Tibetan
རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་ཚོར་བ་ལ་སྲེད་པ་བདག་གིར་མ་བྱས་པར། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་བྱས་པ་ལས་ཉེ་བར་ལེན་པ་མེད་པར་གྱུར་ན་ནི། དེ་གྲོལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཚེ་ཡང་སྲིད་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ལེན་པའི་རྐྱེན་གྱིས་འབྱུང་བའི་སྲིད་པ་དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔའི་རང་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱ་སྟེ། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས་དགེ་མི་དགེ་གསུམ་ཆར་ཡང་མ་འོངས་པའི་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྲིད་པ་འབྱུང་བས་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུའི་མིང་གིས་བཏགས་ནས་ སྲིད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ལུས་དང་ངག་གི་ལས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་ལ་ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་ཕུང་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཞུང་གཞན་ལས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བས་ལུས་ངག་གི་ལས་གཟུགས་ཅན་དུ་འདོད་པ་བཀག་ནས། ལུས་ངག་བྱ་བ་ལ་འཇུག་དུས་ཀྱི་སེམས་པ་ལ་བཤད་མོད་ཀྱང་ཟླ་བས་གཟུགས་ཅན་དུ་བཞེད་དོ། །ཡིད་ཀྱི་ལས་ནི་སེམས་པ་ཡིན་མོད་ཀྱང་སེམས་པ་དང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་སེམས་སམས་བྱུང་གཞན་རྣམས་དེ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་པས་ཡིད་ལས་ཕུང་པོ་བཞིའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །སྲེད་ལེན་གྱིས་གསོས་བཏབ་པས་ཡང་སྲིད་འགྲུབ་པའི་ལས་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་སོང་བའི་སྲིད་པ་དེ་ལས་ནི་ཚེ་ཕྱི་མའི་ཕུང་པོའི་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་འབྱུང་ལ། ཕུང་པོ་སྨིན་པའི་རྒ་བ་དང་ཕུང་པོ་འཇིག་པའི་ཤི་བ་དང༌། འཆི་བཞིན་པའི་ཀུན་ཏུ་རྨོངས་པའི་ཆགས་པ་དང་བཅས་པའི་སྙིང་གི་གདུང་བ་མྱ་ངན་དང༌། མྱ་ངན་དེས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་ངག་གིས་སྨྲེ་སྔགས་འདོན་པ་དང་དབང་པོ་ལྔ་ལ་གནོད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ཤེས་པ་ལ་གནོད་བའི་ཡིད་མི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་དང་ཡིད་མི་བདེ་ལས་བྱུང་བའི་ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་འཁྲུག་པ་རྣམས་ཏེ་དེ་དག་ནི་སྐྱེ་བ་ལས་རབ་ཏུ་འབྱུང་ངོ་། །སྔར་ཇི་སྐད་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ལྟར་ཏེ་རང་གི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཙམ་གྱི་མཐུས་སྡུག་བསྔལ་བ་ཕུང་པོ་དང་ཚོགས་དང་ཁྱུ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་སྤུངས་པའོ། །བདག་དང་བདག་གི་བའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་དང་བྱིས་པས་བཏགས་པ་ཙམ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདག་ ཉིད་བདེ་བ་དང་མ་འདྲེས་པས། འབའ་ཞིག་པ་འདི་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འཁོར་བར་ལུགས་སུ་འཇུག་པ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་གང་འགྲུབ་ན་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤིའོ། །གང་གིས་འགྲུབ་པར་བྱེད་ན་སྲེད་པའི་རྐྱེན་ཅན་གྱི་ལེན་པས་སོ། །ཇི་ལྟར་འགྲུབ་པར་བྱེད་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་རྣམ་ཤེས་ལ་བསྒོས་པའི་ལས་ཀྱི་བག་ཆགས་དེ་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་བྱས་པ་ལས་ཀྱི་སྲིད་པར་བྱས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སོ། །
Chinese
以证悟的智慧之力，不执著于感受的贪爱，显现无二的智慧，从中没有执取，如果这样，那就会解脱，那时也不会再有轮回。由执取的因缘而产生的有，也要认知为五蕴的自性。身、语、意的善与不善之业，都会产生未来五蕴的有，以因的名义来称呼果，称为有。其中，身语之业是色蕴，而意之业是四蕴的自性。对此，其他论典中，分别说者遮止身语之业为有色，虽然说身语行为是进行时的心，但月称认为是色。意之业是心，但与心相应的其他心和心所，与心是同一体性，因此意业说是四蕴的自性。以贪爱和执取滋养，使来世成就之业具有力量，从那样的有中，就会产生来世的五蕴之生。五蕴成熟的衰老和五蕴坏灭的死亡，以及临死时普遍愚昧的贪著所带来的内心的痛苦和悲伤，以及由悲伤所引发的口中发出哀号，五根受到损害的痛苦，以及损害意识的忧愁和痛苦，以及由忧愁和痛苦所产生的身心骚动，这些都是从生而产生的。如前所说的那样，以自己的因和缘的力量，痛苦的蕴、集合和群体，就是痛苦的堆积。远离了我和我所的自性，仅仅是孩童所安立的痛苦之自性，与快乐不相杂，唯一这个将会产生，这样宣说了轮回的次第。其中，什么成就呢？就是生和老死。由什么来成就呢？由贪爱的因缘所生的执取。如何成就呢？以行对识熏染的业习气，使之具有力量，以造作业有的方式来成就。
English
