Tibetan
དོན་གྱིས་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་སྤྱི་བོ་ལ་གཟུང་དོན་མེད་པ་ཅན་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། ཡིད་བྱེད་སོགས་ནང་གི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་མ་གྲུབ་སྟེ། སྣམ་བུ་འཛིན་པའི་རྟོག་པ་ལ་བུམ་པའི་སྤྱི་མི་སྣང་བ་ནི་སྣམ་བུ་ལ་དེ་མེད་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དེར་སྣང་གི་བློ་མ་སྐྱེས་པ་ཡིན་པས་ཡུལ་ཡོད་མེད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ། རྟོག་པ་དེ་ལ་བུམ་སྤྱི་མི་སྣང་བ་ནི་རང་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ཉེར་ལེན་གྱི་ཁྱད་པར་གྱིས་རྟོག་གཉིས་ཅིག་ཅར་མི་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཡིན་གྱི། དེ་གཉིས་ལ་སྣང་ཡུལ་དངོས་པོར་གྱུར་པ་སོ་སོར་དམིགས་པའི་དབང་གིས་མ་ཡིན་ནོ། །སྣམ་བུ་དེ་ལ་བློས་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་བསྒྱུར་ནས་རྟོག་པར་བྱེད་པའམ། རྟོག་མེད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་བུམ་པའོ་སྙམ་དུ་རྟོག་པའི་ཚེའང་བུམ་པའི་དོན་སྤྱི་ཤར་ཡང་ཡུལ་སྟེང་ན་བུམ་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འཆད་ཉན་དོན་གསུམ་གང་དང་ཡང་འབྲེལ་མེད་ཀྱི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་ཡོད་ནའང་སྒྲ་ལས་དོན་ལ་མི་འཇུག་པའི་ཉེས་པ་སོ་ན་གནས་སོ། །དོན་རང་མཚན་ཁོ་ནའི་སྟེང་ཡོད་པའི་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་བརྗོད་པ་ཡིན་ན། དེ་རིང་གི་དུས་ན་རྒྱལ་པོ་མང་པོས་བཀུར་བ་དང་། འཁོར་ལོས་བསྒྱུར་བའི་རྒྱལ་པོ་དུས་ཞེས་བརྗོད་དུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེ་རིང་གི་དུས་ན་སྔ་མ་ཟད་ཅིང་འགགས། ཕྱི་མ་མ་སྐྱེས་པས་དེ་དག་ལ་ བརྟེན་པའི་ཆོས་གཞན་དག་ཀྱང་འགགས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། གཞན་སྡེ་ན་རེ། ཁོ་བོ་ཅག་ལྟར་ན་སྒྲ་ཡན་གར་བའི་སྤྱི་སྒྲས་བརྗོད་པས་དངོས་པོའང་བརྗོད་ལ། དབང་པོའི་ཚོགས་དོན་མེད་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་ཡང་མེད་དོ་ཞེ་ན། དེའི་དགག་པ་གཞན་རྣམས་ནི་གོ་བར་ཟད་ལ། སྤྱི་རྟག་དངོས་དེས་རང་འཛིན་ཤེས་པ་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་ནུས་པ་ཡོད་ན་དུས་རྟག་ཏུ་བསྐྱེད་དགོས་ལ། དུས་འགའ་ཞིག་གི་ཚེ་མི་བསྐྱེད་ན་དུས་ནམ་ཡང་མི་བསྐྱེད་དགོས་ཏེ། ནུས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྟག་ན་དུས་རྟག་ཏུ་ནུས་དགོས་པ་དང་། ནུས་མེད་དུ་རྟག་ན་དུས་ནམ་ཡང་ནུས་པ་མེད་དགོས་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་རྟག་པ་ལ་མཐུན་རྐྱེན་དང་འགལ་རྐྱེན་གྱིས་ནུས་པ་འཕེལ་བ་དང་ཟད་པའི་ཆེད་དུ་བཅོས་སུ་མི་རུང་བའི་ཕྱིར། གཞན་སྡེ་རྟག་པ་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ནི་རྟག་འཛིན་ལྷན་སྐྱེས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་ཞེན་པ་ལྟར་སྔ་ཕྱི་གཅིག་ཏུ་འཛིན་ཅིང་། དེའང་སྒྲུབ་པ་རང་དབང་བའི་ཚུལ་གྱིས་འཛིན་པ་ལྟར་གྲུབ་པར་འདོད་ལ། རང་སྡེ་དེ་འདྲ་བའི་རྟག་པ་ཁས
Chinese
如果说，是因为具有以意义利益的能力而成立。那么，就会得到没有所取义的共相。因为，作意等内在的理由存在则存在之故，不成立。因为，执持氆氇的分别念中不显现瓶子的共相，是因为氆氇上没有瓶子的力量，所以在那里没有产生显现的智慧，所以是随顺境的有无而进退的。如果这样说，不是的。那个分别念中不显现瓶子的共相，是因为自之习气的近取差别，两个分别念不能同时产生的理由所致。不是因为对那二者的显现境成为实物的各自所缘的缘故。在那氆氇上，以智慧转念认为是瓶子而作分别，或者，于无分别的境上认为是瓶子而作分别之时，瓶子的义共相虽然显现，但在境上并没有瓶子。即使有与讲说听闻义三者任何一个都不相关的俱非相应行，也有从声音不能进入意义的过失存在。如果说是表达唯独存在于义自相之上的俱非相应行，那么，今天这个时代被众多国王所恭敬，以及转轮王的时代就不能说了。因为，今天这个时代，前者已灭尽，后者未产生，所以依于它们的其他法也灭尽和未产生之故。其他宗派说，按照我们来说，声音随意的共相声音表达，事物也表达了。也没有感官集合成为无意义的过失。如果这样说，其他的驳斥都容易理解。如果常共相事物对自执识有利益的能力，就必须恒时产生。如果在某个时候不产生，就任何时候都不需要产生。因为，如果以能力自性而常，就必须恒时有能力。如果以无能力而常，就任何时候都必须没有能力。因为，对于常法来说，不能为了顺缘和违缘而改造能力增长和衰减。其他宗派承认常法的人，如同俱生常执着那样，执着前后一体。而且也认为如同以成立自主的方式执着那样成立。自宗不承认那样的常法。
