Tibetan
་ད་ལྟར་བ་ནི་དངོས་པོ་གཞན་ཞིག་ཞིག་པ་དང་མ་སྐྱེས་པའི་སྒོ་ནས་གཞག་མི་དགོས་པའི་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་ཡིན་པས་མ་འོངས་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་རྣམས་དང་ཁྱད་པར་ཆེའོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་དེ་ཉིད་ཟབ་མོའི་ལུང་གིས་ཀྱང་གྲུབ་པ་དང༌། དུས་གསུམ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་པའི་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་རབ་བྱེད་འདས་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དུ་ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱོར་བའི་ཕྱོགས་ཙམ་མཚོན་པ་ནི། གླང་པོའི་རྩལ་གྱི་མདོ་ལས། གལ་ཏེ་ཆོས་རྣམས་རང་བཞིན་འགའ་ཡོད་ན། །རྒྱལ་བ་ཉན་ཐོས་བཅས་པས་དེ་མཁྱེན་འགྱུར། །ཐེར་ཟུག་ཆོས་རྣམས་མྱ་ངན་འདའ་མི་འགྱུར། །མཁས་རྣམས་ནམ་ཡང་སྤྲོས་པ་མེད་མི་འགྱུར། ཞེས་དང༌། ཏིང་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས་ཀྱང༌། ཆོས་ནི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་དག་བསྟན་གྱུར་ནས། །སངས་རྒྱས་འབུམ་ཕྲག་གང་དག་འདས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཆོས་དང་ཡི་གེ་དག་ལ་ཟད་མེད་དེ། །སྐྱེ་བ་ཡོད་མིན་དེས་ན་ཟད་པ་མེད། ཅེས་པ་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཚེ། །བྱམས་པ་ཞེས་བྱའི་རྒྱལ་བ་འབྱུང་འགྱུར་ཞིང༌། །ས་འདི་གསེར་གྱིས་བདལ་པ་འབྱུང་འགྱུར་བ། །དེ་ཚེ་དེ་ཡི་འབྱུང་དེ་ག་ལ་ ཡོད། ཅེས་སྔར་སངས་རྒྱས་བྱོན་ནས་འདས་པའི་དུས་ལ་ཟད་པ་དང་ཕྱིས་འབྱུང་བའི་དུས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་བཀག་པས་དུས་རང་བཞིན་མེད་བར་བསྟན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྔར་བྱུང་ནས་འགགས་པ་དང་ད་དུང་མ་བྱུང་བ་སླར་འབྱུང་བ་དང་བྱུང་ནས་མ་འགགས་པའི་དུས་གསུམ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ལ་གཏན་མི་རུང་གི །དེས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་ལ་ཆེས་འཐད་དོ་སྙམ་དུ་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངེས་པ་བརྟན་པར་བྱའོ། །དུས་བརྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་དྲུག་གི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅུ་དགུ་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།གཉིས་པ་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པ་ལ་གཉིས། དུས་འབྲས་བུ་འབྱུང་བའི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་རྐྱེན་ཡིན་པ་དགག །དུས་འབྲས་བུ་འབྱུང་འཇིག་གི་རྒྱུ་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དུས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་དེ་འབྲས་བུ་འབྱུང་བ་ལ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ན་ས་བོན་དང་ས་དང་ཆུ་ལ་སོགས་པའི་རྐྱེན་གཞན་ཚོགས་ཀྱང་དུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་མི་ཉེ་ན་མི
Chinese
现在是，不需要通过其他事物坏灭和未生来安立的，生起而不灭，就像苗芽一样，因此与未来的刹那未生起而不灭的那些有很大差别。第二是，像这样通过三时自性而存在，显示空性，这一点也通过甚深教证成立。所有宣说三时无自性的经典，都应当解释为已超越论述，为了显示这一点，略微表示与了义经文结合的方面，如《象力经》中说：“如果诸法有某种自性，那么如来和声闻等都会知晓它。恒常的诸法不会入灭，贤者们也永远不会没有戏论。”以及《三摩地王经》中也说：“佛法已宣说成千上万次，无数佛陀已经逝去，但佛法和文字都不会穷尽，因为没有生起，所以没有穷尽。”以及“当如来出现的时候，名为慈氏的如来将会出现，这片土地将会铺满黄金，当那时，它的出现又在哪里呢？”像这样，遮止了过去佛陀出现并逝去的时间的穷尽，以及未来时间的自性存在，因此显示了时间无自性。第三是，过去已经发生并已灭尽的，以及尚未发生将来会发生的，以及已经发生尚未灭尽的三时，绝对不能以自己的体性成立。因此，应当坚信二谛的定解，认为它与空性的无自性最为相符。名为“时间观察”的六颂之自性，是第十九品之释。第二，破斥时间自性存在的论证，分为两部分：破斥时间是果产生的俱有缘；破斥时间是果产生和坏灭的原因。第一部分有三点：解释论著的文句；与了义经文结合；总结要义并标明名称。第一是：此处说道，时间是自性存在的，因为它是果产生的俱有缘。在此，即使种子、土地和水等其他因缘聚合，如果时间不合适，也
English
The present is that which does not need to be established through the destruction and non-arising of other things, arising without ceasing, like a sprout, and therefore it is very different from those future moments that have not arisen and do not cease. Secondly, in this way, emptiness is shown to exist by means of the three times' characteristics, and this is also established by profound scriptures. All the scriptures that explain the absence of self-nature in the three times should be explained as having transcended discourse. In order to show this, a mere representation of the aspect of combining with definitive scriptures is as follows: In the Sutra of the Elephant's Strength, it says: "If the dharmas had some self-nature, then the Victorious Ones, including the Hearers, would know it. Permanent dharmas would not pass into sorrow, and the wise would never be without elaboration." And in the King of Samadhi Sutra, it