Tibetan
པ་ལ་བཞི། གཞན་གྱིས་སྨྲས་པ་རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་རྩོད་པར་བསྟན་པ། རང་གི་བཞེད་པ་སྟོང་པའི་དོན་རྟེན་འབྱུང་གི་དོན་དུ་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་མི་འདོད་པ་ལ་རྣམ་གཞག་ཐམས་ཅད་མི་འཐད་པའི་ཚུལ། རྟེན་འབྱུང་གི་དེ་ཉིད་མཐོང་ན་བདེན་བཞིའི་དེ་ཉིད་མཐོང་བར་འགྱུར་བའོ། །དང་པོ་ ལ་གཉིས། གཞན་གྱིས་བཀོད་པའི་སྐྱོན་རང་ལ་མི་འཇུག་བའི་ཚུལ། སྐྱོན་འགོད་པ་པོ་ཉིད་ལ་སྐྱོན་དེ་འཇུག་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྐྱོན་བརྗོད་མི་འཇུག་པའི་རྒྱུ་མཚན་དང༌། སྐྱོན་བརྗོད་མི་འཇུག་པར་བསྟན་པ་དངོས་དང༌། སྐྱོན་མེད་པར་མ་ཟད་ཡོན་ཏན་ཡོད་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དོན་གསུམ་མ་རྟོགས་པའི་རྩོད་པར་བསྟན་པ། དེ་ལྟར་རྩོད་པས་བདེན་གཉིས་མ་རྟོགས་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གཞན་གྱིས་རྩོད་པ་སྨྲས་པ་དེ་ལ་ལན་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དང༌། དོན་གང་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་མ་རྟོགས་པས་དེའི་ཕྱིར། ཁྱོད་ཉིད་ལ་ཤིན་ཏུ་གནོད་པ་ཡིན་ཏེ་ལོག་པའི་ཀུན་རྟོག་སྣ་ཚོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཁྱོད་ཀྱིས་རང་གི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པས་སྟོང་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་དོན་ནི། མེད་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་དེ་ལྟར་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་ནས། གལ་ཏེ་འདི་དག་ཀུན་སྟོང་ན། །འབྱུང་བ་མེད་ཅིང་འཇིག་པ་མེད། ཅེས་སོགས་ཀྱིས་ཀླན་ཀ་སྨྲ་ཞིང་ཁོ་བོ་ཅག་ལ་ཆེར་མི་དགའ་བ་ན་གནོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སྔར་དེ་དག་སྤྲོས་ལས་སྤྲོས་པ་ནི། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགག་པར་འགྱུར། ཞེས་མཚན་མར་འཛིན་པའི་སྤྲོས་པ་མ་ལུས་པ་ཞི་བའི་དོན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་པར་བཤད་ན། ཁྱོད་ཀྱིས་ནི་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་དོན་ནི་མེད་པ་ ཡིན་ནོ་ཞེས་འཛིན་པ་ན། སྤྲོས་པའི་དྲ་བ་ཁོ་ན་སྤེལ་བར་བྱེད་པས་སྟོང་ཉིད་བསྟན་པའི་དགོས་པ་མ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི། །གཞན་ལས་ཤེས་མིན་ཞི་བ་དང༌། ཞེས་སོགས་ཀྱི་སྐབས་སུ་དེ་ཉིད་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་གཟིགས་དོན་རབ་རིབ་མེད་པས་སྐྲ་ཤད་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ཡང་མ་མཐོང་བ་ལྟར། གཉིས་སུ་སྣང་བའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལོག་པའི་རང་བཞིན་དུ་བཤད་ལ། ཁྱེད་ཀྱིས་རང་བཞིན་སྟོང་པའི་དོན་མེད་པའི་དོན་དུ་འཛིན་པ་ལྟར་ན། སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ལྡོག་བ་འགལ་བས་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ་ངོ་
Chinese
第四品。 阐述他人所说是未领悟缘起的实性之诤论。 阐述自己的观点，即空性的意义是缘起的意义。 阐述对这种观点不认可，则一切安立都不合理的道理。 见到缘起的实性，就会见到四谛的实性。 第一品 分为二： 阐述他人所安立的过失不会落到自己身上的道理。 过失会落到安立过失者自身的道理。 第一品分为三： 不容许指责过失的理由。 真实阐述不容许指责过失。 不仅没有过失，而且具有功德的道理。 第一品分为二： 阐述未领悟三种意义的诤论。 阐述以这种诤论未领悟二谛。 第一品是： 应当回答他人所说的诤论，因为您没有领悟阐述空性之必要、空性之体性，以及以何种意义为近取而阐述空性的空性之意义。因此，这对您自己是极其有害的，因为被各种错误的分别念所扰乱。 也就是说，您以自己的分别念，认为以自己的自性成立，所以没有空性的自性之意义，认为是没有的意义。像这样对空性的意义错误地妄加臆测。 如果这些都空，就不会产生，也不会毁灭。 像这样进行责难，并且对我们非常不高兴，所以是有害的。 以前，对于那些从戏论中产生的戏论，空性将会止息。 阐述为了寂灭执着于相的全部戏论而宣说空性。但是，您却认为自性空之意义是没有。 仅仅是扩展戏论之网，所以是不了解阐述空性之必要。 空性之体性是，不是从他处了解的寂静等。 在这些时候，就像没有无翳的显现意义，连头发的纹路也看不见一样。 阐述一切二取之戏论为虚妄之自性。但是，如果您像认为自性空之意义是没有的意义一样执着，那么一切戏论都将违背，所以是空性之相或体
English
Chapter Four. Explaining that what others say is a debate without understanding the true nature of dependent origination. Explaining one's own view that the meaning of emptiness is the meaning of dependent origination. Explaining that if one does not accept this view, then all establishments are unreasonable. Seeing the true nature of dependent origination will lead to seeing the true nature of the four truths. Chapter One Divided into two: Explaining that the faults established by others do not apply to oneself. Explaining that the fault applies to the one who establishes the fault. Chapter One divided into three: The reason for not allowing the accusation of faults. Actually explaining that the accusation of faults is not allowed. Not only is there no