Tibetan
་ལེན་པ་ནི་སུའང་མེད་དོ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྟག་པས་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པར་ཁས་ལེན་པའང་དགག་བྱ་ཐོགས་པའི་རེག་བྱ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་རྟག་པར་འདོད་ཀྱི། སྒྲུབ་པ་རང་དབང་པའི་ཚུལ་གྱིས་འཆར་བའི་རྟོག་པ་ནི་བླུན་པོ་འབའ་ཞིག་ལ་གྲགས་པའོ། །མཁས་པ་ལ་གྲགས་པའི་རྟོག་པ་ནི་དགག་བྱ་འཇིག་པ་ལོག་པའི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གིས་བསྡུས་པའི་ཚད་མས་ལེགས་པར་གྲུབ་པ་རྣམས་ སོ། །རྟག་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ནི་རིགས་པའི་གནོད་པ་དུ་མ་དང་བཅས་པའོ། །སྤྱི་ཡན་གར་བ་སྤྱི་འཛིན་ཤེས་པས་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་ན་ཉེས་པ་གཞན་ཡང་སྤྱི་འཛིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ལ་སྣང་བའི་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་ཆ་སྣང་བར་རྣམ་པར་ངེས་པ་སྟེ་མཚོན་ནུས་པའི་ཁ་དོག་ལ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་དེ་དག་ཤེས་པ་དེ་ལ་གང་གིས་སྤྲུལ་ཞིང་གཏད་པ་ཡིན། སྤྱིས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཁ་དོག་དབྱིབས་སོགས་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གསལ་བས་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་མི་སྣང་བར་སྤྱི་ཡན་གར་བ་སྣང་བའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་དོན་མངོན་གྱུར་རམ་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་བདག་རྐྱེན་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་ལ། ལྐོག་གྱུར་གྱི་དོན་རང་མཚན་འཛིན་པ་དང་སྤྱིར་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་ནི་རྗོད་བྱེད་སྒྲའི་བདག་རྐྱེན་ལ་བརྟེན་ནས་ཡིན་པས་གཉིས་ཀས་རང་མཚན་གཟུང་ཡུལ་དུ་བྱེད་པར་འདྲའང་། མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོའི་ཚོགས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེའི་ལན་དུ་ཡུལ་གཅིག་ལ་དམིགས་པས་གསལ་མི་གསལ་སོ་སོར་སྣང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བ་འཕེན་པ་མི་འཐད་དེ། སྐྱེས་བུ་གཅིག་གིས་མི་རྟག་པ་སོགས་དོན་གཅིག་སྔར་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་གོམས་སྟོབས་ཀྱིས་ཕྱིས་མངོན་སུམ་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཁྱད་པར་མེད་པར་ཐལ་བ་འཕེན་པའང་ མི་འཐད་དེ། ཉེ་རིང་ལ་སོགས་ཁྱད་པར་གྱི། །གསལ་དང་མི་གསལ་མི་རུང་ངོ་། །ཞེས་གཟུགས་གཅིག་ལ་ཐག་ཉེ་རིང་ནས་བལྟ་བའི་དབང་ཤེས་ལ་གསལ་མི་གསལ་གྱི་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་སྤྱི་འཛིན་གྱི་ཤེས་པས་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་པའི་དོན་དེ་ཉིད་དབང་ཤེས་ཀྱིས་ཀྱང་གཟུང་དོན་དུ་བྱས་ནས་འཛིན་པའི་ཕྱིར་གསལ་མི་གསལ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ་བའོ། །དེ་ལྟར། བརྗོད་བྱ་ཉིད་ཕྱིར་དེ་དངོས་མིན། ཞེས་པ་ལས་འཕྲོས་པའི་རྩོད་སྤང་རྒྱས་པར་བཤད་ནས། སྤྱི་མཚན་དངོས་མེད་དུ་བསྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་གཉིས་པ་སྟོན་པ་ནི། རིགས་འདིར་གསལ་བ་ལས་གཞན་ནམ་ཞེས་སོགས་སོ། །གོང་འོག་ཀུན་ཏུ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ་གྲངས་ཅན་དང་། རྫས་ཐ་དད་དུ་འདོད་པ་བྱེ་བྲག་པའི་ལུགས་བཀོད་ནས་དགག་པ་མཛད་དེ། དེ་ལ་གྲངས་ཅན་གྱིས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་གཙོ་བོ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། རྣམ་འགྱུར་རྣམས་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་སྤྱིའང་ཡིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཚུལ་ནི་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དང་། སེར་པོའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་འདོད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་རིགས་ལྡན་གྱི་གསལ་བ་སྔོན་པོ་དེའི་རང་བཞིན་དེ་སྔོ་སེར་སོགས་ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་རིགས་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གསལ་བའི་ངོ་བོ་སྔོན་པོ་ དེ་སེར་པོ་སོགས་གཞན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བརྟེན་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སེར་པོའི་རང་བཞིན་དང་། སེར་པོའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྔོན་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གྱུར་པའི་རིགས་སུ་མི་འཐད་པར་ཐལ། གསལ་བའི་ངོ་བོའམ་རང་བཞིན་དེ་དག་ཕན་ཚུན་རྗེས་འགྲོ་མི་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གསལ་བ་ནང་ཕན་ཚུན་རྗེས་འགྲོ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བྱེ་བྲག་པ་སྤྱི་གསལ་རྫས་གཅིག་པ་ལ་སྐྱོན་དེར་འགྱུར་གྱི་ཁོ་བོ་ཅག་སྤྱི་གསལ་རྫས་ཐ་དད་པ་ལ་སྐྱོན་མེད་དོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་འདིའི་སྤྱི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐ་སྙད་དངོས་སུ་བྱར་མི་རུང་བར་ཐལ། སྤྱི་གསལ་རྫས་ཐ་དད་པས་བུམ་པའི་གསལ་བ་རྣམས་ལ་བུམ་པའོ་སྙམ་པའི་སྤྱི་བློ་འཇུག་པ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་སྤྱི་དང་གསལ་བ་འབྲེལ་མེད་དུ་འགྱུར་ཏེ། བདག་གཅིག་པའི་འབྲེལ་པའང་མི་འཐད། དེ་ལས་བྱུང་བའི་འབྲེལ་བའང་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། སྤྱི་གསལ་བལྟོས་མེད་ཡིན་པས་དོན་དམ་པའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པའང་མི་རིགས་ཏེ། འབིགས་བྱེད་དང་གངས་ཅན་ལྟ་བུའོ། །གསལ་བ་དོན་གཞན་སྤྱིའི་བལྟོས་ས་དང་སྤྱི་བལྟོས་ཆོས་ཡིན་ན་སྤྱི་གསལ་བའི་འབྲས་བུར་གྱུར་ནའང་དེ་འཐད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སྤྱི་རྟག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱུ་འབྲས་མ་ཡིན་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བལྟོས་མེད་ཡིན་ལ། དེ་ལྟ་ན་འབྲེལ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གསལ་ བ་དེའི་སྤྱིའོ་ཞེས་དོན་དམ་པའི་འབྲེལ་པ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་འབྲེལ་བ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་བཀག་ནས་སྤྱི་གསལ་གྱི་འབྲེལ་པ་དོན་དམ་པར་གྲུབ་པ་དགག་པ་ནི། གཞན་ཡང་རེ་ཞིག་ཅེས་སོ། །མྱུ་གུ་ས་བོན་ལས་གྲུབ་ཟིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་རག་ལས་པ་མེད་པར་ཐལ་བ་སོར་བཞག་གཞུང་གི་དོན་དུ་བྱེད་པ་ནི། རྒྱུ་ལས་གྲུ
Chinese
谁也不承认。分别说者承认常法能够起作用，也认为常法是远离可破的、有碍的触觉的。以自立的方式产生的分别念，只有愚人才会相信。智者所相信的分别念，是已被衡量了可破的坏灭的共相和自相所包含的量。认为常法没有被量衡量成立，是与多种理证相违背的。如果共相是游离的，被共相执识作为所取义而执持，还有其他过失，即共相执识的那个识上显现的蓝色等相分的显现，如何确定是能表示的颜色等相呢？不是共相，因为共相被认为是空无颜色形状等。不是明亮，因为共相是游离的，不显现。如果显现的或明亮的事物是依赖于眼等根的助缘，而隐蔽的事物，执持自相，并且通常不明显，是依赖于言说语的助缘，两者都将自相作为所取境是相似的，那么眼等根的集合就不会变得没有意义了吗？对此的回答是，如果因为专注于一个境，而显现出明与不明的不同，那么提出不合理的推论是不合理的。因为一个人看到不恒常等一个事物，以前不明显，通过串习的力量后来明显地显现出来。提出没有明与不明的差别的不合理推论也是不合理的。因为有远近等差别。 明与不明是不行的。 因为从近处或远处看同一个物体，眼识上会看到明与不明的差别。然后，由于共相执识所取的那个事物，也被根识作为所取义而执持，所以提出显现出明与不明的差别是不合理的推论。像这样，详细地解释了从“所说即彼故非实”这句话引申出来的辩论和反驳。接下来，展示了证明共相无实的第二个理证，即“此族类中除了显现之外还有什么”等等。上下全部是
English
No one accepts it. The Vaibhashikas also acknowledge that the permanent dharma is capable of acting, and they consider the permanent to be that which is free from destructible, obstructive tactile sensations. The conceptualization that arises in an autonomous manner is only believed by fools. The conceptualization believed by the wise is that which has been well-established by the measure that encompasses the general and the specific, which are the destructible things to be refuted. To believe that the permanent has not been established by measure is accompanied by many logical flaws. If the universal is wandering and is held by the universal-grasping consciousness as the object to be grasped, there are other faults as well, namely, how is it determined that the appearance of the blue and other aspects appearing on that consciousness of universal-grasping consciousness are the aspects of color, etc., that can be expressed? It is not the universal, because the universal is considered to be empty of color, shape, etc. It is not clear, because the universal is wandering and does not appear. If the manifest or clear object is dependent on the auxiliary condition of the senses such as the eye, and the hidden object, which grasps its own characteristic and is generally not clear, is dependent on the auxiliary condition of expressive speech, and both take their own characteristic as the object to be grasped in the same way, then wouldn't the collection of senses such as the eye become meaningless? The answer to this is that if the appearance of clear and unclear differences is due to focusing on one object, then it is unreasonable to make an unreasonable inference. Because one person sees one thing such as impermanence, which was previously unclear, but later appears clearly due to the power of habituation. It is also unreasonable to make an unreasonable inference that there is no difference between clear and unclear. Because there are differences such as near and far. It is not possible to have clear and unclear. Because when looking