རྣམ་པར་རིག་བྱད་དང་འབྲེལ་པའི་ངེས་པ་དག་ནི་གཞན་སྨྲ་བ་པོའི་རྣམ་རིག་ཏུ་མི་འོས་ཏེ། དེའི་ཀུན་སློང་གིས་
Chinese
是也。复次，法称论师云：“内识之体性，显现如外境，以是义，乃为，识体性，彼亦为彼之缘。”又云：“一分亦不乱，故为缘。”又云：“又或立功能，故为渐次。”等义，天主释迦，法胜论师，莲花戒论师等，广为解说。特别是，在《量真实性摄略释》中，莲花戒论师所说之义略而言之，就显现而言，显现如外境，且安住于所取之青色等，凡为所知之事物所摄之青色等，彼义即是青色显现识之境，且彼亦是所缘缘之故也。彼亦即是一分，谓与识自身同时生起之青色，随逐不乱，以彼为所缘之故，而生起青色显现识，故于世间称为缘，故亦无为世间名言所害之过失也。又或由前识立下功能之门，而生起后识，故缘与有缘二者是渐次生起也。彼亦即是，由能诠识之前识所立下之青色显现根识之无间缘之上，青色显现识彼者，具有生起为所取青色之相状之遗迹之能力，且彼能力即是彼根识之所缘缘也，如是外境之承许者们，亦安立识为生起境之相状者也。青色显现根识恒常生起之第二刹那，彼之所缘缘即是与第一刹那同时生起之青色彼者，如是说是不应理的，因为经中说是由习气生起境之相状，若问境之相状是由外或内何者所生，则经中并未说是由前青色所生之故也。名言师们，对于红色之境，不欲求丝毫所缘缘，然由名言量所成立之所缘缘之自相，即是刚才所说之彼者也。“一分亦不乱，故为缘。”所显示之义是，虽所缘是自相，然缘是假立之故。
English
It is. Furthermore, Dharmakirti said, "The nature of inner knowledge is, whatever appears as an external object. Because it is the object, it is the nature of consciousness. That itself is also the condition for it." And, "Because even a part is not confused, it is a condition." And, "Or, because it establishes the ability, it is gradual." The meaning of these and other statements has been extensively explained by the god Shakya, the teacher Dharmottara, the teacher Kamalashila, and others. In particular, summarizing the meaning explained by the teacher Kamalashila in the commentary on the Compendium on the Reality of Valid Cognition, in terms of appearance, it appears as an external object, and the blue color, etc., which abides as the object to be grasped, like the blue color, etc., which are included in the knowable substance, that object is the object of the blue-appearing consciousness, and it is also the objective condition. That is, a part, namely the blue color that arises simultaneously with the consciousness itself, follows without confusion. Because it is the object, the blue-appearing consciousness arises, so it is known as a condition in the world, and there is no fault of being harmed by worldly conventions. Or, because the later consciousness arises through the door of the ability established by the previous consciousness, the condition and the conditioned arise gradually. That is, on the immediately preceding condition of the blue-appearing sense consciousness established by the signifying previous consciousness, that blue-appearing consciousness has the ability to leave a trace of producing the aspect of the blue color to be grasped, and that ability itself is the objective condition of that sense consciousness, just as those who accept external objects establish the consciousness as the producer of the aspect of the object. It is not reasonable to say that the objective condition of the second moment in which the blue-appearing sense consciousness constantly arises is the blue color that arises simultaneously with the first moment, because it is said in the scriptures that the aspect of the object arises from the habit itself. If one examines whether the aspect of the object arises from the outside or the inside, it is not said in the scriptures that it arises from the previous blue color. The nominalists do not desire even a small objective condition for the object of red color, but the defining characteristic of the objective condition established by nominal valid cognition is just what was said earlier. The meaning shown by "Because even a part is not confused, it is a condition" is that although the object is a defining characteristic, the condition is imputed.
