Tibetan
ངན་ལས་འདས་པ་ཡང་ཇི་ལྟར་ན་རང་གི་དགག་བྱའི་དངོས་པོ་ཞིག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་མིན་ཏེ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དངོས་པོ་ལ་མ་བརྟེན་པའི་དངོས་མེད་མེད་ན་འོ་ན་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་དངོས་པོ་གང་ལ་བརྟེན་ནས་དངོས་མེད་དུ་འགྱུར་སྙམ་ན། རབ་བྱེད་ལྔ་པར་གལ་ཏེ་དངོས་པོ་མ་གྲུབ་ན་ཞེས་སོགས་བཤད་པ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་གཞན་འགྱུར་ལ་དངོས་མེད་དུ་འཇིག་རྟེན་ན་སྨྲ་བས་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་སོགས་པ་འདི་འདྲ་བའི་དངོས་མེད་དུ་སུས་སྨས། འོ་ན་ནམ་མཁའ་རི་བོང་རྭ་དག་དང༌། །མོ་གཤམ་གྱི་ནི་བུ་དག་ཀྱང༌། །མེད་བཞིན་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ལྟར། །དངོས་ལ་བརྟེན་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་ལུང་ལས་དེ་རྣམས་དངོས་པོར་མེད་པར་གསུངས་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེར་ནི་དངོས་པོ་བཀག་ཙམ་ལ་དངོས་མེད་དུ་གསུངས་ཀྱི་དངོས་མེད་དུ་ངོ་བོས་ཡོད་པར་སྟོན་པ་ནི་མིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཉིད་ངོ་བོས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་རི་བོང་གི་རྭ་ལ་སོགས་བའི་གཞི་མ་གྲུབ་རྣམས་དངོས་མེད་མིན་ཞེས་གསུངས་པ་ནི། དངོས་པོ་ཞིག་པའི་དངོས་མེད་དང་རང་གི་ངོ་བོས་གྲུབ་པའི་དངོས་མེད་འགོག་གི་དངོས་མེད་ཙམ་ཞིག་མིན་པར་བཞེད་པ་མིན་ཏེ། དངོས་པོའི་རྟོག་པ་བདག་པ་ཙམ་ཞིག་ཡིན་གྱི་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་སྐབས་གཞན་དུ་ཡང་དངོས་པོ་མེད་པར་ལན་དུ་མར་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་གང་ཞིག་དངོས་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་དངོས་མེད་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མིན་ནོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་གནས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། གལ་ཏེ་མྱང་འདས་དེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཡོད་པ་མིན་ན་འོ་ན་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་སྔ་མ་ནས་འདིར་འོང་བ་དང་འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་འགྲོ་བའི་སྐྱེ་འཆི་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པའི་དངོས་པོ་རིང་ཐུང་ལྟར་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་འདོགས་པའམ། མར་མེ་ལས་འོད་སྐྱེ་བ་ལྟར་རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་རྒྱུར་བྱས་ནས་འདོགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི། རང་གི་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་མིན་པ་དང་རྒྱུར་བྱས་ནས་འཇུག་པ་མིན་པར་ཉོན་མོངས་དང་ཕུང་པོའི་སྤྲོས་པ་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རབ་ཏུ་ཞི་བ་ཙམ་དེ་ནི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡིན་པར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་ལ། དེ་ཙམ་ནི་དངོས་པོ་ཡང་མིན་ལ་དངོས་མེད་དུ་ངོ་བོས་གྲུབ་པའང་མིན་ནོ། །ཡང་ན་བརྟེན་ནས་འཁོར་བར་འཇུག་པ་ནི་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ འདུ་བྱེད་འཁོར་བ་དང༌། ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོ་རྒྱུར་བྱས་ནས་འཇུག་པ་ནི་སྔར
Chinese
那么，超越苦难也是依赖于自身所要否定的事物而安立的，不是吗？是的。如果不存在不依赖于事物的非事物，那么，无明之子等依赖于什么事物而变成非事物呢？第五品中如“如果事物不成立”等所说的那样，世间说事物转变成为非事物，那么谁说无明之子等是这样的非事物呢？那么，如同经中所说： “如虚空兔角等， 无明之子亦如是， 虽无然于言词中， 说有依赖亦如是。” 这与经中说这些不是事物相违背啊？ 在那里，只是遮止事物而说为非事物，并不是显示以自性存在的非事物，因为事物本身自性不成立的缘故。这里说兔角等的基础不成立的都不是非事物，这是遮止事物消失的非事物和以自性成立的非事物，并不是认为仅仅是非事物，因为说仅仅是事物之想的执着，并且在其他场合也多次回答说没有事物。因此，凡是不依赖于事物而安立的非事物，以自性存在是不成立的，这是真实的。第三，如果涅槃不是以事物和非事物的自性存在，那么它是什么呢？如同从前世来到今世，又从今世去往后世的生死，像长短的事物一样，依赖于自己的因缘聚合而安立，或者像从灯产生光一样，以自己的因缘聚合作为因来安立的那些，不是依赖于自己的因缘聚合，也不是作为因来进入，而是如前所说的烦恼和蕴的戏论完全寂灭，这才是世尊所说的涅槃。仅仅是这样，既不是事物，也不是以自性成立的非事物。或者说，依赖而进入轮回，如前所说， 行蕴轮回，执取之蕴作为因来进入，如前
English