also says: "The Dharma has been taught hundreds of thousands of times, and hundreds of thousands of Buddhas have passed away, but the Dharma and letters are inexhaustible, because there is no birth, therefore there is no exhaustion." And "At the time when the Tathagata appears, a Victorious One named Maitreya will appear, and this earth will be covered with gold, at that time, where will its appearance be?" In this way, by negating the exhaustion of the time when Buddhas appeared and passed away in the past, and the existence of the self-nature of the future time, it is shown that time has no self-nature. Thirdly, the three times, the past that has already occurred and ceased, the future that has not yet occurred and will occur again, and the present that has occurred and has not yet ceased, can never be established by their own characteristics. Therefore, one should firmly establish the ascertainment of the two truths, thinking that it is most consistent with the emptiness of no self-nature. The nature of the six verses called "Examination of Time" is the explanation of the nineteenth chapter. Secondly, refuting the proof of the existence of time by its own nature is divided into two parts: refuting that time is the co-operative cause of the production of the fruit; refuting that time is the cause of the production and destruction of the fruit. The first part has three points: explaining the text of the treatise; combining with definitive scriptures; summarizing the meaning and indicating the name. The first is: Here it is said that time exists by its own nature, because it is the co-operative cause of the production of the fruit. Here, even if other causes such as seeds, earth, and water are assembled, if the time is not suitable,
Tibetan
་སྐྱེ་ལ་ཉེ་ན་སྐྱེ་བ་དང༌། ཕྱི་རོལ་བཞིན་དུ་ནང་ལའང༌། །ཚོགས་ཤིང་དུས་ལ་བབ་པ་ན། །འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་སྨིན་པར་འགྱུར། ཞེས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བ་དུས་ལ་ལྟོས་བར་གསུངས་སོ། །འདི་ དགག་པ་ལ་གསུམ། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །རྒྱུ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་འགོག་པའི་རིགས་པ་གཞན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཚོགས་པ་སྔ་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །དུས་མཉམ་པའི་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག །ཚོགས་པ་ཕྱི་མ་ལས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚོགས་པ་ལས་དངོས་སུ་སྐྱེ་བ་དགག །ཚོགས་པ་ལས་བརྒྱུད་ནས་སྐྱེ་བ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་མེད་སྐྱེ་བ་དགག །ཚོགས་པ་ལ་ཡོད་མེད་ཉིད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། མྱུ་གུ་ས་བོན་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ལས་སྐྱེ་ན་འབྲས་བུ་ཚོགས་པ་ལ་གནས་པ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེའམ། མི་གནས་པ་ཞིག་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱ་གྲང༌། གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང༌། རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་ཡོད་ན་ནི་ཇི་ལྟར་ན་རྒྱུ་རྐྱེན་གྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་ཞེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། འབྲས་བུ་དང་རྟེན་བརྟེན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དཔེར་ན་འཁར་གཞོང་ན་ཡོད་པའི་ཞོའི་རིགས་འཁར་གཞོང་གིས་མི་སྐྱེད་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཡོད་པ་ནི་གྲུབ་ཟིན་པས་མདུན་གྱི་བུམ་པ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་སྐྱེ་བ་ལ་ལྟོས་པ་མེད་དོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་རྐྱེན་ལ་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གནས་པ་རྐྱེན་གྱིས་གསལ་བར་བྱེད་པས་ཡོད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་དོན་ཡོད་དོ་ཞེ་ན། གསལ་བ་སྔར་ཡོད་ན་སླར་ཡང་སྐྱེ་མི་དགོས་ལ་མེད་ན་སྔར་མེད་སྐྱེ་ པའི་ཕྱོགས་སུ་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞིང་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་གནས་པ་མེད་ན་ནི། ཇི་ལྟར་ན་ཚོགས་པ་ཉིད་ལས་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་ཞེས་པ་མི་སྐྱེ་སྟེ། དེ་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་བྱེ་མ་ལས་ཏིལ་མར་བཞིན་ནོ། །མདོར་ན་འབྲས་བུ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་ན་སྐྱེ་མི་དགོས་ཤིང་ཚོགས་པ་ལ་མེད་ན་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེད་མི་ནུས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི། གཞན་ཡང་གལ་ཏེ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་རྣམས་ཀྱི་ཚོགས་པ་ལ་འབྲས་བུ་རྟེན་པའི་སྒོ་ནས་ཡོད་ན་ནི། ཚོགས་པ་ལ་ཚད་མ་བཞི་གང་རུང་གིས་གཟུང་དུ་ཡོད་དགོས་ན་ཚོགས་པ་ཉིད་ལ་ཚད་མས་གཟུང་དུ་མེད་པས་དེ་ལ་འཁར་གཞོང་ན་ཞོ་ལྟར་མེད་དོ། །ཅི་