Through the power of enlightened wisdom, without clinging to the craving of feelings, manifesting the non-dual wisdom, and without taking from it, if this is the case, then one will be liberated, and at that time there will be no more existence in samsara. The existence that arises from the cause of clinging should also be understood as the nature of the five aggregates. The virtuous and non-virtuous actions of body, speech, and mind all give rise to the existence of the five aggregates in the future. By naming the cause with the name of the result, it is called existence. Among them, the actions of body and speech are the form aggregate, while the actions of mind are the nature of the four aggregates. Regarding this, in other treatises, the Vaibhashikas refute the idea that the actions of body and speech are material, although it is said that bodily and verbal actions are the mind in the process of acting, Chandrakirti considers them to be material. The action of mind is mind, but other mental states and mental events that are associated with mind are of the same nature as mind, therefore mental action is said to be the nature of the four aggregates. Nourished by craving and clinging, the karma that accomplishes rebirth becomes powerful, and from that existence, the birth of the five aggregates in the next life will arise. The aging of the maturing aggregates and the death of the decaying aggregates, as well as the mental anguish and sorrow accompanied by the universally ignorant attachment at the time of death, and the wailing uttered by the mouth aroused by sorrow, the suffering that harms the five senses, and the distress and suffering that harm the consciousness, and the disturbances of body and mind arising from distress and suffering, all these arise from birth. As mentioned before, in this way, through the power of one's own causes and conditions, the suffering aggregates, collections, and groups are heaps of suffering. Separated from the nature of self and what belongs to self, and merely posited by children, the nature of suffering, unmixed with happiness, only this will arise, thus the order of samsara is explained. Among them, what is accomplished? It is birth, aging, and death. By what is it accomplished? By clinging born from the cause of craving. How is it accomplished? By the karmic imprints that actions impress upon consciousness, making them powerful, and accomplishing them in the manner of creating karmic existence.
Tibetan
འདིས་ནི་མ་རིག་པ་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱིས་འཕངས་པ་དེ་ཉིད་འགྲུབ་པར་བྱེད་པས། འཕེན་བྱེད་དང་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་འབྲས་ནི་སྐྱེ་བ་ལེན་ཐེབས་གཅིག་གི་རྒྱུ་འབྲས་ཡིན་གྱི་སྐྱེ་བ་སོ་སོ་བའི་དབང་དུ་བྱས་པ་མིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་སོ་སོར་བསྟན་པ་ནི་འཕངས་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་གྲུབ་པའི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཁྱད་པར་དང༌། འཕེན་བྱེད་དང་འགྲུབ་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུའི་མི་འདྲ་བའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཡིན་ཏེ། ས་ཡི་དངོས་གཞི་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་ཚོར་བ་ལ་ཐུག་པ་དག་དང་སྐྱེ་བ་དང་རྒ་ཤི་རྣམས་འདྲེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཞེ་ན། སྡུག་བསྔལ་བའི་དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང༌། འཕེན་པ་དང་མངོན་པར་འགྲུབ་བའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡོངས་སུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། མ་རིག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་རྣམས་འབྱུང་བས་འཁོར་བ་རྣམ་ཤེས་ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པའི་རྩ་བ་སྟེ་རྒྱུའི་གཙོ་བོ་ ནི་འདུ་བྱེད་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མཁས་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་རྣམས་འཕེན་བྱེད་ཀྱི་ལས་འདུ་མི་བྱེད་པ་དེ་ཡི་ཕྱིར། མི་མཁས་པ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མ་མཐོང་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་ལས། དགེ་སློང་དག་མ་རིག་པ་དང་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་སྐྱེས་བུ་གང་ཟག་འདི་ནི་བསོད་ནམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །བསོད་ནམས་མ་ཡིན་པ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །མི་གཡོ་བ་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ཡང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མི་མཁས་པ་བྱེད་པ་པོ་ཡིན་པས་མ་རིག་པ་དང་ལྡན་པ་ཁོ་ན་འདུ་བྱེད་ཀྱི་བྱེད་པ་པོར་འགྱུར་གྱི། མཁས་པ་དེ་ཉིད་མཐོང་བ་མ་རིག་པ་སྤངས་པ་ནི་བྱེད་པ་པོ་མིན་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མ་རིག་པ་ཡོད་ན་འདུ་བྱེད་འབྱུང་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་མ་རིག་འགགས་པ་སྟེ་སྤངས་པར་གྱུར་ན་ནི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱང་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ་རྒྱུ་མ་ཚང་བའི་ཕྱིར་རོ། །མ་རིག་པ་དེ་གང་གིས་འགོག་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། མ་རིག་འགགས་པ་སྟེ་ཟད་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཉིད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་ཤེས་པས། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་དོན་བསྒོམས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ་དེ་ཉིད་མཐོང་བའི་རྣལ་འབྱོར་པ
Chinese
由于此（无明和行）能成就所投生的事物。能投生和能成就的因果，是同一生中的因果，而不是各自独立的。然而，分别阐述是为了说明所投生的痛苦和所成就的痛苦的差别，以及能投生和能成就的因的不同。如《地藏经》所说：“如果识等乃至受，以及生老死等都是混合的性质，为何要分为两种阐述呢？是为了说明痛苦事物的性质不同，以及为了完全阐述投生和显现成就的差别。”如是说。第二，由于从无明等产生有支，轮回的根本，即识相续等之根本，也就是主要的原因是行。因此，通达缘起真如的智者们，不会造作能投生的业。不通达真如的愚者，则是行的造作者。如经部所说：“诸比丘，与无明相应的士夫补特伽罗，也会造作福德之所作，也会造作非福德之所作，也会造作不动之所作。”如是说。因此，愚者是造作者，只有具有无明者才会成为行的造作者。智者现见真如，舍弃无明，则不是造作者，因为现见了真如。如此，如果存在无明，则产生行，如果不存在，则不产生。因此，无明止息，即被舍弃，则行等也不会产生，因为因不具足。那么，以何能止息无明呢？无明止息，即灭尽，是因为如实了知缘起之真如。依靠修习真如之义，从而现见真如，并且是现见真如的瑜伽士
English
Because this (ignorance and formation) accomplishes the very thing that is projected. The cause and effect of projecting and accomplishing are the cause and effect of one lifetime, not of separate lifetimes. However, the reason for explaining them separately is to show the difference between the suffering of being projected and the suffering of being accomplished, and the difference between the causes of projecting and accomplishing. As it says in the Essence of Earth Sutra: "If consciousness and so on up to feeling, and birth, old age, and death are all of a mixed nature, why are they explained in two ways? It is to show the different natures of painful things, and to fully explain the distinction between projecting and manifest accomplishment." As it says. Secondly, because the limbs of existence arise from ignorance and so on, the root of samsara, that is, the root of the connection of consciousness and so on, the main cause is formation. Therefore, the wise who directly see the suchness of dependent arising do not perform the action of projecting. The unwise who do not directly see the suchness are the performers of formation. As it says in the Sutra: "Monks, this person who is associated with ignorance also performs meritorious actions, also performs non-meritorious actions, and also performs immovable actions." As it says. Therefore, the unwise are the performers, and only those who have ignorance become the performers of formation. The wise who see that very thing, having abandoned ignorance, are not the performers, because they have directly seen the suchness. Thus, if there is ignorance, formation arises, and if there is not, it does not arise. Therefore, if ignorance ceases, that is, is abandoned, then formations will not arise either, because the cause is not complete. What will stop that ignorance? The cessation of ignorance, that is, its exhaustion, is because of knowing the suchness of dependent arising without error. Relying on meditating on the meaning of suchness, one will directly see suchness, and is the yogi who sees that very thing.