Tibetan
རིག་པས་མ་བསླད་པའི་ཤེས་པའི་གཟུང་ཡུལ་དུ་འགྱུར་བ་མི་ སྲིད་པར་བཞེད་པས་མ་རིག་པས་མ་བསླད་པའི་སྣང་ཡུལ་ཉིད་རྣམ་བདེན་བརྫུན་རྩོད་པའི་བདེན་ཚད་ཡིན་གྱི་རྣམ་རྫུན་པས་སྔོ་སེར་སོགས་དངོས་པོར་ཁས་མི་ལེན་ཞེས་ཟེར་བ་ནི་དེ་དག་གི་ལུགས་ལེགས་པར་མ་རྟོགས་ཤིང་ལུང་དང་རིགས་པ་དུ་མ་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་སྔོན་པོ་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་བདེན་པར་མེད་དེ། ཕྱོགས་ཀྱི་ཆའི་འགལ་བ་དུ་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་པའོ། །རང་སྣང་འདི་རྟོག་པས་མ་འཁྲུལ་བར་ཡང་མི་རིགས་ཏེ། གསལ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར། ཁྱབ་སྟེ་རྟོག་པ་ལ་ཡུལ་གསལ་བར་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར། སྨིག་རྒྱུ་དག་ལ་ཆུར་རྟོགས་དུས་ན་གསལ་སྣང་ཡོད་པ་བཞིན་ནོ་ཞེས་ཀྱང་བརྗོད་མི་ནུས་ཏེ། དེ་ལ་ཆུར་རྟོགས་དུས་ན་དབང་ཤེས་ལ་སྨིག་རྒྱུ་གསལ་བར་སྣང་བའི་འཁྲུལ་རྒྱུ་ཡོད་པ་བཞིན་དུ་འདིར་རྟོག་པ་མེད་པའི་དུས་ན་རགས་པ་གསལ་བར་སྣང་བས་རགས་པའི་སྣང་བ་རྟོག་པའི་སྣང་བར་འགྱུར་བ་འགའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྟོག་པ་རང་གི་ངོ་བོ་མྱོང་བ་ན་གསལ་སྣང་ཡོད་ཀྱང་རགས་སྣང་མེད་དོ། །རྟོག་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་དོན་མེད་པ་ལ་དོན་དུ་ཞེན་ནས་འཇུག་པས་དོན་གསལ་བར་སྣང་ངོ་ཞེ་ན། སྔོ་སོགས། དོན་བདེན་པར་མེད་པ་གསལ་བ་འདི་ངེས་པར་བརྟགས་ན་བདེན་མེད་གསལ་བར་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་བདེན་པར་མེད་པ་གསལ་བ་ན། བདག་ཉིད་གསལ་པའམ། གཞན་གསལ་བར་བྱེད་པ་གང་ རུང་དུ་འགྱུར་ཏེ། རྣམ་པ་གཞན་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར། རགས་པ་རང་གི་བདག་ཉིད་དོན་དམ་པར་གསལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་དོན་དམ་པར་གསལ་བའི་ཕྱིར་དང་དོན་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། རང་ཉིད་གསལ་བའི་ངོ་བོར། བདེན་པར་མ་གྲུབ་པ་གཞན་གྱི་རགས་པ་གསལ་བར་བྱེད་པ་ནའང་། ཤེས་པ་དེ་ཉིད་མི་བདེན་པ་གསལ་བྱེད་དུ་སྐྱེས་པར་འགྲུབ་པོ། །མ་རིག་པའི་དབང་གིས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་སྙམ་ན། མ་རིག་པ་དེ་དངོས་མེད་ཡིན་ན། དངོས་མེད་ཀྱིས་དངོས་མེད་གསལ་བར་བྱེད་པ་མི་འཐད་ལ། དངོས་པོ་ཡིན་ཅིང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཡིན་ན། དེ་ལས་ཀྱང་དངོས་མེད་ཇི་ལྟར་གསལ་ཏེ། དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ལ་འབྲེལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར། དེའི་ཕྱིར་མ་རིག་པའི་བསླད་པའི་དབང་ཤེས་མི་བདེན་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། སྔོ་སེར་སོགས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་གསལ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལྟ་བུ་བདེན་མེད་འཛིན་པའི་ཤེས་པ་རྟོག་མེད་ཐམས་ཅད་མི
Chinese
由于他们认为，没有智慧染污的意识，不可能成为所取境，因此，没有无明染污的显现境，才是争论真假的标准，而他们说，由于是假相，所以不承认蓝黄等事物，这是因为没有很好地理解他们的宗义，并且背离了许多经文和理证。因此，蓝色法，不是唯一真实的，因为它具有许多相违的侧面。就是这样。这种自显现也不可能是没有分别念的错乱，因为它是清晰显现的。遍，因为对于分别念来说，境并不清晰显现。也不能说，就像在海市蜃楼中，当认知为水的时候，有清晰的显现一样，因为在那里，当认知为水的时候，有根识清晰显现海市蜃楼的错乱之因，同样，在这里，在没有分别念的时候，粗大清晰显现，所以粗大的显现变成分别念的显现，根本没有这样的情况。此外，当体验分别念自己的体性时，有清晰的显现，但没有粗大的显现。如果说，分别念自己的自性，执着于无意义为有意义而行事，所以境清晰显现，那么，蓝等，如果确定地考察这个不真实显现的境，那么就是不真实清晰地存在，因为不真实显现的境，要么是自性清晰，要么是使他者清晰，无论如何都会变成这样，因为没有其他情况。粗大不是自己的体性真实清晰，因为只有识才是真实清晰的，并且无意义不是事物，因为自己清晰的体性，在没有真实成立的情况下，使他者的粗大清晰，那么，那个意识也成立为不真实的显现者。如果认为是由无明的力量而清晰的，那么，如果那个无明是不存在的，那么不存在的使不存在的清晰是不合理的，如果是存在的，并且是能分别的，那么，从那里面如何能使不存在的清晰呢？因为存在和不存在没有关联。因此，由于无明染污的根识，使不真实的自性清晰，所以说蓝黄等是由无明的力量而清晰的，没有过失。因此，像外境一样，执着不真实的意识，所有无分别念
