Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། གཞན་དུ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟེན་པ་པོའི་རྐྱེན་དང་ཕྲད་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཆུག་ཀྱང་དེ་དང་ཕྲད་པའི་ངེས་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་མྱང་འདས་འཐོབ་པར་མ་ངེས་སོ་སྙམ་ན། ཅི་སྟེ་ཡང་སྐྱེ་བ་གཞན་དུ་སད་བྱེད་ཀྱི་རྐྱེན་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་ཞིང་ཉན་ཐོས་རྣམས་ནི་ཟད་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ཀྱང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ནི་འདུ་འཛི་དང་སྟེན་པ་མེད་པའམ་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཚོལ་བའི་སྟེན་བ་མེད་པ་ཙམ་ལས་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བས་མྱང་འདས་ངེས་པ་ཁོ་ནར་འཐོབ་བོ། །དེ་དག་ནི་ཐེག་པ་དམན་པའི་རིགས་ཅན་ལ་དོན་ཆེན་པོར་འགྱུར་ཚུལ་ཡིན་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་པ་རྣམས་ལ་ལམ་འདིས་ལམ་གཞན་གྱི་མིག་བྱས་ནས་ཐར་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཁྲིད་པ་དང་འདས་ཟིན་པ་ན་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མིང་འཐོབ་པ་ནི་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་སྡུད་པ་ལས། དམུས་ལོང་དམིགས་བུ་མེད་པ་བྱེ་བ་ཁྲག་ཁྲིག་རྣམས། །ལམ་ཡང་མི་ཤེས་གྲོང་ཁྱེར་འཇུག་པར་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་བཞིན་ཤེས་རབ་མེད་ན་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་ཡིས། །དམིགས་བུ་མེད་པས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་ནུས་མ་ཡིན། །གང་ཚེ་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ནི་ཡོངས་སུ་ཟིན་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་མིག་རྙེད་གྱུར་ཞིང་འདི་ཡི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གནས་འདི་ཤིན་ཏུ་དོན་ཆེ་བས་འདི་ལྟར་ཡིན་ནམ་མ་ཡིན་སྙམ་དུ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ལ་ཡང་བསྔགས་ཏེ། བརྒྱ་པ་ལས། བསོད་ནམས་ཆུང་དུས་ཆོས་འདི་ལ། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་ཡང་མི་འགྱུར། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཙམ་ཞིག་གིས། །སྲིད་པ་ཧྲུལ་པོར་བྱས་པར་ འགྱུར། ཞེས་གསུངས་སོ། །ཕན་ཡོན་དེ་དག་མཐོང་བའི་ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ནི་སྲོག་ཀྱང་བཏང་ནས་རྒྱལ་སྲས་རྟག་ཏུ་དུས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་བཙལ་བ་དེ་བཞིན་དུ་བཙལ་ནས་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་མོའི་དོན་འདི་སེམས་པ་ལ་དུས་རྟག་ཏུ་འགྲུས་པར་བྱ་སྟེ། བརྒྱ་པ་ལས། ཡང་དག་མཐོང་ན་གནས་མཆོག་ལ། །ཅུང་ཟད་མཐོད་ན་བཟང་འགྲོ་སྟེ། །དེ་ཕྱིར་ནང་བདག་བསམ་པ་ལ། །མཁས་པས་རྟག་ཏུ་བློ་གྲོས་བསྐྱེད། ཅེས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། བདག་དང་བདག་གི་བ་རང་བཞིན་མེད་པར་བཤད་པ་འདི་ཉིད་སྔར་དྲངས་པ་རྣམས་དང་གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་ཟབ་མོ་དུ་མས་བསྟན་ལ། དེའི་དོན་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིས་མདོར་བསྡུས་ཏེ་གཏན་ལ་ཕབ་ནས་དེ་ཉིད་ལ་འདྲིས་པར་བྱས་པས་ཉེས་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་ལྡོག་པར་གསུངས་པས། ཟབ་མོའི་དོན་ཇི་སྙེད་ཅིག་བཀའ་སྩལ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉི
Chinese
纸页 401 至 500 纸页 401 至 500 否则，如果与仅仅依赖于如是性的因缘相遇，或许会那样，但没有必定与之相遇的缘故，不确定是否会在来世获得涅槃。如果心想：即使在来世，圆满觉悟的诸佛没有降临世间，声闻众也已灭尽，但自佛的智慧仅仅是没有喧嚣和依赖，或者没有寻求善知识的依赖，因此通过精进，必定能够获得涅槃。这些对于小乘种姓的人来说，是成为重大意义的方式。对于大乘行者来说，这条道路如同其他道路的眼睛，引导他们进入解脱之城，一旦超越，就能获得“到达彼岸”的名称，这是从积聚功德珍宝中而来。 盲人没有目标，成千上万。 既不识路，又怎能进入城市？ 同样，没有智慧，凭借五度波罗蜜多， 因为没有目标，所以无法触及菩提。 何时被智慧完全掌握， 那时才能找到眼睛，并获得这个名字。 如是说。这个地方非常重要，因此，即使对“是否如此”产生怀疑，也应赞叹。《百论》中说： 即使在福德微小时，对于此法， 也不会产生怀疑。 仅仅是产生怀疑， 也会使存在变得破败。 如是说。具有见到那些利益的智慧者，即使付出生命，也要像王子们恒常寻求般，寻求智慧的波罗蜜多，并恒常努力于思索内在自性的深奥意义。《百论》中说： 如实见则住于胜地， 稍见则往善趣。 因此，对于内在自我的思索， 智者应恒常生起智慧。 如是说。第二，关于我与我所无自性的说法，这与之前引用的以及其他众多甚深经部所显示的相同。其意义是，这部论著通过简要归纳并确定，通过熟悉它，就能避免一切过失。因此，所有被教导的甚深意义，都是如是性。
English
Pages 401 to 500 Pages 401 to 500 Otherwise, if one encounters the conditions of relying solely on suchness, it may be so, but since there is no certainty of encountering it, it is uncertain whether one will attain nirvana in another life. If one thinks: Even if in another life, the Buddhas who perfect the causes of awakening do not appear in the world, and the Shravakas have become exhausted, but the wisdom of the Pratyekabuddhas is merely without distraction and reliance, or without the reliance of seeking virtuous friends, therefore, through diligence, one will definitely attain nirvana. These are the ways in which it becomes meaningful for those of the Hinayana lineage. For the Mahayana practitioners, this path serves as the eye for other paths, leading them to the city of liberation, and once they have transcended, they obtain the name "gone to the other shore," which comes from accumulating the treasure of merit. Blind people without a target, hundreds of thousands, They do not know the way, how can they enter the city? Likewise, without wisdom, with the five perfections, Without a target, they cannot touch enlightenment. When wisdom completely grasps, Then they find the eye and obtain this name. Thus it is said. This place is very important, therefore, even doubting whether it is so or not is praised. The Shataka says: Even when merit is small, for this Dharma, One will not doubt. Merely doubting, Will make existence crumble. Thus it is said. Those with the wisdom to see those benefits, even sacrificing their lives, should always, like the princes, seek the perfection of wisdom, and constantly strive to contemplate this profound meaning of the inner self. The Shataka says: If seen correctly, one dwells in the supreme place, If seen slightly, one goes to a good destination. Therefore, for the contemplation of the inner self, The wise should always generate intelligence. Thus it is said. Secondly, the teaching that self and what belongs to self are without inherent existence is taught by the previously cited and many other profound Sutras. Its meaning is that this treatise summarizes and establishes it, and by becoming familiar with it, all faults are averted. Therefore, all the profound meanings that have been taught are the suchness.