Tibetan
་སུ་རྟོགས་པའི་ཚད་མས། དངོས་པོ་དངོས་ཤུགས་གང་ལའང་རྟོགས་པར་མི་བྱེད་ཀྱང་། གཞི་ཆོས་ཅན་འཇལ་བའི་ཚད་མ་ལྟ་བུ་རང་མཚན་ལ་མི་སླུ་བའི་ཚད་མ་དང་མ་འབྲེལ་ན་གཞི་གང་ལའང་ཚད་མར་མི་འགྱུར་བར་སྟོན་པའི་དོན་ཡིན་ནོ། །རང་མཚན་ལ་འབྲེལ་པ་མེད་ན་སྒྲོ་བཏགས་འཛིན་པའང་ཚད་མར་མི་རུང་བ་ལ་དགོངས་ནས། དངོས་མེད་འབའ་ཞིག་པ་དང་། དངོས་མེད་རང་རྒྱུད་པ་འཇལ་བའི་ཚད་མ་མེད་པར་གསུངས་སོ། །ཡོངས་སུ་དཔྱད་པའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཁོ་ན་ཚད་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྨྲས་པ་ན། དུང་སེར་འཛིན་སོགས་ཚད་མ་ཡིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ངེས་པས་གཞན་ངེས་ན་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་ལ། ཡུལ་དང་དུས་དང་། རང་བཞིན་ཐ་དད་པས་རྫས་ཐ་དད་དུ་འཇོག་མི་ནུས་ན་འགའ་ཡང་རྫས་ཐ་དད་མེད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་པོ་བཟུང་བ་ན་བཟུང་ཡང་འཁྲུལ་པས་མ་ངེས་པ་ནི་ ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ངེས་པར་བྱེད་དེ་སྐད་ཅིག་མ་བཞིན་ནོ། །ཁ་དོག་གི་རྡུལ་ཕྲན་མང་པོ་རྣམས་དབང་ཤེས་གཅིག་ལ་སྣང་བ་ན། རིང་པོ་ལ་སོགས་པའི་དབྱིབས་སྣང་བ་ནི། ཁ་དོག་དཀར་པོའི་ཡུལ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་དབྱིབས་ནི། ཁ་དོག་གི་རྡུལ་ཕྲན་སོ་སོར་སྣང་བའི་ཆོས་ཡིན་གྱི་རང་དབང་དུ་གྲུབ་པའི་དངོས་པོའི་ཆོས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཀར་པོ་མ་བཟུང་ན་དེའི་ཆོས་ཀྱིས། ཁ་དོག་གཞན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིབས་མ་བཟུང་བས་སླུ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུང་སེར་འཛིན་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །དུང་ཐོབ་པ་ནི་རེག་བྱ་འཛིན་པ་ལྟ་བུའི་ཤེས་པ་གཞན་ཁོ་ན་ལས་ཡིན་ནོ། །འཇུག་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མས་བསྟན་པའི་དོན་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་བྱ་བ་དང་ལྷན་ཅིག་པའི་བློ་འཇུག་པ་མིན་ལ་དེ་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་། གཞལ་བྱ་ངེས་པ་ཙམ་གྱིས་མཐར་ཐུག་པའི་ཕྱིར་སྔོ་འཛིན་ཚད་མ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་འཇུག་པ་ནི་ཡུལ་གཞན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་བཅད་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ལ་ཚད་མ་གཉིས་ཀ་བྱེ་བྲག་མེད་དོ། །དྲུག་པ་ནི། ཁ་ཅིག་གོམ་པ་འཕྲོད་ནས་ཐོབ་པ་ལྟ་བུ་ལ། ཐོབ་པའི་དོན་དུ་བསམས་ནས་ཚད་མ་ལ་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་བྱེད་ཡིན་པས་ཁྱབ་ན། ཅི་ཞིག་ལྟར་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པ་དེ་ཚད་མར་མི་འགྱུར་ན། དེའང་མི་རིགས་པས། འཇུག་ཡུལ་སྟོན་པ་ཙམ་གྱིས་ཚད་མའི་བྱ་བ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། བདེན་ཏེ་འཇུག་ཡུལ་ལག་ཏུ་ཐོབ་པའི་ཤེས་པ་ཕྱི་མ་ནི་འཇུག་ བྱེེད་ཀྱི་ཡང་དག་ཤེས་པའི་འབྲས་བུར་ངེས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ལ་དེ་དང་ལྡན་པའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར། དེས་ན་འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པའི་ནུས་པ་ཡོད་པ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཅིང་། དངོས་སུ་ལག་པས་ཐོབ་པའི་འཇུག་བྱེད་མ་ཡིན་པ་དེ་ལའང་དོན་ཐོབ་རུང་ཡོད་པས་ཚད་མ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ནུས་པ་ངེས་པ་དང་། དོན་བདེན་པ་ངེས་པ་དང་། དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་སྔར་ཡང་དང་ཡང་དུ་གོམས་པདང་། ཕྱིས་མཐོང་བའི་དོན་ཆོས་མཐུན་པར་མཐོང་བས། རྗེས་དཔག་ཏུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞལ་བྱའི་དོན་ལྐོག་ཏུ་མ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་ནོར་བུ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་དང་འབྲེལ་པ་ངོས་ཟིན་མ་བརྗེད་པའི་མེ་མ་མཐོང་བར་དུ་བ་མཐོང་ཙམ་གྱིས་མེའི་འབྲས་བུ་རྟོགས་པའང་མངོན་སུམ་ཡིན་གྱི་རྗེས་དཔག་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་བྱ་ལས་མ་འདས་སོ་ཞེས་པ་ནི་དོན་ཐོབ་པའི་དུས་ཀྱི་མངོན་སུམ་དང་གོམས་པ་ཅན་ལྟ་བུ་ཡུལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་མ་རྟོགས་པ་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྲུབ་པར་ཐལ་བའི་གནོད་པ་རྒྱང་པན་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གོམས་པ་ཅན་དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་རང་ལས་ངེས་པར་བསྟན་ནོ། །རྗེས་དཔག་ དོན་མེད་ན་མི་འབྱུང་བར་རང་ལས་ངེས་པས་ཁྱབ་པ་བཞིན་དུ་མངོན་སུམ་ནི་དེས་ཁྱབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་སྣང་བ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པས་ཁྱབ་པ་ཡིན་ནོ། །མདོར་ན། ཚད་མ་མཐའ་དག་རང་གི་གཞལ་བྱ་ལ་རང་སྟོབས་ཀྱིས་ངེས་པ་འདྲེན་པས་ཁྱབ་ལ། གཞལ་བྱའི་དོན་མེད་ན་ཚད་མ་རང་ཉིད་མི་འབྱུང་བ་ལ་ཐེ་ཚོམ་དྲངས་ནས་དེ་སེལ་བྱེད་ཚད་མ་གཞན་ལ་རག་ལས་པའང་ཡོད་ལ། རང་ཉིད་ཀྱིས་སེལ་བར་བྱེད་པའང་ཡོད་པའི་དོན་ནོ། །སྣང་བ་རང་ལས་ངེས་ནས། བདེན་པ་གཞན་ལས་ངེས་པ་ནི། འགའ་ཞིག་ཡོད་པར་ཞེས་ཏེ། ཁ་དོག་དམར་པོ་ངེས་ནས། མ་ཡིན་པའི་ཆ་གཞན་ལས་ངེས་པར་བྱེད་པའོ། །སྤྱིར་རང་ལས་ངེས་ཤིང་ཁྱད་པར་གཞན་ལས་ངེས་པ་ནི། ཡང་འགའ་ཞིག་ལོ་མ་ཞེས་སོགས་ཏེ། དོན་ལ་ཤ་པ་ཡིན་པ་ཡལ་ག་ལོ་འདབ་དང་ལྡན་པའི་དངོས་པོས་བཟུང་ནས་ཤིང་ཙམ་དུ་ངེས་ཤིང་། ཤ་པ་ཡིན་མིན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ན། ཤ་པ་མེད་ན། མི་འབྱུང་བ་ཚད་མ་གཞན་ལས་ངེས་པར་བྱེད་ལ། ཤ་པ་ལ་འཇུག་བྱེད་ཀྱང་ཤིང་ཙམ་འཇལ་བའི་ཚད་མ་དེ་ཉིད་ཀྱང་དཔེ་གཞལ་བའི་སྒོ་ནས་འཇུག་བྱེད་མ་ཡིན་ཏེ། ཐེ་ཚོམ་དྲངས་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པའོ། །ཁྱད་པར་རང་ལས་ངེས་ཤིང་སྤྱིར་གཞན་ལས་ངེས་པ་ནི། ཅི་ལྟར་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པའི་ཞེས་སོགས་ཏེ། ཤིང་གི་དོན་བྱེད་པའང་ཁྱད་པར་གྱི་མཐར་ཐུག་དགོས་པ་དེ་བཞིན་དུ་སྐད་ཅིག་མ་སྔོ་སེར་སོགས་ ཀུན་ལ་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ལ། སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་ཚད་མས་སྔོན་པོ་བཟུང་བ་ན་སྐད་ཅིག་མ་བཟུང་ཡང་འདོད་དོན་འགྲུབ
Chinese
以通达的方式所认知的量，对于事物直接或间接的任何方面都不进行认知。然而，像衡量作为所知事物的“基础”的量一样，如果不与不欺骗自相的量相关联，那么对于任何基础都不会成为量，这是所要表达的意义。考虑到如果不与自相相关联，那么虚构的执着也不应成为量，因此宣说了不存在衡量纯粹的非事物和非事物自性的量。如果有人说，唯有完全分析后获得意义才是量，那么这就排除了执着黄螺等是量的情况，因为如果确定了这一点就能确定其他事物，那就太过分了。如果由于处所、时间和自性的不同而无法将事物区分为不同的实体，那么任何事物都不会成为不同的实体，这也会太过分。当执着蓝色时，即使执着了，由于迷惑而无法确定，则由其他量来确定，就像刹那一样。当许多颜色的微尘显现在一个根识中时，所显现的长等形状是：在白色颜色的境上完全存在的形状是，显现在各个颜色微尘上的法，而不是独立成立的事物的法。如果不执着白色，那么它的法，就不会执着其他颜色的法的形状，因为是欺骗性的，所以执着黄螺不是量。获得海螺唯有从像执着所触的其他的意识而来。与能入的量所指示的意义相符的，想要获得的行动和心识的进入不是同时的，无论它存在与否都可以。仅仅通过确定所量就能达到最终目的，因此，在蓝色执着量之前进入，并不是获得其他境的因。因此，在获得已决断的意义方面，两种量没有差别。第六，有些人认为，就像通过步履一致而获得一样，在获得的意义上，如果认为量普遍是进入境的获得者，那么，如果有什么不获得进入境，那它就不会成为量，这也是不合理的。仅仅指示进入境就完成了量的作用，如果这样说，那是对的，因为后续获得进入境的意识，不一定与能入的正识的果相关联，因为量不普遍具有与之相关的体性。因此，仅仅具有获得进入境的能力
English