Chinese
被称作生起者与生起因的量也未成立，因为因果是同一实体的说法是数论派的观点，并非唯识宗和经部等任何一位智者的观点。如果外境不存在，那么种子生起苗芽，烟是火的指示等一切都不可能成立，因为按照你们的观点，烟仅仅是产生烟显现和火显现的意识而已。如果是这样，在推断隐蔽事物时，先产生尸体显现的意识，后产生火显现的意识，那么前者是果，后者是因是不合理的，因此无法从果推知因。如果承认尸体显现的意识是因，火显现的意识是果，那么烟也无法确定一定能从因推知果，因此依赖于果相的后比量将不成立。如果这样认为，那么在外境不成立的宗派中，果相不成立的过失 丝毫也不存在，因为在清晰显现烟的心识之上的习气是尸体显现的近取因，而不清晰显现的意识的俱生助缘，是能够产生火清晰显现的习气，那本身就是烟显现的意识的因。因此，通过烟显现的意识推测在与其相似的先前习气之上的火清晰显现的意识的生起能力的力量，就能证悟具有火清晰显现的意识。火显现的意识并非推测现在，即使是针对辩论者或反驳者的其他人进行观察也是合理的。《释论》中说，推测未来，是因为学者的释迦智说，如果没有阻碍，就会有未来火显现的意识，所以需要推测。但不仅仅是未来，因为学者胜军慧和释迦智说它类似于味道和形状。因此，在推测味道和形状的时候，学者们证悟的是过去和同一时间，而不是未来，因为那是错误的。在成立他相续的时候，难道不应该从他人的身语的表相中推测出能完全引发自己的心吗？其他相续 与记忆者相关的行相和与识相关的定解等，不应是他人的表相，因为他的意乐。
English
The valid cognition that terms something as the producer and something as the product is not established, because the assertion that cause and effect are the same substance is a tenet of the Samkhya school, and not the tenet of any scholar such as the Mind-Only school or the Sutra school. If external objects do not exist, then it is impossible for a seed to produce a sprout, or for smoke to indicate fire, because according to your view, smoke is merely the arising of the consciousness that appears as smoke and the consciousness that appears as fire. If that is the case, when inferring hidden phenomena, the consciousness that appears as a corpse arises first, and the consciousness that appears as fire arises later, so it is unreasonable for the former to be the effect and the latter to be its cause, and therefore it will be impossible to infer the cause from the effect. If you assert that the consciousness that appears as a corpse is the cause and the consciousness that appears as fire is the effect, then it is not certain that smoke can always infer the effect from the cause, and therefore the subsequent inference based on the sign of the effect will not be established. If you think so, then in the tenet where external objects are not established, the fault of the sign of the effect not being established does not exist at all, because the habit on the mind that clearly appears as smoke is the immediate cause of the appearance of a corpse, and the co-emergent condition of the consciousness that does not clearly appear is the habit that can produce the clear appearance of fire, which itself is the cause of the consciousness that appears as smoke. Therefore, by the power of the consciousness that appears as smoke inferring the ability to generate the consciousness that clearly appears as fire on the previous habit that is similar to it, the consciousness that has the clear appearance of fire will be realized. The consciousness that appears as fire is not inferred as being present, and it is reasonable to examine it even in relation to other individuals who are debaters or opponents. The commentary says that inferring the future is because the scholar Shakya Prabha said that if there is no obstruction, there will be a future consciousness that appears as fire, so it needs to be inferred. But it is not just the future, because the scholars Jina and Shakya Prabha said it is similar to taste and form. Therefore, when inferring taste and form, the scholars realize the past and the same time, but not the future, because that is mistaken. When establishing the other's continuum, shouldn't we infer the mind that completely arouses oneself from the appearances of the body and speech of others? Other continuums the aspects related to the rememberer and the ascertainment related to consciousness should not be the appearances of others, because of his intention.