Tibetan
་ལེན་པ་པོའི་བདག་ཡིན་པར་འགྱུར་ཞེས་པ་མི་འགྱུར་ཏེ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བས་བུམ་པ་དང་རྫ་མཁན་སོགས་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཙམ་ཞིག་བདག་མིན་པ་བདེན་མོད་ཀྱང་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་རང་བཞིན་ཐ་དད་དོ་སྙམ་ན། ལེན་པ་པོའི་བདག་ནི་བླང་བྱ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་ཡོད་པ་འཐད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་མེད་པར་བདག་དེ་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་རིགས་ན་དེ་ལྟར་གཟུང་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཡང་རང་མཚན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་ལྟོས་པ་མི་རུང་བས་འབྲེལ་པ་འགོག་ནུས་ལ། འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ནི་ཡ་བྲལ་དུ་དམིགས་དགོས་པ་ལས་དེ་ལྟར་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་ རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་པར་སྟོན་པའི་རིགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཟུང་དུ་ཡོད་པར་འགྱུར་བས་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་པའང་མ་ཡིན་ལ། ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་བ་དང་མི་རྟག་པར་སྨྲ་ན་ཆད་པར་འགྱུར་བས་བདག་དེ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ཕུང་པོ་ཉིད་ཀྱང་མིན་ནོ། །བདག་ཏུ་གདགས་པ་རྒྱུ་མེད་པར་ཐལ་བའི་ཕྱིར་བདག་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡོད་པའང་མིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་བདག་མེད་དོ་སྙམ་ན། བདག་དེ་ནི་མེད་པ་ཉིད་དུའང་མ་ངེས་ཏེ་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མེད་པ་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་མིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། འདས་པའི་ཚེ་རབས་ཀྱི་དུས་སུ་སྔོན་མ་བྱུང་བའི་ངོ་བོར་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་ལྟ་བ་དེ་ཡང་མི་འཐད་དེ། ད་ལྟར་གྱི་ཚེ་འདིའི་བདག་འདི་ཚེ་སྔོན་མའི་བདག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན། དེའི་ཚེ་བདག་འདས་པའི་དུས་ན་མ་བྱུང་བར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འཛིན་པ་འཐད་ནའང་དེ་ནི་མི་སྲིད་དོ། །གལ་ཏེ་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་བདག་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་གྲུབ་ན་ཉེས་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། གལ་ཏེ་ཚེ་འདིའི་བདག་འདི་ནི་ཚ་སྔ་མའི་བདག་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་ན་སྔར་གྱི་བདག་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང༌། བདག་སྔ་མ་དེ་ནི་རང་གི་དུས་དེ་བཞིན་དུ་ཕྱི་མ་སྐྱེས་པ་ནའང་མ་འགགས་པར་གནས་པར་འགྱུར་ཞིང་ཚེ་སྔ་མ་དེར་མ་ཤི་བར་ཡང་ཚེ་འདིར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་རོ། ། གལ་ཏེ་སྔར་གྱི་བདག་དེ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པར་འདིར་བདག་འབྱུང་ན་ཉེས་པ་ཅིར་འགྱུར་ཞེ་ན། ཉེས་པ་མང་པོར་འགྱུར་ཏེ་འདི་ལྟར་སྔར་གྱི་བདག་དེ་དུས་དེར་ཞིག་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཚེ་འདིར་དེ་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་ཁོ་ན་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་སྔར་གྱི་བདག་དེ་རྒྱུན་ཆད་པར་འགྱུར་ཏེ། བདག་སྔ་མ་ལས་ཕྱི་མ་འབྱུང་བ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་སྔ་མ་དེ་རྒྱུན་ཆད་ན་ནི་དེའི་མཇུག་ཏུ་འབྱུང་བའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྣམས་རྟེན་ཆད་པས་རྣམ་པར་ཆད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེའི་ཟ་བ་པོ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཆུད་ཟ་བར་འགྱུར་རོ། །ཅི་སྟེ་སྔར་གྱི་བདག་གོས་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་བདག་ཕྱི་མས་ལོངས་སྤྱོད་པར་འདོད་ན། ད་ལྟ་ན་ཡང་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བྱས་པའི་ལས་རྣམས་ཀྱི་འབྲས་བུ་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་སོ་སོར་མྱོང་བ་དང༌། དེ་ལ་སོགས་པ་ནི་རབ་བྱེད་བརྒྱད་པར། ཅི་སྟེ་ལས་ནི་མ་བྱས་ན། །མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་འཇིགས་འགྱུར། ཞེས་བཤད་པ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །གཞན་ཡང་ཚེ་འདིའི་བདག་འདི་སྔར་གྱི་བདག་ལས་རང་བཞིན་གྱིས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཞིག་འདིར་སྐྱེས་ན་ནི། ངའོ་སྙམ་པའི་ཐ་སྙད་ཀྱི་གཞིའི་བདག་དེ་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བར་འགྱུར་ན་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་བ་ནི་མིན་ཏེ། དེ་ལྟར་འདོད་པ་འདི་ལ་མི་འདོད་པའི་སྐྱོན་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་བདག་སྔར་མ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིས་འབྱུང་ན་ནི་བདག་རྒྱུས་བྱས་པར་འགྱུར་ན། བདག་ རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྟག་པ་དང་རྟག་མི་རྟག་གང་དུ་ཡང་བརྗོད་དུ་མེད་པར་འདོད་ལ་བྱས་ན་ནི་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་བདག་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་བྱེད་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་བདག་བྱས་པ་ཉིད་དུ་ག་ལ་རིགས། བདག་བྱས་པར་རྟོག་ན་འཁོར་བའི་ཐོག་མ་ཡོད་པ་དང་སྔོན་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གསར་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་བའི་སྐྱོན་འགྲེལ་པར་གསུངས་སོ། །སྐྱོན་འདི་དག་འཇུག་ཚུལ་ནི་ཚེ་སྔ་ཕྱིའི་བདག་གཉིས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཞན་དུ་སྨྲ་ན། ཚེ་སྔ་ཕྱི་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་དུ་མ་བྱས་པ་ལྷས་བྱིན་གྱིས་གང་ལ་དམིགས་ནས་ངའོ་སྙམ་པ་སྐྱེ་བའི་བདག་སྤྱི་ཙམ་པ་དེ། གང་ཟག་དེའི་ཚེ་འདིའི་དུས་ཀྱི་བདག་དང་རང་བཞིན་གྱིས་ཐ་དད་པ་མི་འཐད་པས་རང་བཞིན་གྱིས་གཅིག་ཏུ་འདོད་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཚེ་འདིའི་དུས་ཀྱི་བདག་སྐྱེ་བ་སྔ་མ་རྣམས་སུ་མེད་པར་གསར་དུ་འདིར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ། བདག་ཙམ་པོ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་འབྱུང་བས་བདག་
Chinese
如果说成为取者的我，这是不行的。因为业和作者会变成一个，因此瓶子和陶匠等也会变成一个。如果认为仅仅是所取的蕴不是我，但我与所取在自性上是不同的，那么取者的我与所取之物在自性上是不同的，这本身是不合理的。如果二者以自己的体性成立为他体，那么在没有所取蕴的情况下，我应该是可以执取的，但事实上是无法执取的。如果这也是以自相成立为他体，那么就不能依赖，从而能够断绝关系。没有关系的异体必须被视为分离的，但事实上并没有被这样看待。 这是显示没有以自性成立为他体的理证。第二点是，如前所述，如果不依赖蕴，我就会变成可以执取的，因此我也不是与所取在自性上不同的。如果说业和作者变成一个，并且是无常的，那么就会变成断灭，因此我也不是所取的蕴本身。因为将我假立为无因是荒谬的，所以我也不是不依赖所取而存在的。如果这样认为，那么我就不存在吗？我也不一定是无，因为我是依赖蕴而安立的，而无如石女的儿子等则不是依赖蕴而安立的。第二点是，认为在过去世的时候，以先前未曾出现过的体性而自性存在，这种观点也是不合理的。如果现在的这个我的自性与前世的我不同，那么认为我在过去世没有出现过而自性成立是可以接受的，但这不可能。如果前后世的我二者以本体成立为他体，那么有什么过失呢？如果今世的我与前世的我本体不同，那么今世的我也会变成不依赖于前世的我而产生，并且前世的我也会像它自己的时代一样，在后世产生时也不会停止而继续存在，并且在前世没有死亡的情况下也会在今世产生。 如果今世的我不是依赖于前世的我而产生，那么
English
If it is said that it becomes the self of the taker, that is not possible. Because the action and the agent would become one, therefore the pot and the potter, etc., would also become one. If it is thought that only the aggregates that are taken are not the self, but that I am different in nature from what is taken, then it is not reasonable that the self of the taker is different in nature from the object to be taken. If the two were established as other by their own nature, then it would be reasonable to be able to grasp the self without the aggregates that are taken, but that is not the case. If this is also established as other by its own character, then it cannot be dependent, thus being able to sever the relationship. A separate entity without a relationship must be regarded as separate, but it is not regarded as such. This is the reasoning that shows that there is no establishment as other by nature. The second point is that, as mentioned earlier, if it becomes graspable without relying on the aggregates, then I am also not different in nature from what is taken. If it is said that the action and the agent become one, and that it is impermanent, then it will become annihilation, so that self is not the aggregates that are taken themselves. Because it is absurd to posit a self without a cause, I am also not existing without relying on what is taken. If you think that way, then is there no self? That self is also not necessarily non-existent, because it is posited in dependence on the aggregates, while non-existent things such as the son of a barren woman are not posited in dependence on the aggregates. The second point is that it is also unreasonable to view that in the time of past lives, it exists by nature in a form that has never appeared before. If the nature