Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༥༨༣ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༥༠༡ ནས་ ༥༨༣ བར། དོན་མེད་པར་འགྱུར་ཞིང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་འབྱུང་བ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་དེ་ཡོད་བ་དེའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྟོགས་པ་ཁས་ལེན་པར་མི་ནུས་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་དཔྱོད་པའི་ནོར་མ་ནོར་གྱི་དཔྱད་པ་དུ་མ་ཞིག་བྱེད་པའི་ངལ་བ་དོན་མེད་དེ་དོན་དམ་པ་ལ་མཁས་པ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཐུབ་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་ཕུང་བོ། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་ལ། །གང་གིས་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ། །དེ་ཡི་ཐམས་ཅད་འབྲས་བུ་མེད། ཅེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇུག་པ་ལས། ཤེས་བྱའི་བུད་ཤིང་སྐམ་པོ་མ་ལུས་པ། །བསྲེགས་པས་ཞི་དེ་རྒྱལ་རྣམས་ཆོས་སྐུ་སྟེ། །དེ་ཚེ་སྐྱེ་བ་མེད་ཅིང་འགག་པ་མེད། །སེམས་འགགས་པ་དེ་སྐུ་ཡིས་མངོན་སུམ་མཛད། ཅེས་གསུངས་ཤིང་དེའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དེའི་ཡུལ་ཅན་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་མི་འཇུག་པས། སྐུ་ཁོ་ནས་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་པར་རྣམ་པར་བཞག་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མི་འགལ་ཏེ་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྒྱུ་བ་རྣམ་རྟོག་རྣམས་མི་འབྱུང་བས། དེའི་སྒོ་ནས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་བྱས་པར་མི་འཇོག་གི་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ཁོ་ནས་མངོན་དུ་མཛད་པར་འཇོག་ཅེས་པའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའི་ ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོར་ནི་རང་གི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་བར་ན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ཕྲ་མོ་ཡང་མེད་པར་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་བཞིན་དུ་མཉམ་པར་ཞུགས་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཕྱིར། དེས་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་རྣམས་མངོན་སུམ་དུ་འཇལ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཇལ་ན་ནི་ཤུགས་ལ་རྟོགས་པ་མི་རུང་བས་དངོས་སུ་རྟོགས་དགོས་ཤིང་དེ་ཡང་རྣམ་པ་མེད་པར་འཇལ་བ་འདི་བའི་ལུགས་མིན་པས། གཟུགས་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པ་དངོས་སུ་ཤར་བའི་བློ་ལ་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གཉིས་སུ་སྣང་བ་མེད་པ་བྱར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ཇི་སྙེད་པ་མ་གཞལ་ན་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཡ་བྲལ་དུ་ཐལ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་ངོ་ན་ཆོས་ཅན་དང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འབྲེལ་པ་མི་འཇོག་པའི་ཕྱིར་དང་། སྔོན་པོ་རྟོགས་པའི་ཐ་སྙད་པའི་ཚད་མའི་ངོ་ན་དོན་དམ་བདེན་པ་མེད་པས་དེ་གཉིས་འབྲལ་མི་དགོས་པ་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སངས
Chinese
第501页至583页。 第501页至583页。 将变得毫无意义，如来们的出现也将变得毫无意义。因为那个胜义存在，所以菩萨们被称为精通胜义。如是说，如果不能承认证悟真如的意义，那么对真如进行辨析的正确与否的诸多努力将毫无意义，因为不可能精通胜义。大雄宣说了八万四千法蕴，如果有人不了解那个真如，那么他的一切都将毫无结果。世尊如是说。入行论中说：将所有干燥的知识之薪烧尽而寂灭，那就是诸佛的法身。那时没有生也没有灭，心寂灭即是身之显现。如是说，并且其注释中说：智慧的对境，真如，在任何情况下，以其为对境的心和心所都不起作用，因此安立为唯有身才能显现。这也不相违背，因为成佛之时，心和心所的行相，分别念等都不会产生。因此，不认为通过它而显现法身，而是认为唯有报身才能显现，因为这是那个意思。在现量证悟真如的 智慧面前，自境与有境之间，连微细的二取显现也没有，如同水入水般平等融入，因此，它并非现量衡量所有事物。如果衡量，则不能间接证悟，必须直接证悟，而且以无相的方式衡量并非此处的宗义。对于显现色声等行相的意识来说，境与有境二者显现为无，这是不可能的。如果不衡量所有事物，也不会导致法与法性分离，因为在证悟真如的理智面前，不成立法与法性的关联，并且如同在证悟青色的世俗量面前没有胜义谛一样，二者不必分离。此外，佛
English
