Tibetan
ད་ལ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་ནི་འདིར་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཤེས་ནས་ཀྱང་བཤེས་གཉེན་དང་དལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱི་ནང་གི་རྐྱེན་ཚོགས་པ་ཤིན་ཏུ་རྙེད་དཀའ་བར་བལྟས་ལ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པས་གཞི་བཟུང་ནས་མང་དུ་ཐོས་པའི་དོན་བྱང་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་ཟབ་མོའི་དོན་ལ་དབེན་པའི་གནས་སུ་འདྲིས་པར་བྱའི་ཚིག་ཏུ་སྨྲ་བ་ཙམ་ལ་ཆེད་ཆེར་མི་བྱེད་པ་ནི་གསུང་རབ་ཀྱི་གདམས་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་པོ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ་ཡབ་སྲས་མཇལ་ བ་ལས། སངས་རྒྱས་འབྱུང་དང་ཡུན་དུ་གནས་པ་དང༌། །དེ་བཞིན་བསྟན་ལ་དང་པ་ཐོབ་པར་དཀའ། །མི་ཡི་སྲིད་པའང་རྙེད་པར་དཀའ་བས་ན། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བསྟན་ལ་ལེགས་བརྩོན་གྱིས། །མི་ཁོམ་བརྒྱད་པོ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སྤངས་ཤིང༌། །ཁོམ་པ་ཕུན་ཚོགས་རྙེད་དཀའ་ཐོབ་གྱུར་ལ། །བདེར་གཤེགས་བསྟན་ལ་དད་པ་རྙེད་གྱུར་པའི། །མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རིགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད། །སྒྲ་ལ་འཆེལ་ཅིང་འདུག་པར་མ་བྱེད་པར། །ཆོས་ཐོས་གྱུར་ནས་རྟག་ཏུ་ནན་ཏན་གྱིས། །ཁྱེད་ཀྱི་རྟག་ཏུ་དགོན་པའི་གནས་སྟེན་ལ། །དེས་ནི་མི་མཆོག་དམ་པར་འགྱུར་བར་བྱོས། །ཆོས་སྨྲའི་དགེ་བཤེས་གང་ཡིན་སྟེན་གྱིས་ལ། །སྡིག་པའི་གྲོགས་ལ་ལན་འགའ་འང་མ་སྟེན་ཅིག །སེམས་ཅན་ཀུན་ལ་སེམས་ནི་མཉམ་གྱིས་ལ། །སེམས་ཅན་དེ་ལ་ནམ་ཡང་མ་རློམ་ཞིག །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྡན་དང་མང་དུ་ཐོས་གྱིས་ལ། །རྟག་ཏུ་ཕྱག་དང་ཁྲོད་དང་བསོད་སྙོམས་སྤྱོད། །གཡེལ་བ་མེད་པར་ཤིང་དྲུང་སྟེན་གྱིས་ལ། །བཀུས་ཏེ་བོར་བ་མཆོག་ལ་མ་སྨོད་ཅིག །འདུས་བྱས་འདི་དག་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་མིན། །མཚན་ཉིད་གཅིག་ཅིང་སྨིག་རྒྱུ་འདྲ་བ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་གྱི་མུ་གཅིག་ཤེས་གྱིས་ལ། །མྱུར་དུ་གཞལ་བྱས་བྱང་ཆུབ་རེག་པར་གྱིས། །ཕུང་པོ་ལྔ་རྣམས་སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་ལྟོས། །ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་དང་ཕྱི་ཡི་དྲུག །དེ་དག་གྲོང་སྟོང་འདྲ་བར་གསུངས་པས་ན། ། དེ་ལ་ནམ་ཡང་སྟེན་པར་མ་བྱེད་ཅིག །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད། །གཏི་མུག་ང་རྒྱལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པས་བསྐྱེད། །རྟོག་པ་དེའང་མ་བྱུང་འབྱུང་མེད་པར། །དེ་ལྟར་ཤེས་ན་འདྲན་པ་རྣམས་སུ་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུམ་པ་ནི། རབ་བྱེད་གོང་འོག་རྣམས་སུ་ཟབ་མོའི་དོན་གཏན་ལ་ཕབ་པ་རྣམས་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་རིམ་པར་དྲིལ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་འདིས་བསྟན་པ་བཞིན་ཡིན་པས། ལྟ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་ཐམས་ཅད་བདག་དང་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོན་པར་འདུ་བར་ཤེས་པར་བྱས་ནས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་ངོ་། །བདག་དང་ཆོས་བརྟག་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་བཅོ་བརྒྱད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །།བཞི་པ་དུས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། དུས་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་དགག །དེའི་སྒྲུབ་བྱེད་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། རབ་བྱེད་ཀྱི་གཞུང་བཤད་པ། ངེས་དོན་གྱི་ལུང་དང་སྦྱར་བ། དོན་བསྡུས་ཏེ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་རྣམས་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རང་བཞིན་ཡོད་དེ་དངོས་པོ་ནི་དུས་གསུམ་དུ་གདགས་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་དུས་གསུམ་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་བསྟན་ལ་དེ་ཡང་དངོས་པོའི་རྟེན་ཅན་ཡིན་ཏེ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་སྐྱེས་ནས་འགགས་པ་ལ་འདས་པ་དང་སྐྱེས་ལ་མ་འགགས་པ་ནི་ད་ལྟར་བ་དང༌། བདག་གི་དངོས་པོ་མ་རྙེད་པ་ལ་ནི་མ་འོངས་པའོ་ཞེས་བསྙད་དོ། །འདི་ དགག་པ་ལ་གསུམ། དུས་གསུམ་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པ་སྤྱིར་དགག །རང་གཞན་གྱི་སྡེ་པའི་འདོད་པ་སོ་སོར་དགག །ཐ་སྙད་དུ་དུས་གསུམ་རྣམ་པར་འཇོག་པའི་ཚུལ་ལ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འདས་པ་ལ་ལྟོས་མ་ལྟོས་ཀྱི་དུས་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །རིགས་པ་དེ་དུས་གཞན་གཉིས་ལ་སྦྱར་བ། ཆོས་གསུམ་ཚན་གཞན་ལ་སྦྱར་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འདས་པ་ལ་ལྟོས་པའི་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག །མ་ལྟོས་པའི་དུས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། གལ་ཏེ་ད་ལྟར་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་ན་གཉིས་ལས་མི་འདའ་བས་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ལ་ལྟོས་ན་ད་ལྟར་བྱུང་བ་དང་མ་འོངས་པ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་པར་འགྱུར་ཏེ། དུས་དེ་གཉིས་རང་གི་ངོ་བོས་ཡོད་ན་དེ་གཉིས་འདས་པ་ལ་ལྟོས་པ་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་འགྱུར་ལ། དེ་འདྲ་བའི་རང་བཞིན་ནི་ཡུལ་དུས་གང་དུ་ཡང་མི་འཁྲུལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ཏེ་རང་བཞིན་གཞན་དུ་འགྱུར་བ་ནམ་ཡང་མི་འཐད་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྲོན་མེའི་ངོ་བོ་ལ་མུན་པ་མེད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འགལ་ཟླར་ལྟོས་པས་ཁྱབ་པ་མེད་དོ་སྙམ་ན། སྣང་མུན་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་འདོད་ན་དེ་གཉིས་ཕན་ཚུན་དུ་མེད་ཀྱང་ལྟོས་པ་བསྒྲུབ་བྱ་དང་འདྲ་བར་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ དེས་མི་གནོད་དོ། །དུས་དེ་གཉིས་འདས་པའི་དུས་ན་ཡོད་ན་ནི་དེ་གཉིས་ཀྱང་འདས་པར་འགྱུར་ལ་དེ་ལྟ་ན་འདས་པ་ཡང་གཞག་པར་མི་ནུས་ཏེ། ད་ལྟར་བ་ལས་འ
Chinese
因此，应当如这里所示那样了解进入的方法次第。了解之后，观察善知识和闲暇圆满等内外顺缘的聚合是极其难得的。以完全清净的戒律为基础，广泛听闻的意义是菩萨的行持，总的来说，特别是对于甚深意义，要在寂静的地方亲近，不要特别重视仅仅口头上的说法，这是所有经文教诲的精髓。如《父子相会经》中所说：佛陀出现和长久住世，以及同样对教法最初获得信心是困难的。人的存在也是难以获得的，因此，要努力修持诸佛的教法。完全舍弃八无暇，获得难以获得的闲暇圆满，并且对善逝的教法生起信心，有智慧的人应当修持理性的瑜伽。不要执着于声音而停滞不前，听闻佛法后要经常精进。你们要经常依止寂静的地方，因此要努力成为殊胜的圣人。要依止说法之善知识，对罪恶的朋友一次也不要依止。对一切众生要心怀平等，永远不要轻视任何众生。要具有戒律，并且广泛听闻，经常进行顶礼、转绕和乞食。不要散乱，要依止树下，不要诽谤受到恭敬而被舍弃的殊胜者。所有这些有为法都不是有为法，其体性唯一，如同幻象。要了解圣者意义的唯一界限，迅速衡量并证得菩提。要将五蕴视为如幻，内在的六处和外在的六处，因为经中说它们如同空城，所以永远不要执着于它们。贪欲和嗔恨的自性是空性，愚痴和傲慢是由分别念产生的。分别念也是无生且无有生起的，如果这样了解，就会成为调伏者。如是说。第三，将先前和之后的论述中对甚深意义的决定归纳为修持次第，正如这部论著所显示的那样。因此，要知道，所有通过见解所确立的，都归结于显示我和法无自性。
English
Therefore, the order of entering should be understood as shown here. Having understood, one should regard the gathering of outer and inner favorable conditions such as spiritual mentors and leisure and endowments as extremely difficult to find. Based on completely pure ethics, the meaning of extensive learning is the practice of a Bodhisattva, in general, and especially for the profound meaning, one should familiarize oneself in a secluded place, and not pay special attention to mere verbal expressions, which is the essence of all scriptural teachings. As it is said in the Meeting of Father and Son Sutra: It is difficult for Buddhas to appear and remain for a long time, and likewise to gain initial faith in the teachings. Human existence is also difficult to obtain, therefore, strive well in the teachings of the Victorious Ones. Completely abandon all eight unfree states, and having obtained the difficult-to-find leisure and endowments, and having gained faith in the teachings of the Sugatas, wise people should practice the yoga of reason. Do not cling to sounds and remain stagnant, but having heard the Dharma, always be diligent. You should always rely on solitary places, therefore, strive to become excellent holy beings. Rely on whatever Dharma-speaking virtuous friend there is, and do not rely on sinful friends even once. Have equal mind towards all sentient beings, and never despise any sentient being. Possess ethics and listen extensively, always practice prostrations, circumambulation, and alms-gathering. Without distraction, rely on the foot of a tree, and do not slander the excellent ones who are honored and then abandoned. All these conditioned phenomena are not conditioned phenomena, their nature is one and like illusions. Know the one limit of the meaning of the holy ones, quickly measure and touch enlightenment. View the five aggregates as like illusions, the six inner sense sources and the six outer ones, because it is said