fault, but there is also the reason for having merit. Chapter One divided into two: Explaining the debate of not understanding the three meanings. Explaining that these debates do not understand the two truths. Chapter One is: One should answer the debate spoken by others, because you have not understood the necessity of explaining emptiness, the nature of emptiness, and the meaning of emptiness, which is explained as emptiness by taking what meaning as the near object. Therefore, this is extremely harmful to yourself, because you are disturbed by various wrong discriminations. That is to say, you think that it is established by your own discrimination, so the meaning of not having the nature of emptiness is the meaning of non-existence. Like this, you wrongly speculate on the meaning of emptiness. If all these are empty, there will be no arising and no destruction. Like this, you make accusations and are very unhappy with us, so it is harmful. Previously, for those elaborations arising from elaborations, emptiness will cease. Explaining that emptiness is spoken to pacify all elaborations that are attached to characteristics. However, you think that the meaning of self-nature emptiness is non-existence. It only expands the net of elaborations, so it does not understand the necessity of explaining emptiness. The nature of emptiness is: not knowing peace from others, etc. At these times, it is like not seeing even the appearance of hair streaks because there is no unobscured meaning of manifestation. Explaining all dualistic elaborations as false nature. However, if you cling to the meaning of self-nature emptiness as the meaning of non-existence, then all elaborations will be contrary, so it is the characteristic or nature of emptiness.
Tibetan
བོ་མི་ཤེས་སོ། །འོག་ནས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་གང༌། ཞེས་སོགས་དང༌། མདོ་སྡེ་ལས། གང་ཞིག་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པ་དེ་མ་སྐྱེས། ཞེས་སོགས་ཀྱིས་རྐྱེན་ལ་རག་ལས་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད། རང་ལ་ཚུགས་ཐུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟོང་པའི་དོན་དུ་བཤད་བའི་ཕྱིར། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་སྒྲའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྒྲའི་དོན་ཡིན་གྱི། དོན་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པའི་དོན་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་མིན་ནོ། །ཁྱོད་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པས་སྟོང་ན་བྱ་བ་བྱེད་ནུས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པར་འགྱུར་སྙམ་དུ་བསམ་ནས། དངོས་པོ་མེད་པ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པའི་སྒྲའི་དོན་དུ་སྒྲོ་བཏགས་ནས་ཀླན་ཀ་སྨྲ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་སྒྲའི་དོན་ཡང་མི་ཤེས་སོ། །དེ་དག་གིས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་དེ་ནས་ཅི་ཡོད་སྙམ་དུ་བསམས་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ན་མེད་དགོས་སོ་ཞེས་སྨྲ་བ་ནི་དབུ་མའི་ དོན་མ་རྟོགས་པའི་ཀླན་ཀ་སྨྲ་བའི་ལུགས་སུ་བསྟན་པས། དབུ་མའི་ཕྱོགས་འཛིན་པར་འདོད་པས་དེ་སྐད་སྨྲ་བ་ནི་ཤིན་ཏུ་མི་རིགས་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་ལྔ། གང་ཞིག་མ་རྟོགས་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ། བདེན་གཉིས་མི་ཤེས་ན་གསུང་རབ་ཀྱི་དེ་ཉིད་མི་ཤེས་པ། བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པའི་དགོས་པ། བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལོག་པར་གཟུང་བའི་ཉེས་དམིགས། བདེན་གཉིས་རྟོགས་དཀའ་བས་སྟོན་བས་དང་པོར་མ་བསྟན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། རྩ་བར་བསྟན་པའི་ཚིག་དོན་བཤད་པ་དང༌། འགྲེལ་བར་ཁ་འཕངས་པའི་དོན་ངེས་པར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ནི། དབུ་མ་བས་བཤད་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དགོས་པ་ལ་སོགས་པ་མི་ཤེས་བཞིན་དུ་ཀླན་ཀ་སྨྲ་བ་དེ་སུ་ཞིག་ཡིན་ཞེ་ན། གསུང་རབ་ལས་བཤད་པའི་བདེན་པ་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་དོན་