Tibetan
ཀྱང་གང་རུང་གི་སྤྱི་ཚད་མས་ངེས་ནས་རྭ་ཅན་དཔོག་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་བས་སོ་ཞེས་ཟེར་བ་མི་མཚུངས་ཏེ། ཕྱི་མ་འདི་ཡ་གྱལ་གང་རུང་རེ་རེ་བཀོད་ནས་ཀྱང་གཞི་འགར་རྭ་ཅན་དཔོག་པའི་རྟགས་སུ་འགྱུར་བ་ཡོད་ལ། སྔ་མ་ལ་ཡ་གྱལ་གང་བཀོད་ཀྱང་ཕྱོགས་ཆོས་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་སྒོ་གསེབ་ལྟ་བུར་ནོར་བུའི་འོད་མཐོང་བ་ན་ནོར་བུ་དང་ནོར་བུའི་འོད་གང་ཡིན་གཏོལ་མེད་པར་འདི་ན་ནོར་བུ་འདུག་གོ་སྙམ་པ་ཡིན་པས། རྟགས་སུ་འགོད་ན་ནོར་བུའམ་ནོར་བུའི་འོད་ཡིན་པས་ནོར་བུ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ཡུལ་ཉིད་རྟགས་སུ་འགྱུར་བས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་མ་གྲུབ་པ་ལྟར་སྣང་དུ་འགྱུར་རོ། །དམ་བཅའ་ལ་བརྟགས་ནས་མི་འཐད་པ་ནི་འདི་ན་ནོར་བུ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་ཞེན་ལ་ཁང་ནང་གི་ཕུགས་ལྟ་བུར་ཐོབ་པས་ཕྱོགས་དེ་ན་ནོར་བུ་ཡོད་པ་ལ་མི་བསླུ་བ་འོང་ངོ་ཞེ་ན། སྒོ་གསེབ་ན་ནོར་བུ་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ཡུལ་གྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་ཞེན་པས་དཔྱད་སར་མ་ཐོབ་ཐོབ་སར་མ་དཔྱད་པས་ཚད་མར་མི་རུང་སྟེ། ཡུལ་དང་དུས་དང་རྣམ་པ་ལ་འཁྲུལ་བ་ཚད་མར་མི་རུང་བས་སོ། །དེ་ལ་རྩོད་པ་སྤང་བ་ལ། སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་མིན་ ལ་བརྟགས་ནས་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་དང་། གཅིག་དང་དུ་མ་ལ་བརྟགས་ནས་མི་འཐད་པ་སྤང་བ་དང་། ཕྲ་རགས་ལ་བརྟགས་ནས་མི་འཐད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། སྔོན་འཛིན་མངོན་སུམ་ལྟ་བུས་སྐད་ཅིག་མ་མ་དཔྱད་ལ། ཐོབ་པའི་སྔོན་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པ་དང་། ལ་མེ་ལྡན་དུ་རྟོགས་པའི་རྗེས་དཔག་གིས་ཀྱང་སྐད་ཅིག་མ་མ་ངེས་ཀྱང་ཐོབ་པའི་དངོས་པོ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་པས་དེ་དག་ཀྱང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དེ། སྐད་ཅིག་མའི་ལྡོག་པ་ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ངས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཡང་། སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་སྔོན་པོ་ཉིད་ཐོབ་པས་དཔྱད་པ་དེ་ཉིད་མ་ཐོབ་པར་ཐལ་བའི་སྐྱོན་མེད་ལ། ཐོབ་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེའང་ཡོངས་སུ་དཔྱད་པའི་སྔོན་པོའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པས་འགལ་བ་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། མངོན་སུམ་ལ་ཆ་དུ་མ་ཅན་དུ་མི་སྣང་ཞིང་སྔོན་པོ་གཅིག་ཡོངས་སུ་དཔྱད་ལ་ཐོབ་པ་ནི་ཆ་དུ་མའི་རང་བཞིན་ཐོབ་པས་སོ། །ཞེ་ན། སྐྱོན་མེད་དོ། །མངོན་སུམ་གྱི་གཟུང་ངོར་ཆ་དང་ཆ་ཅན་མི་སྣང་ཡང་སྔོན་པོ་གཟུང་ཞིང་དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྔོན་པོ་ཐོབ་པ་ཡིན་པས་སོ། །ནོར་བུའི་འོད་ལ་ནོར་བུར་ཤེས་པ་ལ་ནི་སྒོ་གསེབ་ན་ཡོད་པར་བཟུང་ནས་ར་བའི་ཕུགས་སུ་ཐོབ་པས་ཚད་མར་མི་རུང་ངོ་། །གསུམ་པ་ནི། སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་ཞིང་དཔྱད་པའི་སྔོན་པོ་ནི་རགས་པ་ཡིན་ལ་ཐོབ་པའི་ཆེ་ཕྲ་མོ་རྣམས་ཐོབ་ཅིང་བྱ་བ་བྱེད་པས་དཔྱད་པ་མ་ཐོབ། ཐོབ་པ་མ་དཔྱད་པའི་ཉེས་པ་དེ་ལའང་ མཚུངས་ཏེ། རགས་པ་དང་ཕྲ་བ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེ་ན། གཞི་གཅིག་ལ་ཕྲ་རགས་འགལ་ཡང་སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་མཐོང་བའི་སྔོན་པོ་དེ་ཉིད་རགས་པ་ཡིན་ལ་ཐོབ་པའི་སྔོ་རྡུལ་དུ་མའང་རགས་པ་གཅིག་གི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སྐྱོན་མེད་དོ། །འོ་ན་མངོན་སུམ་ལ་རགས་པ་སྣང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། སྔོན་པོ་དོན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ཡང་སྔོ་རྡུལ་དུ་མ་སྔོན་པོར་སྣང་བ་བློ་ཆོས་ཡིན་པ་བཞིན་དུ་སྔོན་པོ་དང་སྔོ་རྡུལ་དུ་མ་དོན་གྱི་ཆོས་ཡིན་ཡང་དེ་དག་རགས་པར་སྣང་བ་རྟོག་པའི་སྒོས་ཆོས་ཡིན་གྱི་དབང་ཤེས་ལ་མི་སྣང་ངོ་། །དེས་ན་སློབ་དཔོན་ཆོས་མཆོག་གིས་གནོད་པ་སྔ་ཕྱིར་འཕངས་པ་དང་རྩོད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་ལན་བཏབ་པ་དེ་དག་གཞན་གྱིས་བཟློག་པར་དཀའ་བས་ལུགས་དེ་ཁོ་ན་ལེགས་པར་མངོན་ནོ། །རྩོད་ལན་གྱི་དོན་བསྡུས་ན་ཕྱོགས་དེ་ན་ནོར་བུ་ཡོད་དོ་སྙམ་པ་ནི་ལོག་ཤེས་ཀྱི་འཛིན་སྟངས་མ་ཡིན་ཏེ། སྒོ་གསེབ་ཀྱི་འོད་ཀྱི་སྣང་བ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིར་བཟུང་ནས་དེ་ན་ནོར་བུ་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། དེའི་རྒྱུ་མཚན་ར་ཕུགས་གཞན་གང་ལའང་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པར་སྒོ་གསེབ་ཀྱི་སྣང་བ་མིག་ཤེས་ཀྱིས་མཐོང་ནས་ནོར་བུ་འདུག་གོ་སྙམ་དུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། དེ་དགག་པ་མདོར་བསྡུས་པ་ནི། བློ་དེ་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ། གཞི་གང་ན་འདུག་སྙམ་དུ་དཔྱད་པ་དེར་མེད་པས་མ་ཐོབ། གང་དུ་ཐོབ་ས་དེར་དངོས་ཤུགས་གང་ལའང་བློ་ཁ་མ་ཕྱོགས་པས་མ་དཔྱད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། སྒོ་གསེབ་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་དེ་ན་གནས་པའི་ནོར་བུ་དང་ར་ཕུགས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་ནས་དེ་ན་གནས་པའི་ནོར་བུ་གཉིས་འགལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ལ་རྩོད་པ་ནི་འོ་ན་སྔོ་འཛིན་མངོན་སུམ་གྱིས་ཐོབ་པ་མ་དཔྱད་པས་དེའང་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། སྐད་ཅིག་མ་མ་དཔྱད་ཅིང་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་བའི་སྔོན་པོ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྐད་ཅིག་མར་བློས་མ་དཔྱད་པ་དང་སྐད་ཅིག་མར་གྱུར་པའི་སྔོན་པོ་ཐོབ་པ་ལ་འགལ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་དེ། དཔྱད་པའི་སྔོན་པོའང་སྐད་ཅིག་མའི་ཁོངས་སུ་གཏོགས་པའི་ཕྱིར། ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གཅིག་དཔྱད་ལ་ཐོབ་པའི་ཚེ་དུ་མ་ཐབ་པས་ཚད་མ་མ་ཡིན་པར་ཐལ་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་འགལ་བའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་དང་། ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་གཟུང་ཞིང་དཔྱད་པའི་སྔོན་པོ་རགས་པ་ཡིན་ལ་ཐོབ་པའི་ཚེ་ཕྲ་
Chinese
如果说，任何一个共同的量，确定了是具有牛角的标志，这种说法是不对的。因为后者，即使随便指出一个部分，也能成为推断某些事物有牛角的标志。而前者，无论指出哪个部分，都不可能成为周遍。因此，法称论师认为，如同在门缝中看到宝珠的光芒时，无法确定是宝珠还是宝珠的光芒，就认为这里有宝珠。如果作为标志，因为是宝珠或宝珠的光芒，所以说有宝珠，这样怀疑的对境本身就变成了标志，似乎变成了怀疑的不成立。如果考察立宗，认为不合理，是因为执着于“这里有宝珠”的想法，而在如同房间深处的地方得到，认为在那边有宝珠是不会错的。如果在门缝中认为有宝珠，因为用处所来区分，在应该考察的地方没有得到，在得到的地方没有考察，所以不能成为量。因为在处所、时间和形态上出错，就不能成为量。对此，为了消除争论，从是否是刹那来考察，从而消除不合理之处；从一和多来考察，从而消除不合理之处；从粗细来考察，从而消除不合理之处。第一，如同先前认识的现量，没有考察是否是刹那。而得到的蓝色是刹那，通过认识有火的烟的后得比量，虽然不能确定是否是刹那，但得到的物体是刹那，所以这些也不能成为量吗？没有过失。即使刹那的差别需要其他量来衡量，但认识蓝色的现量得到了蓝色本身，所以没有没有得到那个考察的过失。而且，得到的那个刹那也属于完全考察的蓝色之中，所以没有矛盾。第二，在现量中，不会显现具有多个部分，而完全考察一个蓝色，得到的是多个部分的自性。如果这样认为，没有过失。即使在现量的对境中，不会显现部分和具有部分，但认识了蓝色，并且依靠它而得到蓝色。对于将宝珠的光芒认为是宝珠的情况，因为认为在门缝中，而在围墙深处得到，所以不能成为量。第三，认识蓝色的现
English
