Tibetan
འཁྲུལ་རྒྱུ་དང་བྲལ་བའི་བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཙམ་ཉིད་ནས་ཆ་ཐམས་ཅད་ལ་ངེས་པ་འདྲེན་པར་བྱེད་ཅིང་དངོས་པོས་ཀྱང་རང་གི་གནས་ཚོད་ཇི་ལྟར་ཡོད་པ་མ་ལུས་པ་རྟོགས་པའི་བློ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །རང་སྡེ་ཁ་ཅིག་ཞིག་པ་ལ་མི་རྟག་པར་འདོད་པ་དེ་ལྟར་ ནའང་སྔར་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཞིང་ཕྱིས་མ་དམིགས་པའི་རྟགས་ལ་ཁ་དོག་མི་རྟག་པར་རྗེས་དཔག་གིས་རྟོགས་པ་ཡིན་པས་རང་སྤྱི་འདྲེས་པ་འཛིན་པའི་ཚད་མ་ཕུང་གསུམ་དུ་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་དོ། །ཞིག་པ་མི་རྟག་པར་མི་རུང་བར་བསམས་ནས་རིགས་པ་ཅན་པས་ཡོད་པ་ཙམ་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ནམ་མཁའ་སོགས་ཀྱང་མི་རྟག་པར་ཐལ་བས་སོ། །དེས་ན་མཐའ་གཉིས་སུ་ཆད་པའི་དབུས་ན་ཡོད་པ་དང་ཡོད་པ་དེ་ལ་འཕྲོད་འདུའི་འབྲེལ་པ་གྲུབ་པ་དེ་ཉིད་མི་རྟག་ཅེས་བརྗོད་པའི་སྒྲའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། མཐའ་གཉིས་པོ་དེ་གང་ཡིན་དྲིས་པས་སྔ་ན་མེད་པ་དང་ཕྱིས་མེད་པ་གཉིས་ཡོད་ནོ་ཞེ་ན། མེད་པ་དེ་གཉིས་མི་རྟག་པ་ཅིའི་ཕྱིར་མ་ཡིན་དྲིས་པས་དེ་གཉིས་དངོས་མེད་ཡིན་པས་དངོས་པོའི་མི་རྟག་པ་ཞེས་པ་དང་དངོས་པོ་ལ་མི་རྟག་པ་ཡོད་ཅེས་པ་དང་དངོས་པོ་མི་རྟག་ཅེས་རྣམ་དབྱེ་དྲུག་པ་དང་བདུན་པ་དང་ཆོས་ཆོས་ཅན་སོགས་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་དངོས་པོའི་སྔ་ན་མེད་པ་ཞེས་སོགས་ཀྱང་མི་རུང་བར་ཐལ། དངོས་པོ་དང་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ་དངོས་པོ་དང་སྦྱར་ནས་དྲུག་སྒྲ་སོགས་གང་ཡང་མི་རུང་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་ཉིད་ཅེས་པའི་སྤྱི་རྟག་པ་གཅིག་ཡིན་ན་དེ་ལ་འཕྲོད་པ་འདུས་པའང་རྟག་པ་ཡིན་པས་མཐའ་གཉིས་པོས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའང་མི་འཐད་དོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་པོ་མཐའ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། ཁྱད་པར་དུ་བྱེད་ཆོས་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱང་མེད་པར་འགྱུར་ ཏེ། སྔར་མེད་དང་དངོས་པོའི་འབྲེལ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རིགས་པ་ཅན་པས་དངོས་པོ་སྔར་མེད་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་འབྲས་གཉིས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་མི་རྟག་པར་བརྗོད་པ་དེའང་མི་འགྲུབ་པར་ཐལ། ཁྱད་པར་བྱེད་ཆོས་མེད་པའི་ཕྱིར། སྔར་མེད་གསར་སྐྱེའི་འབྲས་བུ་ཁས་མི་ལེན་གྱི་གྲུབ་ཟིན་གྱི་མྱུ་གུ་ཡོད་པ་ཉིད་དང་འབྲེལ་བར་བྱེད་པ་པོ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལའང་གནོད་པ་སྔ་མ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་འབྲས་བུ་མེད་པ་དང་དངོས་པོ་རིལ་རྟག་པར་ཁས་ལེན་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བ་ནི་དེ་ལ་ཐོག་མར་ཚད་མ་རྣམ་ངེས་ཀྱི་འགྲེལ་པར་སློབ་དཔོན་ཆོས་མ
Chinese
凭借无误的大智慧，仅仅是现量见到，就能对一切事物产生定解，并且使事物也生起智慧，从而了解自身的一切状态。有些自宗认为坏灭就是无常，即便如此，由于先前现量见到，后来却无法见到的缘故，通过比量可以了知颜色是无常的，因此不存在执著自共相混杂的量成为三性的过失。思索坏灭不应是无常，因此理智者认为仅仅存在不是无常，因为虚空等也应成为无常。因此，如果说在断定为两个极端之间的存在，以及存在与此相合的联系成立，这才是被称为无常的词语的含义。如果问这两个极端是什么，回答说先前没有和后来没有这两个。如果问这两个没有为什么不是无常，回答说这两个是无实体，因此“实物的无常”这种说法，以及“实物具有无常”这种说法，还有“实物无常”这种说法，因为第六格、第七格以及法与有法等不应理。如果说这样，那么“实物先前没有”等等也不应理，因为与实物没有联系。因为如果与实物结合，则承认第六格等任何一种都不应理。如果说存在本身是一个常有的总相，那么与此相合的聚集也是常有的，因此用两个极端来区分也不合理。如果说因果二者是极端，那么区分的法，因果也将不存在，因为先前没有与实物没有联系。因为理智者不承认实物先前没有。用因果二者来区分所说的无常也不成立，因为没有区分的法。如果说不承认先前没有新生的果，而是说使已经成立的苗芽与存在本身产生联系的是因，那么对此也会产生与先前相同的损害，因此必须承认没有果，并且实物是完全常有的。遣除对现量定义的错谬，首先在量决定论的注释中，法称论师
English
Through unerring great wisdom, merely seeing with direct perception, one can generate certainty about all things, and also cause things to arise with wisdom, thereby understanding all their own states. Some of our own schools consider destruction to be impermanence, even so, because of the reason that one previously saw with direct perception, but later could not see, through inference one can understand that color is impermanent, therefore there is no fault of clinging to the self-general mixed up with the measure becoming three natures. Thinking that destruction should not be impermanence, therefore rationalists think that mere existence is not impermanence, because the sky and so on should also become impermanent. Therefore, if it is said that existence in the middle of being determined as two extremes, and the establishment of a connection of agreement and union with that