Tibetan
་རྒྱུ་མཚན་དེ་དག་ཤེས་པའི་གསལ་བ་གཅིག་ལ་འདུ་བས་དབང་པོ་སོ་སོ་ལ་བརྟེན་པས་མཚོན་ནས་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཤེས་པར་བྱེད་དེ། མངོན་སུམ་བཞི་ག་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་སྒྲ་འཇུག་པ་ཡིན་ནོ། །འགྲོ་བའི་དོན་གྱིས་བ་ལང་ཞེས་འགྲོ་བའི་བྱ་བས་བ་ལང་གི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཤེས་པར་བྱེད་ཀྱང་། འགྲོ་བས་སྟོངས་པའི་གོང་བུ་ལ་བ་ལང་གི་སྒྲ་མི་འཇུག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རྟགས་བཟུང་ཞིང་འབྲེལ་བ་དྲན་པའི་རྗེས་ལ་བསྒྲུབ་བྱ་དཔོག་པས་རྗེས་དཔག་གོ །དང་ཞེས་པ་ཚད་མ་གཉིས་ཀ་སྟོབས་མཚུངས་པར་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་སྡུད་པའི་ཚིག་གོ །ཞེས་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི། དེ་ལྟར་ཚད་མ་གཉིས་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དང་། དོན་རྟོགས་ཟིན་པ་ལ་གྲངས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་རྫོགས་ཚིག་གོ །ལྔ་པ་ནི། དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཛིན་པ་ཙམ་དང་། བཟུང་ཟིན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཚད་མའི་དོན་དུ་འཇོག་ན་རྗེས་དཔག་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་ལ། མ་བཟུང་བའི་དོན་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཚད་མ་ཡིན་ན། སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་ཡང་ཚད་མར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དོགས་པ་བསལ་བའི་ ཆེད་དུ་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི། འདི་དག་གིས་ཞེས་སོགས་སོ། །ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་མི་སླུ་བ་དང་མ་ཤེས་དོན་གསལ་གཉིས་བསྟན་པ་དང་། འདིར་བསྟན་པ་རྣམས་དོན་ལྡོག་མི་འདྲ་བ་གསུམ་སྟོན་པ་མ་ཡིན་གྱི། སྔ་མ་གཉིས་ཀྱང་འདིའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ཡིན་ནོ། །ལོཙྪ་བ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་དཔྱད་ནས་ཤེས་པའི་ཚིག་གིས་ཁྱབ་ཆེས་པ་གཅོད་ལ། འཇུག་པ་ན་ཞེས་པས་མི་སྲིད་པ་བཅད་ནས་མ་ཁྱབ་པ་གཅོད་པ་ཤུགས་ལ་གོ་བར་བྱེད་ཅེས་གསུངས་སོ། །མི་སླུ་བ་མེད་པར་མི་འགྱུར་བའི་དགག་པ་གཉིས་ཀྱིས་མི་སླུ་བར་གོ་བར་བྱེད་དོ། །མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་ལ། །དེའང་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །མི་སླུ་བར་བྱེད་པ་རྒྱུ་མཚན་གང་ལས་ཤེ་ན། བཙོ་སྲེག་སོགས་ཀྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་པོ་མེ་ནི་གང་གི་མི་སླུ་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་འཛིན་པ་ཙམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་སྐད་ཅིག་མ་བཟུང་ཡང་དེ་སྒྲུབ་བྱེད་དང་། དེ་ཐོབ་པ་དང་། དེ་ཐོབ་པའི་ཐབས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། དངོས་པོ་གཟུང་དོན་དུ་མ་བྱས་ཀྱང་རྗེས་དཔག་གིས་ཀྱང་དོན་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། དོན་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་དོན་བྱེད་སྣང་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་ནི། བསྟན་བཅོས་ལས་ཞར་བྱུང་ཙམ་དུ་དཔྱད་པ་ཡིན་གྱི་གཏན་ལ་དབབ་བྱའི་གཙོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་བཟུང་བའི་དོན་ཐོབ
Chinese
由于了知那些原因的明了汇集于一处，通过依赖各个感官，从而了知施加声音的原因。四种现量都施加现量的声音。由于行走之义，称牛为牛，虽然通过行走的活动了知施加牛的声音的原因，但对于没有行走的土块，并不施加牛的声音。在执持相和忆念关联之后，通过推测所要证实的，即是比量。‘和’这个词是为了表明两种量都是力量相同的并列词。‘如是说’的意思是，衡量只有这两种。以及，对于已经理解意义的，如果是数字的词，那时是完成词。第五，仅仅执持事物的真实性，以及将已经执持的获得，如果作为衡量的意义，那么比量将不成其为衡量。如果获得未执持的意义是衡量，那么将海市蜃楼执持为水也将成为衡量，为了消除这样的疑惑，而阐述衡量总体的定义，即‘这些’等等。衡量总体的定义中，阐述了不欺骗和未知的意义显明两者，并且此处所阐述的，并非显示意义反面的三种不同，而是前两者也包含于此中。大译师说，通过完全考察而了知的词语，截断了过于宽泛的，而‘进入时’，通过截断不可能的，从而暗示了截断不周遍的，这样理解。通过不欺骗和不改变的两个否定，从而理解为不欺骗。不欺骗的本身就是衡量，而且，那也是获得的本身。不欺骗的原因是什么呢？能够成办煮烧等作用的火，是不欺骗的对境，并且，那是获得的。仅仅执持事物不是衡量，因为现量即使没有执持刹那，也不是它的成办者，也不是它的获得，也不是获得它的方法。即使没有将事物作为执持的意义，比量也能获得意义。具有获得意义自性的，具有能作事显现的现量，是从论典中顺便考察的，不是需要确定的主要内容。现量所执持的意义获得
English