Chinese
临近生时方有生，犹如外境及于内，积聚时至成熟时，果实自能成熟矣。如是宣说果实之生依赖于时。此有三驳斥：驳斥从因缘聚合而生；驳斥仅从因生；阐释驳斥从因缘聚合而生的其他理路。初者有三：驳斥从先前的聚合而生；驳斥从同时的聚合而生；驳斥从后来的聚合而生。初者有二：驳斥从聚合直接产生；驳斥从聚合间接产生。初者有二：驳斥果存在或不存在于聚合中而生；驳斥果存在或不存在于聚合本身。初者是：若苗芽从种子等因缘聚合而生，果实是安住于聚合中而自性产生，还是不安住而自性产生呢？如果果真从诸因缘的聚合本身自性产生果实，并且因缘的聚合中存在果实，那么如何能说从因缘的聚合本身自性产生果实呢？这是不可能的，因为果实和所依是相互依存的，例如木碗中的酸奶不会被木碗所产生。此外，存在之物已经成立，如眼前的瓶子一样，不再需要再次产生。如果说因缘中存在果实的自性，只是通过条件使其显现，因此即使存在，产生也是有意义的，那么，如果显现是先前就存在的，则不需要再次产生；如果不存在，则会变成先前不存在而产生的一方。如果果真从诸因缘的聚合本身产生果实，并且果实不住于聚合中，那么如何能说从聚合本身自性产生果实呢？这是不可能的，因为在那里是不存在的，就像从沙子中榨不出油一样。总之，如果果实自性存在，则不需要产生；如果聚合中不存在，则自性无法产生。第二是：此外，如果果实以依存于因缘聚合的方式存在，那么聚合必须能够被四种量中的任何一种所认知，但聚合本身无法被量所认知，因此它不存在于其中，就像木碗中的酸奶一样。什么
English
When nearing birth, there is birth, just like external circumstances and within. When gathered and the time arrives, the fruit itself will ripen. Thus it is said that the arising of fruit depends on time. This has three refutations: refuting arising from the aggregation of causes and conditions; refuting arising from cause alone; explaining other reasoning for refuting arising from the aggregation of causes and conditions. The first has three: refuting arising from the prior aggregation; refuting arising from the simultaneous aggregation; refuting arising from the subsequent aggregation. The first has two: refuting direct arising from the aggregation; refuting indirect arising from the aggregation. The first has two: refuting arising with the existence or non-existence of the fruit in the aggregation; refuting the existence or non-existence of the fruit itself in the aggregation. The first is: If a sprout arises from the aggregation of causes and conditions such as seeds, does the fruit, which abides in the aggregation, arise by its own nature, or does it arise by its own nature without abiding? If it is indeed that the fruit arises by its own nature from the aggregation of all causes and conditions, and if the fruit exists in the aggregation of causes and conditions, then how can it be said that the fruit arises by its own nature from the aggregation of causes and conditions itself? This is impossible, because the fruit and the support are interdependent, just as the yogurt in a wooden bowl is not produced by the wooden bowl. Furthermore, what exists is already established, like the vase in front of us, and there is no need for it to arise again. If it is said that the nature of the fruit exists in the causes and conditions, and it is revealed by conditions, so even if it exists, arising is meaningful, then if the manifestation existed before, there is no need to arise again; if it did not exist, then it would become a case of arising from non-existence. If it is indeed that the fruit arises from the aggregation of all causes and conditions, and if the fruit does not abide in the aggregation, then how can it be said that the fruit arises by its own nature from the aggregation itself? This is impossible, because it does not exist there, just like trying to extract oil from sand. In short, if the fruit exists by its own nature, there is no need for it to arise; if it does not exist in the aggregation, then it cannot be produced by its own nature. The second is: Furthermore, if the fruit exists in the aggregation of causes and conditions by way of dependence, then the aggregation must be able to be apprehended by any of the four valid cognitions, but the aggregation itself cannot be apprehended by valid cognition, so it does not exist in it, like yogurt in a wooden bowl. What