A valid cognition that understands in a thorough way does not cognize anything, either directly or indirectly. However, like a valid cognition that measures the 'basis' as the object of knowledge, if it is not related to a valid cognition that does not deceive its own characteristic, then it will not become a valid cognition for any basis. This is the meaning to be expressed. Considering that if there is no relation to its own characteristic, then even fabricated clinging should not be a valid cognition, therefore it is declared that there is no valid cognition that measures purely non-things and the self-nature of non-things. If someone says that only obtaining the meaning after complete analysis is a valid cognition, then this excludes the case of clinging to yellow conch shells, etc., as valid cognitions, because if one thing is determined, then other things can be determined, which would be too extreme. If substances cannot be distinguished as different entities due to differences in place, time, and nature, then it would be too extreme to say that nothing is a different entity. When clinging to blue, even if it is clung to, it is not determined due to confusion, so it is determined by another valid cognition, just like a moment. When many particles of color appear to one sense consciousness, the appearance of shapes such as long ones is: the shape that exists completely in the realm of white color is, the dharma that appears in each particle of color, not the dharma of a thing that is independently established. If one does not cling to white, then its dharma will not cling to the shape of the dharma of other colors, because it is deceptive, so clinging to yellow conch shells is not a valid cognition. Obtaining the conch shell only comes from other consciousnesses like clinging to what is tangible. The action of wanting to obtain and the entering of consciousness that corresponds to the meaning indicated by the valid cognition that leads to entry are not simultaneous, and it does not matter whether it exists or not. Merely by determining the object to be measured, one can reach the ultimate goal, therefore, entering before the valid cognition of blue clinging is not the cause of obtaining another realm. Therefore, there is no difference between the two valid cognitions in terms of obtaining the decided meaning. Sixth, some people think that, just like obtaining by stepping in accordance, in the sense of obtaining, if it is thought that valid cognition is universally the obtainer of the entering realm, then if something does not obtain the entering realm, it will not become a valid cognition, which is also unreasonable. Merely indicating the entering realm completes the function of valid cognition, if it is said that way, that is correct, because the subsequent consciousness of obtaining the entering realm is not necessarily related to the result of the correct consciousness that leads to entry, because valid cognition does not universally have the nature of being related to it. Therefore, merely having the ability to obtain the entering realm
Chinese