Because the clarity of knowing those reasons gathers in one place, thereby, by relying on each sense organ, one knows the reason for applying sound. All four types of direct perception apply the sound of direct perception. Because of the meaning of 'going,' a cow is called a cow; although one knows the reason for applying the sound of 'cow' through the activity of going, the sound of 'cow' is not applied to a lump that does not go. After holding the sign and remembering the connection, inferring what is to be proven is inference. The word 'and' is a conjunctive word to show that both valid cognitions have equal strength. 'Thus it is said' means that there are only these two valid cognitions. And, for something whose meaning has already been understood, if it is a numerical word, then it is a completing word. Fifth, merely grasping the suchness of things, and taking what has already been grasped as the meaning of valid cognition, then inference will not become valid cognition. If obtaining an ungrasped meaning is valid cognition, then mistaking a mirage for water will also become valid cognition. To dispel such doubts, the general definition of valid cognition is explained: 'These,' and so on. In the general definition of valid cognition, the two aspects of non-deception and clarifying the unknown are explained, and what is explained here does not show three different aspects of meaning reversal, but the former two are also included in this. The great translator said that the word 'when entering' cuts off what is impossible, thereby implying that what is not pervasive is cut off. Through the two negations of 'not deceiving' and 'not changing,' it is understood as 'not deceiving.' The very act of not deceiving is valid cognition, and that is the very act of obtaining. What is the reason for not deceiving? Fire, which is able to accomplish the function of cooking, etc., is the object of non-deception, and that is what is obtained. Merely grasping an object is not valid cognition, because even if direct perception does not grasp the moment, it is not its accomplisher, nor is it its obtainer, nor is it the means of obtaining it. Even if the object is not taken as the meaning of grasping, inference can still obtain the meaning. The direct perception that has the nature of obtaining meaning, that has the appearance of being able to act, is something that is examined incidentally in the treatise, not the main thing that needs to be determined. The meaning obtained by direct perception
Tibetan
་བྱའི་ཡུལ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆ་ཤས་དང་བྲལ་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་སྣང་བའི་ཕྱིར། རྗེས་དཔག་གིས་བཟུང་བའང་དངོས་པོར་མེད་ལ། ཞེན་ཡུལ་ཡང་སྒྲོ་བཏགས་ཡིིན་པས་དོན་བྱེད་པ་གང་ཞིག་ཐོབ་པར་བྱེད་ཅེ་ན། འཇུག་ཡུལ་ཐོབ་པར་བྱེད་པས་དེ་ལ་མི་སླུ་བར་བརྗོད་དེ། མ་བཟུང་བ་འཇུག་ཡུལ་ཡིན་ན་སྨིག་རྒྱུ་ལ་ཆུར་འཛིན་ལྟ་བུར་ཚད་མར་ཧ་ཅང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དོན་ཡོངས་སུ་དཔྱད་ནས་ཞེས་སྨོས་ཏེ། བཅད་པ་ལ་བལྟོས་ནས་འཇུག་པས་ངེས་པ་དང་འཇུག་པ་རྒྱུ་འབྲས་སུ་བསྟན་ནོ། །ཡོངས་སུ་གཅོད་བྱེད་འཇུག་བྱད་ཡིན་ལ། བཅད་དོན་འཇུག་ཡུལ་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །དང་པོའི་གཅོད་བྱེད་དེས་སྐྱེས་བུ་བཅུག་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་ཟིན་གྱི་དོན་ལ་ཚད་མ་མེད་དོ། །དེས་ན་མངོན་སུམ་སྐད་ཅིག་དང་པོ་དང་། རྗེས་དཔག་སྐད་ཅིག་དང་པོ་ཉིད་ཚད་མ་ཡིན་གྱི། དེ་དང་བྱེད་པ་འཇུག་པའི་ཡུལ་མཚུངས་པའི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་ཐ་མི་དད་པའི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་རྣམས་བཅད་ཤེས་ཡིན་གྱི། ཚད་མ་མ་ཡིན་པས། ཚད་མ་ནི་མ་རྟོགས་པའི་དོན་ཅན་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་དང་པོའི་འཇུག་བྱེད་ཉིད་ཚད་མར་གོ་བར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཡང་དག་ཤེས་པ་ཉིད་ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་དབྱེ་གཞིར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་མི་སླུ་བ་ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དུ་བཞག་པ་དོན་སེམས་ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་སམ། །དོན་སྨྲ་བ་འབའ་ཞིག་གི་དབང་དུ་བྱས་ཤེ་ན། ཐུན་མོང་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན་ལ། འོ་ན་དེ་ལ། མངོན་རྗེས་ གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་བསྒྲུབ་ཏུ་མི་རུང་བར་འགྱུར་ཏེ། རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་དུ་བཞག་པ་མདོ་སྡེ་པ་ཁོ་ནའི་དབང་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། ཚད་མ་ལ་མངོན་རྗེས་གཉིས་སུ་ངེས་པ་ཐུན་མོང་བ་ཡིན་ཀྱང་མངོན་སུམ་གྱི་དོན་ལྡོག་སོ་སོར་ངེས་པ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་གསར་དུ་མི་སླུ་བའི་ཤེས་པ། མངོན་སུམ་ཚད་མའི་དོན་དུ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་པས་ཁས་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ཀྱང་། བཅད་ཤེས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་མངོན་རྗེས་ཀྱི་རིགས་འདྲ་ཕྱི་མ་རྣམས་ཚད་མ་མ་ཡིན་གྱི། གཞན་ལ་བལྟོས་པ་མེད་པར་དང་པོའི་འཇུག་བྱེད་ཉིད་ཚད་མར་གོ་བའི་ཆེད་དུ་འཇུག་པར་བྱེད་པའི་ཡང་དག་ཤེས་པ་ཉིད་དབྱེ་གཞིར་བཞག་པ་ཡིན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ན་དང་པོའི་འཇུག་བྱེད་ཡིན་པས་མ་ཁྱབ་པར་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །ཚད་མ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པ་ན་དོན་བྱ་བ་ལ་བསླུ་བ་