at the same object from near or far, the eye consciousness sees the difference between clear and unclear. Then, since that object taken by the universal-grasping consciousness is also held by the sense consciousness as the object to be grasped, it is unreasonable to make an unreasonable inference that the appearance of clear and unclear differences is unreasonable. In this way, the debate and refutation derived from the sentence "What is said is not real because it is that" are explained in detail. Next, the second reasoning for proving the non-reality of the universal characteristic is shown, namely, "What else is there in this lineage besides clarity," etc. All above and below are
Chinese
认为 பொது གསལ་ 物质是一个的数论者，以及认为物质是不同的胜论者的宗义进行安立并遮破。其中，数论者认为诸法实有成立的自性，那也就是所谓的“主”，也是随行于各种变异的 பொது 。随行的方式是，青色的自性就是黄色的自性，黄色的自性就是青色的自性。如果是这样，那么具有种类的显现青色的自性，就不可能是随行于青黄等一切的种类。因为显现的体性青色，对于黄色等其他随行没有依赖。或者，青色的自性就是黄色的自性，黄色的自性就是青色的自性，这样转化的种类是不合理的。因为显现的体性或自性那些互相随行没有依赖，因为显现内部互相不随行。胜论者说， பொது གསལ་ 物质是一个的过失会变成那样，我们 பொது གསལ་ 物质是不同的就没有过失。如果是这样，那么这个显现的 பொது 是这个，这样直接说是不允许的。因为 பொது གསལ་ 物质是不同的，对于瓶子的显现等，认为这是瓶子的 பொது 识是不允许的， பொது 和显现会变成没有关系，因为不是一体的关系，也不是从那产生关系。因为 பொது 显现是无待的，所以成立实有的关系是不合理的，就像“能穿透的”和“雪山”一样。如果显现是他体的 பொது 的所观待处，以及 பொது 是观待的法，即使 பொது 变成显现的果，那也是不合理的，因为 பொது 本身是常法，凡不是因果关系的事物都是无待的。如果是这样，因为没有关系，所以“显现的 பொது ”这样实有的关系是不合理的。遮破因果关系实有成立后，遮破 பொது 显现的关系实有成立是，其他，暂时等等。因为苗芽已经从种子产生，所以不需要依赖它，把保留的宗义作为意义是，从因产生。
English
The Samkhyas who believe that the general clarity substance is one, and the Vaisheshikas who believe that substances are different, establish their systems and refute them. Among them, the Samkhyas believe that the nature of things that are truly established is also called the "chief," and it is also the general that follows all the transformations. The way of following is that the nature of blue is the nature of yellow, and the nature of yellow is the nature of blue. If this is the case, then the nature of the clear blue of the genus is not likely to follow all the blue, yellow, etc. Because the essence of the manifestation, blue, does not depend on the other followers such as yellow. Or, the nature of blue is the nature of yellow, and the nature of yellow is the nature of blue, so the kind of transformation is unreasonable. Because the essence or nature of the manifestations does not depend on each other, because the manifestations do not follow each other internally. The Vaisheshikas say that the fault of the general clarity substance being one will become like that, and we have no fault that the general clarity substance is different. If this is the case, then it is not permissible to directly say that the general of this manifestation is this. Because the general clarity substance is different, it is not permissible to apply the general mind that this is a vase to the manifestations of the vase, etc., and the general and the manifestation will become unrelated, because it is not a one-self relationship, nor is it a relationship arising from that. Because the general manifestation is independent, it is not reasonable to establish a truly existing relationship, like "penetrating" and "snow mountain." If the manifestation is the object of dependence of the other general, and the general is the dependent dharma, even if the general becomes the result of the manifestation, that is not reasonable, because the general itself is a constant dharma, and whatever is not a cause-and-effect relationship is independent. If this is the case, because there is no relationship, the truly existing relationship of "the general of the manifestation" is unreasonable. After refuting the establishment of the truly existing cause-and-effect relationship, refuting the establishment of the truly existing relationship of the general manifestation is, other, temporary, etc. Because the sprout has already arisen from the seed, it is not necessary to depend on it, and taking the reserved doctrine as the meaning is, arising from the cause.