in the sutras that they are like empty cities, therefore, never rely on them. The nature of desire and hatred is emptiness, ignorance and pride are produced by conceptual thoughts. Those conceptual thoughts are also unborn and without arising, if you understand in this way, you will become tamers. Thus it is said. Thirdly, the arrangement of summarizing the profound meaning established in the preceding and subsequent treatises into a sequence of practice is as shown by this treatise. Therefore, know that all that is established by view is gathered into showing the absence of self-nature in both self and phenomena.
Chinese
之后如前所说一样修习。名为《我与法观察》的十二颂自性之第十八品释说完毕。 第四，以时间的自性空性来显示，分二：破斥时间以自性成立，以及破斥其成立的理由。初者分三：解释论著的正文，与决定性的经文相结合，以及总结意义并标明名称。初者：此处说到，诸事物具有自性，因为事物是安立为三时的原因。此处的三时是经部所说，而且也是事物的所依，即事物的自性生起后灭尽为过去，生起而未灭尽为现在，以及尚未获得自体的事物则称为未来。此 破斥分三：总破三时以自性存在，分别破斥自他宗派的观点，以及在名言中安立三时的方式。初者分三：破斥观待与不观待的二时以自性成立，将该理证应用于其他二时，以及将三种法类应用于其他方面。初者分二：破斥观待过去的“时”以自性成立，以及破斥不观待的“时”以自性成立。初者：如果现在和未来二者以自己的体性而存在，由于不会超出二者，如果现在出现和未来二者观待过去的时间，那么现在出现和未来二者就会存在于过去的时间中。如果这两个时间以自己的体性存在，那么这两个时间观待过去也将会变成以自己的特征成立的自性。因为这样的自性在任何地点和时间都不会错乱，因为自性永远不会改变。如果认为灯的体性中没有黑暗，但彼此作为矛盾对立面而并非普遍存在，如果认为光明和黑暗以自己的体性成立的自性存在，那么即使二者互不存在，也需要像所要证明的一样去证明观待。因此，这不会造成损害。如果这两个时间存在于过去的时间中，那么这两个时间也会变成过去，如果这样，那么过去也无法成立，因为从现在
English
Then, practice as previously stated. This concludes the explanation of the eighteenth chapter, which is the nature of twelve verses, called "Investigation of Self and Dharma." Fourth, showing the emptiness of time's own nature, divided into two: refuting that time is established by its own nature, and refuting the reasons for its establishment. The first is divided into three: explaining the text of the treatise, combining it with definitive scriptures, and summarizing the meaning and stating the name. The first: Here it is said that things have their own nature because things are the cause of being established as the three times. Here, the three times are what is taught in the Sutras, and they are also the basis of things, that is, the nature of things arising and ceasing is the past, arising but not ceasing is the present, and things that have not yet attained their own entity are called the future. This Refutation is divided into three: generally refuting that the three times exist by their own nature, separately refuting the views of one's own and other schools, and the way of establishing the three times in name. The first is divided into three: refuting that the two times of dependence and non-dependence are established by their own nature, applying the reasoning to the other two times, and applying the three categories of dharmas to other aspects. The first is divided into two: refuting that the "time" that depends on the past is established by its own nature, and refuting that the "time" that does not depend is established by its own nature. The first: If the present and future exist by their own entity, since they do not go beyond the two, if the present and future depend on the past time, then the present and future will exist in the past time. If these two times exist by their own entity, then these two times depending on the past will also become a nature established by their own characteristics. Because such a nature will not be confused in any place or time, because nature will never change. If it is thought that there is no darkness in the nature of a lamp, but they are not universally present as contradictory opposites, if it is thought that light and darkness exist by their own entity, then even if the two do not exist mutually, it is necessary to prove dependence in the same way as what is to be proven. Therefore, this does not cause harm. If these two times exist in the past time, then these two times will also become the past, and if so, then the past cannot be established, because from the present