Pages 501 to 583. Pages 501 to 583. will become meaningless, and the appearance of the Tathagatas will also become meaningless. Because that ultimate reality exists, Bodhisattvas are called experts in ultimate reality. It is said that if one cannot acknowledge the realization of the meaning of suchness, then the effort of making many correct or incorrect analyses of suchness will be meaningless, because it is impossible to be an expert in ultimate reality. The great hero taught eighty-four thousand collections of Dharma, but if someone does not understand that suchness, then all of it will be fruitless. The Blessed One said this. In the Entering the Middle Way it says: When all the dry firewood of knowable things is burned and pacified, that is the Dharmakaya of the Victors. At that time, there is no birth and no cessation. The cessation of mind is the manifestation of the body. It is said, and its commentary says: The object of wisdom, suchness, in all ways, mind and mental factors that have it as their object do not function, therefore it is established that only the body can manifest it. This is also not contradictory, because at the time of Buddhahood, the movement of mind and mental factors, such as conceptual thoughts, do not arise. Therefore, it is not considered that the Dharmakaya is manifested through it, but it is considered that only the Sambhogakaya can manifest it, because that is the meaning. In the face of the wisdom that directly realizes suchness, there is not even a subtle appearance of duality between its own object and the subject, but it is equally absorbed like water into water, and therefore, it does not directly measure all things. If it measures, then indirect realization is not possible, it must be directly realized, and measuring without aspects is not the tenet here. For the consciousness that directly manifests aspects such as form and sound, it is impossible for the object and subject to appear as two. If it does not measure all things, it will not lead to the separation of phenomena and the nature of phenomena, because in the face of the intellect that realizes suchness, the connection between phenomena and the nature of phenomena is not established, and it is similar to the fact that there is no ultimate truth in the face of the conventional valid cognition that realizes blue, so the two do not need to be separated. Furthermore, the Buddha
Tibetan
་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་ལྟ་བ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཇི་སྙེད་པའི་དོན་རྣམས་འཇལ་ན། ཡང་དག་པའི་དོན་མཐོང་བའི་རིགས་ཤེས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་པའི་བདེན་པ་རྙེད་པར་འགྱུར་བས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འཆོལ་བ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་རིགས་ཤེས་ཀྱི་དབང་གིས་གཞག་དགོས་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུགས་འདི་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་འདོད་དམ་མི་འདོད། གཉིས་པ་ལྟར་ན་འཇུག་པ་ལས། སྟོབས་བཅུའི་མཁྱེན་ཚུལ་གསུངས་པ་ཡང་མི་འཐད་ལ། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་ཁས་བླང་དུ་མི་རུང་བས་རང་གི་ སྟོན་པ་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་པར་འགྱུར་རོ། །དང་པོ་ལྟར་ན། བྱིས་པ་རྣམས་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་མེད་ན་ནི་འགའ་ཡང་འཁྲུལ་བར་མི་འགྱུར་བས་ཡོད་དོ། །དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྣང་དགོས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་ལྟར་གྱི་དོན་དུ་མེད་པས་འཁྲུལ་བར་འགྱུར་རོ་སྙམ་ན། དེ་ལ་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་སྐྱོན་དུ་འགྱུར་བས་ཕྱོགས་གཉིས་པ་ནི་མི་འདོད་དོ། །དེ་ཡང་འཇུག་འགྲེལ་དུ་མདོ་དྲངས་པ་ལས། ཡང་ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ཙམ་གྱི་ས་ཕྱོགས་ན་སྣང་བར་མ་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་གང་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྣང་བར་གྱུར་བ་དེ་དག་ནི་ཆེས་མང་གི །སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་ཕྱི་རོལ་བའི་དྲང་སྲོང་མངོན་ཤེས་ལྔ་དང་ལྡན་པ་དང་ཉན་རང་དང་བྱང་སེམས་ལ། ཤིང་རྟའི་འཁོར་ལོ་ཙམ་གྱི་ས་ཕྱོགས་ན་མི་སྣང་བ་སངས་རྒྱས་ལ་སྣང་བའི་སེམས་ཅན་ཆེས་མང་བར་གསུངས་པ་ལྟར་སྣང་ནས་མཁྱེན་པ་ཡིན་གྱི་མི་སྣང་བ་མིན་ནོ། །སྣང་བའི་ཡུལ་ཡང་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་མ་བསླད་པའི་ཇི་སྙེད་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་སོགས་དང༌། མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་ཇི་སྙེད་པ་མ་དག་པའི་སྣོད་བཅུད་ལ་སོགས་པ་གཉིས་སོ། །དེའི་དང་པོ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་ལྡོག་པའི་དོན་མེད་ལ་གཉིས་པ་ནི་ས་དེར་རྒྱུ་ལོག་པས་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །སྣང་ཚུལ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཚན་དཔེ་མ་རིག་པ་མ་སྤངས་ བའི་གང་ཟག་ལ་སྣང་བ་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་མ་གྲུབ་བཞིན་དུ་དེར་སྣང་བ་ནི། ཡུལ་དེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་བྱུང་བའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་མིན་གྱི་ཡུལ་ཅན་དེ་མ་རིག་པའི་བག་ཆགས་ཀྱིས་བསླད་པའི་དབང་གིས་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་གང་ཟག་གཞན་ལ་དེ་ལྟ
Chinese
如果以了知如所有性的智慧来衡量所有事物，那么以如实见之理智就能获得世俗谛，这样一来，二谛的体性就会混淆。而且，所有世俗谛都必须由以真如为境的理智来安立。第二种情况是：在这个宗派中，佛地是否承认了知如所有性的智慧？如果像第二种情况那样，那么《入行论》中所说的十力知见也不合理，而且不能承认一切佛都是全知的，这样就变成了诽谤自己的本师。如果像第一种情况那样，对于孩子们来说，如果不是以自己的体性成立而显现，那么谁也不会迷惑，所以是存在的。那时，这些都必须显现于佛陀的了知如所有性的智慧中。如果这样，因为不像所显现的那样存在，所以会迷惑吗？对于这个问题，会变成像前面所说的那样的过失，所以第二种情况是不承认的。也就是在《入行论释》中引用的经文中说：还有多少没有显现在车轮大小的地方的众生，显现在如来面前，那些是非常多的。三千大千世界的诸天和人类不是这样的。就像对外道仙人具有五种神通、声闻、缘觉和菩萨来说，在车轮大小的地方不显现，而显现在佛陀面前的众生非常多一样，是显现之后才了知的，而不是不显现。所显现的对境也有两种：一种是没有被无明习气染污的如所有性，如佛陀的相好等；另一种是被无明习气染污的如所有性，如不清净的器情世界等。其中前者在佛地没有退转的意义，而后者是因为在那一地原因退转而退转。显现的方式是，佛陀的相好在没有断除无明的人面前显现时，不是以自己的体性成立而显现，而是因为那个对境是由无明习气的力量产生的，而是因为有境被无明习气染污的力量而显现，这对于其他人来说也是如此。
English
If all things are measured by the wisdom that knows the suchness of all things, then the conventional truth can be obtained by the intellect that sees the truth as it is, and in this way, the nature of the two truths will be confused. Moreover, all conventional truths must be established by the intellect that takes reality as its object. The second case is: in this school, is the wisdom that knows the suchness of all things acknowledged in the Buddha-land? If it is like the second case, then the ten powers of knowledge mentioned in the "Entering the Middle Way" are also unreasonable, and it cannot be admitted that all Buddhas are omniscient, which would be slandering one's own teacher. If it is like the first case, for children, if it does not appear as being established by its own nature, then no one will be confused, so it exists. At that time, these must appear in the Buddha's wisdom that knows the suchness of all things. If so, since it does not exist as it appears, will it be confusing? For this question, it will become a fault as mentioned above, so the second case is not admitted. That is, in the sutra quoted in the "Entering the Middle Way Commentary": "Also, how many sentient beings that do not appear in a place the size of a chariot wheel appear to the Tathagata, those are very many. The gods and humans of the three thousand great thousand worlds are not like that." Just as for non-Buddhists, hermits with five kinds of clairvoyance, Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas, sentient beings that do not appear in a place the size of a chariot wheel, but appear to the Buddha, are very many, it is known after appearing, not not appearing. There are also two kinds of objects that appear: one is the suchness that is not defiled by the imprints of ignorance, such as the marks and signs of the Buddha; the other is the suchness that is defiled by the imprints of ignorance, such as the impure vessel and essence worlds. Among them, the former has no meaning of reversal in the Buddha-land, while the latter is reversed because the cause is reversed in that land. The way of appearing is that when the marks and signs of the Buddha appear to a person who has not abandoned ignorance, it does not appear as being established by its own nature, but because that object is produced by the power of the imprints of ignorance, but because the subject is defiled by the power of the imprints of ignorance, and this is also the case for other people.