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་མི་ཤེས་པར། གསུང་རབ་ཀྱི་གཞུང་ཙམ་འབའ་ཞིག་འདོན་པ་ལྷུར་ལེན་པའི་རང་སྡེ་རྣམས་ཀྱིས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་རྒོལ་ལོ། །དེ་ཡི་ཕྱིར་འཕགས་པས་གཞན་གྱིས་གསུང་རབ་ཀྱི་དོན་ལོག་པར་རྟོག་པ་བཟློག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རེ་ཞིག་གསུང་རབ་ལས་བསྟན་པའི་བདེན་གཉིས་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་རྣམ་པར་བཞག་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པ་ནི་བདེན་པ་གཉིས་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་ནས་འཇུག་ལ། བདེན་པ་གཉིས་ནི་འཇིག་རྟེན་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་དང་དམ་པའི་དོན་གྱི་བདེན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ སོ། །དེ་ལ་འཇིག་རྟེན་ནི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཏ
Chinese
不知道啊。下面“从缘起什么”等等，以及经部中“凡是因缘所生者，即非生”等等，因为说明了依赖于因缘的意义，就是没有能自主的自性，是空性的意义。缘起的语词的意义就是自性空的语词的意义。没有作用的事物不是空性的语词的意义。你认为如果自性空，就会变成没有作用的事物，于是将没有事物强加为自性空的语词的意义而进行责难，所以也不懂空性的语词的意义。那些人认为如果没有自性，那又有什么呢？认为如果没有自性就必须是没有，这样说就是中观的意义没有领悟而进行责难的方式。想要执持中观宗派的人说那样的话是很不应该的。第二（品）有五（个方面）：一是，对于没有领悟的二谛的体性；二是，不了解二谛就不了解圣教的真实意义；三是，宣说二谛的必要；四是，对二谛产生邪见的过患；五是，二谛难以领悟，所以导师最初没有宣说的原因。第一（方面）有两个：一是，解释根本颂中宣说的词义；二是，确定注释中引申的意义。第一个是：如果不知道中观所说的空性的必要等等而进行责难，那么是谁呢？就是不了解圣教中所说的二谛的分类，没有如实地理解其意义，只是专注于背诵圣教的经文的自宗派别，像之前所说的那样进行辩驳。因此，圣者为了遣除他人对圣教意义的错误理解，暂时安立了圣教中所说的如实不颠倒的二谛，佛陀薄伽梵们宣说佛法是完全依赖于二谛而进行的，二谛就是世俗谛和胜义谛。世间是依存于蕴而建立
English
I don't know. Below, "Whatever arises dependently," etc., and in the Sutra Pitaka, "Whatever is born from conditions is unborn," etc., because it explains that the meaning of depending on conditions is precisely that there is no self-nature that can stand on its own, which is the meaning of emptiness. The meaning of the word "dependent arising" is precisely the meaning of the word "empty of self-nature." The meaning of the word "emptiness" is not the meaning of the word "thing" that cannot function. If you think that if it is empty of self-nature, it will become a thing that cannot function, and then you impose the meaning of the word "empty of self-nature" on the absence of things and make accusations, then you do not understand the meaning of the word "emptiness." Those people think that if there is no self-nature, then what is there? They think that if there is no self-nature, then it must be nothing, and saying that is the way of accusing those who have not understood the meaning of Madhyamaka. It is very inappropriate for those who want to hold the Madhyamaka school to say such things. The second (chapter) has five (aspects): First, the nature of the two truths that are not understood; second, if the two truths are not understood, then the reality of the scriptures is not understood; third, the need to teach the two truths; fourth, the faults of taking the two truths incorrectly; fifth, the reason why the two truths are difficult to understand, so the teacher did not teach them at first. The first (aspect) has two: First, explaining the meaning of the words spoken in the root text; second, determining the meaning of the words extended in the commentary. The first is: If you do not know the need for emptiness, etc., as explained by Madhyamaka, and you make accusations, then who is it? It is the self-sect that does not understand the classification of the two truths spoken in the scriptures, does not truly understand its meaning, and only focuses on reciting the scriptures, and argues as before. Therefore, in order to dispel others' misunderstanding of the meaning of the scriptures, the Holy One temporarily established the two truths spoken in the scriptures as they are, without error. The Buddhas, the Bhagavad-Tathagatas, teach the Dharma based entirely on the two truths, and the two truths are the conventional truth and the ultimate truth. The world is established based on the aggregates.