Tibetan
་བ་དེ་ལ་སྣང་བར་བཞེད་པའི་ལུགས་སོ། །རིགས་པ་འདིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་དང་འཕགས་པ་འོག་མའི་རྗེས་ཐོབ་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་མ་ཡིན་དགག་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་དོན་འཇལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་གྲངས་པའི་དོན་དམ་དུ་ཤས་པར་བྱའོ། །གང་དག་འཕགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་རྟོགས་སོ་ཞེས་བྱས་ན་ཤིན་ཏུ་རངས་ཤིང་དགའ་ལ། སྤྲོས་པ་མེད་བར་དགག་པ་འཇལ་ལོ་ཞེས་བྱས་ན་མི་བཟོད་པ་ནི། དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་པ་ཙམ་ཞིག་མེད་དགག་གི་དོན་ཡིན་པ་མ་རྟོགས་པར་མེད་དགག་ཐམས་ཅད་རི་བོང་རྭ་དང་འདྲ་བའི་ཅང་མེད་དུ་འདོད་པའི་བློའི་སྐྱོན་ཡིན་ཏེ། ཅིར་ཡང་མ་གྲུབ་ན་མེད་དགག་ཡིན་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཀུན་རྫོབ་ཙམ་དང་བདེན་པའི་ཁྱད་པར་ཕྱེ་བ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་མི་འདུ་བའི་ཀུན་རྫོབ་འདོད་པ་མིན་པ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ལ་སོགས་པ་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བརྫུན་པ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པའི་དོན་ཡང༌། ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་མིན་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཡོད་པར་སྟོན་པ་མིན་བར་སྔར་བཤད་ཟིན་ལ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་དང་འཇུག་འགྲེལ་ལས་སྡུག་ཀུན་དང་ལམ་གྱི་བདེན་པ་གསུམ་ག་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་བཤད་ཅིང༌། ཚིག་གསལ་ལས་ཀྱང༌། བརྗོད་བྱ་དང་རྗོད་བྱེད་དང་ཤེས་པ་དང་ཤེས་བྱ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་མ་ལུས་པ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཐ་སྙད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པར་གསུངས་པས་བདེན་པ་གཉིས་སུ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གཞི་གང་ཞིག་བརྫུན་བ་སླུ་བའི་དོན་དུ་ཡོངས་སུ་བཅད་ན་མི་སླུ་བའི་དོན་ཡིན་པ་རྣམ་པར་གཅད་དགོས་པས་སླུ་མི་སླུ་ནི་དངོས་སུ་ཕན་ཚུན་སྤངས་ཏེ་གནས་པའི་འགལ་བའོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཚུན་སྤངས་པའི་ཚུལ་གྱིས་ཁྱབ་བྱེད་དུ་འཇུག་པས་ཕུང་པོ་གསུམ་པ་ཡང་ལྡོག་པ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་ལ་བདེན་པ་གཉིས་སུ་གྲངས་ངེས་པར་ཤེས་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་དངོས་ཀུན་ཡང་དག་བརྫུན་པའི་མཐོང་བ་ཡིས། །དངོས་རྙེད་ངོ་བོ་གཉིས་ནི་འཛིན་པར་འགྱུར། ཞེས་བདེན་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ ཉིད་འཇོག་ཚུལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གྲངས་ངེས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པའི་ཚུལ་བདེན་པ་གཉིས་ལ་གནས་པ་ཡིན་དང༌། གང་དག་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་དེ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྔར་བཤ
Chinese
那是显现的宗派。通过这种理路，佛陀的一切遍知智慧和下等圣者的后得智慧，以及并非否定的如幻之义的衡量对象，也应被视为名相上的胜义谛。有些人如果说圣者的等持智慧仅仅是断除了戏论的无戏论，我会非常高兴，但如果说衡量的是无有戏论的否定，那就无法忍受了。因为不明白仅仅是断除了所破就是无遮的意义，而认为所有的无遮都像兔角一样一无所有，这是思想上的错误。如果什么都不成立，那么成为无遮就是相违的。第三，区分世俗和真实的差别，不是指不包括在世俗谛中的世俗，也不是指形象等在世俗中虚假的那些不是世俗谛。之前已经说过，这不是在说明存在不是世俗谛的世俗。在《六十正理论释》和《入行论释》中，苦、集、道三种谛都说是世俗谛。在《明句论》中也说：“言说对象、言说者、知识和所知等所有这些名称，都称为世间的世俗谛。”因此，由于所有名言的意义都被认为是世俗谛，所以一切所知都包含在二谛之中。也就是说，如果将某个事物完全确定为虚假、欺骗的意义，那么就必须区分出非欺骗的意义，因此欺骗与非欺骗是直接相互排斥的矛盾。既然如此，那么它就以相互排斥的方式遍及一切所知，因此第三种范畴也会被排除。因此，必须明白所知在二谛中是数量确定的。也就是说，通过对一切事物真实与虚假的见解，就能把握事物和实体的两种性质。正是通过确定二谛的定义方式，才能成立数量的确定。第二，佛陀们宣说佛法的方式是安住于二谛，并且之前已经阐述了世俗谛和胜义谛的区别。
English
That is the tenet of what appears. Through this reasoning, the objects of measurement of the Buddha's omniscient wisdom and the subsequent wisdom of lower noble ones, as well as the meaning of illusion that is not a negation, should also be regarded as conventional ultimate truth. If some say that the wisdom of the noble ones' meditative equipoise is merely the non-conceptual that has severed elaborations, I would be very pleased, but if they say that what is measured is the negation of non-elaboration, then that is unbearable. Because they do not understand that merely severing the object of negation is the meaning of non-affirming negation, and they think that all non-affirming negations are like rabbit horns, utterly nonexistent, this is a fault of thought. If nothing is established, then it is contradictory to be a non-affirming negation. Third, distinguishing the difference between mere conventionality and truth is not referring to conventionality that is not included in conventional truth, nor is it referring to those that are false in conventionality, such as images, that are not conventional truth. It has already been said before that this is not explaining that there exists conventionality that is not conventional truth. In the commentary on the "Sixty Stanzas of Reasoning" and the "Commentary on Engaging in the Bodhisattva Deeds," the three truths of suffering, origin, and path are all said to be conventional truths. In the "Clear Words" it is also said, "All these terms, such as the object of expression, the expresser, knowledge, and the object of knowledge, are all called the conventional truth of the world." Therefore, since the meaning of all terms is considered to be conventional truth, all objects of knowledge are included in the two truths. That is to say, if one completely determines something as false, as having the meaning of deception, then one must distinguish the meaning of non-deception, so deception and non-deception are contradictions that exist in direct mutual exclusion. Since this is the case, it pervades all objects of knowledge in a mutually exclusive manner, so the third category is also excluded. Therefore, it must be understood that the number of objects of knowledge is definite in the two truths. That is to say, through the view of truth and falsehood of all things, one will be able to grasp the two natures of things and entities. It is precisely through the way of defining the two truths that the certainty of number is established. Second, the way in which the Buddhas teach the Dharma is based on the two truths, and the distinction between conventional truth and ultimate truth has already been explained before.