English
If it is said that it is established because it has the ability to benefit with meaning, then one would obtain a universal that has no object of apprehension. Because, the reason of attention and so on exists if it exists, it is not established. Because, in the conceptual thought that holds the woolen cloth, the universal of the vase does not appear, it is because the power of the vase is not on the woolen cloth, so the wisdom of appearance is not produced there, so it advances and retreats according to the presence or absence of the object. If you say so, it is not so. The reason why the universal of the vase does not appear in that conceptual thought is because of the difference in the proximate cause of one's own habit, and the reason why two conceptual thoughts cannot arise simultaneously. It is not because of the respective objects of the appearance of those two becoming real objects. On that woolen cloth, one transforms with wisdom and thinks it is a vase and makes conceptual thought, or, when one thinks it is a vase on a non-conceptual object, although the meaning universal of the vase appears, there is no vase on the object. Even if there is a non-associated formation that is not related to any of the three meanings of teaching, listening, and meaning, there is still the fault that sound cannot enter meaning. If it is said that one is expressing a non-associated formation that exists only on the self-character of meaning, then it would not be permissible to say that today's era is revered by many kings, and the era of the wheel-turning king. Because, in today's era, the former has ceased and ended, and the latter has not yet arisen, so other dharmas that depend on them have also ceased and not yet arisen. Other schools say, according to us, the sound of the universal sound that is arbitrary expresses, and things are also expressed. There is also no fault of the collection of senses becoming meaningless. If you say so, the other refutations are easy to understand. If the permanent universal thing has the ability to benefit the self-grasping consciousness, then it must always produce it. If it does not produce it at some time, then it should never produce it. Because, if it is permanent in the nature of ability, it must always have ability. If it is permanent in the nature of inability, it must always have no ability. Because, for permanent things, one cannot modify the increase and decrease of ability for the sake of favorable and unfavorable conditions. Other schools who accept permanence hold the former and later as one, just as the co-emergent permanent clinging clings. Moreover, they also think that it is established as clinging in the way of establishing autonomy. Our own school does not accept such permanence.