of this self of the present life is established as different from the self of the previous life, then it would be acceptable to hold that the self was established by nature without appearing in the past, but that is impossible. If the two selves of previous and later lives are established as other by their very nature, then what is the fault? If this self of this life is different in nature from the self of the previous life, then the self of this life will also arise without relying on the self of the previous life, and the self of the previous life will also remain without ceasing when the later life arises, just like its own time, and will also be born in this life without dying in the previous life. If the self arises here without relying on the self of the previous life, then
Chinese
那么过失会变成什么呢？会变成很多过失，像这样，因为先前的我那时已经坏灭的缘故；并且，因为仅仅是与此生中先前之我自性相异的他者产生之故，先前的我就会断灭。因为不应道理从先前的我产生后来的我。如果先前的我断灭，那么紧随其后产生的业之果报，因为没有所依而完全断灭；并且，因为也没有享用者，所有业的果报都会白白浪费。如果想要后来的我享用先前我所造之业的果报，那么现在也应该由其他相续所造之业的果报由其他相续各自感受；以及，诸如此类在第八品中说：“如果业未造，未造与怖畏相遇变。”像这样等等的过失就会发生。此外，如果此生的我与先前的我自性相异的他者在此产生，那么，作为“我”之称谓基础的我，就会从先前未生变为后来生，但从先前未生变为后来生是不成立的。如果这样认为，就会陷入不愿接受的过失。像这样，如果我从先前未生变为后来生，那么我就会变成被造作的。那些认为我作为实有存在的人，认为我既不能说是常，也不能说非常，如果被造作，那么就会变成无常。此外，因为没有与能成立我的造作者相异的造作者，我怎么可能是被造作的呢？如果认为我是被造作的，那么就会有轮回的开端，以及先前没有的众生新产生的过失，这在注释中已经说过。这些过失的适用方式是，如果说前后世的我二者本体自性相异，那么，没有被前后世等时间所区分，拉萨赐（Lhas Byin）以什么为对境而生起“我”之想的普遍的我，与那个人的此生之我的自性相异是不应理的，因此必须认为自性是相同的。如果这样，就像此生之我在先前的生世中不存在，而是新地在此产生一样，普遍的我也会同样地产生，因此我
English
What will the faults become? They will become many faults, like this, because the previous self has perished at that time; and, because only something that is by nature different from the previous self in this life is born, the previous self will be cut off. Because it is unreasonable for the later self to arise from the previous self. If the previous self is cut off, then the fruits of karma that arise after it will be completely cut off because there is no basis; and, because there is no enjoyer, the fruits of all karmas will be wasted. If you want the later self to enjoy the fruits of karma done by the previous self, then now also the fruits of karmas done by other continuums should be experienced separately by other continuums; and, such things are in the eighth chapter. It says, "If karma is not done, not done and fear meet and change." Such faults will occur. Furthermore, if this self of this life is born here as something that is by nature different from the previous self, then the self that is the basis of the term "I," will change from not arising before to arising later, but it is not established that arising later from not arising before. If you think so, you will fall into the fault of unwillingness to accept. Like this, if I change from not arising before to arising later, then I will become created. Those who think that I exist as a real thing, think that I cannot be said to be either permanent or impermanent, and if I am created, then I will become impermanent. Furthermore, because there is no creator different from the one who establishes that self, how can I be created? If you think that I am created, then there will be the beginning of samsara, and the fault of new beings arising that did not exist before, which has been said in the commentary. The way these faults apply is, if you say that the two selves of previous and later lives are different in essence and nature, then, without being distinguished by times such as previous and later lives, the general self that Lhas Byin focuses on and gives rise to the thought of "I," It is unreasonable for the nature of this person's self in this life to be different, so it must be considered that the nature is the same. If so, just as the self of this life does not exist in previous births, but newly arises here, the general self will also arise in the same way, so I