Tibetan
་བུ་ནི་རྒྱུ་ཁོ་ནས་སྐྱེད་པར་བྱེད་ཀྱི་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པས་ནི་མ་ཡིན་ལ་འབྲས་བུ་ལ་བྱེད་རྒྱུ་བྱིན་མ་བྱིན་གྱི་ཉེས་པར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུ་ཉིད་འགགས་ནས་འབྲས་བུའི་བདག་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འཛེར་ཏོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་འགགས་པ་ན་འབྲས་བུ་སྐྱེ་ལ་དེ་ཡང་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་རྟོག་ན་ནི་ཟློས་གར་མཁན་ཆ་ལུགས་གཞན་བཏང་ནས་གཞན་ལན་པ་ལྟར་རྒྱུ་ནི་དུས་ཀུན་ཏུ་འཕོ་བ་ཙམ་དུ་འགྱུར་གྱི་འབྲས་བུ་སྔར་མེད་པ་སྐྱེ་བ་མིན་ པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་རྒྱུ་རྟག་པར་འགྱུར་ན་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ་རྟག་པའི་དངོས་པོ་ཡོད་པ་མིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སྔོན་སྐྱེས་པའི་རྒྱུ་ཡང་ནི་སླར་ཡང་སྐྱེ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་ཏེ་དང་པོ་རྒྱུའི་དུས་དང་ཕྱིས་འབྲས་བུའི་དུས་གཉིས་ཀར་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་མི་རིགས་ཏེ་སྐྱེ་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང་སྐྱེ་བ་ཐུག་མེད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། “རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་དགག་པ་དང༌། རྒྱུ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་བདུན། རྒྱུ་འགགས་པ་དང་གནས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དགག །རྒྱུས་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དགག །རྒྱུས་ཕྲེད་བ་དང་མ་ཕྲད་བར་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དགག །འབྲས་བུས་སྟོང་མི་སྟོང་གི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དགག །འབྲས་བུ་སྟོང་མི་སྟོང་རྒྱུས་སྐྱེད་བ་དགག །རང་བཞིན་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་རྒྱུས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་དགག །འབྲས་བུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་མེད་རྒྱུས་སྐྱེད་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་ཡང་རྒྱུས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་དེ་འབྲས་བུའི་སྔ་རོལ་དུ་འགགས་པའམ་མ་འགགས་པས་སྐྱེད། འབྲས་བུ་ཡང་སྐྱེས་ཟིན་ནམ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེད་བརྟག་གྲང༌། དེ་ལ་དང་པོ་ལྟར་ན་རྒྱུ་འགགས་པ་ནུབ་པ་སྟེ་ཞིག་པར་གྱུར་པ་ཡིས་འབྲས་བུ་སྐྱེས་པ་ཇི་ལྟར་སྐྱེད་ཅེས་པ་མི་སྐྱེད་དེ། རྒྱུ་འགགས་པའི་ཚེ་ན་ནི་རྒྱུ་དེ་མེད་ལ་མེད་པ་ཡང་རྒྱུར་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་དང༌། འབྲས་བུ་སྐྱེས་ཟིན་པ་སླར་སྐྱེ་མི་ དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཅི་སྟེ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་འབྲས་བུ་དང་ནི་འབྲེལ་པའི་རྒྱུ་གནས་པ་སྟེ་མ་ཞིག་པས་ཀྱང་ནི་འབྲས་བུ་ཇི་ལྟར་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེད་བར་བྱེད་ཅེས་པ་མི་སྐྱེད་དེ། མ་འགགས་པར་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པས་སྐྱེད་ན་རྒྱུ་རྣམ་པར་མ་འགྱུར་བར་འབྲས་བུ་མཐོང་དགོས་ལ་དེ་ནི་མི་རིགས་ཏེ། བརྒྱ་བ་ལས། རྒྱུ་ནི་རྣམ
Chinese
果实仅仅由因产生，而不是由因缘聚合产生，并且对于果实来说，也不会有因给予或不给予的过失。因为因本身灭尽后，会以果实的自性而存在，所以这样认为。如果因灭尽时，果实产生，并且也认为果实仅仅是因的自性，那么就像演员换了服装一样，因就变成了仅仅是永远在变化，而不是产生先前没有的果实。因此，如果因是常恒的，那是不合理的，因为常恒的事物是不存在的。另外，先前产生的因也会再次产生，因为最初在因的阶段和后来在果的阶段都会产生。这也是不合理的，因为不需要产生，并且产生会变成没有尽头。第二部分分为两点：“驳斥因产生果的行为，以及驳斥因本身是自性存在的。”第一部分分为七点：驳斥因灭尽和存在时产生果实；驳斥因可见和不可见时产生果实；驳斥因接触和不接触时产生果实；驳斥果实空与不空的因产生果实；驳斥果实空与不空时因产生果实；驳斥自性相同和不同的因产生果实；驳斥果实本体存在与不存在时因产生果实。第一点是：另外，如果因以自性产生果实，那么因是在果实之前灭尽还是没有灭尽时产生？果实也是已经产生还是没有产生时产生？对此进行观察。如果像第一种情况那样，因灭尽、消失，也就是坏灭时，如何产生果实呢？这是不能产生的。因为因灭尽的时候，因就不存在了，而没有的东西也不能作为因，并且已经产生的果实不需要再次产生。如果像第二种情况那样，与果实相关的因存在，也就是没有坏灭，那么如何以自性产生果实呢？这是不能产生的。如果没有灭尽，以自性成立而产生，那么应该在因没有变化的情况下就能看到果实，那是不合理的。如《百论》中所说：因是各种各样的。
English
The fruit is produced only by the cause, not by the aggregation of causes and conditions, and there is no fault of the cause giving or not giving to the fruit. Because the cause itself ceases and exists as the nature of the fruit, so it is asserted. If the fruit arises when the cause ceases, and it is also thought that the fruit is only the nature of the cause, then like an actor changing costumes, the cause becomes merely changing all the time, and not producing a fruit that did not exist before. Therefore, if the cause is permanent, it is unreasonable, because permanent things do not exist. Furthermore, the previously produced cause will also be produced again, because it will be produced both in the initial stage of the cause and later in the stage of the fruit. This is also unreasonable, because it does not need to be produced, and production will become endless. The second part is divided into two points: "Refuting the action of the cause producing the fruit, and refuting that the cause itself exists by nature." The first part is divided into seven points: Refuting that the cause ceases and exists when producing the fruit; refuting that the cause produces the fruit when it is visible and invisible; refuting that the cause produces the fruit when it is in contact and not in contact; refuting that the cause of the empty and non-empty fruit produces the fruit; refuting that the cause produces the fruit when the fruit is empty and non-empty; refuting that the cause of the same and different nature produces the fruit; refuting that the cause produces the fruit when the fruit's essence exists and does not exist. The first point is: Furthermore, if the cause produces the fruit by its own nature, then does the cause produce it when it has ceased or has not ceased before the fruit? Is the fruit also produced when it has already been produced or not produced? Let's examine this. If, as in the first case, the cause ceases, disappears, that is, is destroyed, how can it produce the fruit? This cannot be produced. Because when the cause ceases, the cause does not exist, and what does not exist cannot be a cause, and the fruit that has already been produced does not need to be produced again. If, as in the second case, the cause related to the fruit exists, that is, has not been destroyed, then how can it produce the fruit by its own nature? This cannot be produced. If it is not destroyed, and it is established by its own nature, then the fruit should be visible without the cause changing, which is unreasonable. As it is said in the Hundred Treatises: The cause is various.