It is not right to say that any common measure determines that it is a sign of having horns. Because the latter, even if any one part is pointed out, can become a sign of inferring that some things have horns. But for the former, no matter which part is pointed out, it is impossible to be a pervasion. Therefore, Master Dharmakīrti thought that when he saw the light of a jewel in a crack in the door, he could not determine whether it was the jewel or the light of the jewel, and he thought that there was a jewel here. If it is taken as a sign, because it is a jewel or the light of a jewel, saying that there is a jewel, the object of doubt itself becomes a sign, and it seems to become an unestablished doubt. If the proposition is examined, it is considered unreasonable because of clinging to the idea that "there is a jewel here," and it is obtained in a place like the depths of a room, thinking that it is not wrong to have a jewel on that side. If it is thought that there is a jewel in the crack of the door, because it is distinguished by the place, it is not obtained in the place where it should be examined, and it is not examined in the place where it is obtained, so it cannot become a valid cognition. Because it is wrong in place, time, and form, it cannot become a valid cognition. In order to eliminate the dispute, examining whether it is momentary or not, thereby eliminating the unreasonable; examining from one and many, thereby eliminating the unreasonable; examining from coarse and fine, thereby eliminating the unreasonable. First, like the previously perceived direct perception, it does not examine whether it is momentary. And the blue that is obtained is momentary, and through the subsequent inference of recognizing smoke with fire, although it cannot be determined whether it is momentary, the object obtained is momentary, so can't these also become invalid cognitions? There is no fault. Even if the difference of the moment needs to be measured by another valid cognition, the direct perception of recognizing blue obtains the blue itself, so there is no fault of not obtaining that examination. Moreover, that moment obtained also belongs to the completely examined blue, so there is no contradiction. Second, in direct perception, it does not appear to have multiple parts, and completely examining one blue, what is obtained is the nature of multiple parts. If you think so, there is no fault. Even if parts and having parts do not appear in the object of direct perception, blue is recognized, and blue is obtained by relying on it. In the case of considering the light of a jewel as a jewel, because it is thought to be in the crack of the door, and it is obtained in the depths of the fence, it cannot become a valid cognition. Third, the direct perception of recognizing blue
Chinese