也就可以了。即使不是实际用手获得的，也有可能获得意义，因此它才是量。能力确定，意义真实确定，无意义则不出现，这些都已多次习惯，并且后来见到的事物与法相符。这不是推论，因为所量之事物并未隐蔽。例如珍宝。同样，如果对火的关联已经认识且未忘记，即使未见到火，仅见到烟就能了知火的果，这也是现量，而非推论。如果说没有超出可推论的范围，那么就像获得意义时的现量和习惯者一样，由于未能领悟体验境，就会陷入成立为量与非量的过失，这是胜友论师所说。习惯者已经表明，无意义则不出现，这是从自身确定的。推论 就像无意义则不出现必然从自身确定一样，现量并非由此必然确定。然而，显现必然由自身力量确定。总之，所有量都必然通过自身力量引导对自身所量之物的确定。如果所量之事物无意义，则量本身不会出现，对此产生怀疑，为了消除这种怀疑，有时需要依赖其他量，有时也可以自己消除。显现从自身确定，真实从他者确定，例如，确定红色，然后从他者确定非红色部分。一般来说，从自身确定，而差别从他者确定，例如，有些是树叶等等。实际上，抓住具有树枝和树叶的事物，就确定了仅仅是树木，如果怀疑是否是树木，那么如果不是树木，就不会出现，这是从其他量确定的。即使是树木的行相，也不是通过衡量来进入的，而是通过引发怀疑来进入的。差别从自身确定，而一般从他者确定，例如，如何成为共同的等等。就像树木的作用也必须达到差别的极致一样，刹那的蓝黄等 都是普遍随顺一切的。当取蓝的现量量抓住蓝色时，即使没有抓住刹那，也能实现所期望的目的。
English
It is also acceptable. Even if it is not actually obtained by hand, it is possible to obtain meaning, so it is the only valid cognition. The ability is certain, the meaning is truly certain, and if there is no meaning, it will not appear. These have been accustomed to many times, and the things seen later are in accordance with the Dharma. This is not inference, because the object to be measured is not hidden. For example, a jewel. Similarly, if the connection with fire has been recognized and not forgotten, even if the fire is not seen, the mere sight of smoke can realize the fruit of fire, which is also direct perception, not inference. If it is said that it has not exceeded the scope of inference, then like the direct perception and habitual person at the time of obtaining meaning, because of the failure to comprehend the experience of the object, it will fall into the fault of being established as valid cognition and non-valid cognition, which is what Master Shengyou said. The habitual person has shown that if there is no meaning, it will not appear, which is determined from oneself. Inference Just as the absence of meaning necessarily determines from oneself, direct perception is not necessarily determined by it. However, appearance must be determined by its own power. In short, all valid cognitions must guide the determination of their own objects to be measured through their own power. If the object to be measured is meaningless, then the valid cognition itself will not appear. If there is doubt about this, in order to eliminate this doubt, it is sometimes necessary to rely on other valid cognitions, and sometimes it can be eliminated by oneself. Appearance is determined from oneself, and truth is determined from others. For example, determining red, and then determining the non-red part from others. Generally speaking, it is determined from oneself, and the difference is determined from others. For example, some are leaves and so on. In fact, grasping the thing with branches and leaves, it is determined to be just a tree. If you doubt whether it is a tree, then if it is not a tree, it will not appear, which is determined from other valid cognitions. Even the aspect of a tree is not entered through measurement, but through causing doubt. The difference is determined from oneself, and the general is determined from others, for example, how to become common and so on. Just as the function of a tree must also reach the ultimate of difference, the momentary blue, yellow, etc. are all universally compliant. When the direct perception of grasping blue grasps blue, even if it does not grasp the moment, the desired purpose can be achieved.