existence, that itself is the meaning of the word called impermanence. If asked what those two extremes are, the answer is that there are two: the previously non-existent and the later non-existent. If asked why those two non-existents are not impermanent, the answer is that those two are non-entities, therefore the saying "the impermanence of entities," and the saying "entities have impermanence," and the saying "entities are impermanent," because the sixth case, the seventh case, and the law and the possessor of the law, etc., are unreasonable. If you say so, then "the previous non-existence of entities" and so on are also unreasonable, because there is no connection with entities. Because if combined with entities, it is admitted that any of the sixth case and so on are unreasonable. If it is said that existence itself is a single permanent general characteristic, then the gathering that agrees with it is also permanent, therefore it is not reasonable to distinguish it with two extremes. If it is said that the two causes and effects are the extremes, then the distinguishing dharma, the cause and effect, will also not exist, because there is no connection between the previously non-existent and the entity. Because rationalists do not admit that entities were previously non-existent. The impermanence spoken of by distinguishing between the two causes and effects is also not established, because there is no distinguishing dharma. If it is said that the cause is not admitted to be the newly produced fruit of the previously non-existent, but rather that which connects the already established sprout with existence itself, then the same harm as before will occur to this, therefore it must be admitted that there is no fruit, and that the entity is completely permanent. Eliminating the misconceptions about the definition of direct perception, first in the commentary on the Theory of Valid Cognition, the master Dharmakirti
Tibetan
ཆོག་གིས་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་གཞི་རྗེས་སུ་བརྗོད་པས་ཏེ། མངོན་སུམ་གྱིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་རབ་ཏུ་གྲགས་པ་དེ་ནི་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཞིང་མ་འཁྲུལ་བའོ། །ཞེས་དེ་ལྟར་མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་བརྗོད་ནས་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མཚན་གཞི་གྲུབ་ཟིན་པའི་དོན་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་རྗེས་སུ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ནི་མཚན་གཞིའམ་མཚོན་བྱ་རྗེས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲ་ཞེས་ཟེར་ལ། མཚན་ཉིད་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བ་སྔར་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བརྗོད་པ་ཡིན་པས་དེ་བརྗོད་པའི་སྒྲ་ལ་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པའི་སྒྲ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་འཕྲོས་དང་བཅས་པའི་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་ གི་རང་ལུགས་བཞག་པ་མི་འཐད་པ་དང། གཞན་ལུགས་བཀག་པ་མི་འཐད་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་ལུགས་འཐད་པར་སྒྲུབ་པའི་བོད་སྔ་མ་དག་གི་སྒྲུབ་བྱེད་རྣམས་ལྟར་སྣང་ཡིན་པ་དང་། དེས་ན་ལོཙྪ་བ་ཆེན་པོའི་བཞེད་པ་ཉིད་རྣམ་པར་ངེས་པའི་གཞུང་གི་བཞེད་པར་འཐད་པའི་བརྒལ་ལན་རྒྱས་པར་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ནི། བླ་མ་གྲོ་ལུང་པ་ཆེན་པོས་མཛད་པའི་རྣམ་བཤད་ཆེན་མོར་བལྟ་བར་བྱའོ། །དེ་ལ་རང་གི་ལུགས་ནི་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་བཞེད་པ་ཉིད་དུ་སྐྱོན་མེད་པར་གནས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གི་ལུགས་འཐད་པ་དང་མི་འཐད་པའི་སྒྲུབ་པའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཀས་ཀྱང་ཕྱོགས་སྔ་མ་ལེགས་པར་མ་དགོངས་པ་ཡིན་ཏེ་རྣམ་པར་བཞག་འཇོག་ལ་མཚན་མཚོན་དུ་བྱས་ནས་མཚོན་བྱ་རྗེས་བརྗོད་དང་མཚན་ཉིད་སྒྲུབ་པར་བཞེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་འཇོག་བྱེད་མ་ངེས་པར་རྣམ་པར་གཞག་བྱ་ངེས་པར་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་མི་བཞེད་ཅིང་། དེའི་རྣམ་པར་བཞག་བྱ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་འདིར་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་བྱ་ནི་མངོན་སུམ་ཚད་མ་ཡིན་ལ་འདིར་ནི་སྤྱོད་པ་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ན་མངོན་སུམ་ཞེས་པའི་སྒྲའི་དོན་ངེས་ཀྱང་དེ་རྟོག་པར་སྒྲོ་འདོགས་པས་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་པ་སྔར་མ་གྲུབ་པ་བསྒྲུབ་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྗེས་བརྗོད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ནི་དོན་མངོན་དུ་བྱེད་པས་མངོན་སུམ་ཞེས་པ་སྟེ་ཡིན་ལ་དེ་ལ་མཚན་ གཞི་གཟུགས་འཛིན་པའི་དབང་པོའི་ཤེས་པ་སོགས་དང་། ཁོ་རང་གི་རང་ལྡོག་རྣམས་སུ་ཡོད་པས་རྟོག་བྲལ་མ་འཁྲུལ་བའི་ཤེས་པ་མ་གྲུབ་པར་ཡང་དོན་དེ་དག་ངེས་ནུས་པ་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཆོ
Chinese
總之，所謂「現量」是指基的後述。能被現量所說明的，就是能使現量顯現的極為著名的知識，那是遠離分別且無誤的。像這樣，在後述現量之後，為了成立遠離分別等的特徵，就說基已成立的意義再次後述的語句，被稱為基或所詮後述之語。由於特徵——遠離分別且無誤——是為了成立先前未成立的，因此稱其為成立特徵之語。關於這一點，連帶提及法上論師建立自宗不合理，破斥他宗不合理，以及成立法上論師之宗合理的早期藏人的論證似乎並不正確。因此，大譯師的觀點才是經論中確定的觀點，對此廣泛駁斥的定論，應參閱格隆巴大師所著的《大釋》。關於自宗，法上論師的觀點是毫無錯誤的。法上論師的宗派合理與不合理的兩種成立方式，都沒有很好地理解前者的觀點，即在安立時，將名相作為所詮，並認為是所詮後述和成立特徵，但法上論師並不認為在安立者不確定的情況下，所安立者是確定的。並且，那將會變成不是所安立者。因此，在此，遠離分別且無誤的知識的所安立者是現量。在此，由於行者等使事物顯現，因此雖然確定了「現量」一詞的意義，但由於他們將分別妄加安立，因此為了成立先前未成立的遠離分別且無誤，這一點非常清楚。因此，後述之語的意義是，由於使事物顯現，所以稱為「現量」。對於基，存在著取色的根識等，以及它自身的自反，即使在未成立遠離分別且無誤的知識的情況下，也能確定這些意義，因為這些意義已由現量所成立。因此，法上論師
English
In short, the so-called "direct perception" refers to the subsequent statement of the basis. What can be explained by direct perception is the extremely famous knowledge that makes direct perception manifest, which is free from conceptualization and is unerring. In this way, after subsequently stating direct perception, in order to establish the characteristics of being free from conceptualization, etc., the statement that the meaning of the established basis is stated again is called the subsequent statement of the basis or the signified. Since the characteristics—being free from conceptualization and unerring—are for the purpose of establishing what was not previously established, it is called the statement of establishing characteristics. Regarding this point, it is unreasonable to mention in passing that the master Dharmottara's establishment of his own school is unreasonable, the refutation of other schools is unreasonable, and the arguments of the early Tibetans who established the master Dharmottara's school as reasonable do not seem correct. Therefore, the great translator's view is the definitive view in the scriptures, and the conclusion of extensive refutation of this should be consulted in the "Great Commentary" written by the great master Grolungpa. Regarding one's own school, the view of the master Dharmottara is without error. Neither of the two ways of establishing the master Dharmottara's school as reasonable or unreasonable has well understood the former's view, that is, in the establishment, the name is taken as the signified, and it is considered the subsequent statement of the signified and the establishment of characteristics, but the master Dharmottara does not think that the established is certain when the establisher is uncertain. And that would become not the established. Therefore, here, the established of the knowledge that is free from conceptualization and unerring is direct perception. Here, since the practitioners, etc., make things manifest, although the meaning of the word "direct perception" is determined, since they falsely impute conceptualization, it is very clear that it is to establish the previously unestablished being free from conceptualization and unerring. Therefore, the meaning of the subsequent statement is that, since it makes things manifest, it is called "direct perception." For the basis, there are root consciousnesses that grasp form, etc., and its own self-reflexivity, and even in the case where the knowledge of being free from conceptualization and unerring is not established, these meanings can be determined, because these meanings have been established by direct perception. Therefore, the master Dharmottara