以根识所见且观察的蓝色是粗大的，而所获得的微小部分，因为获得且起作用，所以没有获得观察。未观察所获得的过失也同样，因为粗大和微小是相违的。如果说：在一个基上粗细相违，但现量所见的蓝色，那蓝色本身是粗大的，而且所获得的众多蓝微尘也是一个粗大的自性，所以没有过失。那么，现量会显现粗大吗？如果说：蓝色是义的法，但众多蓝微尘显现为蓝色是心的法一样，蓝色和众多蓝微尘是义的法，但那些显现为粗大是分别的特殊法，而不是根识所显现的。因此，法称论师对前后所抛出的损害和辩论，那些所作的回答，他人难以驳倒，所以那个理路显得非常完善。辩论回答的意义归纳起来是，认为那个方向有宝珠，不是错觉的执持方式，因为以门缝的光的显现作为特殊的基础，而执着认为那里有宝珠。其理由是不管其他的墙角，心意都没有朝向，而是眼识见到门缝的显现后，执着认为有宝珠。简略地驳斥它：那个心识不是量，因为没有对基在何处进行观察，所以没有获得。在获得的地方，无论直接还是间接，心意都没有朝向，所以没有观察。周遍存在，因为门缝所区分的在那里存在的宝珠和墙角所区分的在那里存在的宝珠二者是相违的。对此的辩论是：那么，现量所获得的蓝色，因为没有观察，所以也应成为非量，因为没有观察刹那，且获得成为刹那的蓝色。对于刹那没有用心识观察和获得成为刹那的蓝色，没有丝毫相违，因为所观察的蓝色也属于刹那的范畴。又，现量观察一个，但在获得时没有获得众多，所以应成为非量，因为一个和众多是相违的。又，现量所取且观察的蓝色是粗大的，但在获得时是微小的
English
The blue seen and examined by the senses is coarse, but the small parts that are obtained, because they are obtained and function, do not obtain examination. The fault of not examining what is obtained is also the same, because coarse and fine are contradictory. If you say: Although coarse and fine are contradictory on one basis, the blue seen by direct perception, that blue itself is coarse, and the many blue particles obtained are also of the nature of one coarse thing, so there is no fault. Then, will the coarse appear to direct perception? If you say: Although blue is a dharma of meaning, just as many blue particles appearing as blue is a dharma of mind, blue and many blue particles are dharmas of meaning, but those appearing as coarse are special dharmas of conceptualization, and do not appear to sense consciousness. Therefore, the answers given by the teacher Dharmakirti to the harms and debates thrown out before and after are difficult for others to refute, so that system appears to be very complete. The meaning of the debate answer is summarized as: thinking that there is a jewel in that direction is not the way of holding a false perception, because the appearance of light in the crack of the door is taken as a special basis, and it is adhered to as thinking that there is a jewel there. The reason for this is that the mind does not turn to any other corner, but the eye consciousness sees the appearance of the crack of the door and then adheres to the thought that there is a jewel. The summary of refuting it is: that consciousness is not valid, because there is no examination of where the basis is, so it is not obtained. Where it is obtained, the mind does not turn to either directly or indirectly, so it is not examined. The pervasion exists, because the jewel that exists there distinguished by the crack of the door and the jewel that exists there distinguished by the corner are contradictory. The debate on this is: Then, the blue obtained by direct perception, because it is not examined, should also become non-valid, because the moment is not examined, and the blue that has become a moment is obtained. There is no contradiction whatsoever between not examining the moment with consciousness and obtaining the blue that has become a moment, because the blue that is examined also belongs to the category of moments. Also, direct perception examines one, but does not obtain many when obtaining, so it should become non-valid, because one and many are contradictory. Also, the blue that is grasped and examined by direct perception is coarse, but is fine when obtained.