So, transcendence of suffering is also established in dependence on the object to be negated, isn't it? Yes. If there is no non-thing that does not depend on things, then what thing do the children of ignorance and so on depend on to become non-things? As it is said in the fifth chapter, such as "If things are not established," the world says that things change into non-things, so who says that the children of ignorance and so on are such non-things? Then, as the scripture says: "Like the sky, rabbit horns, etc. The children of ignorance are also like that, Although they are not in words, Saying that there is reliance is also like that." This contradicts the scripture saying that these are not things? There, it is only said to be a non-thing by merely stopping the thing, but it is not showing a non-thing that exists by its own nature, because the thing itself does not establish its own nature. Here it is said that the basis of rabbit horns and so on that are not established are not non-things, this is to prevent the non-things that disappear from things and the non-things that are established by their own nature, it is not considered to be just non-things, because it is said that it is only the attachment of the thought of things, and in other occasions it is also repeatedly answered that there are no things. Therefore, whatever non-thing is established without relying on things, it is not established to exist by its own nature, this is true. Third, if Nirvana does not exist with the nature of things and non-things, then what is it? Just as coming from the previous life to this life, and going from this life to the next life, birth and death, like long and short things, are established depending on the aggregation of one's own causes and conditions, or like light is produced from a lamp, those that are established by taking the aggregation of one's own causes and conditions as the cause, are not dependent on the aggregation of one's own causes and conditions, nor are they entering as the cause, but the afflictions and aggregates of elaboration as mentioned before are completely pacified, this is what the Blessed One taught as Nirvana. Just that is neither a thing nor a non-thing established by its own nature. Or, relying on entering the cycle of existence, as mentioned before, The aggregate of action is the cycle of existence, and the aggregate of appropriation is taken as the cause to enter, as before.
Tibetan
་བཤད་པའི་གང་ཟག་འཁོར་བའོ་འདིར་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ས་བོན་སྤངས་པ་དང་ཉེར་ལེན་གྱི་ཕུང་པོའི་སྣང་བ་ནུབ་པའི་གཞིར་གྱུར་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་མྱང་འདས་སུ་བྱའི། ཉོན་མོངས་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་རྒྱུན་ཆད་པ་ལས་ཕྱི་མའི་རིགས་འདྲ་མ་སྐྱེས་པ་ནི་མྱང་འདས་སུ་མི་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་རྒྱུ་སྔ་མ་ཟད་པས་བསྐྱེད་པའི་མ་འོངས་པར་བཤད་ཟིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི། གཞན་ཡང་མདོ་ལས། དགེ་སློང་དག་གང་དག་འབྱུང་བའམ་འཇིག་པས་སྲིད་པ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་བ་འཚོལ་བ་དེ་དག་གི་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་སྲེད་བ་དང་ནི་འཇིག་པའི་སྲེད་པ་དག་སྤང་བར་སྟོན་པས་བཀའ་སྩལ་ཞིང༌། མྱང་འདས་ནི་སྤང་བྱ་མིན་པར་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་དངོས་པོ་མིན་ཞིང་དངོས་མེད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཡོད་བ་མིན་པར་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་ནི་མྱང་འདས་ཀྱང་དོར་བར་བྱ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་ལ། འབྱུང་བ་དངོས་པོ་དང་འཇིག་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་ལ་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་ཞེན་ཅིང་ཆགས་པའི་སྲེད་པས་འཁོར་བ་ལས་ངེས་པར་འབྱུང་འདོད་པ་ལ་སྨད་པ་ཡང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། རྒོལ་བ་གང་གི་ལྟར་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་སྐྱེ་བ་ལེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པས་མྱང་འདས་དངོས་མེད་དང་རང་ཉིད་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཡིན་པས་དེ་གཉིས་ཀར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པར་འདོད་པ་ལ་དེ་གཉིས་རེ་རེ་བ་ལ་བཀོད་པའི་ སྐྱོན་གྱིས་མི་གནོད་དོ་སྙམ་ན། འདི་ནི་མུ་སྟེགས་འོས་པ་པས་འདོད་པར་ཤེས་རབ་སྒྲོན་མའི་འགྲེལ་བཤད་ལས་བཤད་དེ་ཐར་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདུས་པ་ཞེས་པ་གྲུབ་པའི་ཞིང་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པ་དང་སྲོག་གི་ཚིག་གི་དོན་གནས་པས་དངོས་པོ་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུན་ཆད་པས་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡང་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང༌། རྒྱལ་བས་གསུངས་པའི་ཐར་པ་འཚོ་བྱེད་པ། །རྒྱ་སྤོས་དྲི་མ་མེད་པའི་མདོག་དང་ནི། །འོ་མ་མུ་ཏིག་བ་མོའི་མདོག་འདྲ་ཞིང༌། །དབྱིབས་ནི་གདུགས་ཟླུམ་བཀན་པ་ལྟ་བུ་ཡིན། ཞེས་བཤད་པ་འདྲ་བ་ཞིག་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྟེང་ན་གནས་པར་སྨྲའོ། །གལ་ཏེ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐར་པ་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་མེད་གཉིས་ཀར་རང་བཞིན་གྱིས་གནས་པ་ཡིན་ན། དེའི་ཚེ་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དག་ཐར་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་རང་གི་བདག་ཉིད་གསར་དུ་སྐད་ཅིག་དང་པོར་ཐོབ་པ་དང་དེའི་དུས་གཉིས་པར་དེ་དང་བྲལ་བ་ཐམས་ཅད་ཐར་པར་འགྱུར་ན་དེ་དག་ནི་ཐར་པར་མི་རིགས་སོ།
Chinese
所说之士夫即是轮回，于此，烦恼之种子已断，取蕴之显现已灭，成为其基础之心之法性，应作为寂灭。由烦恼等之因缘断绝，不生未来之同类，则不应作为寂灭，因为那是因前因已尽而生，已说为未来之故。第四，此外，经中说：‘比丘们，那些以生或灭而寻求从有中决定出离的人，是不完全了解的。’以此教导舍弃生之贪欲和灭之贪欲，并教导寂灭不是应舍弃的。因此，寂灭不是实有，也不是以非实有之自性而存在，这是合理的。如果以那二者之自性而存在，那么寂灭也只会变成应舍弃的。并且，对于执着于生——实有和灭——非实有，并贪恋其自性成立，从而想要从轮回中决定出离的人加以呵斥，也是不合理的。第二，如果按照论敌的观点，由于烦恼和受生二者是非实有，所以寂灭是非实有，而自身是实有之自性，因此认为那二者都是自性成立的，那么认为对那二者一一安立的过失不会损害，是这样想的吗？这是外道应理派所承认的，如《般若灯论释》中所说，解脱是世间聚集，是成就之净土的特征，并且由于命根之词的意义存在，所以是实有，又由于轮回之痛苦断绝，所以也是非实有。而且，如经中所说：‘胜者所说的解脱是活命的，具有藏香无垢之色，如同牛奶、珍珠、香蕉之色，形状如同圆形撑开的伞。’他们声称这样的解脱存在于一切世间之上。如果寂灭——解脱是实有和非实有二者自性成立而存在，那么，那时实有和非实有都将变成解脱。因此，如果一切有为法在最初一刹那获得自身之体性，并在第二刹那与之分离，都变成解脱，那么那些是不应成为解脱的。
English
The person who speaks is the cycle of rebirth. Here, the nature of mind, which is the basis for abandoning the seeds of affliction and the cessation of the appearance of the aggregates of appropriation, should be regarded as nirvana. The non-arising of similar future existences due to the cessation of the causes and conditions of afflictions, etc., should not be regarded as nirvana, because it is said to arise from the exhaustion of the previous cause and is said to be in the future. Fourthly, moreover, the sutra says, 'Monks, those who seek definite liberation from existence through arising or ceasing do not fully understand.' Thus, it teaches to abandon the craving for arising and the craving for ceasing, and teaches that nirvana is not to be abandoned. Therefore, it is reasonable that nirvana is not a real entity, nor does it exist by the nature of non-reality. If it exists by the nature of those two, then nirvana would also become something to be abandoned. Furthermore, it would be unreasonable to criticize those who cling to and are attached to the self-established nature of arising—reality and ceasing—non-reality, and who desire to definitely escape from samsara. Secondly, if, according to the opponent's view, since both afflictions and rebirth are non-real, nirvana is non-real, and its own nature is real, therefore, if it is thought that both of them are self-established, then it is thought that the faults of establishing each of them individually will not harm? This is what the Tirthika Vaibhashikas acknowledge, as explained in the commentary on the Lamp of Wisdom, that liberation is the gathering of the world, which is the characteristic of the pure land of accomplishment, and because the meaning of the word 'life force' exists, it is real, and because the suffering of samsara is cut off, it is also non-real. Moreover, as the sutra says, 'The liberation spoken of by the Victorious One is life-giving, has the stainless color of Tibetan incense, is like the color of milk, pearls, and bananas, and its shape is like a round, open umbrella.' They claim that such liberation exists above all worlds. If nirvana—liberation exists as the self-established nature of both reality and non-reality, then at that time, both reality and non-reality will become liberation. Therefore, if all conditioned phenomena, upon newly obtaining their own essence in the first moment, and then separating from it in the second moment, all become liberation, then those should not become liberation.