Chinese
不是行境，因为显现无分之刹那。 以比量所取亦非实有，所执境亦是假立，有何作用可以获得呢？说获得所入之境，故于彼不欺，若未取为所入之境，如于阳焰执为水一般，为了避免太过成为量，故说“详尽观察义”，以待决断而趣入，故显示决定与趣入为因果。完全决断者是趣入，所决断之义是所入之境，故无过失。最初之决断者令士夫趣入，故于已证之义无有量。因此，现量最初之刹那，与比量最初之刹那即是量，与其作用所入之境相同之成立与安乐无有他异之同类后者等是决断识，而非量，量唯是未证之义。因此，为了理解最初之趣入者即是量，故说趣入之正确识即是二量之差别处。此处，安立不欺为量之总相，是就义心共同之角度而言，还是仅就义论者之角度而言呢？是就共同之角度而言，若是如此，则于彼，现量、比量二者之数量决定则无法成立，因为安立离分别不欺为现量之义，唯是就经部宗之角度而言。无过失，因为量于现量、比量二者之决定是共同的，然现量之义各别决定，则丝毫没有相违，因为瑜伽行者承许离分别且新而不欺之识为现量之义。因此，即使仅仅是于境趣入，然为决断识所摄之现量、比量之同类后者等并非量，为了无待于他而理解最初之趣入者即是量，故安立趣入之正确识为差别处，并非显示若是量则不遍是最初之趣入者。在显示量之总相时，于义作用不欺。
English
It is not the realm of action, because the indivisible moment appears. What is apprehended by inference is also not real, and the object of attachment is also a fabrication, so what function can be achieved? It is said that the object of entry is obtained, so it is said to be infallible in that. If what is not apprehended is the object of entry, it would be too extreme to be a valid cognition, like grasping water in a mirage. Therefore, it is said, "After thoroughly examining the meaning," because entering depends on the decision, so certainty and entry are shown as cause and effect. The complete decision-maker is the entry, and the meaning of the decision is the object of entry, so there is no fault. The first decision-maker causes the person to enter, so there is no valid cognition for the meaning that has already been realized. Therefore, the first moment of direct perception and the first moment of inference are valid cognitions, but the subsequent similar types of establishment and bliss that are not different from that and the object of action are decisive cognitions, not valid cognitions. Valid cognition is only that which has not been realized. Therefore, in order to understand that the first entry is a valid cognition, the correct knowledge that causes entry is said to be the basis of the distinction between the two valid cognitions. Here, is the establishment of non-deception as the general characteristic of valid cognition done from the perspective of the commonality of meaning and mind, or only from the perspective of the meaning proponent? It is done from the perspective of commonality. If so, then the determination of the number of two, direct perception and inference, cannot be established, because the establishment of non-conceptual and non-deceptive as the meaning of direct perception is only from the perspective of the Sutra school. There is no fault, because the determination of valid cognition into two, direct perception and inference, is common, but there is no contradiction in the separate determination of the meaning of direct perception, because the Yogacara school accepts knowledge that is free from conceptuality and newly non-deceptive as the meaning of direct perception. Therefore, even if it is only entering into the object, the subsequent similar types of direct perception and inference that are included in decisive knowledge are not valid cognitions. In order to understand that the first entry is a valid cognition without depending on others, the correct knowledge that causes entry is established as the basis of distinction, not to show that if it is a valid cognition, it is not necessarily the first entry. When showing the general characteristic of valid cognition, it is not deceptive in the function of meaning.