English
Since they believe that consciousness not defiled by wisdom cannot become the object of apprehension, therefore, the appearing object not defiled by ignorance is the standard for arguing about truth and falsehood, and they say that since it is a false appearance, they do not acknowledge blue, yellow, etc. as things, this is because they have not well understood their tenets and have turned away from many scriptures and reasonings. Therefore, the blue phenomenon is not uniquely true, because it possesses many contradictory aspects. That's how it is. This self-appearance also cannot be a non-conceptual delusion, because it appears clearly. It pervades, because for conceptual thought, the object does not appear clearly. Nor can it be said that just as in a mirage, when it is perceived as water, there is a clear appearance, because there, when it is perceived as water, there is a cause of delusion in which the root consciousness clearly perceives the mirage, similarly, here, when there is no conceptual thought, the coarse appears clearly, so the appearance of the coarse becomes the appearance of conceptual thought, there is no such case at all. Furthermore, when experiencing the nature of conceptual thought itself, there is a clear appearance, but there is no coarse appearance. If it is said that conceptual thought itself clings to the meaningless as meaningful and acts, so the object appears clearly, then, blue, etc., if this appearance of the unreal object is definitely examined, then it exists clearly as unreal, because when the unreal object appears clearly, either the self is clear, or it makes others clear, it will become either way, because there is no other possibility. The coarse is not clear in its own nature as ultimately true, because only consciousness is ultimately clear, and the meaningless is not a thing, because the nature of self-clarity, when not truly established, makes the coarse of others clear, then, that consciousness also becomes established as a manifester of the untrue. If it is thought that it is clear by the power of ignorance, then, if that ignorance is non-existent, then it is unreasonable for the non-existent to make the non-existent clear, and if it is existent, and is a discriminating consciousness, then, how can it make the non-existent clear from that? Because there is no connection between the existent and the non-existent. Therefore, since the root consciousness defiled by ignorance makes the nature of the untrue clear, it is faultless to say that blue, yellow, etc. are clear by the power of ignorance. Therefore, like external objects, the consciousness that grasps the untrue, all non-conceptual thoughts